een uur vroeger wakker geworden dan feitelyk moést. in plaats van te proberen opnieuw in te slapen, per ongeluk, nog in bed, een uurlang liggen voortwerken aan "de levende lotus".
jullie zeggen: "dat gedicht gaat vast nooit helemààl klaar zyn..."
antwoord: "toch wel, 98 procent is klaar. maar soms is het vier maanden doorwroeten op één zinnetje. grmmmbllll...."
toen ik beneden kwam, waren myn vrouw en myn kinderen het huis uit, allicht naar allerlei repetities en dergelyke.
voor de eerste keer dit najaar de chauffage eventjes aangezet.
my gewassen in de machine-kamer, waar het na vier minuutjes meteen snikheet is (wegens goede chauffages, én wegens relatief kleine ruimte, én wegens goed geïsoleerd vanwege de buren.)
aan een klamme, koude ochtendwas, heb kik een broêrtje dood.
rustig-aan naar het salon gefietst. in myn kop-telephoon "de wild rose" van nick cave, ik begrypende dat ik dit éigenlyk helemaal geen goeie song vind...
het was zonnig maar niet té zonnig; ideaal salon-weêr. met name in die zin, dat je hierin wél graâg naar buiten komt, maar niét graâg buiten blyft.
de opstart ging rustig-aan, alleen steve sonic en iman iemandt kwamen wel reeds erg vroeg binnen.
het was de verjaardag van mx666, kennelyk had die toch wel best veel volk meê.
een goed gevuld theatertje. iedereen happy. gratis pannenkoeken met ys...
(optredens beschryven, mag je nooit doen. het optreden van iemand ànders, waarby je zelf publiek bent, dat kan eventueel nog wél; maar je éigen optredens beschryven, dat is een no-go; daartoe is er geen enkele styl beschikbaar die zou kunnen voorkomen dat je niet klef klinkt. zal ik morgen verder over uitwyden.)
weêr thuis in de zetel zeer diep in slaap gevallen, terwyl luv aan het kokkerellen was en de kinderen, televisie-kykend, tezamen in de aller-ergste slappe lach verzeild geraakten die ik ooit heb meêgemaakt. doordat ik sliep, wist ik de oorzaak niet (ik vernam niet hun grappen), alleen vernam ik het fenomenale bulderlachen.
ik slaap altyd slecht - maar ik slaap dus wél altyd onderwyl myn kinderen herrie maken; ik slaap dan niet "in weêrwil van", maar zelfs dànkzy die geluiden...
hey - komen jullie morgen, naar de dinsdagclub? plea---ease!!... we zitten nu al weken en weken en wekenlang in een fenomenale vibe, please laat die gewoon voortduren.
dat kan alleen met jouw hulp!...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten