zondag 26 mei 2019
waar was je te zaterdag
zaterdag 25 mei 2019
column streekkrant editie antwerpen
THE EAGLE HAS LANDED
Hoe glorieryk onze geheiligde Schelderivier schitterde in vroeger tyden, byzonderlyk dankzy haar scheepvaart, valt zeer wel te beschouwen op de schilderyen van onze zeventiende eeuwse grootmeester Peter van de Velde; driemasters vol wimpels, jachten zo groot als walvissen, vinnige pinassen en lange fluitschepen doorklieven het bruisende water zy aan zy, naar geweten is vooral voor de import van zuivere, West-Germaanse moezelwynen en de export van onovertrefbaar ragfyn laken. Ook vandaag is de status van Antwerpen als havenstad verpletterend: we zyn en blyven de tweede grootste haven van Europa, onmiddellyk na Rotterdam - maar: hoe miserabel het soort tydingen dat haar nog uitdragen. Doordat de Schelde zo ongemeen diep tot in het binnenland doorvoert, trekken we vooral van die overdreven grote, volstrekt fantasieloze containerschepen aan, en zo die al het nieuws halen, dan is dat oftewel door één of andere drugsvangst, oftewel omdat ze zyn omgekanteld - het ergste ongeval van die soort was in 2008, dat heb ik zelf nog zien gebeuren, op het Verrebroekdok: een Italiaanse boot groter dan twee aan elkaar gesoldeerde voetbalvelden, plat op zyn zykant, met dryvende auto's en dobberende containers overal eromheen. De romantiek is ver zoek! En ka, op de Tall Ships Race is het jammer genoeg nog drie jaar wachten. Om die reên stond ik vorige week als eerste met een vlagje te wuiven, toen het honderd jaar oude Amerikaanse zeilschip The Eagle, na een bezoek aan Kopenhagen, ook 't Koekenstad een goedendag kwam zeggen. Zoals we ervoor yveren om Antwerpen autovry te krygen, zo zouden we ook van de Schelde feitelyk een verkeersader moeten maken voor alleen maar zeilboten!
vrijdag 24 mei 2019
waar was je te vrydag
voor de voorlaatste keer dit voorjaar gaan lesgeven...
m'n smartphone geeft geen stereo meer weêr in m'n earplugs,
ik kryg de geluiden dus naar binnen langs slechts één oor...
hierdoor is het fietsen een pak minder tof...
dat is ergens wel vreemd, want langs de laptop kwamen al die kinderprogramma's net zo goed al binnen, meestal zelfs met twee programma's dwars door mekaâr (zelfs dezelfde serie volgende, keken zoon en dochter toch naar elk hun éigen laptop); maar toch schynen met een televisie de sluizen pas helemààl open. helemààl onontkoombaar.
by goed weêr verkies ik myn slaapkamer boven de werkkamer, om op het bed te liggen lezen. rechts achteraan dat venster geeft uit op het zonnige, luchtige voor-balkon... in die zin ben ik bly met die tv - omdat het fyn is om te mogen ontsnappen...
lectuur
pas nu ben kik erin bezig...
schoorvoetend, wantdit blyft in de eerste én in de laatste plaats een moordenaar. dus een monsterschoft. ik wil geen sonnetten lezen van een mens die myn kind heeft vermoord.
eigenlyk is dit moeilyker om te lezen, dan een boek over de holocaust...
in dit boek een citaat van kierkegaard (1813-1855):"de uiterste vorm van angst heeft in zich de lichtste vorm van vreugde."
(die data heb kik opgezocht, ik dacht eigenlyk dat kierkegaard van 100 jaar vroeger was...)
hoe vreemd: in zyn allereerste cel, had achterberg een photo aan de muur hangen van felix timmermans...
agenda
in "het narrenschip", leuven:
lezing over frankenstein
door myzelf én jean paul van bendegem...
waar was je ten donderdag
op weg naar school
voor twee lesuurjes
zonnige dag
weêr thuis, een halfuurtje rollie op bezoek. die ging hier om de hoek naar elton john...
state of being, 23 mei 2019
ik sta les te geven. op de lessenaar ligt myn blad met aantekeningen. ik draai my naar het schoolbord, om daarop iets te noteren - i love that schoolbord. i love them krytjes... dan draai ik my terug om - maar: myn aantekeningen liggen er intussen niet meer. dwz: ze zyn weg, iemand van de leerlingen heeft myn papieren daar razendsnel weggegrist en verborgen. de boosdoener zynde niet één van die leerlingen, maar wel de gehele klas; de gehele klas dit immers hebbende zien gebeuren, maar niemand er iéts van zeggende. ook zelf blyk ik niet in staat om iéts te zeggen; ook zelf ben ik medeplichtig. niet na een tactische overweging, maar wel als een zuiver soort van fysisch effect, blyf ik volmaakt bevroren in myn houding staan, minutenlang, zonder uitzicht (en hier wordt, à propos, het woord "fysisch" éindelyk eens juist gebruikt; zelfs professionele presentatoren op programma's als terzake of de afspraak zeggen "fysisch", waar ze absoluut, in plaats daarvan, "fysiek" moeten zeggen. "fysiek" is lichamelyk, "fysisch" is wat betrekking heeft op fysica.) na een onbepaalde tyd, een oneindige tyd, beginnen er in het klaslokaal vanzelf enige armen te bewegen, er worden woorden gestameld, er gaat iemand rechtstaan. er weêrklinkt papiergeritsel. onwillekeurig komen, op den duur, myn aantekeningen vanzelf weêr op myn lessenaar te liggen. de les kan weêr voort.
zonder overdryven: nooit eêr in myn leven zag ik in zo'n verregaande mate geïllustreerd, wat aristoteles ooit noemde "de onbewogen beweger."
donderdag 23 mei 2019
waar was je te woensdag
prachtige zon, goudgeel...
heldere golven...
onderweg naar het school...
woensdag 22 mei 2019
de gehele namiddag was ik met rocco james conan alleen.
dan pas begryp je waarom vrouwen de oorzaak zyn van alle kouwe drukte.
myn zoon en ik, zes uur lang tezamen:
100% geruisloos en chill, nooit één probleem, all the way taking it easy...
toen luv belde:"we komen iets vroeger terug naar huis,"
zeiden rocco en kik samen:"damn!!..."
uit het schriftje
overschat: roman polanski.
kim geybels. of de wereldse onwil om iemands eerherstel te bekrachtigen.
bruno tobback is de enige mens op wie van kracht is het predicaat: té sympathiek.
uit de vyf hitler-boeken die ik dit jaar heb gelezen, is dit ene citaat het meest spookachtig, komende uit "de tafelgesprekken". de dictator is hier in eigen persoon aan het woord. 29 oktober 1941, avond. hy haalt herinneringen op aan zyn excursie naar het veroverde parys. "Ik wilde de bevolking niet in opwinding brengen door mijn aanwezigheid. De eerste krantenverkoper die me herkende staarde mij verstomd aan. Ik heb nog steeds dat beeld in mijn hoofd van die vrouw in Lille, die me vanuit haar raam zag en schreeuwde:"De duivel!"
dat bovenstaande, is zeker en vast echt gebeurd. Is er verder wat gebeurd met die vrouw? Kon dit ongestraft passeren? Waarom bleef hem dit door zijn hoofd spoken? Het stemt wel enigszins overeen met het gegeven dat hitler de fim "the great dictator" van charlie chaplin heeft bekeken: namelyk twéé keer direct na mekaâr.
check:"het beeld" van paul rodenko.
het uiterst ranzinge razzia-verhaal van de wever: van cauwelaert voorspelt dat dit aan hem gaat kleven - maar natuurlyk is dit voor hem de beste reklaâm denkbaar, op exact het juiste moment. vermoedelyk zelfs door henzelf nu onder de aandacht gebracht. (cfr "the pussy-grabbing" van trump; ze zeggen:"nu gaat 'ie klappen krygen." net omgekeerd natuurlyk!!...) het beste bewys voor hoe extreem rechts de vlaming is: eender wie onze "minister van migratie" is, hy/zy staat bovenaan.
de mondhoeken, de gekartelde oren, de wenkbrauwen...
dinsdag 21 mei 2019
wip
ik werd wakker
en opeens was ik een heel erg oude man.
met een kromme rug
en vel van perkament.
en ik riep
de naam
van m'n geliefde -
"luv??
-luv??"
was ik
heel erg lang in slaap geweest?
baard
haren grote neus
n m'n kinderen
§ . 46
kamer duidelijk bejaarden
beige gebreide kleren
heb jy soms en cigaretje
waar was je ten dinsdag
vervolgens voor één les-uur naar het school... ik moést die les niet geven (dinsdag geef ik geen les) maar uit solidariteit met die leerlingen ben ik het toch gaan doen...
tamelyk weêrbarstige klas pertang... maar oké... plus dan nog die ramadan...
dreamer
in zeer opwindende strakke hotpants zat myn eigenste luv bij een kerel achterop op zyn motor, een sjopper. opwindend maar hartverscheurend tegelyk. van een andere motorryder, die er te lang over deed om in gang te geraken, kreeg ze diens omvallende vehikel tegen haar knieën, maar dan wat later was het iemand ànders wiens knieën waren verwond, terwyl luv toch gewoon weg reed.
later droom ik dat ik op de gitaar begeleid wordt door charlie en carl, dwz dé oorspronkelyke bezetting van myn punkgroepje "de living tornado's"... we zyn eigenlyk op toer met guido belcanto maar dat lappen we aan onze laarzen, we spelen alleen onze eigen muziek...
nog later droom ik dat ik stripverhalen aan het tekenen ben, terwyl twee vrienden van myn broêr serge in m'n gezellige atelier binnenlopen en zich overal overdreven meê mbeoeien. toch lukt het my om daar boven te blyven staan.
nog later droom ik dat luv met haar kleêren nog allemaal aan in een zwembad springt. wat raar, da's toch niks voor haar zo'n roekeloze handeling...
maandag 20 mei 2019
waar was je te maandag
première volgende week woensdag...
ik herschreef het boek tot een theatrale monoloog en nu doen ik de regie.
de bezetting is nele goossens plus de vyf musici van "de koperblazery", onder leiding van marc goris (tweede van links.)
waarvan komt die familienaam "goris", eigenlyk? -- is een afkorting van "gregorius...
state of being, 20 mei 2019
het is halfacht 's avonds. ik zit in de zetel. de witte zetel. en de kinderen kyken televisie. inderdaad: er is in ons huis een televisie gekomen. daar heb ik my tegen verzet. een paar jaar lang. met alle kracht. maar toch is die er nu gekomen. niks aan te doen. ik wilde geen relatie, geen kinderen, ik wilde niet samenwonen. ik wilde geen rybewys. ik wilde nooit gaan werken. "ik wil": dat is zoiets als "het regent". het onpersoonlyke voornaamwoord. de schade valt meê. ik leef nog en de dagen zyn goed. wel altyd werken. plus: een ontregeld bio-rythme. dat wel. om twee uur 's nachts niet meer kunnen wakker blyven. ook niet met krachtdadige inspanning. "eindelyk lezen - die achterberg-biographie!" na twintig minuten: de ogen vallen hard dicht. de lokroepen van het slaapkussen. dromenland. nacht. vervolgens: weêr wakker om zeven uur 's morgens. zelfs niet meer kunnen blyven liggen.
de ochtend: kristof calvo in debat. op de zevende dag. in debat met wie? met die kerel met zyn bril van de n.v.a., van wie ik altyd denk: stel je voor dat die jouw leraar is, byvoorbeeld voor aardrykskunde. -even vragen. "hey luv - hoe heet die en die." nou? argll - peter de roover. indeed. stel je voor dat je een koelkast moet hebben en je gaat naar de winkel en die peter de roover staat in die winkel. dus dié gaat jou die koelkast verkopen. dan heb je een koelkast: die na een anderhalf jaar stukvalt. "waar is die garantie." en dan: naar die smoel terug - en dan: kryg je die verkoper z'n verhaal over waarom die garantie toch hapert. maar: je geld kwyt dat is duidelyk. en geen koelkast. geen yskast. een croque monsieur-machine dat na twee weken uitvalt. communautair.
later: de auto in. onderweg: studeren. frankenstein. percy bysshe shelley: geboren 1892. zelfde jaar als "a vindication of the rights of women". 1893:"political justice." godwin. et cetra. het zelfgeschreven studie-blad, dwz het karton, met plakband op het dashboard. en geen radio, geen muziek. kleine file op de singel: is juist goed, dan kan ik nog studeren.
repetitie. hoboken. academie. tydig binnen. danane is er al. dus alle muzikanten: dragen reeds een fleurige gilet. maar: met daaronder hun eigen suffe truitjes. die daar totaal niet by passen. nele goossens - arriveert meteen na my. die heeft hard gewerkt - de hele middag, van 11 tot 3. alles geven. ik zeg:"dat moet je kunnen, zo'n stupide verhaal, twee vogeltjes die vliegen naar parys, wat is dat voor een flauwekul - maar: met die overgave van nele: zo wordt het toch echt een geweldig avontuur." instructies wel. "op die piraten moet je thuis voor de spiegel nog oefenen. die scène moet het hebben van je virtuositeit." "ja..." "dàn die pet op, dàn weêr af. dàn dat ooglapje voor, en dàn pas die sabel. en dàn terug die pet op," et cetera. slavenarbeid. is het. de acteur heeft het afschuwelykste beroep van de wereld. wie zei dat het anders was? één procent van dat volk heeft het goed. roem, televisie. geld, subsidies. gesprekken met acteurs gaan altyd na een halfuurtje reeds, alleen nog maar over subsidies. maar: de overige 99 procent van acteurs, actrices en muzikanten wordt vermalen op de slavenmarkt. voor stokslagen. onzekerheid. leêge zalen. subsidiedossiers.
om halfvier weêr naar thuis. dat ging vlot. voortzetting studie frankenstein. thuis: het kot voor myn eigen. beetje opruimen. de zetel in. mail checken. in diepe slaap gevallen. ysko-karretje beneên in de straat - dus: eventjes terug wakker. inslapen - pitouche de poes krabben aan de deur - weêr wakker. weêr inslapen. kinderen aan de deur. actie. deng deng deng deng - ze bellen altyd tweehonderd keer direct na één, totdat je opendoet. bzzzz bzzzz daar stormen ze binnen. de kroket van de piano-les, mollie van lenka van wie ze een barbiepop heeft gestolen voor zover ik er iets van opvang.
het huiselyke genoegen. wat heb kik gedaan, nog meer? ik dacht: ik doe m'n huiswerk, voor 4ECMA, dwz "vierde jaars economische"- engels. maar: dan ga je naar je laptop labyrint, mails nalezen, factuur opstellen voor die twee artikels voor het magazine van de opera. inderdaad na twee maanden die bestelbonnummer eindelyk. vervolgens: proberen in te loggen op m'n co-account. m'n account dat lukt maar co-account is enorm lastig. niks. gaat. niks. werkt. alles. wordt. vertroubled. door. inlogsystemen. niks: is nog van hout of van ademhalende waarheid, alles: is digitali-crash.
kinderen tv zien. ketnet. karrewiet. luv en kik na het eten (gebakken ei. spinazie. goeie tomatensaus) aan tafel blyven zitten om onderwyl "bonusfamilie" te volgen op netflix. we zitten op die trein, we willen vooral dat dat personage van die zus wordt doodgemept. met haar bretels. dwz dat personage, die opdringerige zus, draagt bretels, en is daardoor erg hatelyk. etc.
nu is het acht uur 's avonds. heb zonet m'n state of being genoteerd... rocco naar bedt. mollie met my spelletje spelen geloof ik nu meteen.
zondag 19 mei 2019
Abonneren op:
Posts (Atom)
