zaterdag 14 november 2015

state of being, 14 november 2015



een vrydag de dertiende... meestal is dat juist een erg fyne dag, vorig jaar kreeg ik toen een dashond; en effectief had dit ook vandaag weêr een vrye, zwaartekrachtloze, waarachtige vacantie-dag kunnen worden (geen optredens, geen repetities, geen kinderen overdag), maar kleine en onvermydelyke verplichtinkjes hebben het toch aan flarden geknabbeld, niks aan te verhelpen...
    ik werd erg laat wakker, in een leêg huis. normaal gezien, zou ik nog langer in slaap hebben gelegen ook - maar (en gelukkig maar, daar ik dus een afspraak had die dichterby kwam), gelukkig klapte er nét op tyd een slaapkamerdeur helemaal dicht, met veel herrie; als ware het de Heilige Geest zelve die gratis voor wekker speelde...
    luisterende naar de "peach & black-podcast", my staande gewassen en haastig aangekleed, doch zonder een proper hemd in voorraad - dus het hemd moeten aanhouden waarin ik de nacht hadt doorgebracht...
    veel brood gegeten, een paar keer de trappen op en af gemoeten voor gerief, en dan vlug myn mails checken; twee nieve optredens bygekomen voor "victor glorieux", jihaa, wat dan meteen wel wil zeggen: muzikanten en geluidsman en schminkster ook checken... nog eens hoera: iederéén beschikbaar die dagen...
    luv kwam terug van de delhaize; tezamen nog geen zes minuten voortgekeken naar, op netflix, de pulp-serie "arrow" (we zitten reeds aan aflevering elf...); maar dan, o doodsklok: de gevreesde deurbel... boink... "deurne zingt en swingt", een festival ergens in juni, waar het, lezers, myn taak zal wezen, zo werd my nu immers uitgelegd, om een verhoopte massa mensen die voor een fietscross komen, aan het meêzingen te krygen in smartlappen en barrie white-covers. "okay," hoor ik my zeggen, "dat wil ik wel doen." ze hopen wel dat het die dag niet zal regenen...
    daarna toch een halfuur voor myzelf (luv inmiddels naar de yoga); daartydens my toch wél aan het schryven kunnen zetten, tot myn eigen stomme verbazing, zelfs integraal myn gloednieve conference kunnen voltooien (een conference van, alles byeen, twintig minuten wel maar hé... en wel enkel de storyboard, aldus...) en dan weêr die deurbel, boink, die jonge camera-man ("freelance voor de stad) voor een reklaâm-filmpje; en, nét als die ervandoor is: de kinderen weêr thuis.
    wat op zich wel erg lollig was, voor het eten waren ze weêr lief, en nà het eten konden we uitgebreid ravotten; een zeer specifieke vorm van incasseren - ze trekken echt kéihard aan myn haar en stampen my met hun hielen op de neus - en toch kom ik er stééds pynloos vanaf; een echte kunst, ik snap het zelf niet... - het eten was overigens ook erg goed, al kan ik my, vreemd genoeg, volstrekt niet voor de geest halen wàt het eten precies was...
    om halfzeven savonds moest ik er weêr vandoor en kwamen rocco en mollie aan m'n knieën hangen;"niet weggaan!! papa hier blyven!!" duurde opnief een halfuur om weêr van ze los te geraken...
     een quiz by irene thuis, in het reuzenhuis, gelukkig was het er warmer dan anders en gek genoeg goed gelachen...
     rond twaalf uur weêr thuis, teksten van jmh berckmans uitschryven voor die gig met circus bulderdrang volgende week...
    nu is het halftwee snachts en ik moet zeggen dat ik kéihard aan het stoken ben, myn excuses, ik moét het nu eventjes werkelyk snoéi-heet hebben - al zou ik my beter een nieve kamerjas aanschaffen onderhand...
    ook dit nog: ik was twee van myn portefeuilles kwyt, zoals men weet; nu, sinds vanavond, heb ik één van die twee terug in handen, namelyk dié portefeuille, waar één bankkaart in zat en waar ook myn pas in zat. blykbaar was ik hem vergeten op een vergadering by theater fortuna vorige maand. irene pakte hem daarstraks voor my tevoorschyn; de directeur van fortuna, by wie ze gisteren op bezoek was, had tegen irene gezegd:"kyk, die ligt hier al 'n maand..." maar inmiddels zyn m'n kaarten geblokkeerd en is ook die pas, ten behoeve van een nief exemplaar, ongeldig verklaard, zopas nog maar. met andere woorden: de naam van die frisse theaterdirecteur, luc n., werd inmiddels toch toegevoegd aan myn op zich wel nog betrekkelyk bescheiden lystje van "vyanden-voor-het-leven." wat ik je brom!!!!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

reageer hier en nu