nu kan ik weêr in het donker met een kop-telephoon over myn oren naar deze muziek liggen luisteren - als de meest sublieme vorm van kunstbeleving die er bestaat; precies diezelfde kicks als toen, in 1985. niet zomaar een serie liedjes, maar werkelyk twee prachtige elpéés. twee prachtige romans. (okay... nergens geen "downtown train"... dat niet...)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten