al myn speeldata, ziehier:
vrijdag 26 juni 2026
dakkan / dakkanni
dakkanni: er niét eventjes by stilstaan, waarom al die oligarchen ineens kennelyk zéér druk bezig zyn, zich een zo diep mogelyke atoomboomschuilkelder te bouwen.
alternatieve feiten
1. de grootste levende mens ter wereld, sultan kosen, woont in turkye, en is iéts meer dan twee meters en een half.
2. de geattesteerd oudst geworden mens ooit, was de française jeanne calment, die in 1997 stierf op haar 122e.
3. canada ligt ten zuiden van detroit (bekyk dit op een landkaart om het te kunnen geloven...)
4. de uitwerpselen van de wombat zyn perfect kubus-vormig. de dieren stapelen deze kubusjes zelf tot muurtjes, om hun terrein af te bakenen.
dode schryver
lydia maria child (1802-1880)
uiterst fervent abolitionist.
ook een voorvechtster van rechten voor native americans.
quaker misschien?
haar beroemdste werk: het gedicht getiteld "over the river and through the woods".
ranking
TOP 10
boektitels van de rode ridder
niet naar inhoud van die albums, want die ken ik nauwelyks,
maar naar atmosfeer van de titels op zich,
maar ook wel het historische aura dat errond hangt door de receptie van die albums.
1. het veenspook
2. de toverspiegel
3. xanador
4. heerser der diepten
5. de groene mummie
6. de verzonken klok
7. de leeuw van vlaanderen
8. het verloren legioen
9. de sluier van wuustwezel
10. het geheim van sint-idesbald
vreselyk; je zou denken dat deze cover digitaal slecht uitgesneden is - evenwel neen: die cover is écht zo, dwz. er is daar écht aan de rechterkant geen blauwe verticale lyn voorzien, om de prent iéts meer naar links op te schuiven... als de rechtse verticale blauwe band iets dunner was geweest, zou het nog hebben gekund, maar dit zo is echt helemaal overspannen...
@ the movies
een acteur die zich het nodige apenpakje aanmeet, die zich een sikje laat opplakken, en die dan stelt: "ik bén shakespeare"; daar is, eenvoudigweg, iets potsierlyks aan; en toch: die branagh kàn zoiets. in principe. aan zyn uitstraling en aan zyn fenomenale dictie zal het zeker niet hebben gelegen. ook niet aan het verpletterende acteerwerk van die actrice die zyn echtgenote speelt.
als vorsers hebben we rond het leven van shakespeare maar een dertigtal, los van mekaâr staande zekerheden ter beschikking; beweren dat die pààr gegevens tot clichés zyn geworden, is een understatement; zyn vader was een sjoemelaar, zyn theater brandde af, hy stierf door een longontsteking, na een drinkgelag in een wynkelder, etc. deze filmmakers hebben gezegd: we gaan àl deze zekerheden aan bod laten komen - en dààrmeê wordt de puzzel gelegd. en verder met niets anders.
het eerste bezwaar daartegen: dat juist dié paar gegevens ons zyn overgeleverd, en geen andere, wil zéker niet zeggen dat het ook juist dié paar gegevens zouden zyn die voor shakespeares leven van een uiterst belang zouden zyn geweest. de filmmakers gaan ervan uit dat dit wél zo zou zyn. hierdoor kryg je dan toch, alles byeen, minder een shakespeare van vlees en bloed, dan wel een shakespeare van winkler prins...
en voorts: die filmmakers hadden drama nodig; geweten is, dat shakespeare zyn enige zoon verloor, met name toen deze elf was (die zoon heette hamnet...); "laten we dààrover onze film laten gaan; shakespeare komt op het einde van zyn leven terug thuis - en geeft eindelyk ruimte aan zyn verdriet om dat overlyden."
maar wanneer shakespeare weêr thuiskomt, is dat overlyden van die zoon reeds iets van 15 jaar geleden. dat wordt impliciet in die film ook aangegeven. uiterààrd kan je na 15 jaar nog rouwen en wenen om het verlies van je kind - maar niét op deze geëxalteerde manier, niét met zoveel gebaren en uitroepen. ze doen aldoor alsof die zoon zonét is gestorven. en dàt is de reden waarom, finaal, deze eigenlyk best wel fantastische film zich toch stuk rydt; ik kàn dit gewoon niet geloven.
tranen in myn ogen kreeg ik toch wél op het einde, namelyk met dank aan shakespeare zelf, echt. je zou denken dat zoiets totaal opgeblazen is: een schryver van wie nu al minstens 250 jaar lang "algemeen" gesteld wordt dat die "de beste" is; maar dan kryg je zo'n gedicht op je bord als "fear no more the heat of the sun" - en wat dan?
All lovers young, all lovers must
Consign to thee, and come to dust.
afterLink.
na een stuk of vyftien afleveringen vertelt lady dedlock aan esther, die net bekomen is van 'small pox', de waarheid: "ik ben je moeder"; én ze ziet zich er natuurlyk meteen ook toe genoodzaakt daar aan toe te voegen: "wy kunnen elkaar nooit van ons leven ooit nog weêrzien."
ik moest hard blèren toen dit speelde, maar luv mocht dat niet zien natuurlyk, dus deed ik alsof ik aan m'n neus krabde met m'n ligkussen...
och jongens zoals charles dickens, zoiets kan op het ogenblik geen enkele schryver meer. nu moeten ze gehele schryfredacties achter zo'n serie aan zetten, maar dickens verzon die vierhonderd karakters en even zovele intriges, aldoor drama, allemaal in zyn eigen dooie eentje.
en het is géén poppenkast, het is sociaal bewogen. door dickens zyn er honderdtallen mismaakte weeshuizen gesloten geworden, zyn er talloze desastreuze juridische procedures herroepen etc
en meteen na edgar allen poe ook nog eens een pionier in het detective-genre...
donderdag 25 juni 2026
donderdagbunnie
tina in heaven (rechts)
dinsdag 30 juni live on stage in de dinsdagclub
we only want to have some fun
prent vd week
pictionary gisteren in de dinsdagclub
door (c) serge baeken
mister bean
karl marx
hannibal lecter
blik eens vooruit
gentse feesten
walter de buckplein
afsluitende avond
don vitalski's legendarische dinsdagclub
onderschat / overschat
onderschat: de oneindige geduldige bereidwilligheid van kinderen die een programma als "kunt u my de weg naar hamelen vertellen" helemaal uitkeken.
overschat: de eigentydsheid van miami sound machine
naar waarde geschat: wim t schippers
alternatieve feiten
1. de canadees leonard cohen kon, in het tweetalige montreal geboren en getogen, erg goed frans, een schreef dan ook een pààr franstalige nummers; oa "un canadien errant". de tweede helft van het aangrypende liedje "the partisan" is ook franstalig.
2. frank dingenen was, toen hy twee jaar geleden stierf, 74.
3. canada speelde 24 juni 2026 een thuismatch, tegen zwitserland, maar ze verloren, twee - één, terwyl het stadion bomvol canadezen erop toe keek, waarna ze nu, daardoor, voor hun volgende match uit canada weg moeten.
4. in hun podcast "de nieuwe contrabas" zyn breuckers en van willegeburg deze week nog eens zo negatief over iemand, dat ze, hem afbrekend, aldoor hardop lachen, echt spontaan oprecht uitlachen. slachtoffer is de littéraire agent paul sebes, en die zyn nieuw in het leven geroepen "palabra-prys".
state of being, 25 juni 2026
1.
by de tandarts. gelukkig bleek dat iets eenvoudigs. het voorwerk was reeds allemaal verricht. "dit is nu alleen nog meccano," zei de dokter zelf. hy schroefde die nieuwe tand gewoon op die vys, die er al een tydje klaar zit, en na vyf minuten kon ik weêr voort.
financieel wél een aderlating, maar dié operatie werd dan weêr verlicht doordat, beneden aan de kassa, myn vriendin collega theatermaakster nele goossens my tegen het lyf liep.
"wanneer kom je nu eindelyk eens optreden in de club."
"ik durf dat niet, dat is te veel chaos."
"neen hoor!"
"myn liedjes zyn helemaal niet grappig."
"jy hebt ook grappige liedjes maar dat hoeft zelfs niet, wie zegt er nu dat je liedjes grappig moeten zyn."
"ga ik hier nog iets van terugtrekken?" (= ondertussen een vraag aan de kassierster.)
antwoord: "eens nakyken. neen, daar trek je niets van terug."
"dat is dan ook duidelyk."
hoe kan ik met nul euro nog op overschot, dit weekend naar berlyn? goed, het hôtel en de trein zyn al gebookt, we zullen daar dan wel kraantjeswater drinken en brood eten.
vooral ben ik bly dat ik deze hitte-temperaturen met geen gezwollen bloedend gehemelte moet trotseren. tand-euvel is àltyd hell, maar tydens een hittegolf zou je daar nog minder nood aan hebben dan anders. nope, myn tanden voelen helemaal lekker.
"je gaat wel," was nog een waarschuwing, "gegarandeerd een paar keer in je wang byten, daar is niets aan te doen.
toen ik thuiskwam, was rocco james conan, die alleen thuis was, op zyn kamer boven, de vocals aan het doen voor "thriller". hy beheert een multitrack-programma en hy speelt alle mogelyke muziek-instrumenten zelf, dus hy is één na één alle layers van thriller aan het naspelen, opnemen en deep-mixen, alleen de vocals moest hy nog doen. vermoedelyk wilde hy daar pas aan beginnen als hy met zekerheid helemaal alleen thuis was. dus: toen ik dat hoorde, ben ik gauw terug stilletjes de straat op gelopen, om het onkruid aan de voorgevels wat te wieden.
mollie was gaan zwemmen met vrienden, aan het galgenweel, terwyl hyzelf hier thuis zat; zodat ik hem dan maar meênam naar de sinksenfoor, ter compensatie. boogschieten, wildwaterbaan, killer-clown-spookkâsteel.
3.
dat laatste, dat spookkâsteel, was oprecht griezelig. om een of andere reden slaagde ik er plotsklaps totaal niet meer in, om die bullshit en die flauwekul-fictie te doorzien, en was ik oprecht kei-bang. net even bang als rocco zelf. het was er dan ook zéér lange tyd echt ààrdedonker. je schuifelt voort en je wéét dat je keihard gaat verschieten en dàt is het waardoor je helemaal opgewonden geraakt. aan de uitgang, eindelyk, weêrklonk er een kettingzaag - we rénden letterlyk naar buiten. goeie reklaâm voor dat kâsteel, tegenover de mensen die ons daar zo zagen; die vonden ons belachelyk maar werden tegelyk erg nieuwsgierig.
dan ook nog voetbal, canada-zwitserland. specifiek het laatste halfuur van die match was het beste voetbal dat we tot dusver al gezien hebben, dit jaar.
4.
dju, nu verneem ik dat mollie bovendien gaat blyven logeren by die vriendin...
woensdag 24 juni 2026
dinsdag 23 juni 2026
zondag 21 juni 2026
interessant
c'est pas la mer a boire
jy en ik kennen die uitdrukking van dat tamelyk deprimerende liedje van les négresses vertes, 1988, maar wat wil het eigenlyk zeggen? "dat is niet de zee om te drinken", dwz "dat is nog niet zo heavy," "dat is nog wel doenbaar," immers: "het is nu ook niet dat je de hele zee moet zien op te drinken."
de eerste keer dat geleerden de uitdrukking in geschreven vorm tegenkomen, is in een van de fabels van la fontaine, "de twee honden en de dode ezel", 1678. daarin zeggen ze niet: "het is nu ook niet dat je de hele zee moet zien op te drinken", maar "zeg, je kan al even goed proberen de zee leêg te drinken."
de twee honden en de dode ezel
dat gaat erover, dat twee honden ergens een dode ezel op straat zien liggen. aanvankelyk vinden ze het maar niks om daarvan te gaan eten; dat is "not done"; maar na een tydje krygen ze zoveel honger dat ze er toch wél van eten. of course...
state of being, 22 juni 2026
het was fred aan de deur. ik was in de machine-kamer, juist met luv de laatste aflevering gezien van "north and south".
die série was goed - hoewel: in die laatste aflevering was er toch minstens twee keer te veel een omhelzing met tranen en violen - maar okay, anders weet je ook niet, of het nu echt wel gedaan is.
de werkkamer lag er goddelyk by, in de rode gloed van de snikhete gordynen, pitouche op de tafel, koffi en spuitwater overal. myn boekenkastjes netjes geordend.
hey, fred?
had jy myn bericht dan niet gezien?
welk bericht juist? ik check myn whatsapp te zelden.
neen, gewoon messenger...
wat was er aan de hand? hy legde dit aan my uit, terwyl hy toch verder binnenkwam. zitten wilde hy niet, dan zou hy meteen helemaal inzakken - maar: eventjes, in de hall, wat schaduw opzoeken, dat wél. van het zweten was hy zo nat alsof hy, zojuist, met zyn kleêren nog allemaal, aan uit een zwembad was komen kruipen, langs het laddertje.
zyn gsm lag vast en zeker nog in myn auto - van toen ik hem, gisterennacht, by hem thuis, in mortsel, was gaan afzetten, na ons feestje met de abraham zombies in kalmthout.
dat regende vannacht nogal.
ja die tentjes zullen nogal eens zyn weggewaaid.
dat is niet zeker, misschien was dat onweêr lokaal.
dat regende vannacht nogal.
ja die tentjes zullen nogal eens zyn weggewaaid.
dat is niet zeker, misschien was dat onweêr lokaal.
in ieder geval was dat inderdaad effenaf zuiver stormweêr geweest. een urenlang bliksem-orkest, als uit een goedkope griezelfilm uit 1950.
inderdaad, daar ligt hy. miljaar, wat een gelukkig mirakel nog!
ja, dat die niet, toen je uitstapte, vannacht, op straat is gevallen, toen.
ja, dat die niet, toen je uitstapte, vannacht, op straat is gevallen, toen.
dan was ik hem nu zéker kwyt geweest.
hy zag er eigenlyk uit, beste lezers, alsof hy naar het hôspitaal moest, afdeling spoed. maar zyn plan was anders, hy wilde nog naar de djingel djangel, voor een optreden van ernst, dat was om drie uur en nu was het halfdrie.
dit was het noord. de schynpoort. de hitte van de 2060. de djingel djangel, dat was de bordeauxstraat. een totààl ander universum. het idee dat fred dààr nog zou geraken - hoe? met de tram, met de bus, op deze snikhete zondagmiddag...
maar het idee om hem een lift te zullen geven was precies evenzo heftig.
neen, neen, da's oké, ik geraak er wel.
maar het idee om hem een lift te zullen geven was precies evenzo heftig.
neen, neen, da's oké, ik geraak er wel.
vraag naderhand, zondagnacht om halftwee snachts, aan chat gpt: zaterdagnacht was er in antwerpen stad een enorm onweêr. was dit zodanig lokaal, dat het in kalmthout niét zo erg stormde? of stormde het in kalmthout net zo goed? antwoord: niet zeker.
oké, ik hoor het dan dinsdag wel by daniel en leni en patsie.
oké, ik hoor het dan dinsdag wel by daniel en leni en patsie.
dreamer
zaterdag 20 juni 2026
vrijdag 19 juni 2026
ad valvas
het is van kolossaal levensbelang dat het onoverzienbare leger van obsessieve don vitalski-fans, eender in welk land of zelfs eender in welk continent zy leven en werken, iédere dag van het jaar meéér dan voldoende stuff krygen voorgeschoteld: om zich aan de geniale capriolen van hun supersterren-idool, zoals die écht bestaat, te kunnen laven, onuitputtelyk telkens weêr opnieuw.
dit is voor myzelf behalve een zegen ook een serieuze belasting - maar: niet vandaag, heb vreugd. om vandaag deze blog, zoals altyd, goed wat inhoud te geven, vielen er my vanmorgen twéé toffe dingen in myn brievenbus van buitenaf; een radio-interview op klara, en een weder opgedoken, zeer oud tydschriften-artikel... zie voor beide meteen hieronder.
het goeie is dus, dat ik daarom, vandaag, eens één keertje niét per se, vrienden, een "state of being" en zo moet uitwerken. chew on this, terwyl ga ik stofzuigen...
einde
raar, ik kan nergens zien wie het interview afnam en zo netjes uitschreef
omdat die kwaliteit zo uitzonderlyk is, vermoed ik dominique piedfort.
echt waar, 99 procent van de geschreven interviews met my, waren my nadien, by nalezing, een totale slag in myn gezicht, àltyd werd iéder woord dat ik uitsprak, helemaal verdraaid en kei-lelyk gemaakt.
alleen dominique of gazet van antwerpen deden normaal...
zo jong als ik was, man...
het ging toen voor het eerst sinds lang, steengoed met my...
goed veel toffe, goed betaalde jobs, na jarenlang uitzichtloos werkloos en straatarm...
verhuisd naar een éigen huis, waar ik echt doodgelukkig was...
voor het eerst sinds myn kinderjaren, geen relatieproblemen meer. nooit meer!
je ziet dan ook hoe fris en goed verzorgd ik er byzit.
vreemd, was ik toén al doende, pierre lasson op schilderyen te tekenen... ben ik daar al een kwarteeuw meê bezig...
Abonneren op:
Posts (Atom)
