lectuur

om te lezen, komen we vandaag evenveel tyd tekort als anders; maar: mondjesmaat, zo goed en/of zo kwaad als het kan, lees ik vandaag en morgen in dit hier;"de kunst van het lezen" van harold bloom, expres dus niet in het engels, puur om het plezier van neêrlandstalig lezen. ik kocht dit boek een jaar geleên al, maar toen vond ik het afgryselyk. nu diep ik het op uit myn eigen boekenverzameling, als een totaal onverwachte praline; zo moet een boekenkast werken.

    ik onderschryf deze stelling hier van bloom: dat "graâg lezen" nu eenmaal iets is voor een elite, zeker tegenwoordig, en dat het geen zin heeft om daar tegenin te druisen.

    voorts ben ik het ook wel eens, maar dan meer heimelyk, met zyn namelyk wel héél drastische afbraak van harry potter - "daar winnen we niks meê, dat is zelfs niet lézen, zo'n diarree van totàle clichés!" ik werd er toch, eigenlyk, ook wel echt triestig van, toen ik die boeken voorlas voor mollie en rocco james conan. bloom zegt dat ik ze "wind in the willows" moet voorlezen - zou het?

    als ik van deze essays hierzo, tussen het basketten door, acht bladzyden heb kunnen consumeren, dan voel ik my reeds ryker geworden. "veel" lezen is ook maar één ding... zelfs weet ik my bevreugd wanneer ik door park noord wandel en dan dit boek gewoon maar in myn handen kan dragen - dat op zich al, geeft rustige warmte.