vrijdag 30 september 2022

prent vd week


"Ent Bremif Spegter"

orginele (c) don vitalski

29,99 euro
plus 6,99 euro verzending


mail vitalski3@gmail.com

waar was je te vrydag

smorgens naar frank zorro,
voor alwéér een herdruk van "de kempenkrak".
    toegegeven, de laatste paar keren
zyn het herdrukjes van telkens 50 exemplaren.
    maar toch. ik ben de tel kwyt, maar er zyn zeker al 3.000 exemplaren van verkocht. totaal in eigen beheer.

-tyd voor "de kempenkrak 2"

middag: in de hopper, met luc huybrechts en ernst, en met johan de boel...


het gesprek ging erover, dat er een revival gaat komen van het litteraire fêstival "zuiderzinnen"...



(classic bunnie-tracking)
namiddag:
live televisie.
de ceremonie van de ""annexatie"" van oekraïens grondgebied.
je weet gewoon niet wat je ziét.
echt de àllergrootste poppenkast ooit.

maar erg boeiend, werelgeschiedenis op een dienblad...

18u; maaike en lore op bezoek.

wy zyn wel normaal, wy krygen ook gewoon bezoek en zitten dan rustig menselyk aan tafel, praten over vanalles.

acht uur savonds...

giggen by lies opdebeeck thuis, op het zuid.

alwéér de héle voorstelling lang doorlachen, onophoudelyk, iedereen...

dit moet toch wel echt het gezondste beroep ter wereld zyn...

marianne opdebeeck
michel vanderhaeghen
ben opdebeeck

dreamer


ik zat in de motregen op een terrasje met jmh berckmans, die dus nog leefde. we zaten ieder een eigen verhaal te schryven. "hoe noem jy my ook alweêr in jouw verhalen?" er was een licht gevoelen van oppositie, maar vooral was het prettig. *** het was de zondag van de levende vrouwen tentoonstelling. ik wandelde daar binnen - en àlles was in orde, alles verliep op rolletjes; hoe hadden ze dit alles zomaar voor mekaâr gekregen, hoe handig; het was kwart voor twaalf smiddags en zometeen gingen de deuren open; maar alles was op orde en iedereen was gelukkig. (een echte wensdroom, zodus...)

donderdag 29 september 2022

vrydagbunnie

barbara bervoets






komt 4 october naar de dinsdag club

prent vd week


"Delvir Nef San Olvif". 

Originele (c) Don Vitalski. 




39,99 euro. 

Gratis verzending.

onderschat / overschat

onderschat
: italië als de wieg van het fascisme.

overschat: louis paul boon.

naar waarde geschat: het neveneffect van nostalgie om terwille van een oorlog kou te mogen lyden.

alternatieve feiten


1. honden snuffelen aanvankelyk vooral met hun rechtse neusgat, pas als de geur tof blykt, snuffelen ze voort met tevens hun linkerneusgat.

2. t.s. eliot schminkte zichzelf met een zeer dunne groene teint.

3.  het symbool # heet eigenlyk helemaal niet hashtag, maar hekje (in engels: octothorpe.)

4. "xmas" voor "christmas" danken we aan de grieken, by wie de letter x (chi) een ch is, aldus refererend aan "christus".

reklaâm

ik zou graâg 44 vrouwen tentoonstellen.

de teller staat heden op 37.

bent u een fynzinnige vrouw en zou u het oké vinden om, in het felix pakhuis, van 12u tot 15u, door my en door danane bazouka als curator, te worden tentoongesteld, eventueel met wouter dw als uw coiffeur, op zondag 16 october, mail dan vitalski3@gmail.com

duckface


dear people, vandaag deze hier, is exact de 150e duckface!...

waar was je te vrydag


ochtend:

de kinderen en luv naar school zien vertrekken...

voormiddag:

lesgeven; "position of adverbs".

op het einde van de les: "ik ga een photo maken; wie er niet op wil, mag gedurende zeventien seconden zyn aangezicht verbergen."



(niet alle klassen zyn zoals deze; in andere klassen kloppen de leerlingen juist op mekaâr om vooraan te mogen eindigen...)
namiddag: vergadering met stijn peeters en bent van looy links, sophie verbist van uitgeverij vrijdag rechts;

daar op tafel zie je ons stripboek, dat uitkomt begin november...

avond:
regisseren in het hofpoort-theater,
sinds vandaag met de adem van de première in onze rug.

daarom juist gaat het nu érg goed vooruit...


zéér laat savonds;
meeting met thomas verdeyen, ceo van "rapid affichage"...


effectief hangt dankzy rapdi affichage
nu ook oostende helemaal vol met myn kop...

voor een gig in "het verschil", in oostende, 22 october...


reklaâm


ik wil graâg live
komen show geven -
by JOUW THUIS
in de living!...









uit het schriftje


de symbiose tussen myn dochter en myn vriendin die haar moeder is, is iets grandioos. soms praten ze op zo'n manier met elkaâr, dat ik ervan overtuigd geraak dat ze klinkende ambras hebben. maar als ik dan als een ridder tussenbeiden kom, maak ik my volstrekt belachelyk, want blykt er geen vuiltje aan de lucht.

sommige mensen kunnen geen grote boodschap plegen wanneer ze op reis zyn; dit gaat zo ver, dat zyn drie weken lang geen minste stoelgang voltrekken. je zou zeggen, dit hoort by de rubriek "alternatieve feiten", maar in concreto betreft dit een bepaalde tante van my, dus is het toch iets meer persoonlyks.

waar bynamen voor leerkrachten, toch zeker in myn tyd, totaal beledigend werden bedoeld, ving ikzelf van myn leerlingen deze week tweemaal na mekaâr de meest fantastische bynaam op - ik liep voorby en vernam: "john wick..." en een paar uur later opnief: "john wick..."

myn eerste jaar heette ik "de koala" en de twee jaren daarna, door een bepaalde anekdote die ik hier al meermaals heb uitgelegd, "de lafaard". is echt wat anders...

als je denkt dat je het allemaal niet meer verteren kan, dat het te veel wordt, dat je eronderdoor gaat, dan mag je dit hier weten: dat één enkele uitgerekte dag kalmte, byvoorbeeld van 11u in de voormiddag tot 16u in de namiddag, volstaat om geheel dat gevoel weêr van je af te douchen. na één dag rust kan je er gemakkelyk weêr twaalf, dertien etmalen tegenaan.

de grotere zus tegen de kleinere broêr, eind september, met een sadistisch vertrouwen in haar zaak: "en? vind je frans nu nog altyd zo'n leuk vak?"




dreamer

om in dat appartement te komen, moest ik eerst door die zwembadruimte, en het was helemaal niet zeker of die mensen die daar vertoefden, myn aanwezigheid daar zouden appreciëren. ik kwam van een nachtelyk parkeerterrein.

afterLink.

repost, doch slechts van eêrgisteren...

GAST-AUTEUR


robertus baeken, die de vader is van don vitalski, schreef het boek "leonard en ik", over zyn nonkel leonard, de fameuze beeldhouwer. over 82 afleveringen verspreid, worden die mémoires hier integraal gepubliceerd.


photo: leonard aan het werk...



LEONARD EN IK

door Robertus Baeken 

24

Dit betekent allerminst dat Leonard een idealistische dromer was. Graag had hij dat zijn werk beter werd verkocht. Want zoals heel wat artiesten leed hij ter wille van zijn kunst gebrek. Toen het kouder werd, had hij nauwelijks geld om steenkool aan te kopen. Door het hoge plafond was de gewezen balzaal ook moeilijk warm te krijgen trouwens. Meer dan eens heb ik hem bij het binnenkomen verrast met slechts één schoen aan zijn voeten, doordat de andere bovenop de lauwe kachel lag op te warmen. Nu had hij wel een inkomen van zijn avondlessen, maar gezien zijn materiële tekorten zal dat niet bijster hoog geweest zijn. Bovendien gebeurde de uitbetaling de eerste jaren voor zijn vaste benoeming, weinig regelmatig. Eén keer noemde hij zich rijk doordat hij een hoop achterstallige lonen had ontvangen. Dit uitgezonderd praatte Leonard nooit over geld. Zijn atelier, waar door zijn beroepsbezigheden altijd veel stof zweefde, was geen plaats voor luxe of mooie kleren en dit werkte de indruk dat hij krap bij kas zat vanzelfsprekend in de hand. Ontmoette je hem echter op straat of in zijn stamcafé ‘Het Lindenhof’, waar hij gewoontegetrouw elke zondagvoormiddag met zijn broer Peer en Isidoor Mertens, zijn zwager, ging biljarten, dan kwam hij altijd als een imponerende, knappe zuiderling voor, piekfijn uitgedost in een donker pak en wit hemd met das; en de poen voor het bier dat daarbij overmatig vloeide, kon er ook wel af.

