1. "de graaf van monte cristo" las ik voornamelyk in ons kleine huisje in de klappeistraat, terwyl ik tegelykertyd bezig was in "de begraafplaats van praag" van umberto eco.
2. een jaar of vier geleden ongeveer, wilde ik nog eens zélf een stripverhaal tekenen, en trof ik allerlei gedetailleerde voorbereidingen; maar onderhand moest ik zeggen: het zal er niet van komen - wegens het simpelweg niet meer "kunnen".
3. in 1995 verstuikte ik tydens een optreden myn linker-enkel zo erg, dat ik een maand of twee met krukken moest lopen. exact op de eerste dag waarop ik die krukken niet meer nodig had, verstuikte ik, opnieuw op een optreden, myn rechter-enkel. opnieuw twee maand op krukken lopen.
4. ik heb ooit wel eens, tweedehands, als een tiener, een elpee van "the kids" gekocht - maar ik heb die nooit één keer gespeeld... dertig jaar lang heeft die ongespeeld in myn platenkast gestaan...
5. op den duur werd ik socialer, maar als kleuter op de kleuterschool was ik uiterst teruggetrokken; niet één vriend, zelfs niet een allerminste belangstelling in die omgeving, die ik van A tot Z een living hell vond.
5. op den duur werd ik socialer, maar als kleuter op de kleuterschool was ik uiterst teruggetrokken; niet één vriend, zelfs niet een allerminste belangstelling in die omgeving, die ik van A tot Z een living hell vond.
6. heel raar, maar het lykt wel alsof ik socialer werd: naarmate ik leerde lezen. om die reden ook, sloeg ik de derde kleuterklas over: omdat ik àbsoluut wilde leren lezen. echt waar. nu achteraf gezien: dat kunnen lezen, zal my erby hebben geholpen, een verhouding tot de buitenwereld te hebben opbouwen.
7. ik word nog altyd depressief in een huis waar d'r geen enkel boek staat. al wil ik ook écht niet "de wereld van lezenden" verheerlyken of zo. het lezen van boeken is zelfs niet meer echt van deze tyd.
8. toen ik een jaar of veertien was, werd ik lid van "anima", een turnhoutse vereniging voor tekenfilm-makers. op een dag werd er in die tekenfilm-studio iets gestolen - en àl die mensen lieten my op een bepaalde vergadering toen merken, dat ze uitgerekend my verdachten. jammer dat ik toen zo onmondig was, dat ik het my allemaal maar liet overkomen worden (al ben ik daarna natuurlyk wel nooit meer teruggegaan.) in dié jonge tyd was ik zo bleu, dat hun beschuldigingen my zelfs beschaamden. dwz: ik was onschuldig, maar doordat ze my beschuldigden, voelde het toch aan alsof ik wél schuldig was.
7. ik word nog altyd depressief in een huis waar d'r geen enkel boek staat. al wil ik ook écht niet "de wereld van lezenden" verheerlyken of zo. het lezen van boeken is zelfs niet meer echt van deze tyd.
8. toen ik een jaar of veertien was, werd ik lid van "anima", een turnhoutse vereniging voor tekenfilm-makers. op een dag werd er in die tekenfilm-studio iets gestolen - en àl die mensen lieten my op een bepaalde vergadering toen merken, dat ze uitgerekend my verdachten. jammer dat ik toen zo onmondig was, dat ik het my allemaal maar liet overkomen worden (al ben ik daarna natuurlyk wel nooit meer teruggegaan.) in dié jonge tyd was ik zo bleu, dat hun beschuldigingen my zelfs beschaamden. dwz: ik was onschuldig, maar doordat ze my beschuldigden, voelde het toch aan alsof ik wél schuldig was.
9. nu begryp ik ook ineens waarom ik een paar jaar daarna zo graâg franz kafka las.
10. de fokkers!!!! jos peeters heette die klootzak-voorzitter van "anima". fuck him, fuck them, na al die jaren nog altyd!!!
 |
hier ben ik dus zestien... :) |
1 opmerking:
Anima was de meest kinderachtige bende die ik ooit in mijn leven ben tegengekomen.
Een reactie posten