what happened
natuurlyk stonden er op die tien elpees ook wel goéie nummers; die bereikten jou echter niet, omdat je die elpees in hun geheel niet kon verhapstukken - je werd er ronduit triest van, van die platen. af en toe verzamelde je wel die paar goéie songs - maar die hadden dan verder geen draagvlak.
opeens, - ah ja, naar aanleiding van die biographie die ik aan het lezen ben, ook maar toevallig...
én bovendien wellicht als een weêrsomstuit van, in december, met oog op oudjaar, aldoor dat geknutsel aan playlists voor het fascisme van de dansvloer...
opeens kwam ik op het idee om er de tyd eens werkelyk voor te nemen, beste lezers, om hieruit, uit die tien post-platen, nu eens een effenaf zéér grondige bloemlezing te destilleren.
selectie-criteria - welke nummers vallen weg
die criteria waren belachelyk streng. àldoor schrappen - aldoor bedàchtzaam schrappen. zeker geen enkele song met een human beatbox in een mislukte sample. ook geen te realistische stem aan een saaie piano. ook geen enkel lied waarin je de realistische opname-studio kan gewaarwoorden. waarin de tekst niet echt boeit. enkel en maar alleen die verkreukelde, verhakkelde, in winterwind op het dak van een trein kruipende tom waits - indeed, de man van "rain dogs".
in eerste instantie bleven er zo een achttiental songs over. een honderdtal de vuilnisbak in. maar by een grondig overniéuw doorzeven, wikken en wegen, toch nog eens een kleine zestiental geredden. (feitelyk een vyftiental, plus ééntje binnengesmokkeld uit "the black rider", omdat ik een instrumentale, maar korte, buffer moest hebben. het tamelyk luchtdicht geproducete "the black rider" is echter eighties noch post-eighties, en diende verder daarom strikt tussen wal en schip te blyven.
volgorde
met een ernst die myzelf keihard verbaasde, ben ik vervolgens intens aan het puzzelen geweest voor een allermeest uitgelezen volgorde. de elpees "swordfish trombones", "rain dogs" en "frank's wild years" daarvoor als een sjabloon hanterende. hieronder geef ik de twee lysten al eens meê; morgen of overmorgen zal ik die volgorde-keuzes eens toelichten, zelfs. uiteraard is dat een verhaal van tempo-wisselingen, instrumentaal versus gezongen, atmosferische kwaliteit, interieur versus exterieur, instrumentatie - maar ook lyrische inhoud.
nirvana
dat was was trouwens wel geinig: by één songtekst, namelyk die van het liedje "nirvana", bedacht ik hardop: "hier steekt tom waits zyn held bukowski éigenlyk naar de kroon, dit is waits zyn àllermooiste stukje tekst ooit!" pas de dag daarna las ik in de liner-notes: dat die tekst, van het liedje "nirvana", een gedicht is - geschreven door bukowski...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten