om negen uur smorgens uit myn comateuze dromen wakker geworden - om nog net op tyd myn kinderen, een na een, te mogen zien wegtrekken. vervolgens kon ik de mussen op het balkon te eten geven. en dan weder inslapen.
om halféén smiddags opnief wakker, ditmaal definitief.
administratie.
het blauw uit myn eigen oren likken.
het blauw uit myn eigen oren likken.
de keuken oprommelen.
de net iets te trage série over de actuele nederlandse koningin gelukkig achter de kiezen hebbend, navigeren we heden door het zeer indringende feuilleton "east of eden", netflix, tip vd week van els crawls. nog maar in aflevering vier zitten we, dus te vroeg is het voor superlatieven - maar: alleszins amuseren wy ons hier toch echt wel keihard meê!...
els, als jy daar thuis in je ééntje naar kan zitten kyken - dan heb jy toch wel stalen zenuwen...
els, als jy daar thuis in je ééntje naar kan zitten kyken - dan heb jy toch wel stalen zenuwen...
wat betekent die titel, naar steinbecks roman, die ik wel eens las toen ik nog een student "germaanse" was? (tegenwoordig kan ik geen romans meer uitlezen, al ben ik daar niet fier om)? "east of eden" verwyst, lezers, naar de tweede zondeval; nadat kaïn zyn broeder abel, al spyt hebbend voor het gebeurde, had vermoord, werd hy verbannen naar het land "nod" - ten oosten van eden.
al moet dat soort metaforen voor my nu niet meteen te hard gaan doorwegen...
om halfvyf de wagen in - om mollie te gaan ophalen. die zit nu, als ik het goedheb, in twéé musical-producties tegelyk verwikkeld, op zondagen eentje in het verre hasselt. waar ze dan mooi zes uurs lang bezig is, niet met popcorn eten en rond zitten wachten, doch éffectief met zingen. en toch: samen terug naar huis onderweg, haalt ze haar telephoon boven: "hey, papa, luister, voor school, tegen morgen, moet ik dit volgende ingewikkelde liedje doen;" -- en dan is ze, in de auto, opnieuw een uur lang geconcentreerd aan het zingen, niét vanwege een of andere angst-neurose of dwangziekte, maar gewoon omdat dit nu eenmaal is wie zy is; die is met muziek bezig zoals die ademt... "ik zing nu wel even expres een beetje te stil, om myn stem wat te sparen."
morgenvroeg, om zeven uur smorgens, dwz binnen vier uurs en een half reeds, eigenlyk, chauffeer ik haar dan ook nog eens helemaal naar gent - maar dàn, vrienden, zal ze liggen te slapen...
op het moment ben ik op zo'n manier zeer moê, dat er zich, voel ik, een zekere hypochondrie in my dreigt los te weken. dus ga ik myn manden in, goede lieden.
x
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
reageer hier en nu