gewoon een curriculum der dagelykse feiten...
gisterennacht (de vrydag) was ik, vrienden, zo mogelyk, nog veel later gaan slapen dan gewoonlyk. was éigenlyk niet werkelyk meer tof. by het aangroeien van een té verregaande vermoeidheid, pleegt zich over een mens, in regel, een brede, onverbiddelyke somberte neder te zygen; bittere herinneringen, aan onrechtvaardige vernederingen, aan nutteloze vermoeienissen, aan de vergeefsheid van àlles in dit ondermaanse - geef ons dan maar, ad nêstor, in plaats daarvan, de frisse gezwinde morgenstond!... -- doch: het was dus te laat, zelfs een don vitalski kan niet, zelfs niet als hy hard probeert, de tyd terugdraaien.
well, 'n kleine nuance: ik kan wél, feitelyk, de tyd terugdraaien - maar: het probleem is daarby dan, dat àlles dan precies tegelykertyd méé terugdraait; zodat je, uiteindelyk, toch geen enkel verschil merkt.
dan, àlsnog, voortgelezen in de "record collector" van deze maand - een blondie special. dit ons dan weêr wél, lezers, een troost biedende: "fan zyn" van dingen. fan zyn van jezélf, loopt slecht af - maar byvoorbeeld "predator" verzamelen, boeken van conan doyle netjes op één ry verzamelen, exact te weten kunnen komen waar prince meê bezig was op 6 october 2007...
en toch wél nog, alles byeen, op een menselyk uur mogen ontwaken, vandaag. luv was naar gent; ik word een aangename huivering gewaar als luv my byvoorbeeld sms't: "ben naar myn geheime minaar, zal even duren, sorry,"- maar: meestal stuurt ze my zo'n dingen juist niét, vermoedelyk uit schrik dat sommige verbeeldingen die wel onschuldig als cosplay beginnen, goed mogelyk toch wél, na alles, apocalyptisch eindigen...
een goed en evenwichtig huisleven boven alles!
zeker als je geen dertig meer bent...
een goed en evenwichtig huisleven boven alles!
zeker als je geen dertig meer bent...
mollie was zich aan het klaarmaken voor een toneelrepetitie, rocco james conan was reeds bezig terug thuis te komen van de basic fit. mja, behalve dat die jongen zo goed muziek speelt, kan die zich dus tevens, desgewenst, veertig keer opdrukken op zyn vuisten.
eigenlyk is àlles in dit universum erop gericht, my non-stop naar deze ene, volgende confrontatie te geleiden: ikzelf enerzyds, en myn eigen, halfvroeg bejaarde dikke buik anderzyds. myn ogen die iedere vyf maanden een leesbril van één halve graad sterker nodig hebben. de boeren die ik laat, et cetera.
desondanks. ik mag het gesternte niet aanklagen. de meesten van myn collega's hebben geen hoofdhaar meer.
in de avond naar een reünie van de vosselaarse toneelkring geweest, die ik vorig jaar regisseerde. steengoede pepersteak in eethuis "het park".
morgenvroeg moet ik iets voorlezen op een begrafenis, in pulderbos. dàt nederig tekstje, ga ik nu voorbereiden...
p.s. drie uurs later: voor dat tekstje ben ik hulp gaan halen by toon hermans. eerst doorbladerde ik neruda en rawie, maar nog echt iéts. sommige rouwgedichten van toon hermans: die zyn hét nec plus ultra, die zyn echt de totàle ontwapening.
1 opmerking:
Ik denk dat Prince toen gitaar gespeeld heeft op 6 oktober 2007. Maar op het gemakske. Want die 21 nights in Londen waren net gedaan. Die "the guilty ones" op dat laatste album was blijkbaar opgenomen op 26/10/2007. Dus ja, een beetje jammen en prullen. Misschien efkes in LA, en daarna naar Paisley Park getrokken.
Een reactie posten