uit het schriftje

zoals jullie weten: omdat ik nu al minstens vier maanden lang in een zeer bepaalde toestand van hypnose verkeer, is het er al net zolang niet meer van gekomen, nog eens een boek te lezen. myn geest is, vrywillig, een en al geobsedeerd door showbiz; en boeken lezen is voor showbiz nét niet nuttig genoeg; je wordt er niet ryker van, en ook niet beroemder; het vergt zeer veel tyd, en je keert er helemaal van naar binnen (alleen om interessant te kunnen doen in allerlei praatprogramma's, is voor een sing-and-dance-man lezen eventueel wél zinvol.)

    evenwel, dit volgende boek is per ongeluk op myn salontafel beland, door een toevallige ontmoeting met de auteur zelf: de mémoires van ben deckers, de toetsenist van de limburgse old school new wave band "de brassers". zo drukbezet als ik my deze dagen weet, kan ik in deze geschriften nooit méér gedurig lezen dan slechts één kwartier per dag, hélemaal op het einde van de dag - doch nu merk ik toch, reeds van smiddags af aan naar dit moment aan het verlangen te zyn; zoals een roker, die zichzelf ertoe noopt, slechts één cigaret per dag te smoren...

    dit boek is dan ook van het genre dat ik het liéfst lees; low-life, vlaamse moderne geschiedenis, picaro, en zeker ook on-litterair...

    wat ik byvoorbeeld wél erg vind: "Hij had een tas bij." dat moet zyn, vind ik: "Hij had een tas bij zich." en zo een hele hoop dingen...

    maar de inhoud is hardcore, namelyk hardcore junk, even erg als johnny thunders. echt wat anders dan af en toe een jointje...

    ook wonderlyk (maar typisch junk): de meeste muzikanten hoesten in hun mémoires ook lyrische passages op betreffende hun muzikale ontwikkeling, hun muzikale ambities, hun muzikale helden - maar hier quasi niks daarover. niet eens iets over de ontwikkeling van de carrière van de brassers. zo leêg en zo kaal, eigenlyk pure jan arends. 

(het boek ligt hier niet écht "toevallig"; de auteur was vorige week in de dinsdag club, zomaar opeens. die dinsdag club is van een fenomenale aanzuigkracht, dewelken-inspeelt op dergelyke mensen hun zesde geheime zintuig...)("dergelyke" in de zéér brede zin van dat woord.)