vandaag er by gekomen: DINSDAGCLUB, VRIJDAG 16 JANUARI 2027 CC TESSENDERLO
https://vitalskiblog.blogspot.com/search?q=agendareality
maandag 9 februari 2026
onderschat / overschat
onderschat: voor kinderen het gevoelen van zandkorrels tussen de tanden.
overschat: star wars
naar waarde geschat: bad bunny
alternatieve feiten
1. cactussen hebben een soort geheugen, waarmeê ze klimaatsoorten herkennen en kunnen voorspellen, om daarop de snelheid van hun eigen groei te determineren. dwz als ze aanvoelen dat het warm en droog gaat worden, remmen ze expres hun eigen groei een beetje af.
2. op het moment houdt ice ongeveer 70.000 mensen gevangen.
3. "el diablo rastrero", ofte "de kruipende duivel", is een californische cactussensoort die in zekere zin kan kruipen; hy verlegt zyn nieuw opkomende wortels; zo kan hy na enige jaren honderd meters verderop staan dan waar hy begonnen was.
4. die gevangenen van ice zitten verspreid over 212 concentratiekampen overal verspreid in de v.s., maar natuurlyk ook in guantanamo en el salvador en co.
5. de cactus-drug peyote werd bezongen door diverse auteurs. artaud: "peyote breekt je open", door aldous huxley (zie: photo): "peyote zet je waarnemingen op een kier." octavio paz: "peyote denkt na over zichzelf."
6. iets meer dan twintig extra concentratiekampen zyn op dit moment in america in de maak.
state of being, 10 fébruari 2026
inbetween days. morgen keivroeg in de dag myn dochter naar gent ryden, savonds uiterààrd de blueface in zyn city-club, en de dag daarna een alweder uitverkochte minard-schouwburg, vandaag echter myn wonden likkend van de voorbye week, die om allerlei diverse redenen best flink belastend was...
dit heeft zich in myn linkerbeen gezet, dat is enigszins verlamd. kennen jullie, lezers, dat gevoelen: de pyn niét van een kramp, maar van vlàk nà een kramp; de spieren verslapt, zolang je ze niet inzet, heb je d'r geen last van.
heeft vermoedelyk ook te maken met dit oneindige zetel-liggen...
zeer huiselyk, vandaag en gisteren...
de kinderen rond my...
mollie die nu vriendelyker voor my is dan vroeger -- tja, stel je voor dat ik zou zeggen: "pak dan maar de trein." (wat ik Nooit zou doen, foei!... op zo'n débiele manier chanteren...)
juist toen ik even in slaap viel overdag - telephoon, van charles jarvis...
normaal heb ik myn geluid altyd af staan...
gehaktballen in tomatensaus...
het toch wel aangebrande verleden van ivo michiels in die biographie van sigrid bousset; goed, die jongen was achttien, wist hy veel...
met weinig geestdrift maar dan toch, voort-geknutseld aan "de zevende lotus"...
daar moet ik nog door...
niet dat de resultaten niet bevredigen, maar déze specifieke vorm van stunt-dichten kan niet helemaal uit het hoofd, méditatief ysberend; déze specifieke stunt, moet je voor gaan zitten en noteren...
ben daar al tien jaar meê bezig, met déze grap, nu moet ze maar eens afgerond worden;
als je deze zin leest, begryp je die perfect - maar als je diezelfde zin voor iemand voorleest, je zal het merken: die toehoorder snapt er NIKS van, die denkt dat je een Andere Taal spreekt - ziehier: "een nymf van nevel liep plots snel langs zalig groen, net droog gras, slim mals zoet dier, ryp beest..."
het werd halftien. nu ga ik my scheren...
dreamer
zondag 8 februari 2026
onderschat /overschat
overschat: metallica, radiohead, daniel lanois
onderschat: alexander ebert, joost prinsen, hadewig kras
naar waarde geschat: johnny hoes (zie photo)
alternatieve feiten
1. dat marie-antoinette over haar uitgehongerde volk zou hebben gezegd "laat hen dan cake eten", is niet waar gebeurd. rousseau schreef deze uitspraak toe aan "een prinses", in een geschrift uit 1767, toen marie-antionette zelfs nog niet in frankryk toefde.
2. onlangs werden in west-falen, duitsland, honderden prostituees van de straat gehaald, door ze, na een snelcursus, werk aan te bieden in de knelpuntsector geheten ziekenhuisverpleegkunde. het succes van het project werd toegeschreven aan het feit dat deze vrouwen erg sociaal vaardig zyn, niet gauw ergens van walgen, en geen schrik hebben van fysiek contact.
3. in de zeventiende eeuw werd seks hebben eufemistisch wel eens "horizontale verfrissing" genoemd.
