hot night in the city... mosquito's everywhere... soft music, pitouche on my shoulder...
de dagen zyn meer relaxed dan ooit...
de voorstelling "gewoon blyven ademen" speel ik met myn papieren by de hand, dwz myn losse notities voor myn neus op een pupitter; dat scheelt àlles, dit is nadrukkelyk inspanningsloos. "ik ben, als conferencier, niét op pensioen - maar: wel toch, onderhand, hàlf op pensioen."
ik laat my eigenlyk achterover leunen op myn genialiteit, ik bedoel alleen maar: op myn geniale repertoire, over dertig jaren verspreid zelf zeer geduldig by mekaâr geknutseld. de kwestie of je die grappen en vondsten en poëmen van my reeds kent, is niet aan de orde; deze stuff is eigenlyk muziek geworden - trouwens myn grootste droom ooit...
play it again, sam...
pfieuw... op naar myn slaapkamer nu... ik beloof dat ik van JOU zal dromen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
reageer hier en nu