eindelyk op concrete prospectie in het geniale felix pakhuis, voor de aanstaande levende vrouwen tentoonstelling.
zoiets in mekaâr steken is alléén maar fuzz, dus toen ik even twyfelde, was het kris achten die zei: je moet het doen: omdat dat een verryking is. dat vond ik een erg goeie...
en nu ik deze ruimte inscan, overvalt my een ongerepte geestdrift... dit gaat kéi-mooi worden!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


























Geen opmerkingen:
Een reactie posten