maandag 28 januari 2019

waar was je te zondag

regisseren in vosselaar...

zondag 27 januari 2019

alternatieve feiten




deze moet je toch echt 'ns lezen...






1. op het moment bestaan er een kleine tweemiljard websites.

2. ongeveer 60% van de wereldbevolking is dagelyks online.

3. 30% van de wereldbevolking zit op facebook.

4. iedere dag worden er 250 miljard mails verstuurd.

5.  de àller-eerste website aller tyden, is deze hier: http://info.cern.ch/hypertext/WWW/TheProject.html

6. op youtube wordt er per minuut 400 uur film toegevoegd.

7. dees is verschieten: 80 procent van alle photo's die op internet verschynen, zyn photo's van vrouwelyk naakt. één derde van alle bestanden die worden gedownload, zyn pornographisch getint.

8. dat bovenstaande gegeven, vind ik effenaf verbysterend. wat zegt dit wel niet over de mensensoort, en over de vreemde verhouding tussen wie we in het openbaar zyn, en wie we daaràchter zyn. dat wisten we allang - maar in déze proporties??

9. ook dit klinkt als krankzinnig mystieke prietpraat - en toch; integraal het internet wordt beheerd door zeven personen. deze zeven anonieme mensen kunnen tezamenkomen, om in het noodgeval, heel het internet volstrekt plat te leggen. tot dusver is dit nog niet mogelyk geweest.

10. wat my diénaangaande dan weêr ernstig interesseert, is wat de nationaliteit van deze figuren is. alle zeven uit de verenigde staten, wellicht? ten slotte is dit een uitvinding van het americaans leger...

11. dit jaar bestaat het internet exact 30 jaar.

12. google kan slechts 0,2 procent van alle websites vinden.

met dank aan srg...


state of being, 27 januari 2019



reeds om negen uur smorgens moest ik in vosselaar zyn. voor een soort allerlaatste marathon-repetitie, met toneelgroep veredeling... dat wil zeggen: om acht uur smorgens opstaan; dus dat wil zeggen: maar drie uurs en een half geslapen hebben.
    het opstaan zelf is een misdaad, en zo ook, of méér nog, die rillerige kattenwas in een yskoude badkamer by een kraan die geen warm water opbrengt; maar meteen daarna zit je voor de rest van de dag in het zadel, en beleef je die alsof je, eigenlyk, gratis stoned bent - met de nadruk op gratis. het enige dat je niet mag doen, is gaan zitten...
    die repetitie verliep bovendien steengoed. om niet te zeggen: kan niet beter. als een plan dat eindelyk helemaal tezamenvalt. de gedetailleerde veruitwendiging van een hoogstpersoonlyke dagdroom - een voorrecht is het, om zoiets te mogen uitvoeren. eens de trein van dit toneelstuk aan het rollen gaat, ben ikzelf, net zolang, totààl niet meer van deze planeet.
    inmiddels werd het iets voor middernacht... buiten is er de regenval, hierbinnen de zachte chauffage... nu dus cola drinken (cola light)- om myn vrye tyd hier in de werk-kamer, alsnog wat uit te rekken... morgen in principe totaal niks aan de hand. het leven kan niet nog méér perfect.


linkie

bart van loon in "de wereld draait door";
https://dewerelddraaitdoor.bnnvara.nl/media/584293

ONS FEUILLETON

wat voorafging:

juist wanner jonathan druyts vanavond, op humo's pop poll in het sportpaleis, een bekende vlaming om het leven wil gaan brengen, schynt hy door zyn broêr en zyn moeder in huis te zyn opgesloten...


DE MOORD OP SERVAIS VERHERSTRAETEN

feuilleton in 40 afleveringen
door don vitalski











AFLEVERING 17

moest hy z'n broêr andré nu meteen proberen op te bellen? doordat hy er inmiddels een vermoeden van had, waar die zich ergens ophield? neen, dit ware nu wel het àllermeest onuitvoerbare plan bestaanbaar! voor lezers of lezeressen die er misschien nu pas zouden zyn bygekomen: zyn eigenste telephoon ergens op café kwytgespeeld zynde, had jonathan druyts op het moment de telephoon van zyn broêr in bruikleen. zou hy die nu willen opbellen - dan zou jonathan zyn eigenste telephoon doen rinkelen, dwz de telephoon die hier voor hem op tafel lag. dus: een imbeciele gedachte, was dit. en toch voerde die hem vanzelf weêr verder in de goeie richting. hy pakte de telephoon in kwestie in zyn rillende tien vingers, om zodoende door zyn broêr zyn bestand te beginnen te scrollen. aldus stuitten-'ie algauw op de naam en de nummer van peter verstuyckt, meer informeel ook gekend als "den aflapper". net als buck dannie, was ook die zogenaamde "den aflapper" een gemeenschappelyke vriend.
    een siddering doorspekten-onze held, dat wel... doordat er zich, in zyn hersenpan, een boosaardig initiatief was beginnen los te weken... al een paar keer was het voorgevallen, wel in een vér verleden, dat den aflapper, zoals 'ie werd bygenaamd, aan jonathan had voorgesteld om, tegen betaling, deze ofte gene lastigaard te gaan aanpakken. dit, welteverstaan, in de tyden toen jonathan er een iéts wilder leven op nahield, en effectief, niet vaak maar toch soms, met vechtjassen te maken had. op dat soort figuren voor een geldbedrag een soort wreker af te sturen - neen: zulks was niks voor jonathan (niet te vergeten: op z'n twaalfde levensjaar, had jonathan met veel overtuiging zyn communie gedaan, tegen de zin van zyn ouders in zelfs...); maar in een zuivere nieuwsgierigheid verwikkeld, had 'ie toen toch, van de kans gebruikmakend, principieel vryblyvend geïnformeerd naar hoeveel zoiets dan zou kosten. waarop den aflapper hem had gezegd:"vyfhonderd euro - om zyn kaak 'ns goed scheef te drukken."
    aldus ging onze held aan het telephoneren. overdag was er zoveel daadkracht geweest - dat zou niet mogen ineenzakken -"vooruit - actie, willen we hebben!"
    den aflapper nam gelukkig meteen op.
    "neen, het is jonathan," zei jonathan, na abusievelyk aangesproken te zyn geweest als zyn broêr andré. en zonder veel plichtplegingen of omwegen, de tyd drong, legden-'ie aan hem uit, waar het allemaal over ging; zyn moeder en zyn broêr hielden zich verschanst in een camping op linkeroever; dààr moest den aflapper zich naartoe begeven, in zeven haasten en spoeden, en wel meer bepaald om aldaar dan, desnoods met geweld, wat kon het jonathan schelen, de sleutel te gaan afpakken van de voordeur van de breydelstraat.
    "maar jouw broêr is een vriend van my," zei den aflapper resoluut.
    "maar," zei jonathan doortastend, "die heeft niks, werkelyk niks op zyn rekening staan. zelf heb ik daarjuist nog myn loon van een halfjaar gestort gekregen. dat geld zal ik je cadeau doen, meteen als je my hier komt losmaken."
    "sorry, da's onmogelyk," zei den aflapper.
     en legde weêr in, zo vlug.
    toch was jonathan er nog meer dan ooit zéker van, dat zyn plan voor mekaâr ging komen. hy was bezig, vooruitgang te boeken. het kon niet anders, of deze tergend langdurige dag, die het was, moést uitmonden, met gods wil, in een afgryselyk bloedbad, met varkens- en kippen- en mensenbloed langs alle vensterramen, spouwmuren en draaideuren - en zyn éigenste gezicht: in technicolor op de voorpagina van àlle kranten - plus: op de bovenste zyde van de nieuwsdienst van de vlaamse radio en televisie!


WORDT VERVOLGD 

-end


afterLink

de integrale muscial - alvast deel 1...

zaterdag 26 januari 2019

zondagbunnie

kempen-krak denise payet uit geel...




in 1988 "miss naakt";
vervolgens pin up corifee
vervolgens actrice by gaston en leo
vervolgens actrice by eddie lipstick

prent vd week


waar was je te zaterdag

behalve een kamerjas van myn moeder, een orchidee van luv en cash-geld van mollie, kreeg ik ook van rocco james conan een prachtig verjaardagskado vandaag: hy gaf my een bon, waarop neêrgeschreven stond, dat ik hiermeê voor de rest van het jaar iedere dag een halfuur piano-les by hem mag komen volgen...

column streekkrant editie kempen

STAF VAN SHOECONFEX

Is hy een mens of alleen maar een legende? Is hy feitelyk wel een onderwerp dat thuishoort in een krant over de Kempen? Volgens sommigen werd hy geboren in Kruibeke, dus ernstig extra muros, maar volgens anderen heeft hy minstens één zoon die woonachtig is in een sportwinkel op het Bolk in Vosselaar, niet ver van de Konynenberg. Inderdaad: het gaat over de onverbiddelyke Staf van Shoeconfex. De man had een witgryze baard, een beetje zoals Kapitein Iglo, en stond daarmee hardnekkig en systematisch afgebeeld in een waaier van reclameblaadjes, bezyden telkens een andere, spitsvondig rymende slagzin. In de aard van "Ik ben geen amateur - ik stel niemand teleur!" Of ook:"Wees rap, de solden staan in 't schap!" Of ook, kortweg:"Goedkoper is strafbaar!" De belangrykste reden waarom we byna zeker weten dat hy écht heeft bestaan, is omdat er een jaar of vier geleên wel degelyk een officieel overlydingsbericht van hem verscheen. Een steeds opduikende roddel wil zelfs dat er sprake zou zyn van moord. En deze Shoeconfex, die hy op de kaart zette, was wel degelyk zuivere Kempenrock; er was een filiaal op de Steenweg op Gierle in Turnhout, er was er een op de Molsebaan in Balen. Niemand minder dan de fabelachtige econoom Johan Van Overtveldt was ooit nog CEO van Shoeconfex. Later werd de winkel Scapino en daarna Bristol, waar sommige slechteriken wel eens "Tisbrol" van maken... Staf van Shoeconfex vormde een soort heilige drievuldigheid met twee andere Staffen; Staf Janssens van 't Ysboerke en Staf Biddeloo, van de camions. Soms is er ook sprake van een zekere befaamde "Staf Van Den Daf"- maar die heeft nooit echt bestaan.

streekkrant editie antwerpen

HOND

Nog niet zolang geleên werd de Grand Bazar op de Groenplaats voor een paar dagen omgedoopt tot "de Groene Bazar", waar je dan een lawine aan ecologisch verantwoorde producten op je kar kon laden. Maar vandaag moet de natuurliefhebber daar één verdieping hoger. Op 1 februari is er namelyk, vlak boven de Bazar, een waarachtig honden-restaurant opengegaan. In Amsterdam, in de Kalverstraat, waren ze daar al vyf jaar vroeger mee, maar heden kunnen dus ook de Antwerpse puppies, reuen en teven hun hart ophalen - in "Bentley's Hondenrestaurant." Eerst dacht ik oprecht, dat je in zo'n hondenrestaurant gebraden hond geserveerd zou krygen, zoals in sommige Aziatische landen het geval is, maar neen; het zyn de dieren zélf die hier in de bloemetjes worden gezet. Ze kunnen hier komen genieten van een eigen, aparte speelhoek, en van een exclusieve hondensnoepwinkel. Er wordt speciaal op de smaak van honden gebrouwen rosé en witte wyn geserveerd, en zelfs hondenbier. Toen we er voorby kwamen gewandeld, liet een vriend van my liet zich ontvallen dat dit alles er, naar zyn visie, een beetje decadent uitziet; in Afrika hongerende mensen, en hier by ons deze viervoeters in smoking. Daar staat tegenover: aan de manier waarop men zyn dieren behandelt, leest men de graad van zyn beschaving af. En bovendien: mogen onze stadsdieren ook iéts hebben, nu ze het zonder bossen, zonder konynenvelden en zonder sloten moeten stellen? Wat is er mis met liefde voor dieren? Zelf ga ik tegenwoordig byna dagelyks naar de Zoo, waar sinds begin 2019 een zogenaamde "epaulethaai" valt te bewonderen: een haaiensoort die wandelt op zyn vinnen!

rommelschuif

de rommelschuif van kris strybos

met dank aan jirka

ONS FEUILLETON

wat voorafging:

juist wanner jonathan druyts vanavond, op humo's pop poll in het sportpaleis, een bekende vlaming om het leven wil gaan brengen, schynt hy door zyn broêr en zyn moeder in huis te zyn opgesloten...


DE MOORD OP SERVAIS VERHERSTRAETEN

feuilleton in 40 afleveringen
door don vitalski









AFLEVERING 16


de omstandigheden zoals die er nu uitzagen, waren zeker vreselyk genoeg om ter plekke by in mekaâr te zinken, gratis en wel. maar wat, zo dacht 'ie, als 'ie daaraan zou toegeven? als 'ie nu werkelyk hysterisch voor zich uit zou beginnen te brullen, nog harder tegen die voordeur trappend - zichzelf op den duur ook verminkend, en wat al niet? in dat geval zou 'ie ze juist datgene bezorgen, dat ze van hem verlangden. dan zouden ze kunnen zeggen:"zie je wel - hy is niet goed snik - en dààrdoor, zeiden we toch, mocht hy van ons de straat niet op!"
    zo rustig hy dit vermocht te doen, zetten-onze beklagenswaardige held zich weêr aan de keukentafel, om beter te kunnen nadenken. hy wist helemaal zeker dat 'ie een uitweg zou vinden - maar van zodra 'ie zich druk zou maken, zou die uitweg hem ontglippen. "da's duidelyk!" sprak 'ie hardop.
    hy stak een cigaret op - marlboro's. zyn pakje nog goed vol, twaalf cigaretten te gaan... een goed voorteken...
    de aanhoudende drizzel van de dag, was inmiddels tot een cassante plensbui verworden, verwoed voortkletterend tegen de vensters.
    wat zouden ze beginnen, zyn moeder en zyn kleine broêr? die verdomde, parasitaire broêr van 'm! gaf dié soms het goeie voorbeeld?... oftewel zouden die twee straks toch weêr thuiskomen, als ze durfden - maar dan zeker en vast met opzet zo laat, dat humo's pop poll, in het sportpaleis, intussen weêr integraal zou zyn afgelopen. dit alles, zo overdacht jonathan druyts het allemaal rustig, om matthias schoenaerts te verdedigen. wat wilde zeggen, verdomd!, dat ze die matthias schoenaerts dus belangryker vonden dan hun eigen zoon, hun eigen bloedbroêr!!...
    oftewel - en daar opende zich opeens een aanzienlyke gedachtenreeks... oftewel zouden ze wegblyven tot morgenvroeg, tot overmorgenvroeg; waar zouden ze dàn verblyven?
    vele jaren geleên, toen jonathan en zyn jongere broêr andré nog de leeftyd hadden van lagere schoolkinderen, waren hun moeder en hun vader op een dag uit de echt gescheiden, doordat hun vader byna altyd dronken was, en hun moeder zulks niet meer aankon; hun vader was daarop verhuisd naar een trailer, die zich bevond in camping de molen, op linkeroever - theoretisch gezien stond die trailer niet écht op die camping, in welk geval het illegaal zou zyn geweest om er je domicilie te hebben, doch in de praktyk stond die trailer zo dicht tegen die camping aan, en zat hun vader zo vaak in de cafetaria van die camping, dat hy er dus toch deel van uitmaakte. maar een jaar of acht geleên alweêr, was hun vader gestorven - in het kanaal, in het midden van een koude winternacht, uitgegleden, alleen volgens sommigen met opzet -, en toen hadden jonathan en andré die gammele trailer van hem geërfd. na die scheiding hadden ze niks meer met hem te maken gehad, maar volgens de notaris was die lamentabele zuipschuit die-'ie was, altoos zo erg alleen gebleven, zonder vrienden, zonder familie, dat er voor die erfenis geen enkele àndere kandidaat denkbaar bleek. daar komt, had de notaris gezegd, niemand anders voor "op de proppen..."
    ja: het kon byna niet anders, of zyn moeder en zyn broêr zaten hun tyd dus daarginds uit te zweten, in die trailer, opzy van camping de molen op linkeroever... waarom nu juist, dat kon jonathan nog niet precies verklaren, maar onwillekeurig kwam het hem voor dat met dit inzicht, zyn verlossing reeds één stap naderby kwam...

WORDT VERVOLGD 
    



-end


afterLink

vrijdag 25 januari 2019

zaterdagbunnie

diane broeckhoven

prent vd week


agenda

wanneer zou je best naar vosselaar komen,
om myn eigengeregisseerd drama te bewonderen?
welnu, zélf teken ik alvast zeker en vast present op donderdag 7 september...

snel reserveren!

waar was je te vrydag

smiddags werk-vergadering met marc goris, van de koperblazery.
dwz myn teksten tezamen aandachtig doorgenomen,
voor het kindertoneel dat hy wil opvoeren met zyn blazersensemble;
gelukkig vindt hy die teksten helemaal goed zoals ze zyn,
alleen hier of daar nog iets verschuiven...


de photo dateert van onze vorige vergadering in de muze, half november...

ook idris sevenans was in de muze,
daar bezig een tentoonstelling te helpen opbouwen
op de bovenste verdieping...

bart is weêr steengoed bezig!

mollie gaan halen by haar vriend jules,
hier evenwel met baardagaam...

én by de mammie van jules...

lectuur

nog een ver-volwassen-ing;
de moordenaar van lucky luke;
net zoals de eigentydse jommeke, weêr zeer goed gedaan...

het "marvel"-idee, om striphelden oneindig te doen regenereren, begint pas nu, met recht en reden,  ook by voet aan de grond te krygen...

van die heel oude dupuis-reeksen, verschynen nu ook allemaal mooi heruitgegeven verzamelbundelingen; snoesje, roodbaard, baard en kale, jerry spring, etc...

ik vraag me wel af, zo'n "roodbaard"-bundel, op hoeveel exemplaren dat nu uiteindelyk zou verkopen...

state of being, 25 januari 2019

boekenwinkel

na die vergadering in café de muze, gewoon voor de belangstelling een tydlang in de boeken-afdeling van de fnac aan het rondlopen geweest, zoals meestal nét zolang tot ik er een beetje muf van werd. zo'n excursie in boekenstadt trakteert ons steevast op een dubbel gevoelen, om niet te zeggen een driedubbel of zelfs een vierdubbel gevoelen. gelukkig zyn er, om te beginnen, een pààr succes-auteurs, wier fortuin hen dan ook heel erg gegund weze; al het vele volk dat kwaad of misnoegd is om lize spit of griet op de beeck, zelf denk ik alleen maar:"toch sterk dat die twee dààr slagen, waar zovele anderen falen. of voor cynici gesteld: dat ze alleszins dààr geluk hebben, waar zovelen ongeluk treffen." maar inderdaad baadt zo'n boekenwinkel, los van die enkele zeldzame supersterren aan het firmament, in een alles overwoekerende atmosfeer van een soort muf stemmend dryfzand; al die honderden steengoeie schryvers, die hier allen naast mekaâr hun roman hebben liggen, mooi vormgegeven en democratisch geprysd; hun familie-roman, hun rubens-biographie, hun prachtige dichtbundel - zovele briljante vlaamse auteurs, voor zo minuscuul weinig lezers... ergens, maar niet heus, ben ik er dan al byna bly om, dat myn eigen schryf-hobbie zich beperkt tot deze doodsimpele blog, voor iedereen tot in alaska gratis bereikbaar. er worden geen bomen voor geveld en de distributeur moet, in het najaar, de exemplaren-in-consignatie niet weêr allemaal komen ophalen... ik heb zes lezers - daar kan ik volstrekt meê leven...
    en dat viérdubbele gevoelen zit hem voorts hierin, dat ik ook zelf wel, in de fnac, flink wat boeken tegenkom die my interesseren - maar dat ik een gigantisch trage lezer ben, met veel aan zyn kop. nu al sta ik vyftig boeken achter... nu al ben ik minder bezig met lezen, dan wel met boeken verhuizen, van de werkkamer naar de slaapkamer en weêr terug... 


dreamer

in het midden van de nacht had ik een byzonder sensuele droom, die ik hier maar niet aan iedereen zyn neus ga hangen. het ging erom dat een mooi persoon haar terughoudendheid geleidelyk aan helemaal opgaf, wat zeer opwindend was natuurlyk.
    veel later droomden-ik dat geert vermeulen kwaad was op my, omdat ik was bevriend met jan de smet, maar dat jan de smet kwaad was op my, omdat ik bevriend was met geert vermeulen. toen riep ik op het einde van die droom echtwaar uit:"ja maar, ik ben verliefd op ullie allebéi!..." (wat de biografie van de nieuwe snaar met een mens doet, als 'ie daarin leest vlak voor het slapengaan...)
   

rommelschuif van de dag

de rommelschuif van myn broêr serge

met dank aan jirka

ONS FEUILLETON

wat voorafging:

op het balkon van zyn moeder in de antwerpse breydelstraat, heeft jonathan druyts staan bellen met zyn goeie vriend buckie - hem het plan uit de doeken doende, om vanavond, op humo's pop poll in het sportpaleis, matthias schoenaerts te zullen gaan vermoorden...









DE MOORD OP SERVAIS VERHERSTRAETEN

feuilleton in 40 afleveringen
door don vitalski





AFLEVERING 15


toen jonathan druyts vanaf het benauwde balkon in de keuken terug naar binnen stapte, geleek het alsof de gehele wereld ineens helemaal was veranderd. alsof het reeds ver na middernacht was, in plaats van nog zeer vroeg 's avonds, en alsof ook het huis zelf letterlyk was veranderd - hoe dan wel? in zyn wilde jaren, als prille twintiger, had onze held wel 'ns één keertjen-'n drug tot zich genomen, die werd geheten l.s.d; zo erg raasden ook vanavond alle zeventien zyn zintuigen, op het textuur van dit behangpapier, op de vezels van iedere scheefstaande keukenstoel; tegelyk scheen hy door een ongezeglyke traagheid overmand, die op eigen beurt, zo merkten-'ie, een quasi onbegrypelyke mengeling scheen van verveling links, en levens-angst rechts. die levens-angst evenwel, die schrik die het was - dat gevoelen, zich op het uiterste randje van paniek te weten, stemde hem juist tevreên. uiteindelyk. want dit alles wilde zeggen, dat zyn plannen geen zachte, onwaarachtige flauwekul meer waren. die schrik was er de tastbare voorbode van, o geduldige lezers, dat jonathan druyts ging doorzetten vandaag; dat zometeen àlles in zyn bestaan voorgoed een kering zou nemen - zulks viel niet meer af te wenden. zulks was nu al bézig met te gebeuren.
    hy kwam in de donkere living; daar was niemand. hy begaf zich naar de slaapkamers, riep zyn broêr, riep zyn moeder - geen antwoord. hy deed de deuren daar allemaal voorzichtig open - d'r was niemand.
   d'r was niemand meer in huis, zelfs niet in het waskot.
    "des te beter," dacht jonathan hardop. "een reden erby, is dit, om hier nu werkelyk in àlleryl de plaat te poetsen. het moeder-huis!" dacht hy nog. "ik kwam hier altyd zeer graag - maar dan als een vreemdeling." ja, was jonathan niet, toch eigenlyk, zo dacht hy, alsmaar voortbordurend, was hy niet, eigenlyk, de vreemdeling zoals in het boek van die schryver, camus... "de vreemdeling..."
    hy deed zyn groene trainingsvest aan, en stapte weêr in zyn natte schoenen. in de weêrspiegelende vensters in de keuken, een cigaret opstekend, keurden-'ie z'n kapsel nog eens,  en zyn geschoren kin - zeer goed gedaan... vanzelf werd hy die liedjestekst van jim morrison indachtig:"the killer awoke before dawn... he puts his boots on..."
    en voorts:"he took a face from the ancient galery - and he walked on down the hall..."
    hy ging naar buiten - maar: in waarheid, lezers, ging hy niét naar buiten. want: de deur naar de gang gaf niet meê, niet dadelyk. bleef die klemmen? die deur, die was duidelyk op slot.
    hy greep het korfje naast de deur - daar lagen wel nog, als vanouds, allerlei bierviltjes in, en verkreukelde stekkendoosjes - maar: geen enkele sleutel. hy zocht vlug in zyn broekzakken - geen sleutel. in zyn jaszak? wat er gaande was hier - dat wilde jonathan druyts nog niet geloven. dat kon niet worden bewaarheid, dat mocht gewoonweg niet. hy ging zoeken overal op of onder de salontafel, in alle jassen aan alle kleêrhangers - en, zelfs, onder het zuur geurende dubbelbed van zyn moeder, in dier verboden, smalle slaapkamer; niks, nergens - in een volmaakte paniek die het was, begaf hy zich naar de deur terug, om daar zo hard dit slechts mogelyk was, aan de deurklink te gaan staan trekken. en om er keihard tegenaan te stampen - tegen de deur, maar ook tegen de deurklink.
    hoe konden ze hem dit willen aandoen!!
   

WORDT VERVOLGD

-end


vrydagbunnie

bunnie in bar brul

prent vd week

(c) joost de momper, "de hinderlaag", midden 17e eeuw

waar was je ten donderdag

vergaderen met steven van gool en alleskenner dominique piedford, naar aanleiding van onze voorstelling in wording, "de kempen-krak"; over het wel en weêr der kempenland.

dominique maar ook veston weten er àlles over... over een griet die achtereenvolgens met drie ster-voetballers is maar daarna met de burgemeester van mol... over marc dex die nét niet naar het euro-song-festival mag...

dit is in bar brul, gitschotellei...

bunnie-tracking...

sneeuwlandschap met sportpaleis...

hard trappen en per ongeluk een omweg gemaakt, langs het rivierenhof, waar ik aan het sterckxhof even een babbeltje had met bent van looy...

ik had geen handschoenen maar droeg sokken aan myn handen, wat nog meer effectief is dan wanten...


thuiskomen: cluedo spelen met de childeren... luv weêral gewonnen...

savonds repetitie "bloed en bloemsuiker".
voor de eerste keer het stuk helemààl doorgelopen, van begin tot einde...


victor cornelis, een held van by ons,
keert na vele maanden van zwerven door de bossen en heiden, by zyn moeder en zyn geliefde terug.
-niet voor lang...

na de repetitie trekken we soms naar de lindekes...

onze productie - op de billboards!!

bob versmissen, bie versmissen,
carinne van de cruys
maryse goos


de regie-assistente, maria cominotto,
en haar man

state of being, 25 januari 2019


morgen jarig.*** nog steeds niet helemaal genezen. maar ook niet "aangedaan"; de medicatie helpt.*** het is yskoud. straks dus toch maar niét in bed lezen (de slaapkamer is te koud), maar dus wel hier beneên, in de zetel.*** ben weêr alle tardi's op een rytje aan het herlezen. en ik lees ook in de biografie van de nieuwe snaar.*** een absoluut stressloze periode, deze hele tweede helft van januari. wegens nauwelyks optreden, en àls ik moet optreden ook helemaal geen vervaarlyke omstandigheden.*** pitouche ligt op myn voeten (pitouche = onze kat. had allang ontmand moeten worden wel, maar het komt er niet van.)*** hoofdproblematiek van nu: dat geld uit myn kas krygen; dwz uit de gcv naar myn persoonlyke rekening, liefst zonder de geykte 50% belasting op elke sous...*** vandaag op de fiets onderweg integraal de elpee "psycho candy" nog eens afgespeeld, wat goed past by sneeuwlandschap.**

rommelschuif van de week

de rommelschuif van sofi legon.
met dank aan jirka.


opnief: als dat uw rommelschuif is, wat is dan uw nette schuif??

ONS FEUILLETON

wat voorafging:

eindelyk heeft jonathan druyts aan zyn broêr andré het plan uit de doeken gedaan, om vanavond, op humo's pop poll in het sportpaleis, matthias schoenaerts te zullen gaan om het leven brengen...









DE MOORD OP SERVAIS VERHERSTRAETEN

feuilleton in 40 afleveringen
door don vitalski





AFLEVERING 14

buckie, ofte "buck dannie" voluit, was behalve van jonathan, ook altyd een goeie vriend geweest van andré. zelfs waren andré en buckie al een aanzienlyke tyd met mekaâr bevriend, toen jonathan er nog bykwam. dus om die reden was het normaal, beste lezers, dat de naam en de nummer van buckie ook in de smartphone van andré bleken te zyn opgeslagen. en gelukkig ook maar...
    "0477365677..."
    de eerste keer nam buckie natuurlyk niet op - dat zou anders ook wel té gemakkelyk zyn geweest...
    in de vrieskou op het balkon staande, bestudeerde jonathan druyts het verkeer in de avondlyke breydelstraat; de neon-reklaâm van de twee striptease-bars recht tegenover hem, en het felle, grimme contrast van die gele, groene, fluoriserende kleuren tegen de grauwe, huiveringwekkend klamme buitenlucht. mensen kwamen en gingen, alleen de portier van de rechtse bar stond als een piket in de grond, zo onbewogen, als gevangen in zyn eigenste gebreide zeemanstrui.
    op den duur, evenwel, belde jonathan toch weêr optenief - en ditmaal was het wél prys.
    "neen, ik ben het, zyn broêr," zei jonathan.
    "ah ja," zei buckie met een hoest. "want jy was natuurlyk jouw telephoon kwyt..."
    "ik heb erover nagedacht, ik wil het graâg doen. ik bedoel: ik wil met die roeiboot, zoals je zegt, wel terugroeien. ik bedoel: ik wil daar wel meê terugroeien, naar nieuwpoort, zoals je me vroeg. die zeelucht zal my deugd doen. en het gevaar, zelfs, trekt my ook best aan - tenminste: als ik myn éigen plannen, voor vandaag nog, overleef. dat wil zeggen: als ik niet in de gevangenis beland subiet, of als niet word neêrgeschoten straks; in dat geval; wil ik je komen helpen."
    "dank je zeer, jonathan - haha! ik wist dat ik op je rekenen! maar oké: je kan er dan ook wel, zoals je weet, 10.000 euro voor opstryken. dus - wie is er goed voor wie!"
    "dat geld is byzaak," zei jonathan strak.
    "dat zal wel," zei buckie.
    "neen, echt. luister. ik wil dat je eerst iets voor my doet, in ruil daarvoor. ik wil je voorthelpen - maar," zei jonathan, "dan moet jy wel eerst - hoe zal ik dit zeggen? dan moet jy wel, eerst, proberen om, op je eigenste beurt, ook my voort te helpen."
    "god, jezus!" zei buckie lachend. "wat nu dan weêr? ik... ik heb het natuurlyk erg druk..."
    "ik zou vanavond nog, in het sportpaleis, in antwerpen, willen proberen om matthias schoenaerts te vermoorden - ik denk: met een broodmes." dit laatste, de vermelding van dit zekere broodmes, was een zuivere improvisatie; eêr op de dag, was jonathan daar helemaal nooit opgekomen; doch een opwinding nam hem nu ogenblikkelyk helemaal in zyn bezit - een broodmes: dat klopte, dat idee!... zo eenvoudig, en zo vreselyk!... "het enige dat jy ondertussen zou moeten doen," sprak hy zo rustig als dit binnen zyn vermogen lag nog voort, "het enige dat jy zou moeten doen, is er een filmpje van maken. nog terwyl het gebeurt. en dat filmpje zou je dan ogenblikkelyk op youtube moeten zetten. wil je dat voor me doen?"
    "..."
    "wel?"
    "... - verdomme, jonathan..."
    "en? wat denk je!!..."
    "maar... wat heb je dan tegen die matthias? die arme kerel, heeft die jou soms iets misdaan?"
    "wil je het doen!" zei jonathan kwaad.
    voor een niet zo geringe wyle, die het was, bleef het muisstil aan de telephoon. alleen vernam je wel een veelvuldig krassen en schuren in de hoorn. pas lang daarna, met een zeer uitgebreide kreunzucht, opperde zyn vriend van zyn kant:"ten eerste, jonathan, moet ik je zeggen - dat je totààl, maar dan ook werkelyk totààl krankjorum bent! dat ten eerste. daar heb je zelf geen idee van, hoe erg het is! maar ten tweede, nog los daarvan: ik kàn je vanavond gewoon niet komen helpen - omdat ik hiér al, met de gehele bende, in frankryk, in pas-de-calais rondhang. hoor je dat niet? hoor je niet hoe erg het waait, in myn telephoon? dat is de wind van de noordzee al..."
    jonathan zyn blik viel weêr op die rechtse, heftig aan- en uitflikkerende striptease-bar, met die onbewogen portier die daar stond. en zyn gehele wereld, dwz de gehele wereld van jonathan, scheen te willen gaan verkruimelen - ja, tot op het bot. maar toch bleef hy ferm rechtop staan. "oké, laat al maar! ik doe het wel allemaal zelf!"
    "jonathan?"
   - hy zocht het rode hoorntje, om weêr in te leggen...
    "jonathan?"
    en hy legde weêr in.

WORDT VERVOLGD

-end


afterLink .

echt de moeite eigenlyk...

woensdag 23 januari 2019

vrydagbunnies

zeker een van de mooiste bunnie-pictures die ik ooit mocht maken
-maar inmiddels al wel weêr negen jaar geleden...

prent vd week

(c) robert smith (sic)

agenda

première 1 februari

andere data ziehier:
https://www.uitinvlaanderen.be/agenda/e/bloed-en-bloemsuiker/cd59cd7d-5796-4fc0-a1a3-4cb00ffd5856

waar was je te woensdag

overdag lekker thuis met myn kindjes, tussendoor wel kvr's opstellen en administratie uitprinten.

savonds goed doorgeregisseerd voor "bloed en bloemsuiker" - we beginnen er onderhand te komen!