een jarenlang voortdurend dagelyks dagboek, maar zonder één àllerminste compromitering; het is een gewauwel, niks anders, ik beken...
de hele dag in myn pyjamabroek overbrugd. na het tamelyk vermoeiende rondslenteren gisteren, was dat vandaag simpelweg een voornemen. idem voor luv. het mooiste moment van de dag was dan ook dat onbewaakte moment in het midden van de besneeuwde namiddag, toen ik ineens merkte dat we met z'n vieren ieder in een eigen zetel zaten te knutselen; rocco james conan aan het gamen (zonder geluid), luv op de knopjes van haar smartphone, ikzelf op myn laptop en mollie op haar instagram. geheel in rust. helemaal volmaakt. tezamen yahtzee spelen is ook tof, maar dan wordt het toch meestal oorlog ineens.
wél was vroeger in de namiddag luv els crawls naar het station gaan brengen. "familie kies je niet zelf," hoorde rocco james conan haar zeggen, waarna little-house-on-the-prairie-gewys rocco zelf op het idee kwam om haar te melden: "jawel, want wy hebben jou gekozen als familie."
ik wist niet dat, voorts, het eerste chucky-seizoen maar 8 afleveringen telde, wat trouwens een zeer goed getal is; zonet merkten-ik zodoende verrast, de laatste aflevering achter de kiezen te hebben; wat compositorisch dan weêr gedroomd goed uitkomt, vanwege het inzicht, lezers, dat nu tegelyk, onderhand, deze vacantie moet worden ingepakt.
ik wist niet dat, voorts, het eerste chucky-seizoen maar 8 afleveringen telde, wat trouwens een zeer goed getal is; zonet merkten-ik zodoende verrast, de laatste aflevering achter de kiezen te hebben; wat compositorisch dan weêr gedroomd goed uitkomt, vanwege het inzicht, lezers, dat nu tegelyk, onderhand, deze vacantie moet worden ingepakt.
- jammer trouwens wel...
zélfs ben ik erin geslaagd om vandaag, zonder tegenzin, met uitzicht op de sneeuwvelden, de huiswerkjes van myn leerlingen engels te verbeteren. hun kerst-opdracht was, een engels liedje naar keuze te vertalen naar het nederlands; zo leer ikzelf dan, terloops, waar die generatie naar luistert, al kan ik my daar toch niet werkelyk in verdiepen ook niet, opa moet niet "erby willen horen", vooral met hiphop kan ik niet connecteren maar ook niet met, meer algemeen, die algehele, hedendaagse hyperprofessionele manier van producen; àlles, iedere fractie klinkt totààl gecontroleerd, ook als men heden "punk" wil maken, er kàn geen spannende slordigheid meer bestaan. daar kan die generatie ook zelf niks meer aan doen, het is nu eenmaal zo, alles is onder controle, en je kan ook niet doen alsof dat niet zo zou zyn.
... hmmm, nieuw seizoen van afterlife? normaal iets om tezamen met luv naar te zien, in plaats van in myn eentje - maar tezamen met luv zal ik dan wel naar kyken naar "het proces dat niemand wilde", ik zag één minuut lisa naerts bezig en dat kàn ik in myn eentje niet aan... ...

























Geen opmerkingen:
Een reactie posten