zondag 31 oktober 2021
agenda dees week
maandag, 11u: live op radio 1 vanuit de antwerpse boekenbeurs. zeker luisteren! (in principe om 11:35u)
pech en geluk
alternatieve feiten
ranking
5. mary shelley's frankenstein
6. de naam van het rendier
7. chef-kok
9. de aap van charles dickens
10. het verborgen ryk
state of being, 1 november 2021
gast-auteur
105.
Maandenlang had Mieke de lasten van boetedoening en zelfverloochening bereidwillig op zich genomen. En haar inspanningen hadden vruchten afgeworpen. Volgens de geneesheren was Berthes gezondheid erop vooruitgegaan. Tijdens haar laatste bezoek had ze moeite om het te geloven; wel had het haar gerustgesteld toen ze vernam dat haar zusje met Pasen een week naar huis mocht.
De dag na haar aankomst had voor Mieke de telefoon gerinkeld. Zoals gewoonlijk nam Niessen op. Van de plaats waar ze zat, kon zij de stem aan de andere kant van de lijn nauwelijks horen. Niessen luisterde ingespannen, alsof hij een discrete boodschap in ontvangst nam. ‘Ja,’ besloot haar chef, verwezen voor zich uit starend, en legde op. Daarna leek zijn stem met moeite los te komen. ‘Mieke… Ik had net je vader aan de lijn. Jouw zusje… Zij is onverwachts ingestort!’
Mieke stond op. Haar gezicht drukte ontzetting uit, passend bij een tragisch bericht. ‘Wat heeft hij precies gezegd?’ hoorde ze zich stamelend uitbrengen. Op gewichtige vragen konden enkel gewichtige antwoorden volgen. Miekes wereld wankelde. Eén woord en zie, reeds ging haar vurige wens van de laatste maanden als een zelfgeconstrueerd speelkaartenhuisje tegen de vlakte! Ongeacht wat Niessen verklaarde, de echte wereld gaat altijd door, wist ze. Ook als de kaarten blijven liggen. En in dat spel acteerde zij voor anderen de verwachte emoties, - een gegeven waar ze zwaar onder gebukt ging, doordat gevoelloosheid haar monsterachtig voorkwam.
Het matte in Niessens stem klonk even monsterachtig. ‘Zij ligt sinds vanmiddag in coma.’
Vanaf hier kreeg Mieke geen woord meer over de lippen. In haar was plotsklaps een heilige stilte ontstaan en ontzag voor de onomkeerbaarheid waarmee gebeurtenissen hun verloop hebben. Want als de wereld bijeengehouden wordt door het bedrog waaraan mensen zich zogenaamd uit liefde, of voor de goede gang van zaken, schuldig maken, dan kon zij zich beter in haar eigen monsterachtige wereld terugtrekken. Het was waar: Mieke onderging de aanstormende gebeurtenissen als een verpletterend gewicht, maar tegelijk begreep ze dat er niets was waarvoor zij, zoals Niessen deed, - hij legde voorzichtig zijn hand op haar schouder, - getroost hoefde te worden.
Tijdens een volgende fase van innerlijk besef, bevond Mieke zich trappend op fietspedalen. In de straten groeide de mensenwereld uit tot een bol van onwaarschijnlijke afmetingen. Afstanden leken niet langer te overbruggen. Onmachtig om het koude zonlicht te doven, kon zij het vuur niet aan de lont steken. Nochtans was deze wereld slechts tijdelijk, een nietige verschijning, enkel mogelijk onder heel precaire voorwaarden. Het heette een wonder hoe zij erin slaagde het evenwicht te bewaren en om zich heen te kijken, naar de voorbijgangers, naar die gedetailleerde verscheidenheid waarin het bestaan zich zolang nog als iets onbeduidends voortzette.
WORDT VERVOLGD...
zaterdag 30 oktober 2021
zondagbunnies
karen van peel
agenda
normaal staat hier altyd myn éigen agenda;
nog een prent
in "het spookkasteel", het stripalbum van één jaar geleden,
werd het komende stripverhaal rond de figuur "pierre lasson" aangekondigd;
afgezaagd / afgezaagd voorby.
afgezaagd: de strip van fred de heij.
pech en geluk
pech: aan de kassa staan met al je ingewikkelde gerief - en dan beseffen dat je je kaart niet by je hebt...
geluk: hoewel het een fyn voorrecht is om je kinderen savonds te bed te leggen, ben ik nu toch bly dat ik, dankzy logies, twee avonden op ry die wel tydrovende dans ontspring...
onderschat / overschat
onderschat: de horror van de herinvoering van dat verstik-masker voor, exclusief, kindjes van het 5e en het 6e leerjaar.
alternatieve feiten
1. oorspronkelyk heette google "backrup".
4. vyf jaar later, in 2002, deed yahoo zélf een poging om die zoekmachine over te kopen. aangeboden prys: 3 biljoen dollar. maar google zag er geen brood in, en moefde niet.
5. bovenstaande feiten las ik op een nederlandstalige website, van dewelke ik echter vermoed dat ze "biljoen" verkeerd hebben vertaald. in het engels en het americaans betekent een "biljoen" wat by ons een "miljard" wil zeggen. by ons is een biljoen namelyk nog een pak meer, namelyk een miljoen keer een miljoen.
8. een olifant wordt gemiddeld 60 jaar oud. de oudste gekende olifant stierf onlangs op zyn 86e.
uit het schriftje
gast-auteur
104.
In de veronderstelling dat Martin in de tegengestelde richting zou wegrijden, hoorde zij de hengst haar in een draf volgen. Alsof de indiaan op oorlogspad zolang op deze gelegenheid had gewacht, trof haar plots een laffe pijl in de rug: ‘Ja, werp je maar in Niessens armen! Hij is immers zo’n strenge, rechtvaardige man!’
Niet enkel maakte hij voornoemde eigenschappen belachelijk, vooral trof haar de dodelijke razernij achter zijn woorden. Om niet de indruk te wekken voor de waarheid weg te vluchten, sprong ze van haar fiets. Martin bewaarde een vreesachtige afstand. ‘Wat wil je hiermee zeggen?’
‘Gewoon dat het voor een vrouw makkelijk is om carrière te maken!’ kwam het hoog van zijn kant.
‘Wat gemeen van je!’ De schreeuw spuwde haar diepste verachting in zijn gezicht. En alsof de kwestie haar daarna weer onverschillig stemde, vervolgde ze: ‘Het kan me niet schelen waar je die laster vandaan haalt. Ik hoef niemand rekenschap te geven!’ Mieke sprong weer op haar fiets, vast van plan haar chef op de rooster te leggen.
Reeds de volgende dag kwam ze achter de waarheid. Zo gauw de gelegenheid zich voordeed, strikte ze Niessen met een vraag die, zoals ze had verwacht, Martins achterdocht meteen ophelderde. ‘Jij komt wel eens met Francis’ broer in contact, heb ik gehoord?’
Eén tel had minutenlang geduurd, zodat Mieke er daarna moeiteloos in slaagde het gezicht van haar chef net zo levendig weer voor de geest te roepen, zijn verrassing te ontleden en de onderzoekende blik, waarmee hij vergeefs tot haar zogenaamd geheimpje probeerde door te dringen.
‘Contact, zeg je… Af en toe zien we elkaar in de biljartclub, inderdaad… Maar dat is toch niets bijzonders?’
Mieke wist genoeg. Zijn zogenaamd neefje aan de universiteit was niemand minder dan Martin. En dat Niessen zich aan opscheppen had bezondigd, leed evenmin twijfel.
WORDT VERVOLGD...
vrijdag 29 oktober 2021
ranking
TOP 10
boeken van stephen king
volgens website "the manuel"
1. the shining
2. the green mile
3. pet sematary
4. misery
5. it
6. the stand
7. on writing
8. the dark tower
9. carrie
10. full dark, no stars
myn leerlingen van 14 kennen "the shining" niet. *** "sematary" vind ik altyd een rare spelling, ik zou "cemetery" veel logischer vinden. *** de film "it" vond ik werkelyk onbekykbaar. *** "on writing" is het enige boek dat ikzelf gelezen heb, voor de romans heb ik wel eerbied, dankzy de argumentatie van myn vriend erik vloeberghs, maar ik heb toch niet het geduld ze te lezen. *** het stripverhaal "the dark tower", meer fantasy, vind ik een van kings grootste mislukkingen, vooral wegens overdaad aan comment-panelen maar ook van setting en insteek.
waar was je te vrydag
dus by de kapper.
deze photo is van luv, die was meêgegaan, om de kappers minutieus te instrueren. omdat ze de vorige keer niet goed vond.
voorts ben ik ook wel nog buiten geweest om boekjes te posten, en om rocco james conan naar een vriendje te gaan brengen (zyn vriend die woont boven de nachtwinkel, hier 400 meters verderop. daar logeert hy nu...)
victor glorieux
het kerstverhaal waar ik aan bezig ben, wordt verteld door victor glorieux. voor mensen die victor niet kennen, wordt in het boekje daarom deze, of een dergelyke, collage opgenomen...
state of being, 30 october 2021
gast-auteur
103.
‘Jij hebt makkelijk praten,’ zei ze, haar opgewekte strijdlust beteugelend. ‘Zoon van een rijke moeder. Wat in de tuin harken. Paardrijden. Hout klieven voor mijnheer de notaris!’
‘’s Winters wel! Maar volgende lente ga ik aardbeien stekken. Ik heb een stuk land van zes hectaren, en zou graag een serre plaatsen.’
Toen Mieke dit hoorde, beleefde ze weer het al zolang verdrongen droombeeld van eindeloze zomerdagen, waarbij ze op beide knieën zittend met voorzichtige hand tussen het lover de onder hun rijp gewicht neerhangende vruchten van hun stengels losrukte en in een mandje legde. De geur van de aarde was nooit uit de lucht en voor haar betekende het de hoogste bedwelming. Mogelijk zag zij er inderdaad geweldig uit. Dit was dan wel zeer misleidend. Want vandaag was Mieke nog nooit zover van het geluk af geweest. Spijts haar godsvrucht leefde zij in de hel, terwijl haar arbeid waarmee ze de hemel moest verdienen, op niets minder dan het werk van de duivel geleek. Toch bleef de genezing van haar zusje Mieke voor ogen staan. Hiervoor was ze zelfs bereid aan te nemen dat het leven op het land alleen maar bedrieglijk mooi en aangenaam leek, doordat het uitsluitend in haar verbeelding bestond. Om die reden had zij eerder koeltjes gereageerd.
‘Heerlijk moet dat zijn!’ zuchtte ze. Verder niks. Misschien hoopte Martin dat er nog wat zou volgen, maar zij wist niets meer te bedenken om het gesprek gaande te houden. Nog één keer blies zij in haar handen en zei toen wat geforceerd: ‘Ik moet voortmaken. Thuis wacht me een stapel vaat!’
Met spijt, omdat ze hun gesprek met een onbenullig leugentje had afgebroken, stapte Mieke op de pedalen. In de tijdspanne, nadat Martin zijn hengst beval opzij te gaan, hoopte zij dat er nog iets onverwachts zou gebeuren: een uitroep, of het krijgen van een lekke band, eender wat, als het maar voor het nodige oponthoud zorgde. Maar niets! Het paard gehoorzaamde gewillig. Op dat moment, terwijl ze innerlijk onder heftige spanning, uiterlijk met een verlegen glimlachje, langs hem passeerde, wist ze opeens dat er tussen hen iets bestond dat tussen haar en Francis altijd had ontbroken. Ooit had zij Francis gezegd dat ze niet begreep waarom een zo attractieve man als zijn broer geen meisje had. Mieke vermoedde er een tragische liefdesgeschiedenis achter. Alsof het gisteren was, klonk zijn eerder banale uitleg haar nog in de oren: ‘Die jongen gaat gebukt onder zijn trots. Of noem het ijdelheid. Dan ben je niet goed wijs. Hij is als de dood om te worden afgewezen!’
WORDT VERVOLGD...
donderdag 28 oktober 2021
addendum betjeman
ziehier een gelauwerd kerstgedicht van betjeman;
The figure hanging on a tree
And stumble on and blindly grope
Upheld by intermittent hope,
God grant before we die we all
May see the light as did St. Paul.
waar was je ten donderdag
gast-auteur
102.
‘Wacht!’ riep hij. Als op bevel begon het paard weer te trappelen, zodat Mieke achteruitweek. Er volgde een heus compliment waarvoor ze niet ongevoelig was. ‘Het moederschap heeft een heilzame invloed op je! Je ziet er geweldig uit. En je bent ook weer aan het werk.’
‘Zeg eens, hoe weet jij dat alles?’
Eventjes trok er een schuldig lachje over zijn gezicht. ‘Ik hou je in de gaten, zei ik toch!’
‘Ik moet je gaan geloven. Eerlijk gezegd, heb ik wel een tijdje in de rats gezeten.’
‘Gelukkig heb je je chef!’
Ineens werd Mieke argwanend. Wou hij insinueren dat zij haar vrouwelijke charmes inzette om bij Niessen in de gunst te komen? Zij was in haar mededelingen al ver genoeg gegaan. Bijna had ze Martin op de hoogte gebracht van haar recente promotie. Gelukkig had zich in haar tijdig die bedekte ootmoed doen gevoelen, waardoor zij het onnodig vond op persoonlijke successen in te gaan. Desondanks had deze quasi lukrake opmerking haar flink door elkaar geschud. In paniek sloeg ze aan het denken. Waarom had Niessen haar na die periode van onwettige afwezigheid niet meteen de laan uitgestuurd? En waarom deed zij tegen Martin of ze zonder één probleem in de zevende hemel vertoefde? In een handomdraai had ze een ontwijkend antwoord klaar.
‘Ik weet niet of je Niessen kent! Hij is streng, maar rechtvaardig!’
‘Dus zit jij goed daar? Wellicht stelde mijn broer het zich verkeerd voor. Hij had altijd het gevoel dat jij niet voor kantoorwerk in de wieg gelegd bent. Hij zag jou als een wild vogeltje, per abuis gevangen en in een kooi opgesloten.’
‘Soms heeft een mens geen keuze. En ik wil genoeg zelfverloochening opbrengen!’
Martin glimlachte vaag, alsof hij daarmee wilde zeggen dat zij niets hoefde te verbergen, daar hij haar helemaal doorhad. Mieke vatte het op als een uiterlijk teken van superioriteit waar hij geen recht op had, ook al was hij rijk en zat hij hoog op de rug van een zwarte hengst.
WORDT VERVOLGD...










































































