jef staes, programmator van de arenberg, had eerst gezegd "ik ga wel komen, maar ik ga niet binnenkomen"; die paradox bleek in de praktijk onhaalbaar...

geert beullens, wiens optreden als "rubens" morgen om 14u my wel aantrekt, totdat ik evenwel twyfel door het vernemen dat dit twee uurs voortduurt... (al kan je, zegt hy, natuurlyk ook wel afhaken wanneer je wil...)

erwin invisible, de producer

danane bazooka, by wie ik morgenavond laat spullen moet gaan halen van me, die by haar intussen al meer dan een halfjaar in de weg liggen...

kyk eens wat een kleuren en wat een levensvreugde...

geert beullens, van wie ik merkwaardig genoeg vaak droom

steven grietens, die van de 365 gedichten op de sprekende ezels-scheurkalender tekende voor hét beste gedicht, getiteld "marsmannetjes en hun koelbox"...

leen van hove, wiens dochter, die ik nog geboren wist worden, intussen 22 is en in het weekend soms pas, zonder verwittigen, om halfzes smorgens thuis komt...

yasmine kherbache, meer ontspannen dan ooit...

-end

zaterdagbunnie

nina babet

prent vd week

pech en geluk

pech: mollie wil overdag de gordynen altyd dicht

geluk: echte fanmail

gag

(c) chon day

state of being, 25 juli 2020

wat kreeg ik voor mekaâr vandaag? een contract van vele bladzyden uitgeprint en gehandtekend, en ook éindelyk uitgevonden hoe die scanner werkt, om die contracten succesvol meê te scannen... jihaa! vervolgens naar de post: om daar maar één boekje te gaan verzenden, zy het dan wel helemaal naar frankryk, én terloops, daar dan toch zynde aangekomen, 300 nieve postzegels my aangeschaft. ten slotte dààrna nog eens, vlak voordat het begon te regenen, tot aan de fietsenwinkel gewandeld, voor luv haar inmiddels herstelde vehikel (het is dus luv haar fiets, maar kikzelf had hem vorige week kapotgereden, vandaar...)

    aldus, de boterham tezamengevat: scannen, naar de post, naar de fietsenwinkel - en meer niet; en toch, beste lezers, toch ben je daar dus meer dan twee uurs meê zoet!!

    gelukkig: het is geen verkwanseling. wel degelijk heet dit een gestaêge progressie. ook die kleine, vervelende frutseltjes tussendoor, moeten op een ogenblik van de baan, je kan die dingen niet blyven uitstellen. een teveel van dat soort boodschapjes in je mailbox, kan op den duur een zelfs snel dodelyk effect sorteren.

    voorts met rocco james conan, die rustig alleen thuis is, want mollie is naar de toneelschool, een mug aan het bestuderen geweest, met name langs rocco zyn microscoop. hy wilde al lang een mug bestuderen, maar dan geen platgeslagen mug, zoals die inmiddels, per trosjes van duizend, al onze kamers ontsieren, maar een echte, rechtopstaande mug, met een hoed op en een cigaar; zodoende als een goeie huisvader in myn eigen slaapkamer een halfuurlang op een mug aan het jagen geweest - om die, zodoende succesvol, levend en wel te pakken te krygen ook. wie doet my dit na?

dreamer

eêrgisteren droomde ik dat ik in de zee in het water keek, en dat ik zéér diep beneden, op de bodem, huizen en mensen en auto's bezig zag; het zeewater reikte dus niet tot aan de bodem, maar werd naar omhoog geduwd door een soort van bel. (deze droom was een magisch antwoord op een vraag die ik my overdag aan het stellen was geweest ivm een stripverhalenscenario voor myn broêr serge. een bel in zee waarbinnen mensen leven is gemakkelyk te verzinnen maar je moet het ook echt hebben gezien en gevoeld.)

de voorbye nacht had ik, tegen de ochtend aan, als laatste droom van de nacht, een compleet akelige droom van volmaakte claustrofobie; van het zeer freudiaanse genre "beklemd in een tunnel"; dat soort droom hebben velen van ons twee keer per jaar, maar gelukkig niet nog vaker want dan was er plaats te kort op de afdeling psychiatrie...

    ik was in een erg katholieke kerk, denk qua atmosfeer "christina the astonishing". vooraan in de kerk waren er in de grond een paar tegels los, zodat je onder de grond kon kruipen, door een soort van grotachtige, ronde, naar beneden hellende kruipkelder. daar op handen en voeten op het einde gekomen, kon je naar omhoog kyken: héél erg hoog in den hoge de beeltenis van jezus aan zyn crucifix en daaromheen een volstrekte opeenstapeling van uiterst barokke beelden, de gehele rimram van engelen, zuilen, heiligenbeelden etc, echt overdreven - maar zo vér weg; "zo reikte men vergeefs uit naar dat onbereikbare heilige; en zo kon men alleen maar wanhopig bidden om door dat overdreven verhevene te worden in bescherming genomen..." toen wilde ik terug naar buiten kruipen: maar die uitweg achter my helde in een vernauwende kromming steil naar omhoog - ik dacht nog: dat is zoals in zo'n nachtmerrie. "maar," dacht ik, "ik kan onmogelyk dààrlangs tot hier zyn gekomen." dus draaide ik my terug om - maar: er was geen àndere uitweg; ik zat hier dus klem. drie seconden lang was dit het volstrekte doodgaan. toen slaagden-ik er gelukkig in om myzelf uit deze nare droom wakker te maken.

-end

afterLink

toen romanciers nog een soort vedetten waren... toen de mensen daar nog allemaal in meêgingen...

vrydagbunnie

karolien van ransbeeck

prent vd week

gag

waar was je ten donderdag

studio vitalski op radio rix: featuring tourist...

op voorhand had ik flink wat interviews met hem bekeken, en daarin bleek hy steeds heel erg on guard; nooit iets loslatende over zyn privé-leven, altyd diep nadenken alvorens te antwoorden... dit vooruitzicht maakte my wel nerveus...
    hoe groot de verrassing; het ging meteen over stoofvlees met mayonaise, van school gegooid worden, thuis drie kinderen hebben, etc etc... heel raar, toch? zelfs begon hy op den duur zelf de vragen te stellen, haha!...

voorts

nadien de dirigent van phil casco, benjamin haemhouts... was even zoeken maar ging erg goed van zodra het effectief ging over de paradox van het dirigeren zelf; "de dirigent wordt overschat..."
   radio maken is kei-tof... ik zeg niet dat ik het goéd doe, alleen maar dat ik grààg doe...

cleaning the studio

zorro

nadien moest kik, rond 15u, naar het rivierenhof, omdat ik daar een kabeltje was vergeten gisteren.
    nog meer stond in myn agenda dat ik rond 17u naar frank zorro by hem thuis moest, voor het bekyken van proefdrukken (van het stripverhaal "het spookkasteel");
    ziehier het vreemde mirakel: midden in dit rivierenhof kom ik frank zorro tegen, totaal toevallig, én zelfs heeft ie die proefdrukken by zich!
    twee vliegen in één klap...

in het rivierenhof kwam ik jef staes tegen, die ik ook nog moest zien te spreken, en ook nog eens eric smout...
    ik denk dat ik de voorbye vier maanden véél harder ben "ingelockt" geweest dan jy of jullie, voor my deed het alleszins droom-achtig aan om mensen te zien, om gesprekken te voeren...
    wel is er deze shift: tot gisteren vond ik voor myzelf en persoonlyk, de corona-crisis erg fyn; antistress en meditatie. gisteren-avond trof my ineens een tegenzin; die stomme maskers... die smetvrees... all the rock&roll is gone...

intussen aan onze voorgevel...

die vochtweêrende verflaag zit er ongeveer op... nog één dag dit hier; vanaf te maandag dan weêr te achtergevel...

-end

afterLink.

woendagbunnies

zeer anonieme bunnies in het rivierenhof...

prent vd week

agenda

subiet, van 12 tot 2, zeker naar radio rix luisteren.

om die zeer eenvoudige live link aan te treffen, google zoiets als "mixcloud radio rix vitalski"

state of being, 23 juli 2020

photo (c) monique bol

in de namiddag werd onze splinternieve driezit geleverd. in de voormiddag al, hadden we onze vorige, meer dan 15 jaar oude, tot op de draad als een krel versleten zetel in de tuin gegooid. savonds zat rocco james conan in die zetel in de tuin tranen met tuiten te wenen. wat bleek? hy vindt die nieve zetel wel goed - maar toch kon hy van die oude zetel geen afscheid nemen.

    later zei luv, dat die zetel niet echt letterlyk "kapot" gaat worden gemaakt, maar dat die gerecycleerd gaat worden. waarop rocco zeer hoopvol: "mogen wy wat ze daarvan maken dan hebben?"

-end

afterLink

voor de eerst keer in meer dan vier maanden nog eens "on stage"...

woensdagbunnie

oldschool-bunnies in geel

prent vd week

broadway in de vroege 2e helft vd 19e eeuw

agenda

subiet, woensdagavond, speel ik het voorprogramma van prince in het rivierenhof.

donderdag van 12u tot 14u ontvang ik op radio rix echt waar een van de grootste, meest hippe bekendheden van vlaanderen (ik bibber al); op voorwaarde dat we op voorhand zyn identiteit niet onthullen...

te zaterdag in destudio luister ik tezamen met martinus wolf een voorstelling op van chris van camp.

NOTA: het veiligheidsbeleid van het rivierenhof én van destudio is buitengewoon streng, strikt, doortastend en efficiënt. er is geen enkele reden om angstig weg te blyven.

pech en geluk

w.i.p.

alternatieve feiten

cicero in de aanval tegeen catilina

1. mensen zyn vooral nieuwsgierig naar dingen waar ze sowieso al veel vanaf weten.

2. mensen werken harder als er op de achtergrond muziek klinkt die typisch is voor videogames (dat lees ik hier, maar dat ervaar ik sinds kort ook zelf, dagelyks...)

3. dat je beter werkt in stilte, is een fabeltje; in stilte werken mensen iets langzamer en onhandiger zelfs (er staat hier wel niets by over een onderscheid tussen geestelyke en lichamelyke arbeid. cicero vertalen met metallica op de achtergrond lykt me niet echt een goed idee...)

4. nördlingen, in duitsland, is een perfect rondvormig dorp, omdat het gebouwd is in de krater van een gewezen vulcaan. de kerk van nördlingen werd grotendeels gemaakt van vulcaansteen.

nördlingen

gag

(c) caplan

weird superhero

nightwing butt







blyven maar aanrollen, kennelyk!

state of being, 22 juli 2020

in de badkamer naast de spiegel hangt, reeds van voordat wy hier kwamen wonen, een bizarre bende ellentriekdraden uit de muur. ze hangen best hoog, dus je hebt daar niks te zoeken, maar vanmiddag kwam ik er toch met myn rechterhand langs. hoe dit mogelyk is, kan ik my hoegenaamd niet meer herinneren en zelfs niet meer inbeelden, echt buitengewoon raar. in ieder geval stond dit garant voor de ergste elektro-shock die ik ooit ervoer, zélfs scheen ik een minifractie van een seconde lang, aan de draad te blyven vastplakken. de schok ging door m'n handpalm en door de gehele binnenkant van m'n arm. de pynkreet die uit my explodeerde, uit het àllerdiepste van m'n guts, was ook van een abnormaal geweld; binnen één seconde stonden luv en rocco james conan beneden op de trap, zich niet kunnende indenken wat er loos was.

    

electric is my body, baby

i will shock you with my lips

darling, don't you know

your technicolor climax is at my fingertips

-end

afterLink.

dinsdagbunnies

myn vriend eric maes en de keuken-werkers van barzoen

prent vd week

pech en geluk

pech: myn lievelingskapper kelly op de bisschoppenhoflaan is woensdag toch niét open...

geluk: myn blauwe kamerjas teruggevonden

quiz

WIE DRAAGT WAT?

- valerie de booser
- phara de aguirre
- francesca vanthielen
- anne de baetzelier

 1.

2.

 3.

4.

gag

state of being, 20 juli 2020

die naderende gigs zyn als een onderaardse mini-schokgolf (wel met de nadruk op mini); een zekere rusteloosheid, wegens aldoor het gevoel dat ik daar eigenlyk voor bezig zou moeten zyn, én het gevoelen van versnippering - dit, doordat de voorbye vier maanden juist zo heerlyk monolithisch waren; één zadeltas, één god, één lotsbestemming...

    te weinig geslapen ook, doordat rocco james conan alleen thuis was en myn gezelschap algauw kwam opzoeken, onderwyl ik éigenlyk nog met handen en voeten in dromenland vertoefde. vervolgens dan maar beneên in huis in de zetel gaan liggen, actief naar de radio luisterende ("actief" dwz: naar de radio luisteren, zonder verder met iets ànders bezig te zyn...)

    de gevelwerker is begonnen, ik kreeg even schrik toen ie om een kabel vroeg voor z'n radio, maar het volume valt goed meê én bovendien was die zender best goed aan het draaien ("there's always the sun", van the stranglers, en meer van dat zachtjes verteerbare genre...) hy zei: "wauw, onlangs deed ik het dak van alain grootaers - en nu werk ik wéér voor een b.v.!" ik verdonkeremaande myn tranen - het b.v.-schap; weten jullie nog, o bloggers, hoe dit voor my ooit dé allerhoogste droom was die ik nastreefde... en nu dan toch - één met alain grootaers, die zelfs heeft mogen meêsurfen  op de mainstream van corona-gekte...

    administratie, vervolgens... én myn baard en myn snor geschoren... en de prince-powerpoint bygewerkt - een oneindige valkuil...

    twee vrienden ontvangen die ieder apart langskwamen voor een frankenstein-boekje. de eerste bezoeker, om elf uur, was eigenlyk echt een "fan" van me; dwz iemand die ik dus niet ken, maar die my wel kent, zoals het éigenlyk hoort; maar ja, nu ondertussen ken ik hem dus toch wél (bert leijssen); al myn fans worden vrienden, en zo houd ik geen echte zuivere fans meer over... daarna, rond halfdrie, iemand met wie ik érg lang geleden in de klas heb gezeten, op de lagere school, eric maes; die komt iédere maand een boekje ophalen, vooral doordat ie een reden moet hebben om, vanuit de kempen, quasi op doctorsvoorschrift, zoveel mogelyk te fietsen... "17 euro?" "jy krygt klantenkorting." "dat wil ik niet!"

    voort-knutselen aan het cowboyboekje... dit dreigt een mislukking te zullen worden... schrappen, schrappen, schrappen - helpt dat nog, misschien? - idris sevenans bekykt intussen de vormgeving, misschien is die in dit specifieke geval toch doorslaggevend...

    op het moment is acht uur savonds... sumbiet rocco james conan te bed leggen met alweêr een smurfenboek... daarna verliezen we ieder etmaal nog één uur aan muggen vangen, vooral in Zyn kamer, die, door een bezwering van vorige eigenaars, werd ingericht in de naam van boxur, de noorse god, die de beschermer is van vliegende insecten-eitjes en muggen- en vliegenlarven...

    daarna komt de lange nacht, waartydens  jullie geykte nachtburgemeester toch wél telkens nog één en ander voor mekaâr pleegt te krygen...

-end

afterLink

maandagbunnie

prent vd week

"slavenmarkt" door (c) otto pilny

agenda dees week

voor het eerst sinds 13 maart een gig en vanalles...

woensdag 22 juli: vitalski introducing purple rain in het rivierenhof

donderdag 23 juli, van 12u tot 14u: studio vitalski op radio rix, introducing jan delvaux (de belpop-specialist)

vrydag 24 en zaterdag 25 juli: introducing "de kus van dabrowski" door chris van camp in deStudio

waar was je te zondag

by m'n pa en ma
schaken tegen m'n oomzegger enak
- én verliezen...
):