state of being, 16 februari 2022

een dag sociaal verlof genomen voor rocco james conan, die vannacht immers niet had kunnen slapen, door de schuld van een keelontsteking. in de voormiddag bedacht ik dat ik misschien beter de hulp van myn moeder had ingeroepen, ik ben niet bestand tegen zich wyzigende plannen, door dewelke de dag- en zelfs de gehele weekplanning in zekere zin verspild schynt te geraken; het heeft iets luizigs om thuis te zitten als je éigenlyk ergens anders had moeten zyn.

    er dan toch het beste van gemaakt, uiteraard. voornamelyk door voort te werken aan de lezing over poe; maar per ongeluk ben ik ook de stofzuiger aan het bovenhalen geweest; eens ik daar dan meê begonnen ben, is het moeilyk om nog te stoppen. zodoende twee uurs aan één stuk door blyven voortploegen; afgryselyk wat voor een conglomeraten zich onder je bed verzamelen als je daar een paar maanden lang niet naar omziet...

    en er is àltyd nog zovéél dat je kan wéggooien, weg weg weg...

    ondertussen aldoor podcasts beluisterd, dat maakt zo'n handenarbeid wel pakken gemakkelyker. raar hoe we dat vroéger allemaal deden...