uit het schriftje

gabriella cuypers (zie: photo onder, links.) wil niet meer zingen. dat laten we niet gebeuren. ik bel haar nu al twee maanden lang om de drie dagen.

vermoedelyk gaan we haar nu dinsdag toch wel zien opdagen. er scheen iets te bewegen daarjuist, toen ik haar door de telephoon de instrumentale versie liet horen van "mein mutter war ein wienerin".

in het zonnetje was het lekker vandaag - doch in de wind was het bar. en opmerkelyk gingen ze nooit hand in hand, het was steeds oftewel zon oftewel wind.

misschien heb ik vandaag ineens plankenkoorts: omdat het zo koud is in huis. allicht moet ik, alvorens te kunnen spelen, alvorens daartoe op een of andere manier goésting te voelen, letterlyk "opwarmen".

die energiecrisis zou een renaissance moeten kunnen betekenen voor het caféleven. cafés zouden voor hun stookkosten gesubsidieerd moeten worden. "heb je kou - kom dan naar de lokale bar." of, zo je wil, het locale "gemeenschapscentrum".

letterlyk dus een uitspraak van antwerpens huidige schepen van cultuur: "de antwerpenaar ligt niet wakker van cultuur." veel abstracter kan het niet meer worden.

"als ik het woord cultuur hoor, gryp ik al naar myn revolver."

opmerkelyk: dat in de dinsdag club werkelyk àlle leeftyden rondlopen. dé droom van ieder organisator... doch het is gewoon vanzelf zo gekomen... tieners en tachtigers en alles daartussen...