zaterdag 23 december 2017
donderdag 21 december 2017
vrydagbunnie
diane broeckhoven tegen het lyf gelopen...
zyn "BDW"-gezicht is een tic nerveux geworden, vooral wanneer hy een camera ziet.
vyf toffe boeken gevonden, maar geen zin gehad om oneindig te gaan staan aanschuiven aan de kassa; daarom die boeken enkel gephotografeerd, "zal ze dan ooit wel eens on-line bestellen". (ondermeer De meester van de zwarte hosties; = robbedoes en kwabbernoot...)
afgesproken werd hier dat ik op zondag 28 januari een soort lezing doe over Louis Coetermans, ook gekend als "de vlaamse rothschild";
https://doorbraak.be/recensies/de-vlaamse-rothschild/
nadien met de mysterieman nog een uur voort-gesjouweld.
gisterenavond ook zolang zo gezellig blyven doorplakken, ik ben kennelyk relaxeder en communicatiever dan ooit... of laat ons zeggen dat ik toevalligerwys aldoor goeie partners tref...
waar was je savonds
intieme try-out van een volstrekte poëzie-voorstelling,
dwz 80 procent gedichten, 20 procent gezever daar tussendoor...
ging krankzinnig goed, voelt zeer naturel,
absoluut voor herhaling vatbaar...
-end
maar wél kwam het meteen voor in de aller-eerste toneelbewerking daarvan, "presumption", vyf jaar na het boek (1823)...
woensdag 20 december 2017
alternatieve feiten
1. rond 1930 waren er diverse amerikaanse politiebureaus die, om een verdachte te overhoren, de techniek gerbuikten van een zekere helen shelbey: ze plaatsten de verdachte op een stoel tegenover een skelet, en deden dan alsof het dit skelet was dat hem de vragen stelde...
2. wie de gehele dag in bed wil liggen, lydt aan "clinomanie".
3. de kolibrie heeft een zeer lange tong, die, wanneer niet in gebruik, wordt opgerold in zyn schedel en bovenaan in zyn oogkassen.
4. fredric bauer, de uitvinder van die kartonnen kokers die plaats geven aan de chips-soort genaamd "pringles", was zo trots op zyn uitvinding, dat hy testamentair verzocht om, by zyn crematie, in 2008, ook een deel van zyn as in zo'n chips-koker op te bergen.
5. de hitler-groet is een kopie van de groet van de italiaanse fascisten, welke snoodaards ze op eigenste beurt kopieerden van de "oud romeinse groet", by het uitkrassen van het "avé". die groet is evenwel niet historisch, maar slechts een uitvinding van 18e eeuwse toneelspelers.
6. het is eender of je je wast met warm water of met koud water, dwz het resultaat is hetzelfde. wel wast men zich 's morgens doorgaans nét niet lang genoeg voor een zinvol effect; ieder stuk huid zou minimaal 20 seconden lang nat moeten zyn.
7. als de platworm wordt onthoofd, groeit zyn kop tamelyk vlug weêr aan, én zelfs heeft deze nieve kop dan ook nog de herinneringen van die vorige kop. (dit lees ik hier ook maar. ik kan me niet voorstellen hoe zo'n platworm byzonder veel "herinneringen" zou kunnen hebben om nostalgisch by te worden...)
8. ben & jerry hebben ysjes leren maken via een cursus-per-briefwisseling, die 5 dollar kostte. de verhouding investering versus rendement is hier dus lang niet zo slecht.
dinsdag 19 december 2017
afterLink
het monster van frankenstein citeert john milton; in deze volgt "penny dreadful" nauwgezet het oorspronkelyke boek van mary shelley.
prent vd week
het monster is net langsgeweest - karloff in het venster; elisabeth na de handeling.
van die "handeling" is niets in beeld geweest, alleen hoorden de gasten op het trouwfeest een yselyke gil...
universal, 1931.
(het was niet de àllereerste frankenstein-verfilming, edisons studio was er nog sneller meê, 1910...)
waar was je te maandag
op naar deze perfecte repetitie-ruimte in vosselaar, feitelyk de eerste waarachtige repetitie, voor onze musical...
uiterst fyn om daarmeê bezig te zyn...
state of being, 19 december 2017
een volmaakt evenwichtige dag. en dan het volgende. na een normale dosis huiswerk, vertrek ik rond halfvier snachts eventjes naar myn broêr, hier om de hoek, om die man zyn projector terug te brengen. heerlyk zacht bollen met die splinternieve vervangwagen, door muisstille, nachtelyke straten. nadien ook eventjes gaan tanken, wegens naftbak extreem ledig. en dan weêr zeer langzaam naar huis sjezen, ik denk nog: daar zou ik desnoods ook een column over kunnen produceren, over het plezier van uiterst langzaam door de stad cruisen, om vier uur snachts (je moet nu eenmaal iedere week twee onderwerpen hebben...) tenslotte de wagen in zyn achteruit de garage in ryden, sweet en soft. uiterst voorzichtig ook, nooit eêr in myn leven zo voorzichtig een garage in gereden, en zo bekwaam. en dan toch ineens: krrrrrrràààààâck.
???
wa nu weêr, dees kàn ni...
dees kàn ni waar zyn!!
meteen uitstappen, om te zien; aan het plafond van de garage hangt er een kabel voor de elektrische besturing van de garage-poort; de !!!#$%ù£@&#!!!-antenne op het dak is achter die kabel blyven steken. resultaat: die antenne hangt nu los uit het dak.
waarom moet dees nu gebeuren!!!...
godverdomme, is da verzekerd of wa nu weêr?
en dan weêr naar binnen: de garage-poort gaat niet meer automatisch dicht, die kabel zelf, lezers, is dus ook uit haar hengsels gerukt.
de laatste paar dagen moeten mercurius en sint-christopher my echt hébben precies, wa is dees nu voor ZEVER, en da nu weêr op het eind van den dag!
sorry voor al deze suffe perikelen hier de laatste tyd...
afterLink
clara kramer zat twee jaar lang met dertien andere joden ondergedoken in een smalle, lage, donkere put onder de vloer van een huis waar ss'ers woonden...
zondag 17 december 2017
agenda dees week
te maandag overdag: repeteren aan de musical
ten dinsdag, avond: uiterst besloten poëzie-optreden in oostmeerbeek
ten donderdag om 16u: vergadering met prinses riki in den opera
om 23:30u: repetitie met circus bulderdrang
te vrydag: om 19:30 op bezoek by een heemkundige in vlezenbeek, ter voorbereiding
van "de kleinste revue" daar binnenkort
te zaterdag: kerstmis by myn ouders
te zondag: kerst by ons thuis
waar was je te zondag
smorgens in de vroegte, na amper drie uur slaap...
iedere dag een gedicht
DE SECRETARISVOGEL
eens kwam hij van de regengoot
terecht bij slechte vrienden.
die zeiden hem, val nu eindelijk dood,
ze kunnen ons hier niet vinden.
soms aten zij een paddenstoel,
dat was dan goed bedoeld.
al kregen zij een vreemd gevoel,
het was nergens op gestoeld.
dus jullie beweren dat in dit riet
een witte termiet verschiet?
en jij zegt dat jij in dit hout
een slangenmens gevangen houdt?
die inhoud is van geen belang,
in zwang is hier de bulderdrang.
die gevuldere gang,
al decennialang.
het werd dus donker, ondertussen,
waar hij
zijn snavel schond.
een sombere voortent, zonder mussen,
waar zijn schrijftafel stond.
en nooit eens de zon, in zijn wagon.
alleen zeer soms, tijdens een bliksemschicht,
verkregen wij ineens een overzicht,
van hier tot ijselmonde.
gans dit land werd transparant,
gedurende één seconde.
dus daar zijn wij mee bezig!
dus daar gaan wij naartoe!
dus dit is onze lotsbestemming,
dit is wat wij doen!
en daar komen dus die nare paardendieven vandaan,
die chronische karavaan.
en ginds, bij die rotonde, zie die ijzeren staart,
daar doet het knekelpaard zijn ronde.
o mettertijd wij zo opgewonden,
van die plattegronden.
en dan weer, - ach! ach, smartelijk verslag!
weer duister en donker in het midden van de dag!
onder, onder, sprak de donder,
naar de bliksem, ik verstik dit.
weer neer met een veer, iedere keer.
omlaag, naar omlaag, in die duistere kraag,
duisternis in dit circus.
meer duister dan de meest duistere formulieren
van de fiscus.
mijn hart is verward!
zong de vogel zeer hard.
en kraste zwart als roet.
en dan knarsten weer al zijn kettingen
en startte weer die stoet.
en startte weer die stoet.
column streekkrant editie antwerpen
JAAROVERZICHT
Er zijn het voorbije jaar, 2017, het jaar van de haan (althans volgens de Chinese kalender), bijzonder veel leuke dingen gebeurd in ’t Stad; de veerboot over het Scheldewater was zo’n leuke uitvinding, zelfs begrijp je niet waarom men daar niet al decennia eerder mee begonnen is. Nog zoiets tofs was de heropening van de Criée, Vlaanderen grootste overdekte markt ooit, in de Van Wesenbekestraat. Voor allerlei vernieuwingen was deze professioneel onderkoelde tent twee maanden dicht, maar nu gaat het shoppen daar nog meer optimaal, met de langste verkoopstoog van België - mooi 66 meters aan één stuk door, voor vlees en vis maar ook kakelverse groenten en fruit. Mijn betovergrootvader blijft het een treurige zaak vinden - toen hij zes was, was hier de fameuze dancing El Dorado gevestigd; maar da’s een andere tijd, de markt is hier nu al sinds 1906.
Nog zoiets goeds, is het project in realisatie, om het aantal vrouwelijke Antwerpse straatnamen op te krikken. Momenteel zijn er te veel Generalen Eisenhouwers, te veel Jan Van Beersen en te veel August Sniedersen in ’t Stad; slechts zeven procent van onze straten zijn naar vrouwen genoemd. Daar komt nu verandering in. Mogelijke kandidaten zijn Dora van der Groen, Ann Saelens, Ann Christy en Yasmine, maar ook de meer logische figuren La Esterella, Alice Nahon en Yvonne Verbeeck. Benieuwd wat daarvan gaat komen.
Maar uiteraard zijn er ook erge dingen gebeurd. De meest weerloze wezens van onze samenleving zijn onze planten, die in nood zelfs niet kunnen blaffen of bijten, en daarom is het dubbel zo oneerlijk dat vooral zij het zijn, die het nu al sinds jaar en dag moeten ontgelden. Sinds zaterdag 17 september is het zover: die machtige, prachtige, zuurstof genererende kastanjebomen op de Charlottalei zijn tegen de grond getrokken, v54 kastaars naast elkaar, allemaal tegen de vlakte, allemaal weg ermee. Dat ze ziek zouden zijn geweest, daar geloof ik weinig van. Ze stonden gewoonweg in de weg voor de heraanleg van de straat. Op zich is dit al bijzonder treurig, maar ook is het vreselijk hoezeer nog maar eens duidelijk werd, hoe weinig de man in de straat er tegenin kan brengen. Een uitgebreide petitie met enkele duizenden stemmen, een reuzepicknick, zelfs een kortgeding en naderhand ook een stille wake; het was allemaal niets gekort. Ook de vele alternatieve denkpistes die het volk uitdacht, brachten geen zoden aan de dijk. En zelfs het nederige idee om in fasen te hakken, in plaats van alles in één keer, vond volstrekt geen gehoor. Een zwarte bladzijde.
Wat het aanstaande jaar 2018 betreft, zie ik vooral uit naar het maandelijkse “Cultuurcafé” in het Oud Badhuis - inderdaad ook wel omdat ik die zelf ga mogen presenteren...
column streekkrant editie kempen
KERST IN KEMPENLAND
De Kerstdagen staan niet alleen garant voor een goed feest, tevens zijn ze per definitie een serieuze confrontatie met je eigen status. Ben je rijk, gelukkig en beroemd, dan wordt dit aan de kerstdis eens zo erg in de verf gezet, met een veelheid aan pakjes, wildgebraad en lachende gezichten. Doe je nachtwerk in shiften, bijvoorbeeld als elektricien, dan zal je het op 24 december geweten hebben. Overal, in alle geelverlichte ramen, gezellige bijeenkomsten - maar jij moet in de vrieskou met een knijptang in de hand het gladde dak op. En, zoals in zijn driedelige autobiografie reeds werd gesteld door Werner Ferdinande, beter gekend onder zijn artiestennaam “Wil Ferdy”: als je sowieso al een beetje eenzaam bent, dan ben je met de kerstdagen dubbel zo eenzaam.
Het rampennieuws komt rond deze tijd dan ook dubbel zo hard binnen. Daarom gaan onze gebeden uit naar die Kempenaren, die in de decembermaand getroffen werden door quasi Bijbelse tegenslag. In Turnhout, op de Steenweg-Op-Baarle-Hertog, is er een huis aan stukken gevlogen door een ontploffing, vermoedelijk veroorzaakt door een gaslek. Gelukkig zijn er geen doden of gewonden gevallen, maar wel zijn alle ramen van het pand in gruizels gevlogen, en da’s in de winter toch iets minder grappig dan in de zomer. In de Kerkstraat in Hulsthout dan weer, is er, op het gladde wegdek, een kolossale vrachtwagen pirouettes van 360 graden aan het draaien geweest, om tenslotte, in volle vaart, in een woonhuis naar binnen te rijden. “Hoor wie klopt daar, kinderen?” Op de carpoolparking in Gierle dan weer, is er een dode aangetroffen, het Meisje met de Zwavelstokjes waardig.
En niet eens hoeft het nieuws zo desastreus te zijn, om toch een gevoelige snaar te raken. De beroemde schilder Jef Geens uit Rijkevorsel bijvoorbeeld, heeft eenvoudigweg zijn pensioen aangekondigd, meer niet - maar toch stemt dat droevig, als je weet dat die man de voorbije tien jaar meer dan 150 kerstlandschappen bijeen heeft geschilderd, en vooral als je rekent dat hij ook jarenlang bij talloze mensen thuis, kersttaferelen op de ramen aan het schilderen is geweest, bij nacht en ontij, met borstels die soms bijna bevroren van de kou. In Rijkevorsel zullen de feestdagen nooit meer hetzelfde zijn.
Troost hebben we daarom nodig, beste lezers. En daarvoor kunnen we terecht bij de vrijwilligers van Welzijnszorg, die ondermeer in Kasterlee, Lichtaart en Tielen aan soepbedeling doen, niet helemaal gratis, maar wél voor het goede doel. Hou ze in de gaten, veelal aan de inkomhallen van je locale grootwarenhuis...
afterLink
in het oorspronkelyke boek staat effectief vermeld dat het monster van frankenstein ook werd tezamengesteld met lichaamsdelen van diéren, dus zo ongerymd is onderstaande versie echt niet...
waar was je te zaterdag
in principe om te informeren naar een nieve wagens, maar in praktische doortastendheid meteen integraal zo'n wagen aangekocht.
ik ben zo weinig met wagens behept, dat ik jullie nu doodleuk niet eens kan melden over welk merk het gaat... dit vind ik nu zelf ook wel een tikkeltje krankzinnig.
wél weet ik erg goed de reële consequentie; iedere maand een extra 240 euro's om telkens weêr te zien neêr te tellen. - but okay, het betrof een superdeal, een reductie van 7000 euro plus die vorige, kapotte renault kreeg nog een premie van 2000 euro... een betere deal zat er niet in.
als je gaat leasen, wordt op het eind van de rit iedere krasje je aangerekend, da's met een gezin met kleuters ondenkbaar. de kleur is vlammend rood - alleen maar omdat dan volgende week reeds kunnen ryden, in plaats van binnen twee weken pas...
by nader inzien is deze photo ongelooflyk; je ziet myn hele lichaam weêrspiegeld in die auto... maar ontzettend groot bovendien... kei-raar...
evening
zaterdag 16 december 2017
prent vd week
voor én over het kind van wie ze in verwachting was,
zynde dus mary shelley
(al had die moeder gedacht dat ze een jongen ging krygen...)
dit boek werd geïllustreerd door de legendarische (c) william blake,- zie hier links, een illustratie by een van die verhalen.
mary shelley las dit boek als kind, uiteraard,
en inderdaad zie je hier een soort imprint van de latere frankenstein-iconografie...
(dwz het zeer grote monster dat toeziet op het morbide onheil dat het heeft aangericht...)
waar was je te vrydag
voor het opnemen van drie annonce-filmpjes;
voor
-de nacht van permeke, 6 januari 2018
-een lezing over frankenstein, 18 januari 2018
-pinguins kunnen toch wel vliegen, 8 februari 2018
state of being, 16 december 2017
de stand van zaken, verspreid over acht axioma's;
1. snachts laat ik die twee vogeltjes, zogenaamde rystvogeltjes, los in de machine-kamer. een halfuurtje fladderen ze in de rondte, maar daarna zetten ze zich voor de rest van de avond op een horizontaal gedrapeerde lange kabel. op het internet vond ik meerdere sites waar het af en toe loslaten van dit gevogelte, werd aangeraden. een zeer aangenaam gezelschap, en als ze over je hoofd heen vliegen ook echt avontuurlyk. (die konynen in huis was niet vol te houden, teveel stront maar vooral teveel urine...)
