vrijdag 31 juli 2020
linkie
https://www.mixcloud.com/radiorix/30072020-studio-vitalski-op-radio-rix/?utm_campaign=notification_new_upload&utm_medium=email&utm_source=notification&utm_content=html
state of being, 1 aûgustus 2020
ondanks het snikhete weêr (38 graden in de schaduw), vandaag toch wél exact één vuilniszak in één keer helemaal naar beneden gedragen, zonder hulp van buitenaf. die zak,- namelyk een lichamelyk tamelyk omvangryke, blauwe pmd-zak -, stond, zoals gebruikelyk, in de keuken, tussen de koelkast en de kleêrwasmachine, maar was zo erg gevuld, dat ik er eerst een paar spullen uit heb moeten verwyderen; anders had ik hem eenvoudigweg niet kunnen dichtknopen. de verwyderde spullen (twee leêge waterflessen spa rood en een doos yoghurt), heb ik eerst eventjes opzy gelegd, op de wasmachine, maar later in een niéve zak weggestoken.
het bleek niet zo eenvoudig of toch zeker niet zo vanzelfsprekend, lezers, om helemaal tot beneden te geraken, toch zeker niet langs het terras, doordat er op die yzeren trap aldaar, door de gevel-werker van dienst, een plastic zeil is aangebracht, dat dient om verfspatten op te vangen. een erg dunne plastic, dus voor je het begrypt, scheur je die aan stukken - wat uiteraard totaal niet de bedoeling is; het zyn niet onze spullen maar het zou toch op onze conto terechtkomen dan.
de vuilnisophaaldiensten van antwerpen passeren pas op dinsdagavond in deze buurt (dwz: in de vandaag terecht zo mondiaal gestigmatiseerde seefhoek, waar 5 mensen op de 6 met corona in het hôspitaal liggen), maar: pmd is toch relatief proper afval, dus okay. hoewel, om het juist te hebben: met dit warme zonneweêr de goden niet willende tarten, heb ik die zak uiteindelyk dan toch maar, in afwachting tot dinsdag, in de garage opgeborgen, in de relatieve koelte. nu alleen zorgen dat ik die daar niet vergeet - hola!, besef ik nu ineens pas dat we dan aan zee, in oostduinkerke zullen toeven!...
vervolgens weêr in de zetel gaan liggen. zelfs niet met een boekje. myn ledematen gewoon uitgespreid zoals verlamd, als een volmaakt gebakken struisvogelei...
donderdag 30 juli 2020
lectuur 1/17
daarom dacht ik à propos, vlak voor ik de baan op ging:
over welke boekjes zou ik in myn eigen bibliotheek over dit onderwerp beschikken?
een stuk of 15 eenheden, hier eens in een overzichtje...
woensdag 29 juli 2020
agenda
studio vitalski, op radio rix,
met als speciale gasten jan delvaux en zannemie
https://www.mixcloud.com/live/radiorix/
met dank aan cc deurne
onderschat / overschat
overschat: grand marnier
naar waarde geschat: hans kresse
actua
als ik nog één politicus de belachelyke term "gezond verstand" hoor gebruiken, pak ik naar myn revolver!
verdwaalde photo
state of being, 29 juli 2020
de avondklok... hoe vreemd... ik juich dit wel toe, maar dan om een totaal verkeerde reden, namelyk gewoon maar vanuit het idee "om dit eens meêgemaakt te hebben." dus gewoon omdat het eens iets anders is, iets nieuws; vanuit een soort zintuiglyke nieuwsgierigheid...
voor de critieken erop, wat het betekent voor onze politieke tezamenleving, sluit ik my volstrekt aan by de zeggingen van dave sinardet daarstraks. google die dan zelf maar op.
rond het middaguur in de werkkamer myn lig-meubel in stukken gehakt. het ding was, na meer dan vijftien jaar, versleten tot op de draad, ik maakten-er dan ook nog maar zéér zelden gebruik van, en nu is er, zodoende, plaats vrygekomen...
voorts... wat was er nog aan myn orde...
de derde correctie-lezing van "de kempenkrak", vandaag en gisteren; dit schoot veel beter op dan verwacht, zojuist ben ik de finale alinea's zelfs al doorgefietst. myn pa en ma, lies robben-eiland en vervolgens els crawls kyken dit uit de losse pols ook nog eens na, maar veel drastische veranderingen zullen hier niet meer aan nodig zyn. geen wonder, op het toneel alleen al heb ik die tekst reeds minstens een honderdtal keren helemaal opgezegd, compositorisch is daar dus sowieso al oneindig veel over nagedacht. comedy naar papier vertalen, lykt me niet haalbaar, maar die "kempenkrak" is goeddeels een informatieve conference, en daarmeê kan het zeer duidelyk toch wél. sommige live-grapjes vallen uit de boot, maar andere kwaliteiten komen dan weêr aankloppen, voornamelyk dankzy het wegvallen van de tydsdruk die je met toneel altyd hebt...
het zyn vreemde tyden, en het zomert in barakstad...
hoe mooi: héél eventjes waren er die "versoepeling"; en juist dààrtydens kon ik my gaan amuseren in deStudio en in het rivierenhof - en nu weêr in ons kot. dit wil toch eigenlyk wel zeggen dat ik enorm goed bezig ben...
dreamer
een vriendin van my lag naast my in bed, ze geleek me niet aantrekkelyk maar in zekere zin uit beleefdheid maakten-ik avances; eerst scheen ze dit fyn te vinden? dan werd ze erg boos en reageerde zy geshockeerd, en meteen was ze uit deze vreemde slaapkamer verdwenen. wat later kwamen myn kinderen thuis, naar myn goesting iets te vroeg omdat ze wel zeer lawaaiig waren.*** met onder meer de zoons van dick turpin had ik een optreden in het verschiet, bestaande uit prince-covers. ik vond dat we véél te weinig hadden gerepeteerd maar kennelyk was ik de enige die zich zorgen maakte...
afterLink
die besprekinkjes door de enorm belezen 't hart zyn altyd leuk... waarover ie het juist heeft, is niet eens zo van belang...
dinsdag 28 juli 2020
pech en geluk
geluk: een bankkaart waarvan we dachten dat die kwyt was, toch teruggevonden.
state of being, 29 juli 2020
luv is doende, het stapelbed van rocco james conan in mekaâr te vyzen. hoe moeilyk zoiets is, weze duidelyk; in een interview de tien geboden besprekende, zei de hollandse schryver arjan visser wel eens dit volgende, betreffende het verbod "gy zult niet vloeken": "als dàt ooit werkelyk van kracht zou gaan - dan zou ik dus gelyk nooit meer van m'n leven nog aan een ikea-kast kunnen beginnen!"
het goeie is: zelf ben ik er zo buitenaards slecht in, dat ik luv hierby niet eens màg helpen; in plaats van hulp, is in het verleden al wel 'ns gebleken, ben ik aanduidbaar alleen maar juist een extra hindernis.
ook voorts zyn het prachtige dagen, beste bloggers; de children zyn beiden op rolschaats-kamp, de gevel-werken vorderen wonderlyk, bol.com heeft een boekje binnengebracht waarin harry mulisch door boudewyn büch wordt geïnterviewd over goethe. sumbiet eens bekyken...
nu alleen nog hopen dat pitouche het dringend afleert om in onze splinternieve zetels te krabben. we hebben een krabpaal geïnstalleerd, maar uiterààrd is die paal nu exàct het allerenige waar ie geen halve minuut naar omziet... en dat kattenkruid op die paal - is precies niet héél erg welriekend, om dit zacht uit te drukken...
maandag 27 juli 2020
pech en geluk
geluk: toch onverwacht weêr vyf boekjes verkocht...
