dreamer

ik had het, als een performer, zodanig aangelegd, dat myn publiek iets zeer vreemds meêmaakte: op het einde van de voorstelling gingen alle lichten uit, en werden alle inzittenden in hun stoel langzaam maar zeker helemaal achterover gekanteld, zonder dat ze daar iets tegen konden beginnen. om een of andere reden was dit een volstrekt fantastisch iets, iets overrompelends, waar ik echt heel erg opgetogen om was...