   Aan mijn wekelijkse bezoeken kwam een einde toen ik in volle winter voor mijn legerdienst werd opgeroepen en naar een kazerne in de buurt van Keulen moest vertrekken. Dit betekende dat ik gedurende een jaar maandenlang van huis zou zijn. Af en toe schreef ik hem over mijn wederwaardigheden een brief, die hij enkele dagen later met veel moeite - hij was geen vlotte briefschrijver - beantwoordde. Zo raadde hij me aan om me aan te passen aan de gegeven omstandigheden: een simpele filosofie waarmee ik het erg moeilijk had, want het kazerneleven lag me niet. Verder vertelde hij me over de plaatselijke nieuwtjes, over zijn werkzaamheden, zijn langdurig wachten op marmer, zijn ontspanning. 

   Om een idee te geven hoe mijn brieven eruitzagen, schets ik hier even mijn eigen portret als jongeman.

   Eenentwintig was ik en tot dan grotendeels het product van het milieu waarin ik was opgegroeid. Daar was natuurlijk eerst en vooral het gezin, de cocon bij uitstek om de traditie van het burgerlijke katholicisme, dat destijds op het platteland nog heel sterk aanwezig was, er zonder vraagtekens in te lepelen. Gelukkig was mijn moeder, die als weduwe alleen voor de opvoeding van haar vijf kinderen stond, een nuchtere en praktisch ingestelde vrouw. Door haar labeur voor de kost, hield zij de touwtjes niet te strak in handen. Ik kon de boeken lezen die ik wou en zij had me naar een rijksschool gestuurd waar de opvoeding niet streng, zeer tolerant, maar toch correct was, en waar behalve aan de technische vakken door bekwame leraren ook op een boeiende wijze aandacht werd geschonken aan nevenvakken zoals geschiedenis en literatuur.


(WORDT VERVOLGD...)

woensdag 28 september 2022

pech & geluk


pech: de gps verkeerd gelezen hebbende, 5 kilometers over een soort veredeld fietspad gereden, langsheen de schelde-oever van schelle...

geluk: zo slapjes als, op de repetitie, "het hofpoort-theater" eêrgisteren uit de verf kwam, zo stevig kwamen ze daarjuist ineens naar voren...

alternatieve feiten


1. kleenex-papiertjes zyn oorspronkelyk, tydens de eerste wereldoorlog, uitgevonden als een onderdeel van gasmaskers.

2. kalkoenen blozen soms, wanneer ze bang zyn of wanneer ze opgewonden zyn.

3. Tim Storms, de man met de laagste stem ter wereld, kan een geluid voortbrengen dat mensen niet kunnen horen - maar dat oliphanten wél kunnen horen.

4. in de tyd van de dinosaurussen waren er op de maan reeds nauwelyks nog vulcaan-uitbarstingen, doch wél was er toen nog actief vloeiend lava op de maan.

van staraja roessa naar riga


105e tussenstop: garkalne videzemes soseja.


oké dan...

ranking


TOP 10 
moeilyk draaglyke stripfiguren
(is niet hetzelfde als "ondraaglyk" stripfiguren)

ta-ar
dan cooper
rik ringers
roel dijkstra
oom wim
luc orient
ravian
comanche
piet pienter
kena en de kathamarom

songtekst-snipper

told myself that you were right for me
but felt so lonely in your company
but that was love
and it's an ache I still remember

steengoeie tekst. super echt. enorm herkenbaar. persé WILLEN een relatie hebben - en dan proberen met iemand met wie het niet marcheert. pain!...

state of being, 29 september 2022


van 12 uur smiddags tot 2 uur smiddags extreem diep in slaap; dat was wél in de zetel in de woonkamer - maar toch kan je dit niet meer een "powernap" noemen.

de -ly vorm, voor het bywoord, is toch raar by "bad". "it is going badly". toch is dat in principe de juiste vorm.

"thuiskomen", hoe een geweldig iets. mogelyk het meest geweldige dat er bestaat. van de dinsdag club kom ik pas thuis op woensdagmiddag. ik kom wel thuis dinsdagnacht, maar die boog blyft gespannen tot en met, vyf uurs later, het gaan lesgeven smorgens op school. pas na, tevens, dat lesgeven, inclusief het weg en weêr ryden, is het werkelyk dat ik uiteindelyk thuiskom.

vrienden zeggen: "je hebt het druk tegenwoordig"- maar ik heb het niet drukker dan anders, dat is ook niet mogelyk, ik ben àltyd bezig, al decennia lang non-stop; alleen ben ik heden nog eens één-en-al gericht op het naar buiten komen, op het uiterlyk resultatieve. maar in geborgenheid is het dus exact even druk, er verandert wat dat betreft totaal niks.



