nu het avond is geworden, ben ik alweêr vergeten wat ik gedroomd had snachts. maar alleszins is het naargeestig om te begrypen hoe gauw, namelyk vrywel ogenblikkelyk, iedere ochtend opnief de realiteit van dat virus weêr tot je doordringt, je wordt ermeê wakker, je gaat ermeê slapen, je kan er niet van weg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten