donderdag 27 juni 2024
afterLink
dit is de muziek die by me thuis tegenwoordig het vaakst op staat "om by te werken"... aanrader...
GAST-AUTEUR
door robertus baeken
1.
april - vanessa
In de rechtszaal kwam hij achter een in eik uitgehouwen leeuwenkop tevoorschijn. Hij was de beklaagde en stond op, naast zijn advocaat. Eerder had een oudeheer bij de deur de zaak aangekondigd als die van Thys. De openbare aanklager had het over Thyssen. Vanessa spitste de oren: door het geroezemoes in de zaal en de krakende hielen van passanten over het parket, ontsnapte veel aan haar aandacht. Hier in de rechtszaal was zijn geschiedenis van bedrogen echtgenoot, verpletterd onder een zware schuldenlast, zeker dagelijkse kost. Al die problemen leken de rechter danig te vermoeien. Of anders getuigde zijn houding van onverschilligheid. Terwijl de ene hand zijn logge hoofd ondersteunde, doorbladerde de andere een stapel wetteksten. Af en toe richtte hij het hoofd op. Dan werd tussen de uitstulpende plooien tussen zijn voorhoofd en kin het glinsteren van een oog zichtbaar.
Precies omdat Vanessa zelden direct waarde hechtte aan andermans oordeel, meende zij die aantrekkelijke kerel Thys, - of Thyssen, - te begrijpen, of zelfs sympathie voor hem te voelen. Zij had weinig benul van rechtszaken; maar zoals de advocaat van leer trok, maakte hij er volgens haar te zeer een routinekwestie van, daarbij de indruk wekkend dat het enkel over cijfers ging waarmee het door allerlei manipulaties was misgelopen. Thys was de dupe van het lot.
De verdediger rondde zijn pleidooi af. Er viel een stilte. Terwijl iedereen wachtte, bladerde de rechter in het openliggende dossier.
‘Begrijpt u dit goed, Edelachtbare... Toen mijn cliënt veertigduizend euro schuld maakte; samengevat: twintigduizend voor de verbouwingswerken en evenveel voor de inrichting van het café, daarbij inbegrepen de aankoop van speelautomaten, toen liep zijn huwelijk op wieltjes. Er werd vastgesteld dat, zolang zijn vrouw bij hem was, dat café zelfs behoorlijk rendeerde. Gedurende vijftien maanden werden de afbetalingen onberispelijk overgeschreven. Maar dan werd mijn cliënt van de ene dag op de andere door zijn echtgenote in de steek gelaten; psychologisch een enorme klap voor hem, maar ook zakelijk. Men kan stellen dat hij deze tegenslag nooit te boven is gekomen.’
De Edelachtbare hief zijn hand op, waardoor de woordenstroom ophield. ‘Goed, dat verhaal ken ik,’ zei hij laconiek en begon weer in het dossier te bladeren, tot hij, de blik op een pagina gevestigd, vervolgde: ‘maar daarom hoeft hij toch niet, zoals op twee november vorig jaar, bij zijn ex binnen te dringen, om daar het hele boeltje kort en klein te slaan?’ De rechter richtte het hoofd op. Weer kwam tussen twee huidplooien een oog tevoorschijn.
Zo snel als de vraag gesteld was, werd van de advocaat voor Thyssens brutale inval een aannemelijke verklaring verwacht. Maar vóór de man zijn mond had opengedaan, zette de beschuldigde een stap naar voor.
(wordt vervolgd...)
woensdag 26 juni 2024
@ the movies
tarzan's greatest adventure (1959)
ook ik kan niet kyken naar films van zolang geleden. het plezier om de onnozelheid ervan, legt het af tegen de verveling om de traagheid ervan. maar specifiek déze film is merkwaardig: je kan, eens eraan begonnen, niet meer stoppen met kyken. de kleuren zyn goddelyk mooi, op een tegendraadse manier is het verhaal geloofwaardig - en je kan ook, blykbaar, geloven in deze tarzan... vermoedelyk zuiver omdat die zo atletisch gespierd is... bovendien zyn van die zelfgemaakte ikea-jungles nog steeds te verkiezen boven, heden, altyd maar die digitàle grafiek. altyd maar dat digitale.
evenwel: de àllermooiste kunst van toen,- een vakmanschap dat we zyn verloren -, is de enorme appetytelykheid waarmeê, eerbiedwaardig, de fenomenaal mooie, volmaakt geblondeerde ster-actrices in beeld worden gebracht. nul procent seksueel, maar honderd procent zwoel en hypnotisch. dat spat gewoon van je scherm af, als hét summum van film-photografie.
state of being, 25 juni 2024
er komen met de post twee paar slippers binnen. van de lidl, of all shops. blauwe slippers en witte slippers. rocco james conan en mollie willen allebei per se de blauwe. oorlog. bloedvergieten. beiden zyn "kankermongolen". "iedereen wil dat jy doodvalt, kankermongool!"
vandaag wint rocco de stryd. dwz: mollie heeft zich teruggetrokken op haar kamer - rocco zit in de zetel: met de blauwe slippers aan.
luv komt thuis. ze ziet de schoenen liggen en bestoeft de witte slippers. die goed passen by een witte t-shirt in de zomer.
eind-conclusie: allebei willen ze de witte slippers. niemand wil nog de blauwe slippers.
halfelf savonds is het nu. de lucht is donker indigo. in de verte weêrklinkt een zoveelste rammelende goederentrein - het mooiste geluid van de wereld. ik lig op de vanmiddag naar hierzo gesleepte enkel-matras.
het holmes-boek is niet klaargeraakt - maar het goeie is wel, dat ik eraan bezig schyn met alsmaar meer pleziér. morgen begint dat werk voor nele bauwens - maar het handige is dat ik voorts weinig optredens voor de boeg heb, hier of daar een woonkamer-optreden niet meêgerekend.
het holmes-boek is niet klaargeraakt - maar het goeie is wel, dat ik eraan bezig schyn met alsmaar meer pleziér. morgen begint dat werk voor nele bauwens - maar het handige is dat ik voorts weinig optredens voor de boeg heb, hier of daar een woonkamer-optreden niet meêgerekend.
maandag 24 juni 2024
.jpg)
state of being, 25 juni 2024
ik dacht dat ik alleen thuis was. pas na lange tyd hoorden-ik, doordat zy opeens begon te hoesten, dat mollie er ook was, vlak naast my. die haar vacantie is natuurlyk, zelfs vrydag al, quasi, begonnen.
omdat mollie graâg alleen thuis is, ben ikzelf nog urenlang in myn slaapkamer gebleven. vooral als ze bezig is met zingen, is het zaak om zéker niet zomaar ineens by d'r binnen te wandelen. ik had myn gerief echter op myn kamer (myn laptop en myn telephoon, maar ook myn slypschyf, myn soldeerbouten en myn wereldbol), dus alles goed... het raam open, de straatgeluiden - moet kunnen.
neen, niet helemaal; rond elf uur smiddags reeds, nu ik eraan terugdenk, ben ik, willen of niet, de straat opgerend: om die zigeunerbende by ons om de hoek, te verzoeken, met dringendheid, hun venster dicht te doen - tenminste, toch zeker als ze weêr trompet willen spelen. één uur lang trompet moét ik leren verdragen, vind ik - maar: de voorbye zaterdag was het achttien uurs aan één stuk door die trompet - en duidelyk wilden ze dat vandaag dus nog eens opnief proberen...
echter: ze begrepen myn spreektaal totaal niet; in plaats van alleen maar hun vensterramen dicht te trekken, deden ze ook hun rolluiken naar beneden, en hebben ze voor de rest van het jaar die trompet niet meer aangeraakt...
wat niet eerlyk is. ik heb liever dat die mensen musiceren dan dat ze heroïne zouden dealen. en trompet-plus-trekzak is nog altyd iéts minder erg dan een house-deejay vlak boven je kop...
eerst snel alle dringendste zaken behandeld, de dinsdagclub deze week, de dinsdagclub in het boelaerpark, in gent en in sint-niklaas. zo rap mogelyk daarna evenwel, al dàt soort van enerverende prutswerk in één zak byeengestoken en in de kast geborgen - met als eindbedoeling, my nog eens intens aan "de geannoteerde holmes" te zetten.
volgende week ga ik aan nieuwe toneelteksten moeten beginnen te werken voor nele bauwens - tegen dan, m.a.w., moet ik déze versie van het holmes-verhaal zeker àchter my hebben; anders kan je al net zo goed je kop onder een koude waterkraan steken - net zolang totdat je bent verdronken.
om vier uur in de namiddag: het glas naar de glascontainer brengen... als een manier om buiten te komen, met dit zonnetje... gedurende de periodes waartydens lies robbeneiland op reis is, doe ik het glas van de dinsdagclub steeds zélf weg; maar da's best een karwei; de flessen van drie edities, is meteen één anderhalve stationwagen vol.
multicultuur... er zitten, naby die glascontainer, twee negenjarigen op de stoep, kwik en flupke, maar dan ahmed en flupke. "kyk eens, jongens; hier hebben jullie 5 euro - kunnen jullie my helpen, deze flessen allemaal in deze container te droppen?" meer voor de grap, dwz vooral om die jochies te plezieren, met hun snoepwinkel zo vlakby. evenwel: die eerste kan niet meêdoen; hy wil doodgraâg, ook met die 5 euro en zo - maar: hy mag geen flessen drank aanraken. ook niet als die leêg zyn. (goed, we vonden een middenweg: hy mag wel die kartonnen dozen dragen, waar die flessen in zitten...) ("religie" komt van het woord "ligare", willende zeggen: "verbinden"; maar kennelyk kunnen we niet verbinden zonder tegelyk, vooral zelfs, uiteen te trekken.)
later op de dag met rocco james conan gekeken naar de film "mowgli".
subiet vermoedelyk nog meer sherlock holmes - nog eventjes doorbyten, vitalski...
waar was je te zondag
een groot succes...
bomvolle wei, steengoed weêr, goed geluid, sympathieke mensen...
vyf minuten comedy, samen met jan de smet, die er een tapytje onder legde, en tussendoor telkens één vol uur letterlyk achterover liggen, gevoed worden, babbelen.
ik ken jan al lang, maar we hebben nog nooit zo uitgebreid met elkaâr gebabbeld als vandaag... ik weet nu àlles over hem...
state of being, 24 juni 2024
heb er schik in. dit blyft een zeventien-traps-racket, waarin ik heden, nu reeds twee jaren lang non-stop, vooruit-cruise door het universum - maar: ik heb er lol in.
ik was duidelyk zeer geliefd daarstraks, ook dat. ik bedoel: op die fêstival-weide. waar iedereen echt zéér vriendelyk voor my was, en waar een gehele resem sterveling my zelfs, overal her en der, kwam mede te delen, met nadruk, "fan" te zyn van my. ja hoor...
ik bén dan ook "the real thing".
de lach die ik, als performer, genereer, is de échte lach. de gezonde lach, de mensenlach. de lach van de zonnestraal.
dus niet die plastieken lach, niet die nep-lach van myn nep-collega's... niet die media-gegenereerde nep-lach, die éigenlyk, deep down, kanker verwekkend is, lezers...
dat fêstival heette "het beuling en blues"-fêstival - en dus zelfs, ziehier: die kok, die daar actief was, die verklaarde zich evenééns een "zware fan" van my; zelfs in die flabbergastende mate, dat hy vyf kilo beuling meêgaf, voor in myn diepvries. hy kwam daarmeê naar my toe gerend toen ik, op het eind van de lange dag, op myn elektro-fiets aan het stappen was. ik zeg: "waarom kryg ik dat zomaar?" hy zei: "ik heb in jaren niet meer zo goed kunnen lachen!"
echt...
die fietstocht, antwerpen boechout en weder terug, was overigens evenééns een zaligheid; met dit volmaakte weêr, die geur van openbarstende bloesems, langs toffe koeienvelden, voorby de spoorwegen.
jammer dat ik op het einde moest fietsen richting antwerpengrad, waar myn huis staat. de stink-stadt, de betonnen margi-wereld van prikkeldraad en pislucht en verkeersagressie.
jammer dat ik op het einde moest fietsen richting antwerpengrad, waar myn huis staat. de stink-stadt, de betonnen margi-wereld van prikkeldraad en pislucht en verkeersagressie.
we schryven nu halfdrie snachts, en ik heb nog kei-veel werk voor de boeg, voor de aanstaande dinsdagclub... in principe is die morgen al... dus: die moéten vandaag nog rond, die voorbereidingen...