2. normaal ging ik vanavond eindelyk naar die nieve voorstelling van guido belcanto gaan zien, vrienden van me hadden er ook op aangedrongen - maar: uiteindelyk heb ik my door mollie weêr 'ns gegyzeld laten worden. ook wel omdat ik die vervangwagen, die we nu bezigen, zoveel mogelyk op stal wil laten.
3. onze eigenste renault megane is quasi perte total verklaard vandaag. dwz: de kosten aan dat cervola-stuur bedragen, o bloggers, een kleine 3000 euro. wat die bak niet meer waard is, ik er zeer véél meê gereden hebbende, maar ik vooral de eerste twee jaren van myn ry-bewys een brokkenpiloot geweest zynde bovendien. de kinderen en ook luv dan weêr, maken de binnenkant helemaal kapot, met appelsienschillen en sushi en andere walgelykheden, die overal tegenaan kleven.
4. een nieve automobiel - hoe dat? dit soort vraagstukken is van een soort van realisme dat ik totààl niet aankan, goed dat luv bestaat, die heeft al uitgevonden dat we vermoedelyk best kunnen leasen. dan hebben we geen basiskapitaal nodig, alleen wel nog harder trappen iedere maand... die lat hoger en hoger, de stress almaar heftiger - maar myn gedichten ook almaar mooier!!
5. snachts weêr voort-arbeiden aan de frankenstein-lezing. bly dat ik daar eindelyk actief meê bezig kan zyn. er zyn drie hapstukken: het leven van mary shelley; de inhoud van het boek; de triljarden verfilmingen en interpretaties. dat laatste kan ik kort houden maar die andere stuff is té erg, dat blyft zich vertakken... wat moet je vertellen over polidori, de auteur van de oer-versie van dracula, tevens de lyfarts van lord byron, die ongewild de schoonbroêr was van mary shelley...
6. toen ik ziek was, ben ik gestopt met cola-drinken - en nu ik genezen ben, slaag ik erin, blykbaar toch, om die onthouding gewoonweg voort te zetten. applaus. want da's een zeer goeie zaak. ik ben terug by de thee-fetisj gekomen...
7. lectuur: twee niebe tex willers. ik ben die reeks beginnen lezen van "heel goed getekend", naar "alsmaar zwakker getekend", en nu zit ik wel by een zeer dunne spoeling aanbeland; desalniettemin nog steeds zeer fyn; lekker zwart-wit, lekker 200 bladzyden, lekker cowboy. voorts een mickey-mouse-boek van loisel, geheel in de nostalgische disney-styl (zie prent hieronder). plus: dat té minutieuze prince-naslagwerk is vandaag aangekomen, van duane tudahl. iédere halve scheet die prince heeft gelaten tussen 1982 en 1984 wordt uiterst gedetailleerd in kaart gebracht - zo moet het!!! (normaal zou ik dit niet meer aankunnen, maar door die prince-lezingen toch weêr wel; ik moet altyd net iets méér weten dan de hevigste fans in de zaal.)(daar slaag ik niet in hoor. aan dat meisje in vugt vroeg ik: hoe vaak heb jy prince dan zien optreden? ze antwoordde: tja, in 1990 alleen al 52 keren...)
8. aftellen naar de kerst is altyd fyn - tenminste: als je, zoals kik, zeer fyne familie hebt, en als je je, ook zoals kik, vanaf midden oktober tegenover God schuldig begint te voelen; maar nu is aftellen naar nievejaar ook toffer dan ooit, vanwege dat vooruitzicht op die unieke, witgeblakderde luxe-villa met overdekt privé-zwembad in de ardennen... als ik dood moet, dan moet ik dood - maar hopelyk dan toch pas nà die vacantie...
9. ger van wulften, van uitgevery extra in amsterdam, belde my vandaag terug - om my mede te delen, dat hy myn in maak zynde dichtbundel graâg wil uitgeven. kan het fyner? met de nieve circus-gedichten ben ik overigens quasi rond (in deze fase; er gaan er later nog vele bykomen.) aanstaande dinsdag doe ik nog eens een zuiver poëzie-optreden, om uit te testen hoe dit van de grond komt...
vrijdag 15 december 2017
Abonneren op:
Posts (Atom)
