vrijdag 31 juli 2020

zaterdagbunnie

luv

prent vd week


linkie

studio vitalski, radio rix - met jan delvaux, filip baeyens en zannemie;


https://www.mixcloud.com/radiorix/30072020-studio-vitalski-op-radio-rix/?utm_campaign=notification_new_upload&utm_medium=email&utm_source=notification&utm_content=html

state of being, 1 aûgustus 2020

ondanks het snikhete weêr (38 graden in de schaduw), vandaag toch wél exact één vuilniszak in één keer helemaal naar beneden gedragen, zonder hulp van buitenaf. die zak,- namelyk een lichamelyk tamelyk omvangryke, blauwe pmd-zak -, stond, zoals gebruikelyk, in de keuken, tussen de koelkast en de kleêrwasmachine, maar was zo erg gevuld, dat ik er eerst een paar spullen uit heb moeten verwyderen; anders had ik hem eenvoudigweg niet kunnen dichtknopen. de verwyderde spullen (twee leêge waterflessen spa rood en een doos yoghurt), heb ik eerst eventjes opzy gelegd, op de wasmachine, maar later in een niéve zak weggestoken.
    het bleek niet zo eenvoudig of toch zeker niet zo vanzelfsprekend, lezers, om helemaal tot beneden te geraken, toch zeker niet langs het terras, doordat er op die yzeren trap aldaar, door de gevel-werker van dienst, een plastic zeil is aangebracht, dat dient om verfspatten op te vangen. een erg dunne plastic, dus voor je het begrypt, scheur je die aan stukken - wat uiteraard totaal niet de bedoeling is; het zyn niet onze spullen maar het zou toch op onze conto terechtkomen dan.
    de vuilnisophaaldiensten van antwerpen passeren pas op dinsdagavond in deze buurt (dwz: in de vandaag terecht zo mondiaal gestigmatiseerde seefhoek, waar 5 mensen op de 6 met corona in het hôspitaal liggen), maar: pmd is toch relatief proper afval, dus okay. hoewel, om het juist te hebben: met dit warme zonneweêr de goden niet willende tarten, heb ik die zak uiteindelyk dan toch maar, in afwachting tot dinsdag, in de garage opgeborgen, in de relatieve koelte. nu alleen zorgen dat ik die daar niet vergeet - hola!, besef ik nu ineens pas dat we dan aan zee, in oostduinkerke zullen toeven!...
    vervolgens weêr in de zetel gaan liggen. zelfs niet met een boekje. myn ledematen gewoon uitgespreid zoals verlamd, als een volmaakt gebakken struisvogelei...

-end


afterLink

donderdag 30 juli 2020

vrydagbunnie

els crawls
tussen twee avondklokken in

prent

(c) alfred stevens

lectuur 1/17

daarstraks mocht ik, voor radio rix, jan delvaux interviewen, de ongeëvenaarde belpop-kenner.

daarom dacht ik à propos, vlak voor ik de baan op ging:
over welke boekjes zou ik in myn eigen bibliotheek over dit onderwerp beschikken?

een stuk of 15 eenheden, hier eens in een overzichtje...

2/17

direct het goeie voorbeeld;
niet te lyvig,
mooi genoteerde impressies,
aangrypend,
netjes en puur...

3/17

ja, dat heb ik gelezen...
om zyn vlaamsheid...
valt verder niet veel over te zeggen...




4/17

niet héél slecht, maar te weinig puntig;
zegt soms één alinea lang de gehele tyd hetzelfde.

terwyl: hoe dan byvoorbeeld arno's zoon tot stand is gekomen, daar heb je als lezer het raden naar; ineens lees je, op pakweg bladzyde 200, dàt ie een zoon heeft, en dat die al 16 is ook.

voor een biographie onvergeeflyk...


tevens dé nummer 1-prys voor imbeciele titel:
"een lach en een traan" -
hoe is dàt mogelyk...

5/17

deze titel is dan weêr verpletterend sterk, althans voor een autobiographie als deze:
"mijn leven".

voilà.

aangrypend de passages over zyn huwelyk met marcella, die alsmaar meer extreem kuis-verslaafd werd;

bvb: vrienden die op bezoek kwamen, en die naar het wc moesten: die moesten naar het café op de hoek van de straat,- want: "de wc hier is net gekuist."

ook die mémoires over zyn kanarievogels, hoe die doodgingen doordat ie als kind in hun vogelkooi een gaskachel installeerde...

6/17

grondig.

professioneel.

nu, na z'n dood, schynt nog steeds zyn ster te ryzen, geciteerd als hy wordt door nieuwerbakken artiesten als tourist lemc...

7/17

toen ik dit uithad, dacht ik:
toch eigenlyk een zeurkous...

om je zo frêle te will opstellen,
om zo vanzelfsprekend "de gevoelige" te spelen...

"vlaanderen was te hard voor haar," "die té volkse braderyen, die hebben haar kapotgemaakt," ... - jaja...

tenminste had ze toch gigs, en tenminste werd ze toch gespeeld op de radio, etc.

deal with it.

8/17

een hollander, ja - maar: hy werkte in een chocolade-fabriek in hoboken.

hy was toen zo arm, dat hy die chocolade met opzet op zyn mouw morste, zodat hy dit er savonds voor zyn kinderen weêr kon afkrabben.

én: hy had een tydlang een café in de wolstraat in antwerpen.

van jan delvaux zelf vernam ik daarjuist nog, dat hy bovendien, een tydlang, ergens in kasterlee of daar in de buurt, een tankstation runde, haha...

9/17

de magistrale trilogie van will ferdy...

"zo ben ik nu eenmaal"
"de moeilyke jaren"
"de waarheid"

gearresteerd in de oostendse duinen door een agent in burger, die nauwgezet had gedaan alsof ie een homo was, speciaal om ferdy te strikken...

dat soort tyden, nog niet zolang geleden...

10/17

de obligate jacques brel;
magistraal - maar toch ook wat overschat...

dat levenslang aangekondigde boek van anthierens was toen zowat dé sisser van het jaar... maar vandaag is het toch tof om het in huis te hebben...

doet denken aan de alsmaar verwachte biographie van claus door piet piryns - hoe zou iemand dààr nu nog op durven te zitten wachten...


11/17

in ieder geval van een zeer goeie uitgevery...

12/17

opnieuw die titel: een lach en een traan

voor johnny hoes evenwel meer toepasselyk dan voor arno

een hollander, maar sinds 1983 een inwoner van knokke (nu is hy wel dood, al een jaar of tien)

plus: hy zette met telstar-records eddy wally op de kaart

hoes was ook het brein achter "zwarte lola"

13/17

mits een zéér groot lettertype, toch ook wel goed voor een integraal boek...

inclusief een obscure photo van wendy als zestienjarige, erg romantisch en ook intrigerend...


dit boek herbergt overigens een van de meest merkwaardige zinnetjes die ik ooit van m'n leven ben tegengekomen, zie verder hieronder;

14/17

uit: "kyk eens diep in myn ogen";

de auteur legt ons uit, dat haar echtgenoot (!) is gestorven,- en geeft daar deze volgende verklaring voor:

"danny had t-lymfoom of zo";

dus: "of zo" -

en NIEMAND op die uitgevery heeft daar éventjes gezegd; "ho jongens,- stop that press..."

zo abstract, dat het éigenlyk terug briljant wordt...


15/17

oldschool...

de "lieve antwerpse nachtegaal"...

de biographie van la estrella heb ik ook met zekerheid ergens in huis, maar kan ik nu alsmaar niet vinden...

16/17

nog méér oldschool;
jo vincent...

oratoriumzangeres uit amsterdam, die echter meer by ons optrad dan in eigen land...

17/17

hmm...

ik trok deze photo beneên in de machine-kamer, maar: hier nu pas, boven in de woonkamer, besef ik met aarzeling: wie is deze man eigenlyk, die joseph schmidt? ik dacht een duitse liederenzanger, die ook in belgië hadt gewoond;

maar als ik die naam hier nu google, kom ik uit by een zeker sekteleider, die getrouwd was met mooi 28 verschillende echtgenotes!

-straks meer hierover (zodra ik weêr beneden ben, dan zal ik het boekje nog eens openslaan...)

18/19

en dan ten slotte nog deze verzamelaar...

"het verhaal van de vlaamse showbizz"...

nog niets in gelezen, besef ik inmiddels...

komt er nog wel eens van, maar ligt nu niet meteen op myn traject...

(dat is een frase die ik cadeau kreeg van myn vriend r.s.; als iemand je een boek cadeau geeft, maar je kan dat boek niet metéén beginnen uitlezen, dan kan je als een oprechte verontschuldiging écht wel aanvoeren: "interessant - maar: dit ligt nu niet meteen op myn traject...")

(een "lees-traject", dat is zelfs het gehele alpha en omega van de kunst van het lezen... hoe het ene boek tot het andere voert, als een gevolg, of anders als een contrast... hoe die boeken onderling communiceren met mekaâr...)

19/19

deze nog vergeten
uiteraard
ik kom daar zelf in voor
guido zit heden in frankryk, maar bestelt van daaruit iédere maand myn nieve boekje...

-end


afterLink.

woensdag 29 juli 2020

donderdagbunnies

luv / tanja

prent vd week


agenda


subiet, donderdag, van 12u tot 14u;
studio vitalski, op radio rix,
met als speciale gasten jan delvaux en zannemie
https://www.mixcloud.com/live/radiorix/


met dank aan cc deurne

onderschat / overschat

onderschat: hoe handig een deken is onder een kast die moet worden verschoven

overschat: grand marnier

naar waarde geschat: hans kresse

actua

als ik nog één politicus de belachelyke term "gezond verstand" hoor gebruiken, pak ik naar myn revolver!

verdwaalde photo

klaarblykelyk heb ik eêrgisteren in deStudio die gehele avond lang op een leêge stoel gezeten...

weird superhero

aardwolf (ook in het engels heet hy dus letterlyk "aardwolf")

citaat van de week

vandaag het befaamde gedicht van greshoff (1888-1971)...













Ik groet u, buurman, kameraad,
Ik groet u, orgelman, soldaat,
Besteller, boer en bedelaar,
Ik groet u, blinde vedelaar!


Ik groet de honden op de straat
En 't paard dat voor de broodkar gaat.
Ik ben als gij, - ook ik bemin
Een vrouw, een kind, wat aards gewin -
Gejaagd, gedeukt en toch nog even
Gebrand op dit onzalig leven.




lectuur


over: "


zoals je aan deze cover al kan zien: een heel erg schematische tekenstyl. ook binnenin; houterige lichamen, schematische landschappen, vooral ook vaak byzonder onbeholpen gezichtsexpressies (ik probeer alternatieven te zoeken voor het woord "knullig".)
    klaarblykelyk bestaat er voor houterigheid echter een schaal van richter, en déze graad bevindt zich, zo bemerk ik toch tot myn eigen verwondering, nog nét binnen het acceptabele - één graadje erger had gelyk gestaan aan wagenziek (en dat is dus het gros der stripalbums dat je tegenkomt in de winkel...)
   
de mooie, warme kleuren doen hun werk, alsook de kwaliteit van de druk; de inkt schynt met een aanraakbare dikte bovenop het papier te plakken, een beetje zoals wryf-tattoos, en da's echt leuk. het detailwerk, voor de interieurs en dergelyke, zyn toch wel sympathiek.
    hier komt dan nog eens by dat een zekere beperkte, fabrieksmatige tekenstyl ook wel trouw belooft aan het genre van agatha christie; de stationsroman. dus alles by mekaâr blyf je wel lezen, àls je er de tyd voor vindt, en dan moet je achteraf ook niet komen zeuren.
    behalve, zoals je hiernaast kan zien: op bladzijde 41 wordt er een oude tante klaarblykelyk door het oog geschoten, vanaf vanachter in haar schedel; niet alleen is die prent effenaf een van de slechtste tekeningen die ik dit jaar al heb gezien, bovendien zou het misschien zelfs nog erger zyn geweest als dit wél goed zou zyn getekend, eenvoudigweg doordat dit soort van beeltenissen geen plaats kent in het salon van poirot. dit soort onzin, dwz dit soort van misplaatste en ook volmaakt mislukte horror, is veel erger dan toevallig niet zo heel erg goed kunnen tekenen, namelyk omdat, om zo'n enormiteit te kunnen realiseren, tekenaar, scenarist en uitgever moeten hebben tezamengewerkt. iémand in die ploeg had toch écht moeten uitroepen: stop the press!

state of being, 29 juli 2020





de avondklok... hoe vreemd... ik juich dit wel toe, maar dan om een totaal verkeerde reden, namelyk gewoon maar vanuit het idee "om dit eens meêgemaakt te hebben." dus gewoon omdat het eens iets anders is, iets nieuws; vanuit een soort zintuiglyke nieuwsgierigheid...
    voor de critieken erop, wat het betekent voor onze politieke tezamenleving, sluit ik my volstrekt aan by de zeggingen van dave sinardet daarstraks. google die dan zelf maar op. 
    rond het middaguur in de werkkamer myn lig-meubel in stukken gehakt. het ding was, na meer dan vijftien jaar, versleten tot op de draad, ik maakten-er dan ook nog maar zéér zelden gebruik van, en nu is er, zodoende, plaats vrygekomen...
   voorts... wat was er nog aan myn orde...
    de derde correctie-lezing van "de kempenkrak", vandaag en gisteren; dit schoot veel beter op dan verwacht, zojuist ben ik de finale alinea's zelfs al doorgefietst. myn pa en ma, lies robben-eiland en vervolgens els crawls kyken dit uit de losse pols ook nog eens na, maar veel drastische veranderingen zullen hier niet meer aan nodig zyn. geen wonder, op het toneel alleen al heb ik die tekst reeds minstens een honderdtal keren helemaal opgezegd, compositorisch is daar dus sowieso al oneindig veel over nagedacht. comedy naar papier vertalen, lykt me niet haalbaar, maar die "kempenkrak" is goeddeels een informatieve conference, en daarmeê kan het zeer duidelyk toch wél. sommige live-grapjes vallen uit de boot, maar andere kwaliteiten komen dan weêr aankloppen, voornamelyk dankzy het wegvallen van de tydsdruk die je met toneel altyd hebt...
    het zyn vreemde tyden, en het zomert in barakstad...
    hoe mooi: héél eventjes waren er die "versoepeling"; en juist dààrtydens kon ik my gaan amuseren in deStudio en in het rivierenhof - en nu weêr in ons kot. dit wil toch eigenlyk wel zeggen dat ik enorm goed bezig ben...

dreamer

een vriendin van my lag naast my in bed, ze geleek me niet aantrekkelyk maar in zekere zin uit beleefdheid maakten-ik avances; eerst scheen ze dit fyn te vinden? dan werd ze erg boos en reageerde zy geshockeerd, en meteen was ze uit deze vreemde slaapkamer verdwenen. wat later kwamen myn kinderen thuis, naar myn goesting iets te vroeg omdat ze wel zeer lawaaiig waren.*** met onder meer de zoons van dick turpin had ik een optreden in het verschiet, bestaande uit prince-covers. ik vond dat we véél te weinig hadden gerepeteerd maar kennelyk was ik de enige die zich zorgen maakte...

-end


afterLink

die besprekinkjes door de enorm belezen 't hart zyn altyd leuk... waarover ie het juist heeft, is niet eens zo van belang...

dinsdag 28 juli 2020

woensdagbunnies

oldschoolbunnies in schilde

prent vd week


zoveel mogelyk / zo weinig mogelyk

zo weinig mogelyk: variatie

zoveel mogelyk: hamburgers

dakkan / dakkanni

dakkan: de tyd is een pad dat zich op een ogenblik zichtbaar splitst, zodat je kan kiezen welke richting je verder neemt

dakkanni: het toch weêr bekrachtigd worden van het veronderstelde nut van belgisch gouverneurschap

pech en geluk

pech: nog eens vyf (!) optredens geschrapt zien worden vandaag; vier maal hoogstraten, één maal olmen.

geluk: een bankkaart waarvan we dachten dat die kwyt was, toch teruggevonden.

onderschat - overschat

onderschat: de moeilykheid om "goed weêr" te consumeren, daar veel bezigheden gemakkelyker binnenshuis plaatsgrypen.

overschat: de wysheden van sitting bull

naar waarde geschat: het cummuleren van maandelykse schuldaflossingen

alternatieve feiten

1. een leeuw in de natuur doodt maximaal ongeveer twintig dieren per jaar.

2. aan de huidziekte gordelroos sterven er in belgië gemiddeld 20 mensen per jaar.

3. gordelroos naby het oog is erg gevaarlyk omdat dit blindheid kan veroorzaken.

4. mensen die blind zyn hebben meer nachtmerries dan niet-blinde mensen.

5. wel degelyk heb je meer kans op een nachtmerrie als je kort voor het slapengaan nog een snack eet. tydens een nachtmerrie is het brein erg actief en zo'n snack activeert je brein.

6. méér dan levensnoodzakelyke producten zyn snacks op de markt van publiciteit afhankelyk. in de wetenschap dat de meeste klanten tegen de klok in door een supermarkt lopen, heb je "rechts" in de winkel meteen allerlei visuele reclame voor snacks, en "links" in de winkel de kasten met de snacks zelf.

7. zogenaamde "mini-worteltjes" in de supermarkt, zyn eigenlyk gewone wortels, die vormelyk te lelyk waren om in de handel te brengen, en alleen om die reden kleiner werden gemaakt.

8. de eerste geattesteerde gecultiveerde wortelen groeiden 1000 jaar voor christus in afghanistan. pas in de vroege 13e eeuw duikt de wortel ook op in west-europa.

9. tot 3000 jaar voor christus leefde er een leeuwensoort in sommige gebieden van europa, namelyk rond de middellandse zee, in noord-spanje en in hongarye. die kwamen ongeveer 10.000 jaar geleden uit africa over, en werden dan ook afgebeeld op verschillende tekeningen van de holenmens.

10. dit was: leeuwen - 20 doden per jaar; 20 doden per jaar - gordelroos; gordelroos - blindheid; blindheid - nachtmerries; nachtmerries - snacks; snacks - supermarkten; supermarkten - wortelen; wortelen - europa; europa - leeuwen



europese leeuw zoals afgebeeld in griekenland in de 4e eeuw voor christus

weird superhero

ambraxas