state of being - 7 mei 2014

het vaderschap is my op het moment enigszins aan het uitputten - in die zin dat ik, wanneer de kinderen eindelyk slapen, maar weinig kracht overhoud om nog iets belangwekkends aan te vatten.

    maar okay, m'n verantwoordelykheden kryg ik wel telkens tydig afgevinkt; nieve column gereed, die politieke conference tydig klaar, alle rekeningen weêr netjes betaald; niet ongeduldig in sociale omgang en behoorlyke vooruitgang by het lezen ook - welke laatstgenoemde bezigheid toch van cruciaal belang heet; lezen minstens zo scheppend zynde als schryven of componeren...

    maar een roman kan je op deze manier nooit tot stand brengen.

    wat, anderzyds, ook alles te maken heeft met die gehele wuiver van kleine maar futiele opdrachtjes, dewelke myn kas wel goed spekken, doch telkens veel huiswerk vergen.

    het dalen der kykcyfers op deze blog zelf is overigens affreus: van normaal gezien gemiddeld 250 bezoekers per dag, kloppen we heden af op hooguit 120 per dag, het diepste dal in alle voorbye acht jaren. de mensen voelen natuurlyk aan dat ik in een "zonk" zit, dat het hier allemaal allang niet meer grappig is en dat er onderhuids ook nog altyd die vreselyke familie-ruzie woedt.

    al blyft een verzameling van 120 lezers nog altyd indrukwekkend, zo dicht op myn vel als dit medium nu eenmaal zit... de lezer toeft IN myn brein, IN myn kleêren, IN myn huis...

    esther van uitgevery extra uit amsterdam, reageerde vandaag (zie hieronder):"ik droomde nu zelfs dat ik mollie en rocco naar school bracht."

    haha, dat is wel byna eng, ja...

    het ideeën-loze van deze blog de laatste tyd, is trouwens ook wel juist goed, althans naar myn éigen smaak. geen vorm en geen inhoud  - maar toch materie! daar word ik warm van, van dat "gruis-achtige". zoals ook dat zinsbouwloze van de dagboeken van thomas mann, die slechts noteert wat voor weêr het is en/of wie hy is tegengekomen...