state of being, 27 juli 2020
al twee dagen achtereen erg slaperig. gisteren zelfs uitgeslapen tot nà twaalf uur smiddags, daar stel ik in principe nochtans myn veto tegen. vandaag, daarnet, een uurlang liggen ronken in de zetel in den hof, gewoon van vier tot vyf...
vandaag was de zon erg behaaglyk, van een waarachtige, aangename droge brandkracht, als zegeningen op je vel... byzonder veel vorderingen kunnen maken aan de boekjes-editie van "de kempenkrak", namelyk nu voor de tweede keer er helemaal doorgefietst. dit nu nog één keer, en we zyn er ongeveer. de kwaliteit van dat verhaal is verbluffend, er is echtwaar een kans dat als ik dood ben de mensen gaan zeggen: dat boekje van de kempenkrak, da's werkelyk "his finest moment". het is ongemeen grappig en tegelyk erg authentiek. documentair én confessioneel. zeer licht ook, ten slotte.
de man die onze gevel bewerkt, verrichte vandaag eveneens enige wonderen;.een groot stuk van de achtergevel, tot voor kort een soort schimmelwerk van rode baksteen, oogt nu inmiddels, plotsklaps, casa blancaäans wit, echt goddelyk... hoe goed is het om, na een roetsjbaan van vernederingen, kletsen en verbitteringen in de mondaine wereld, het heilige thuiszyn zo erg te mogen koesteren; een gezin dat goed ademhaalt in een mooie, deftige, degelyke, goed verzorgde stadsvilla, daar gaat niks boven...
ja: één ding gaat daar zelfs wél nog boven; byvoorbeeld hoe nu binnen een paar dagen dat stripverhaal van myzelf en myn broêr jeroen gaat uitkomen, "het spookkâsteel", jihaa!...
zondag 26 juli 2020
agenda dees week
wellicht dan aanstaande donderdag van 12u tot 14u: "studio vitalski" op "radio rix";
met de naar dan dus uitgestelde belpop-specialist jan delvaux, en met zannemie, de muzikale kindertoneelmakers
hier nog maar eens de link naar het programma van de voorbye donderdag;
https://m.mixcloud.com/radiorix/23072020-studio-vitalski-op-radio-rix/
zoveel mogelyk / zo weinig mogelyk
zo weinig mogelyk: choco en aanverwante
dakkan - dakkanni
dakkanni: dat bolsonaro op het moment aan het winnen is aan populariteit!!
onderschat / overschat
onderschat: de liedjes van shirley temple
overschat: het belang van het koesteren van het verleden
naar waarde geschat: de muziekgroep cigarettes after sex
alternatieve feiten
1. van 1970 tot 1984 heeft de groep hot chocolate iéder jaar minstens één hit gehad.
2. hun hit "you sexy thing" heeft in drie verschillende decennia in 's wereld top 10 gestaan; 70, 80 en 90.
3. nochtans werd die song, net als "no satisfaction", oorspronkelyk slechts uitgebracht als een b-kantje.
4. zelfs "we will rock you" van queen was oorspronkelyk slechts een b-kantje, net als "gloria" van them en "unchained melody" van de righteous brothers. "hounddog" van elvis was ook slechts een b-kantje, namelyk van "don't be cruel".
5. in het jaar 1970 had, in las vegas, op 26 augustus, elvis presley erg veel schrik tydens in het byzonder zyn versie van "you've lost that lovin feeling", omdat hy die dag tot vier maal toe een doodsbedreiging had gekregen en tydens dat liedje àlle lichten in de zaal en op het podium uitgaan behalve precies één spotlicht op zyn schouders en zyn hoofd.
dit waren weinig spectaculaire asociaties: 1970 - hot chocolate; hot chocolate - sexy thing; sexy thing - b-kantjes; b-kantjes - elvis; elvis - 1970.
lectuur
die tekenaar olivier schwartz voegt niets, maar dan ook absoluut niets toe aan het arsenaal van beelden van het veel te vroeg gestorven genie yves chaland; maar in plaats van plagiaat, heet dat "verdere verheffing tot een genre". dit nieve boek van schwartz is dus ook weêr mooi genoeg om by te kwylen.
enige bedenking: in het voorjaar van 2019 meldde d'r zich een gehele opeenstapeling aan van "eerste albums"; "dit is het eerste album, van hieraf komt er een reeks"; maar nog altyd hebben die in het echt geen vervolg gekregen. dat is iets waar ik absoluut niet tegen kan!, van die loze aankondigingen! een "nummer 1" op een voorpagina, zonder dat daar ooit een "2" of "3" op volgt.
olivier schwartz maakte toen, op die laffe manier, het "eerste" album van de "serie" genaamd "atom agency"; en in plaats van ons daar nu de tweede episode van te presenteren, hier nu dus het "eerste" album van deze nieve inspecteur, dat ook weêr letterlyk eindigt met de woorden: "kyk uit naar het vervolg!"
dit is vooral jammer, omdat die "atom agency" meer diepgang had; dat hoofdpersonage had meer achtergrond (een fransman van algerynse komaf in conflict met zyn vader, in een aanwysbare zolderkamer in parys), en dus meer emotie en meer credibiliteit; daarby vergeleken is dit nieve, veel meer oppervlakkige scenario een serieuze stap achteruit...
"boekenbeurs on tour", live in aûgustus
met christina van camp, ernst löw en la ostrega
ik wilde helemaal niet worden aangeraakt -
maar ze deden het toch!
ook wel stom van myzelf om vooraan te zyn gaan staan -
of waren zy het, die achter gingen staan?
alleszins hadden we een promophotootje nodig, voor een tuingig by patsy van der parre in aûgustus...
dreamer
veel gedroomd...*** ik droomde alvast dat ik eindelyk myn moeder nog eens omhelsde...*** we waren met een tent op een camping, we stonden opgesteld op een te steile hoge helling maar het goeie was dat we een mooi uitzicht hadden vanaf hier (zolang je niet, vanaf die hoogte, ook nog eens in een veel te diepe tunnelachtige put keek...) *** ik verbleef in een bejaardenhuis, in een eigen "lokaal" als myn kamer; maar de voorbye dagen was ik er bedryvig meê doende geweest, een vier- of vyftal bejaarden om het leven te brengen en hun lyken te doen verdwynen, deels voor het geld, al was dit erg weinig; aan iedere moord verdiende ik, op één of andere manier, een paar honderd euro. nu drong het geleidelijk aan tot myn geweten door, uiterst gruwelyk... wat als ik gesnapt ging worden? ik was geassisteerd geweest door frank potters (die m'n boekjes drukt) en die zei voor de grap: "ik zou je nu wel kunnen aangeven." - niet echt, dacht ik, want hy was medeplichtig. waren er sporen die me zouden verraden? op myn kamer had ik een schriftje met daarin tekeningen en plannetjes van al die moorden; dra zou ik uitchecken, zouden ze die schriftjes dan bekyken?, dan was ik er gloeiend by; toch kon ik die nota's niet wegdoen, omdat ze grafisch erg mooi waren.
waar was je te zaterdag
een soort van zwaartekracht, traagheid, oudheid van ledematen...
martinus wolf heeft pech; zyn camion, waar hy omzeggens in woont, en die ook dient om zyn broodwinning, dwz zyn straatpiano, te vervoeren, is gisteren met een gebroken as in principe tot perte total gebombardeerd (toch heeft hy nog één avontuurlyke garagist gevonden, die zich eraan wil zetten.) (en dat is goed; we leven vandaag té hard in een cultuur van "wegsmyten en een nieve kopen"...)
Abonneren op:
Posts (Atom)
