maandag 16 maart 2020

lectuur

de nieve baard en kale

de verenigde staten re-booten hun strip-helden reeds letterlyk sinds één eeuw geleên; in de europa is men daar nog maar nét meê begonnen - fantastisch om dit te mogen beleven. de grote klassiekers worden heruitgegeven in prestigieuze bundels, zelfs reeksen waarvan je denkt:"wié gaat dit ooit werkelyk kopen?", al hebben ook dié reeksen er zonder meer recht op (roodbaard, guus slim, de beverpatrouille...); de personages zelf worden met veel eerbied opnief uit hun graven getekend, zeer grondig overdacht in totaal nieve verhalen - jihaaa!
    deze maand is de neêrlandstalige eerste reboot van "baard en kale" verschenen, wie was daar niet nieuwsgierig naar?
    volgens my zyn er maar weinig lezers en lezeressen waarachtig "thuis" in de details van de wereld van baard en kale. de meesten van ons kregen een gemiddeld album van "baard en kale" pas onder ogen vanaf bladzyde zestien, en dan telkens precies tot aan bladzyde twintig, namelyk als één kleine episode binnenin het weekblad robbedoes. de twee heren oogden dan overtuigend en integer en zelfs enigszins stoer - al schenen de verhalen zelf iets "statisch" te hebben, iets waardoor je toch nét niet voldoende geïnteresseerd geraakte in hoe het nu verder zou gaan. ze wàren er, ze bestonden echt, ze werden gewaardeerd - maar: ze werden nooit één keer geciteerd op de speelkoer.
    en precies dàt niveau heeft nu ook dit nieve album weten te bereiken. waarvoor chapeau. juist zoals de remakes van blake en mortimer, in overeenstemming met hun origineel, moéten verdrinken in geel gekaderde begeleidingsteksten en houterige vechthoudingen, zo moéten ook baard en kale die rare, onduidbare distantie behouden. een onuitsprekelyk moeilyke, niet zeggende byna onmogelyke opgaaf - maar: ze zyn er dus helemaal in gelukt (= een pleonasme, maar: ik wil het zo.)
    het tekenwerk is volstrekt origineel en betoverend mooi. byna schetsmatig, maar binnen dat schetsmatige juist zo expressief als maar zou kunnen. echt sterk.
    (alleen de titel, "waar is kiki gebleven", is totaal kut, alleen goed voor een reeks als "f.c. de kampioenen". met oog op dit verhaal, had deze titel iets moeten zyn als "het geheim van de rode mantel" of zo.) 

Geen opmerkingen: