slapen
voortlezen in "hamerstukken" van brouwers
het kot voor myzelf
om 14u vergadering met bert lezy en dimitri cools van "cools concepts"
wellicht gaan we nu even, in plaats van "nieuwsberichten", zogzegde reklaâm-filmpjes maken voor cools concepts...
vrijdag 25 juli 2014
een paar uurs thuis
de krok van de crêche gaan halen.
moest ook nog affiches gaan halen, maar luv zei "ik zal dat morgenvroeg wel doen."
wat mollie van my heeft: heel graag spelen met touw; touw vastbinden aan deurklinken etc.
moest ook nog affiches gaan halen, maar luv zei "ik zal dat morgenvroeg wel doen."
wat mollie van my heeft: heel graag spelen met touw; touw vastbinden aan deurklinken etc.
elcerlyck - dertiende repetitie
de eerste zeventien minuten non-stop doorgespeeld, zo goed als foutloos.
hoofdrol-speler david lenaerts ook in alle andere scènes reeds extreem ver gevorderd in tekstkennis.
praktisch voor de eerste keer ook de verpleegster-scène bekeken. opluchting te bemerken dat in ieder geval de tekst daar wel in orde is.
slotscène nog eens bekeken: is niet goed zo, moet anders, heel anders... paar keer over slapen...
hoofdrol-speler david lenaerts ook in alle andere scènes reeds extreem ver gevorderd in tekstkennis.
praktisch voor de eerste keer ook de verpleegster-scène bekeken. opluchting te bemerken dat in ieder geval de tekst daar wel in orde is.
slotscène nog eens bekeken: is niet goed zo, moet anders, heel anders... paar keer over slapen...
marsraker
onderweg naar huis m'n "victor glorieux" nog eens kunnen opzeggen, doordat de technieker van elcerlyck (benji springer) een cd voor me had gebrand met daarop alle begeleidende muziek van glorieux.
daardoor aan de zykant van de weg moeten gaan staan, omdat ik na een halfuur al thuis was en toen middenin die tekst zat. nog een klein halfuur op de parking voort-gerepeteerd.
daarna, om halftwee snachts nog, naar de familie marsraker, die voortgaat met al m'n liedjes op youtube te zetten; zyn er nu een zestigtal; zitten over de helft...
daardoor aan de zykant van de weg moeten gaan staan, omdat ik na een halfuur al thuis was en toen middenin die tekst zat. nog een klein halfuur op de parking voort-gerepeteerd.
daarna, om halftwee snachts nog, naar de familie marsraker, die voortgaat met al m'n liedjes op youtube te zetten; zyn er nu een zestigtal; zitten over de helft...
nightrider
onderweg terug naar huis, rond drie uur snachts, op het slechte idee gekomen om eens te gaan zien of er nog leven in de brouwery was in het felix pakhuis op het eilandje, waar in september een nieve vrouwen-expo komt.
daarna per ongeluk dié straat ingedraaid, waarvan je weet dat je zes bochten verderop de voetgangerstunnel in moét; je wéét een kilometer op voorhand al dat je fout zit, maar je kan niet meer terug;
zo lig je dan om halfvier snachts voor noegabollen naar linkeroever te ryden...
daarna per ongeluk dié straat ingedraaid, waarvan je weet dat je zes bochten verderop de voetgangerstunnel in moét; je wéét een kilometer op voorhand al dat je fout zit, maar je kan niet meer terug;
zo lig je dan om halfvier snachts voor noegabollen naar linkeroever te ryden...
donderdag 24 juli 2014
agenda
is dat geen zeer zinvol zomer-project: het verzamelen van exemplaren voor onze nieve, aanstaande "levende vrouwen-tentoonstelling", met aan de kassa els en ivonne crawls (inkom: 2 euro); op open monumentendag, zondag 14 september 2014, van halfdrie tot halfzes.
deze nieve exemplaren hebben zich inmiddels by ingetekend:
-nelly de bruyn
-karolien krynen
-inge legrand
-katja stonewood
-sophia sangria
-chantal pattyn
-sjé stevens
linkie
de nieve dwalmacat, het radio-programma van kim duchateau;
http://www.mixcloud.com/Dwalmacat/dwalmacat-573/
http://www.mixcloud.com/Dwalmacat/dwalmacat-573/
wat deed je te woensdag
het zag ernaar uit dat ik "de gentse feesten" dit jaar ging ontspringen - voor de eerste keer sinds 1996;
inderdaad: sinds "de space-show" van circus bulderdrang in 1996, heb ik iéder jaar job gehad op de feesten; ieder jaar opnief, op den duur half met tegenzin;
maar dit jaar ontsprong ik dus die dans; totdat, op de valreep dan toch, déze gig zich aanmeldde, een woonkamer-gig, georganiseerd door "straatwoordenaar."
blog-o-logie
hoewel de cyfers nog steeds aanduiden dat deze heerlyke, gezellige, zeer eigen-gevormde weblog gemiddeld, over alle jaren bekeken, 240 bezoekers per dag genereert, zitten we deze maand echter, om eerlyk te zyn, op een gemiddelde van 137 bezoekers per dag. wat toch geen ramp is, daar ik deze maand nu ook niet overdreven hard aan het bloggen geweest ben - behalve uitgerekend vandaag!
binnen vier dagen, 28 juli, bestaat deze blog exact acht jaar.
in die acht lange jaren ben ik hier hooguit acht of negen dagen niet kunnen langskomen. alle andere dagen werd er steeds nief materiaal geleverd.
fictieve biografemen
1. flippie flink zyn ogen zyn àltyd bedekt. de uitzonderlyke keren wanneer hy géén petje draagt, hangen zyn haren voor zyn ogen (en dus ook voor die van ons.)
2. de silver surfer vormde een lange tyd één team (de "defenders") met de hulk, de submariner en doctor strange; op den duur verbrak hy deze samenwerking "omdat hy het op aarde niet meer kon uithouden."
3. doctor strange werd geboren als steven strange; hy was een neuro-chirurg, totdat in een auto-accident zyn handen werden beschadigd. hy wordt "doctor" strange dankzy een goeroe in het himalaya-gebergte.
nutteloos feitenmateriaal
1. nutteloze feiten met cyfers in moet je vermyden. hoeveel kilo iets weegt of hoeveel mensen iets niet graag lusten etc - dat zyn mislukte nutteloze feiten, doordat cyfers niet tot de verbeelding spreken.
2. gemiddeld valt een mens in slaap na zeven minuten. (hoewel, volgens my, eenieder nu van zichzelf zal zeggen, daarop een uitzondering te wezen. luv byvoorbeeld zegt soms dat ze niet kan slapen: terwyl ze ligt te slapen.)
3. rendieren lusten graag bananen.
4. als je wordt achterna-gerend door een krokodil of een alligator, doe je er goed aan om zoveel mogelyk te zigzaggen.
simultaneïteit
ik beleefde myn eerste soorten van orgasme in het jaar toen "golden brown" van de stranglers een grote hit was.
filmbespreking
de reden waarom de israëlische film "big bad wolves" niet goed is, is omdat hy met teveel nadruk een verhaal vertelt. dat geldt ook voor byvoorbeeld "a simple plan" of "barton fink". naarmate de vertoning vordert, worden tekst en beeld alsmaar meer onderhevig aan dat schemaatje dat moet worden afgehandeld.
een goéde film erkent alleen het hic et nunc, rechtstreeks in je zenuwstelsel.
boekrecensie
de sinds kort in meervoud in deslegte verkrygbare verzameling strydschriften genaamd "hamerstukken" van jeroen brouwers, legt bloot dat brouwers de voorbye decennia maar weinig gradaties kent in zyn woede-uitbarstingen; jegens een auteur als ruyslinck, die met pure laster zyn echtgenote de dood in jaagt, doet brouwers' agressieve toonaard meer terzake dan jegens een auteur die achteraan in zyn boek een "verklarend woordenlyst" van vlaamsigheden publiceert. maar dat is een terzyde, "hamerstukken" mag, niet qua styl maar qua inhoud, naast het allerbeste van céline gaan staan. (ja: waar brouwers doorgaans toch vooral als "een groot stilist" wordt gehuldigd, neem ikzelf vooral voor zyn eruditie myn pet af.)
stripverhaal van het jaar
die crap-reeksen uit het eppo-tydperk (vooral "de partners" en "de partizanen") blyken verrassend goed te verjaren. toéntertyd praktisch onleesbaar, heden ten dage zeer aangename lectuur, byvoorbeeld voor als mollie en rocco hier ondertussen bezig zyn met een vouwmeter om zeep te helpen...
woensdag 23 juli 2014
state of being - 23 juli 2014
het is weêr zover: ik ga morgen, of beter gezegd straks, erg vroeg moeten opstaan; en zuiver door dit vooruitzicht ben kik nu reeds deze gehele laat-avond lang compleet depressief... byna pathologisch; het vooruitzicht op vroeg op moeten, doet my aan de zin van het integrale universum twyfelen... en doet my terugdenken aan, warempel, de slechtheid der mensen, de lelykheid van onze samenleving, sterfelykheid en onzin...
erg mooi was dan weêr, hier als een contrast, die zachte maar toch ook wel forse weêrklank van, langs koepels en vensterramen, die uiteindelyke regenval gisterennacht, na de broeierige warme dagen; in bed met een boekje, een pyjama en één dun laken; een paar vliegjes langs het behang maar geen mug; en dan die bevrydende moesson...
ook erg goed (jawel, dit klopt: ik hef my hier op, lezers, aan positieve gedachten, zoals in de stripverhalen jerommeke zich eigen oppakt): het nieuwtje waarvolgens ik, tot myn verrassing, meer dan tweeduizend euro registratie-rechten terugtrek, nog van myn vorige huis; dit gaat in de loop van augustus worden gestort op myn rekening; bescherm-engel-achtig nieuws dat nét op tyd komt, doordat ik uitgerekend gedurende de maand augustus nul komma nul inkomen geniet; heden kan ik dan toch weêr zo breed, zo zorgeloos en spilziek blyven voortleven als ik het gewend ben, doch tegelykerwyle myn rust eindelyk nemen (beseffen jullie wel hoe afzichtelyk veel arbeid er is gekropen in alleen al, pakweg, dat voorbye project geheten "goethe op de apenplaneet?")
maandag 21 juli 2014
schetsen van victor glorieux
hier genoteerd niet zozeer voor de lezer als wel voor myzelf;
die zes of zeven lezers die zich er toch wél aan wagen, vergeef my alles, de dt-fouten etc.
rond zeven uur à halfzeven zyn de vrienden van victor glorieux naar binnen gesijpeld in de quinten matsys in de moriaanstraat... (dit hier zou misschien kunnen beginnen na een soort "pauze"; als de aanvang van een "tweede helft")
IN DE QUINTEN MATSYS
myn allergrootste fan is elvis presley.
omdat met elvis presley alles is begonnen.
dus daarom is elvis presley zonder twyfel
myn aller, àllergrootste fan.
maar john lennon vind ik ook formidabel.
toch zeker john lennon voordat hem wier doodgeschoten.
en van hem heb ik altyd
deze levensfilosofie onthouden:
op een moment zegt hem: vic,
life is what happens while you are busy making plans.
daar moet ge maar eens goed over nadenken.
ik zyn al jaren gestopt met drinken
maar ik begin te vrezen
dat er in dat stoofvlees dat ze ons hier hebben gegeven
belachelyk veel alcohol hebben gegoten,
ik kan niet meer op myn benen staan
en als ik ullie allemaal hier zo zien zitten
dan moet ik eerlyk zeggen dat john lennon gelyk heeft;
wat hier nu gebeurt,
waar en met wie dat ik hier nu aan tafel zit,
dat heeft hier dus niks te maken
met wat ik op dees zelfde moment
echt aan het doen zou willen zyn.
ik bedoel, een paar jaar geleden nog stond ik rond dezen tyd
want het is een zaterdag
voor een uitverkochte billiard palace
een optreden van drie uurs te geven
met een orkest met zes violen;
da was myn plan.
wat zit ik hier naar uwlie vieze verhalen te moeten luisteren
heel den avond?
gylie vraagt uwlie af waardat de matieu eigenlyk uithangt,
ik zal het ullie zeggen,
ik zyn die van de middag zyn ontslag gaan geven,
weet ge waarom,
omdat die kwam opendoen met geen kleêren aan.
als ik ullie bezig hoor,
gylie kunt precies over niks anders klappen -
gylie denkt da ik gepasseerd zyn,
omda ik als enige deftig blyf,
maar ik kan dat ook, wat gylie doe,
ik zal uwlie eens iets vertellen;
myn eerste orgasme
dat heb ik pas beleefd
toen da ik 52 jaar was.
ik vertel zo'n dinges niet graag,
ik vind da weêrzinwekkend,
ik wil da van ullie ook ni horen,
maar ik vertel het nu toch
omdat gylie anders zou denken dat ik
gepasseerd zyn.
myn eerste orgasme heb ik pas beleefd
toen da ik 52 jaar was -
maar daarvoor wist ik zo hard ni wa ik tekortkwam
da ik zelfs ni besefte dà ik iet tekortkwam.
en myn vrouwen (sorry dat ik da zo
moet zeggen, "myn vrouwen", maar
ik zyn twee keren getrouwd geweest),
die hebben daar ook nooit iets van gemerkt,
die zyn daar nooit iets van gewaargeworren,
trouwens met myn tweede vrouw,
met arlette, heb ik een dochter gemaakt
dus ik had wel, om nu gelyk als ullie te klappen,
eenzaadlozing, toch minstens ene keer.
maar toen dat ik 52 was
zyn ik op aandringen van carla blukes
naar een tandarts geweest
om myne gouden tand te laten wegdoen,
-ik zit in die wachtzaal,
ineens komt er een mens op my af
met in zyn handen een hele hoop gasballonnen.
d'r was daar een bradery bezig achter den hoek buiten op straat.
ik dacht: die mens, die komt zo toch
aan my gene gasballon verkopen,
ik zou wel uit beleefdheid iét willen kopen,
dat doen ik altyd, ook aan zwervers;
ik denk: kan ik hem hiermeê helpen? ja.
dus dan moet ge daar verder ni over nadenken.
maar ik heb geen goesting om
met zo'ne gasballon hier in de wachtzaal te zitten
of subiet over straat te moeten lopen,
er zyn hier ook helemaal geen kinderen.
die mens zegt, houdt efkens vast,
ik moet naar het wc;
die duwt die hoop gasballonnen op m'ne schoot
maar
die zyn klaarblykelyk enorm
elektrostatisch geladen,
en zo is dat gebeurd,
met die elektrisch geladen ballonnen op m'n schoot,
ik zien nog door het venster van die wachtzaal
een bus voorbyryden,
ik voel zo ene ballon tegen my aan wryven;
en toen heb ik dus eindelyk mogen ondervinden
wat ik al die jaren al dien tyd
tekort was gekomen.
gelukkig, sindsdien heb ik dat nu
soms drie vier keren op enen dag,
dat dat gebeurt,
zonder dat ge dat voelt aankomen,
zonder aanleiding zelfs eigenlyk,
ik staan in een broodjeszaak,
ik zeg, voor my ene met preparé,
ik staan daar te wachten en ineens...
is het weêr zover...
soms vier keren op enen dag
dus ik "zyn m'n schade wel aan het inhalen",
gelyk dat ze dat zeggen.
maar zat er cognac in dat stoofvlees,
ik weet het ni,
ik kan m'n eigen ni meer bewegen,
ik kan byna ni meer asemen.
maar dees is ni myn leven zoals ik da gepland heb.
alles is allemaal zo anders verlopen dan volgens myn plannen.
ik kreeg is in het midden van de nacht telephoon.
juist as ik goe lag te slapen.
enfin, ik lag ni "goe" te slapen,
maar ik lag toch te slapen.
kreeg ik telephoon;
vic, zeggen ze, oftewel gaat Gy die prys morgen winnen -
oftewel john denver.
en dan wist ik direct:
als het zo zit,
dan weet ik dat john denver ga winnen.
ni omdat hem beter kan zingen as kik,
zyn eerste platen zong die heel goe maar daarna werd da ook
minder en minder
maar gewoon:
omdat hem amerikaans klapt.
en daar wil ik ni meê beginnen,
my aan den amerikaan verkopen
dat is een brug dat ik nooit over zyn gewillen.
ik zeg: laat john denver dan maar naar de studio komen,
ik zal op die moment hier in hemiksem met m'nen hond,
toen had ik een hond, nu is die dood,
wat door de dennenbossen lopen.
VERVOLG: victor glorieux ziet in de keuken van quinten matsys een veertienjarig kereltje, dat by nader inzien een neefje is van zyn vriendin op linker-oever, carla blukes...
afterlInk
derde en laatste deel van de living tornado's live... met ondermeer "razzia", "de meest onvriendelyke man", "klein gevaarlyk afval."
agenda van de week
hey luv, zo ziet myn week eruit:
dinsdagavond: repeteren met de jammerklacht
woensdagnamiddag: gig op de gentse feesten
donderdagavond: repetitie met elckerlyc
vrydag late namiddag: prospectie voor gig in sint-laureins
zaterdagavond: waarschynlyk vergadering met bart van nuffelen
dinsdagavond: repeteren met de jammerklacht
woensdagnamiddag: gig op de gentse feesten
donderdagavond: repetitie met elckerlyc
vrydag late namiddag: prospectie voor gig in sint-laureins
zaterdagavond: waarschynlyk vergadering met bart van nuffelen
r.i.p.
ik kende zyn naam omdat hy deel uitmaakte van büchmania, de fanclub van biudewyn büch...
Charles Smallenburg en zijn gezin waren aan boord van het vliegtuig van Malaysian Airways
Charles Smallenburg en zijn gezin waren aan boord van het vliegtuig van Malaysian Airways
zondag 20 juli 2014
state of being - 20 juli 2014
je zit genesteld op een koele plek in je plastieken crocs, een heropgewarmde currieworst van gisteren in je rechterhand, een heerlyk agressief boek van jeroen brouwers voor jou op tafel ("hamerstukken" - vooral het stuk tegen ward ruyslinck ronduit shockerend); je kinderen in het zwembadje, je eega aan het telephoneren met haar zus; voorts is de wereld in slaap (het is "ramadan"; in de praktyk wil dit niet zeggen "vasten", maar wel:"'s nachts opblyven en overdag gaan slapen", zeker met deze hitte); kortom: alles perfect - alleen: vanachter op het terras staat er een slechts half gevulde, daardoor juist ook half openhangende witte vuilniszak, die wel geen fenomenale oerstank uitblaast, maar wel toch een dunne, subtiele soort van zuurlucht - je denkt:"eventjes overeind gaan staan, eventjes die stomme vuilzak naar beneden gaan dragen," maar tegelykerwyle zeg je hardop tegen jezelf:"de kinderen merken er niks van... en, zoals al geformuleerd: geen oerstank is het, die ons paradys helemaal platgooit; neen, enkel een kleine, subtiele soort van zuurkool-odeur." en dus blyf je zitten en doe je niks, doordat je weet: àls je die zak nu wél, heel rap zelfs, naar beneden draagt, dat duurt maar één minuutje - dan is àlles hierboven inmiddels weêr omgekanteld, voorby, veranderd en voorgoed om zeep." neen, de wyze man blyft zitten en tolereert.
dit, onderwyl er op het ogenblik weêr evenzovele palestynse kinderen worden vermoord...
Abonneren op:
Posts (Atom)



































































