de voorbye dag, vrydag, in acht items. opgepast: auto- en verkeers-special.
onze garage-poort is maandenlang niet meer opengeraakt. ik was per ongeluk met het koffer nog open, in die garage achteruit naar binnen aan het ryden geweest. nog een geluk dat alleen maar die poort, en niet tevens dat koffer aan diggelen ging.
eerst kregen we ze eigenlyk niet meer dicht. maar toen is steffke ze komen maken; en toen kregen we ze nooit meer open.
gelukkig stond hyzelf buiten toen dat gebeurde.
niet meer open is minder erg dan niet meer dicht, omdat in deze buurt een garage die niet dicht kan, op twee drie dagen tyds tot een heroine-laboratorium verwordt. en werkelyk in de garage parkeren, kan toch maar nauwelyks, namelyk omdat de kans dan te groot is, drie op tien kansen, dat je er niet meer uit kan, omdat er iemand voor staat. je kan er dus ook zelf alleen maar voor staan, niet erin. en dan nog bel ik ongeveer tien keer per jaar de takel dienst. zes keer van die tien keren arriveert de boosdoener vlugger dan de takeldienst, maar één keer per trimester is het dus prys.
om halfdrie naar evergem gereden, om mollie en haar bf nina te gaan ophalen (voor opa's die dit lezen: bf is "best friend") (kan anders ook wel willen zeggen "burkina faso".) voor de terugweg, file vermydend, stuurde waze my langs lillo. havengebied. oneindige industrie-landschappen. kryg daar altyd een beetje schrik, als je daar stilvalt ben je gejost, je kan dan aan de telephoon zelfs niet eens uitgelegd krygen waar je ergens zit, daar zyn geen straatnamen, alleen lengte-eenheden.
ook op die weg: de tolpoorten van de liefkenshoektunnel. het angstzweet spatte van myn brein af. ik dacht dat dit verkeerd zat en deed alle auto's die achter my stonden teken, dat ze achteruit moesten, omdat ik eruit moest. toen ze allemaal met veel last en moeite waren weg gemanoeuvreerd, begreep ik dat ik toch niét verkeerd zat. dus bleef ik waar ik stond, en zagen al die mensen dat ik ze voor niks in al die bochten gestuurd had.
savonds mollie en rocco schoolfeest. zy my anderhalf uur hebben laten zitten wachten in de auto.
"de absolute essayist", arjen mulder. canvas documentaire nick cave: snel afzetten wegens te slymerig. epstein-file gereleased en dan door de overheid zeer snel weêr weggehaald: waarin trump wordt aangeklaagd voor verkrachting van een veertienjarige. wie weet nu wat daar eigenlyk nog méér moet gebeuren. - dezen avond opnieuw naar "waarde gy ni naar bénidorm".