(toch is dit niet écht hard. écht hard, dat is het échte werk, het echte werk in de echte, realistische buitenwereld; met directies, met bestuursverantwoordelyken. dààrtegen ben ik niét opgewassen, wie wel...)
zondag 23 juni 2024
zaterdag 22 juni 2024
onderschat / overschat
.jpg)
onderschat: de gangbaarheid van het axioma "vryheid boven geluk".
overschat: voetbal op langer termyn.
naar waarde geschat: take me high, cliff richard.
alternatieve feiten
2. je twee voeten samen zweten gemiddeld 40 centiliter water per dag.
3. alle babies worden geboren met blauwe ogen.
4. een hoest gaat aan 60 myl per uur, een nies aan 100 myl per uur. (reken zélf uit hoeveel kilometers dat is...)
5. sommige vissen hoesten.
6. sommige slakken kunnen drie jaar aan één stuk door slapen.
7. baby koala's worden deels gevoederd met de stront van hun mammie en pappie, wat hen snel vooruithelpt by het opbouwen van hun weêrstand.
8. een gemiddelde vleêrmuis eet ongeveer 3.000 insecten per nacht.
9. katten en honden lopen niet, zoals mensen, op hun zolen, maar op hun tenen, zoals wel veel méér zoogdieren doen.
10. in zoverre geattesteerd, werd de oudste mens ooit mooi 122 jaar oud. jeanne calment in frankryk, gestorven in 1997.
waar was je te zaterdag
oostduinkerke
dit bed, deze kloosterachtige kamer;
deze voet, dit venster en dit uitzicht;
plus ook die zeelucht, en dat heerlyke ruisen...
ik wil in myn leven niks anders dan 24/7 dit.
avond
de trein nog eens genomen.
damn, dat was lang geleden...
best luxueus...
het probleem met treinen is natuurlyk de afstand van het station.
de kroon passerende, op het idee gekomen daar het laatste halfuur te gaan zien van belgië versus roemenië.
iedere dag een gedicht
GINDER
een verpleegster moet jou behandelen,
na al jouw vele giggen.
immer dat hectische handelen,
da's niks voor luie biggen.
luv wil subiet gaan wandelen
maar jy wil blyven liggen.
stop met daarover te onderhandelen,
dit slaat alleen maar wiggen.
geboren flikflooier -
distelvlinder,
die achterop zal hinken.
het strand is mooier
ginder,
en meeuwen die weêrklinken.
onderweg in de auto in slaap gevallen. pas op, ik zat dan ook niét achter het stuur...
eens daar aangekomen, tezamen met luv naar de delhaize van ginder... vreemd, ze hebben daar alles - behàlve een zonnebril...
stoofvlees in het appartement...
een eenzame wandeling in een goddelyke avondzon over dit ongelooflyk rustige zeestrand...
nu is het nacht, by het raam van myn slaapkamer pal aan de water. de lichten van bootjes in de feërieke verten. het ruisen der golfslagen. alles helemaal zoals het hoort, nergens een stoorzender, perfectie bestààt soms...
agenda-punt
last minute
ook de bonnie blues komen dinsdag keihard langs
in de legendarische dinsdagclub
dreamer
ik droom tegenwoordig dikwyls dat ik op de middelbare school vertoef waar ik tot vorig jaar lesgaf - maar deze keer dan als een leerling, en dan wel als een leerling die er behoorlyk de pest aan heeft ook. "wat doé ik hier! ik héb trouwens al een diploma, eigenlyk! wat zit ik hier nog te doén achter deze schoolbanken, ik maak dit schooljaar nog af en dan ben ik wég hier, waarom niet!"
vrijdag 21 juni 2024
Abonneren op:
Posts (Atom)