GAST-AUTEUR

robertus baeken, die de vader is van don vitalski, schreef het boek "leonard en ik", over zyn nonkel leonard, de fameuze beeldhouwer. over 82 afleveringen verspreid, worden die mémoires hier integraal gepubliceerd.


photo: Hoofd in arduin,  circa 50 cm




LEONARD EN IK


door Robertus Baeken 


23.
Met de nodige tussenpauzes kwamen er vanzelf ook andere, meer onbeduidende onderwerpen op de proppen. Veel hing af van toevallige ingevingen, van wat er die dag misschien in de krant stond, of van wat er bijvoorbeeld de avond tevoren op tv te zien was. Het komen en gaan van de onderwerpen had iets van opstijgende rook uit een vredespijp. Want hoewel de meeste van onze gesprekken met de zeven kunsten te maken hadden, konden wij evengoed onze zeg kwijt over maatschappelijke of wijsgerige vraagstukken als over fenomenen in de fysica, zoals - ik zeg maar wat - het bestaan van zwarte gaten in het heelal. Ons besluit was immers dat het eigenlijk geen verschil uitmaakte hoe wij tegen dergelijke verschijnselen, begrippen of kwesties aankeken, aangezien we na onze gesprekken beiden nog op dezelfde stoel zaten en de werkelijkheid buiten ons toch altijd is zoals ze is. Wel herinnerde de mij omringende beeldhouwwerken me aan mijn bevoorrechte positie: ik bevond me in het middelpunt van het rijk der kunsten. Bovendien heette deze machtige beeldhouwer mijn beste vriend.
   Leonard toonde geweldige belangstelling voor de vele romans die ik had gelezen. Soms vroeg hij me al eens een boek voor hem mee te brengen. Na de lectuur kreeg ik meestal persoonlijke commentaar. Zo herinner ik me nog dat hij hoog opliep met sommige kortverhalen van Jean-Paul Sartre, zoals ‘De muur’ en ‘De kamer’. Andere romans, zoals ‘Lady Chatterley's minnaar’, van D.H. Lawrence, vond hij dan weer te theoretisch van opzet om geloofwaardig voor te komen. Ik kon nooit voorspellen hoe hij op een roman reageerde. Bij zijn beoordeling ging hij nooit af op de faam van het boek of van de schrijver. Een roman als 'Boerenpsalm' van Felix Timmermans, vond hij van een kaliber als Shakespeares ‘Hamlet’.
   Tussen Leonard en mij ontstond zoiets als een wisselwerking. Hij had veel aan mijn belangstelling voor zijn werk en mijn gehoor voor zijn opvattingen, terwijl ik dan weer heel wat inspiratie putte uit zijn persoonlijkheid en bezielde levensstijl, die schril afstak tegen heel wat doffe uitingen van de materialistische samenleving om ons heen. 


(WORDT VERVOLGD...)

blog op woensdag


greetings from de dinsdag club ...

maandag 26 september 2022

pech en geluk


pech
: thuiskomende denken "oef, vandaag niks meer, behalve nog in de zetel zitten,"- en een uur daarna pas beseffen fuk ik moet wel dààr nog naartoe."

geluk: een proper gestreken hemd.

onderschat / overschat

onderschat
: de droge hardere rand van een zelfgebakken cake op de keukentafel om halfzes in de namiddag.

overschat: gebakken banaan.

naar waarde geschat: jassen met vele knopen.

alternatieve feiten


1. in de 19e eeuw konden professionele sportlieden hun job niet uitoefenen in de winter; zeer velen van deze lui werkten swinters daarom als acteurs in het vaudevilletheater.

2. het engelse woord "period" voor actualiteit van menstruatie werd voor het eerst gebruikt in 1985, op tv, in een reklaâmpje voor tampax.

3. er is in de v.s. geen enkele staat waarin de letter Q voorkomt.


4. chicago wordt wel eens de "windy city" genoemd - doch niét omdat het daar veel zou waaien, wél omdat een bepaald criticus eens had gesteld dat er in chicago erg veel windbuilen resideren.


5. het vel van een armadillo is kogelvry.

6. net als de meeste zoogdieren hebben katten vooraan vyf tenen; doch hun achterpoten hebben uitzonderlyk genoeg slechts vier tenen. vermoedelyk om alzo dan sneller te kunnen rennen.