60.
Het bleek dat hij goed had geluisterd. ‘Hoor even! Het wordt tijd om misverstanden uit de wereld te helpen. Mogelijk waren mijn brieven niet zo duidelijk. Dan is ‘t moeilijk te beseffen hoezeer ik veranderd ben. En daarom zeg ik: als je had gehoopt jouw Francis uit de stille Kempen terug te vinden, kan je beter opkrassen. Hij is dood en voorgoed begraven, - snap je?’
‘Dood?’ Het klonk haar allemaal zo zwaarwichtig in de oren.
‘…En begraven in dat boerengat waar ook jij vandaan komt!’
Dus had hij voorgoed met zijn verleden ginds afgerekend. Welnu, dan was hij niet de enige. ‘Ik ben ook niet langer dezelfde!’ Hierbij mikte Mieke niet enkel op haar zwangerschap, maar op alles wat haar de laatste tijd was overkomen. Zij had verschillende overwinningen behaald. Zelfs Niessen had het tegen haar moeten afleggen. ‘En je moet niet denken dat het allemaal van een leien dakje liep! Ik heb die hele verdomde santenkraam ginds tegen me in ‘t harnas gejaagd! Maar ik heb geen duimbreed toegegeven. En daarom ben ik hier!’
Francis mompelde raak. Zij had meer geestdrift van hem verwacht. Daar klonk opnieuw haar blaffende hond. ‘Ik heb gehoord dat je rechten studeert!’
Tot haar verbazing gaf hij de juistheid van dit gerucht onmiddellijk toe. Hij haalde de schouders op.
Dit bracht Mieke helemaal van haar stuk. ‘Waarom heb je mij dat niet eerder verteld? Nu heb ik het van Niessen vernomen. Ik geloofde het zelfs niet eens!’
‘Heeft dat enig belang voor jou? Voor ons?’
‘Belang? Nee! Maar ik vind het wel vreemd! Had je dan geen belangstelling meer voor filosofie?’
‘Ach ja, wat baat het verrekte gelijk van anderen? De meeste theorieën spreken elkaar tegen, of ze breien gewoon verder op wat een voorganger gezegd heeft. Behalve zij die er een leerstoel voor krijgen, wordt er geen mens beter van. Tenslotte gaat het erom hoe je zelf tegen de werkelijkheid aankijkt, - je eigen visie. Rechten biedt trouwens meer mogelijkheden. Denk aan je droomhuis. Dat komt niet vanzelf!’
‘Vroeger sprak je anders!’
‘Ik zei toch dat ik veranderd ben!’
‘In negatieve zin. Hopelijk heb je te kampen met een vorm van ontmoediging en is het van voorbijgaande aard. Mensen die niets in twijfel trekken, hebben nergens last van.’
‘Kijk naar de feiten! De wereld is een rioolput. Ik zie alleen maar chaos en teloorgang. Geen enkele houvast, alleen schijnzekerheden. Ik weet wel, jij hoopt op een beetje menselijk geluk. Dat komt doordat je niet verder kijkt dan je neus lang is…’
Mieke zweeg. Het was waar: als je zoals Francis ‘ver genoeg’ kijkt, kom je onvermijdelijk met het einde in aanvaring. Niettemin maakte de dood haar niet ongelukkig; dat was iets voor anderen. Zij had altijd het gevoel dat ze, zonder aan het hiernamaals te denken, eeuwig zou bestaan. Hoewel dit bedrieglijke geloof hem nooit om de tuin zou leiden, groeide in haar de overtuiging dat zij niet naar hem moest luisteren, daar hij overdreef. Ondanks zijn pessimisme was hij altijd recht-door-zee, zodat Mieke, lijdend aan wisselende stemmingen, voor haar houvast altijd op hem had kunnen rekenen. Waren de rollen nu omgekeerd? Het lag op haar tong hem te waarschuwen niet te diep op negatieve feiten in te gaan. Alles heeft zijn limiet. Wie weet was hij zo verward dat er voor hem geen andere uitweg meer gold dan zich ootmoedig tot de Hoogste keren.
WORDT VERVOLGD...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
reageer hier en nu