dreamer

F zei dat hy zich eenzaam voelde dus ik organiseerde in die turnzaal een event voor hem, maar daar kwam diezelfde dag nog zoveel volk op af, en tevens bleek het zyn verjaardag, dat duidelyk werd dat hy dit zélf allemaal op touw had gezet, zeker vanaf de tweede helft vd dag. dit vond ik kleinerend van hem, temeer daar hy me nu ook het gevoel bezorgde dat ik achter hem aan liep. het was laat avond dus ik dacht: ik kan in de school proberen binnen te geraken om daar myn papieren te zoeken, die ik al zolang kwyt ben, en die ik nooit terugvind - namelyk omdat die school, by the way, exact zo'nzelfde doolhof is als de backstages van cc aarschot, dié schrik. ik begaf my naar de achterpoort, je moest een soort in elkaâr gezakte papiercontainer door; daar hoog waren dan de toegangsluiken. ik deed die open maar meteen ging er een alarm af. ik liep weg tussen andere mensen. er kwam politie, een vyftal vrouwelyk agentes. ik had er tussenuit kunnen muizen maar ik dacht "wat voor gedoe dàn misschien weêr wel," dus ik ging myzelf aangeven "ik wou alleen maar myn papieren gaan halen", die agenten waren half vriendelyk, ze kenden my als performer, maar ze namen die zaak toch heel ernstig, als een echte inbraak. één agente zei: "dat kàn niet, dat jy een leraar bent."