state of being, 3 avril 2026

rond tien uur in de voormiddag even wakker geworden: omdat pitouche aan myn deur stond te krabben. juist toen ik die naar beneden ging brengen, kwam rocco james conan thuis. met zyn rapport. uit respect voor zyn privacy kan ik over dit rapport verder niet erg veel zeggen, behalve misschien dat die de keerzyde is voor een persoon die uren per dag piano speelt, gitaar speelt, gehele composities opneemt op gesofisticeerde wyze; die verslaafd is aan skateboarden en die de gehele tyd reeds loopt op te treden; doch die bovendien ook een onverbeterlyke speelvogel is met als het moet soms zelfs een kwaaie genius, al zeker naar gezag toe...

    goed, zyn paas-vacantie is begonnen...

    terug in bed kon ik myn slaap niet hervatten; zoals wel vaker, ben ik dan maar weêr, stil fluisterend als een stervende, integraal myn gedicht "de zevende lotus" nog eens aan het uitprevelen geweest...

    een flink hap verder in de middag pas, mocht ik verblyd merken, toch wél behoorlyk te zyn weggedreven. voor de 'tigste keer op ry toén wel nog, maar nu niét meer my de vele dromen nog herinnerende...

    naar beneden, naar deze zetel.

    administratie...

    line-ups...

    poster-samenstellingen, nu ook voor duffel...

    pas op den duur ook mogen voortwerken aan het dinsdagclub nep-stikker-boek, aan welk ding ik de dag tevoren, tot vyf uur snachts, al aan het arbeiden was geweest maar dan by myn broêr serge thuis...

    ben zeer bly met dat boek-in-wording. inmiddels ben ik een full time organisator geworden, waar ik vroeger haast iedere dag vele uren aan één stuk door doorbracht met schryven; zitten en schryven; dié hobby komt nu nog eens aan de beurt, jihaaa!
    dju, morgen, zo snel alweêr, hasselt de dinsdagclub. is topsport en ik ben geen zestien meer... gelukkig, een uitverkochte constelatie adrenaliseert zeer grondig...