maandag 5 september 2016

proza-gedicht














TWINTIG ZESTIG

anja zette my af
aan het kruispunt van de singel
met
de grote steenweg.

waar m'n voettocht begon

in smal schoeisel,

niet zonder eerst ook

een saluutschot
van

haar twee door luizen getergde kinderen

op de achterbank.

het was een zondag,

dus hier of daar zag ik een jood,

en achter hem de onmetelyk diepe putten

van een bouwwerf,

de slapende bulldozers

in klamme modder.

en

hier of daar ook
een coiffeur die nog open is...

de buurt waar ik woon,

begint in zwerfvuil,

waar een kaalgeschoren jongen van zestien

tegen de huisgevel
van een bewoond krot
staat te zeiken

terwyl zyn pools aandoende, halfnaakte moeder

hem staat uit te kafferen
in een yzingwekkende on-taal.

de buurt waar ik woon,

begint by de kapotgeslagen vitrines
van een winkel voor sport-weddenschappen
en tele-kaarten.

zelfs die nachtwinkels

waar afrikaanse vrouwen
hun pruiken kopen,

zyn voor deze buurt

al van een té hoog niveau.

myn buurt begint

waar sommige marokkanen en/of albanezen
by iédere bocht die ze maken,
hun banden laten piepen
en krysen en schuren

en die zelfs optrekken

wanneer ze een pààr meters voor zich
het licht op rood hebben.

die
claxoneren om niks.

waar roetfilterloze stadsduiven
maar één poot hebben,

uitgeteerd op zoek
naar dé finale mesthoop
om in te creperen;

daar
is de buurt
waar ik thuiskom.








3 opmerkingen:

  1. Poëzie-prijs?

    Roep 'm in het leven!

    Met van die juryleden,
    een stuk of zes-zeven.
    Krabbel ze allemaal
    lieflijk aan hun hol en uw
    c.v. loopt met prijzen vol

    Prijzen zullen ze u,
    over letters en woorden,
    De taal waarin u rangschikt

    Na het behalen der eer
    begint het echte spel. U
    dient op te draven bij kliekjes
    en zwemelarijen, vrouwelijke
    aandacht streelt ge over de dijen

    De mannelijke goesting bevredigen,
    da's een ander verhaal, van dezelfde
    sekse dus rapper in hun pietje gepikt

    Gelukkig staat de ware poëet alles vrij.
    Met de taal-in-gebruik reikt ge tot aan den
    vaagste grenzen voorbij. Onder prijs-dichters
    geldt overigens; "ikke een bietje meer dan gij"

    U begrijpt; bovenstaand vers verovert uw prima
    prijs der letteren, u overhandigd met behulp van
    het www. Ja, ja, 'k zie u stuiteren van jolijt, zelfs
    een stukje ego dartelt mee. Le honor est arrivé!

    Uwes, en al zijn alter ego's*

    *Hij geraakt wanneer de goegemeente het wenst
    makkelijk tot aan zes-zeven. Iets van toename of
    mindering in dezen is 'm om het even

    BeantwoordenVerwijderen

reageer hier en nu