4. stephen king ontving voor de verfilming van "the shawshank redemption" slechts 5000 dollar aan rechten. hy inde de check niet, maar liet hem inlysten en stuurde hem zo naar de producer van de film, met de woorden:"voor als je ooit borgtocht-geld nodig zou hebben."
state of being, 9 februari 2026
vroeg wakker geworden, halfacht of zo. tamelyk meteen naar beneden gelopen. en dan wellicht algauw onder myn laptop in de zetel beland. by nader inzien eigenlyk de hele dag daaraan bezig geweest. de dinsdagclub in het clubhuis, in de minardschouwburg, in zaal elysee in oostende.
enige gebeurtenis: naar de albert heijn gewandeld, doordat luv daar ook al wel was geweest maar zuiver en alleen vergeten was kattenvoer voor pitouche mede te nemen.
aldus te voet, zoals al aangeduid, naar daar. onderweg goed begrypend, hoe mooi en zonnig dit weder. een wandeling in de kalmthoutse heiden, dat zou nog eens wat geweest zyn. maar met de auto daar naartoé, eerst, dat geleek my dan weêr minder.
in de namiddag urenlang in de machine-kamer vertoefd, wat uiterst zelden gebeurt. ik heb daar wel myn bibliotheek en myn telescopen-verzameling - maar echt daar rondhangen, gebeurt zelden. doch dus toch op dagen als deze: mollie vierde haar verjaardag met zes tiener-vriendinnen; ik moest my dus eigenlyk onzichtbaar maken.
aan myn bureautafel voort-gearbeid aan "de zevende lotus". die première is al wel geweest en die ging hypnotisch goed, maar het voorlaatste hoofdstuk was geïmproviseerd lapwerk geweest. wel enigszins ongelukkig om nu te moeten merken dat daar nog zestig uur werk aan is, dat voelt nu wel aan als een terugval. anderzyds: wat moest ik dan wel niet zeggen, al die vele, vele maanden geleden: toen héél dat werk my nog voor myn boeg stond?
daar denk je niet aan; precies zoals moeders meteen na hun bevalling "vergeten" hoe exact die ondraaglyke pyn was - omdat ze ànders gewoon nooit meer aan een tweede zouden beginnen.
een van die vriendinnen durfde snachts niet in haar eentje naar huis te fietsen, dus toen was ik opniéf even buiten; om die te begeleiden, gewoon tot aan het kerkplein hier zeventien meters verderop...
dreamer
onlangs met stef en daniel de camionet inladend, herinnerden-ik my daardoor wat ik die nacht had gedroomd; een gig met de dinsdagclub; er was nul publiek, maar toch was er, behalve middenin de zaal, een chaotische drukte; fuck, niemand die de bar doet? oef, lies robben neemt dat aan. aldoor was ik myn playlist kwyt, maar aldoor kwamen er toch acts aandraven, goéde acts; probleem is dat ik in het donker stond - en dat jack, myn lichtman, nergens was, en dat ook myn microphoon het totààl liet afweten - en dat stef, myn geluidsman, eveneens totaal foetsie was. zelfs stond ik het op den duur uit te schreeuwen: "stèèèèf!!! stèèèèfff!!!"
dus dat liep aardig mis - maar toch was dit geen totàle nachtmerrie; want dus wél waren daar aldoor die dansgroepen en zangers, die verwonderden zich er wel over hoe alles misliep, doch net zo lief bleef die opdraven en spelen, en dan nog goéd ook.
dank...
ad valvas
door logistieke flauwekul pas veel later thuisgekomen dan verwacht, en nu ineens erg moê. weinig blog dus.
het was de dernière van "waarde gy ni naar benidorm".
doodjammer dat het voorby was, was een enorm zuiver en sympathiek en pretentieloos maar eigenlyk stylvol project, goed gelachen ook. toneelgroep veredeling vosselaar, is echt by familie thuiskomen voor my.
misschien dat ik om zes uur smorgen of zo, even wakker wordt, en dat wat méér lynen noteer...
àlles voor myn fans!!
zaterdag 7 februari 2026
vrijdag 6 februari 2026
vrydagbunnies
niet àl dezen
maar die rechts
cézarine désir
vandaag live on stage in de dinsdagclub in vorst
ad valvas
daarjuist de premiere gehad van "de zevende lotus", myn één uur voortdurende stunt-gedicht. wat heb ik dat steengoed gedaan. zelfs dat ene, voorlaatste hoofdstuk, dat nog niet helemààl af is, ben ik toch mooi, zwetend en vretend, doorheen gewrongen. het publiek was flabbergasted. er zat iemand in het publiek die was binnengekomen om het een beetje weg te lachen; na twee drie minuten zat die al met open mond naar een soort orakel te staren... elvira verspelt ook aanwezig, concludeerde: "hierna kan niemand nog iets doen." ha-ha. het is ook maar was het is, er is iets pathetisch aan ook, dat hoort erby. maar desondanks heb ik hier iets ronduit geniaals gemaakt... jihaaaa!...
we doen nu een ad valvas, en niet meer, omdat het weêral laat snachts is, en meteen morgen de dinsdagclub naar vorst moet...
peace & love...
 |
| de w.-&-o.-vlaamse ddc present; wat een ongelooflyk iets toch... frederik de laere & zyn vrouw, elvira verspelt, kris verdonck, mister cooper, kevin poitier, bron marion. you never walk alone. |
afterLink
het is zover... het genre "blog" is zo outdated, dat youtube by filmpjes-delen het logo van myn blog niet meer aangeeft... daar gaat, na twintig jaar precies, de dagelykse rubriek "afterLink"... ):
woensdag 4 februari 2026
léctuur
niet zonder een zekere trots schryft in zyn dagboek ivo michiels erover, hoe hy elke van zyn tekstbladen, wel zeven tot acht keren herwerkt. in potlood noteert de criticus hugo bousset daarby in de marge: "aantal versies is niet rechtevenredig met kwaliteit."
wat doorgaans zeer waar is. een tekst kan door herwerkingen ook verslechteren, of meer nog, wat onderschat wordt, kwalitatief egaal blyven. dat heb ik als co-auteur by sommige theatermakers vaak ervaren: je hebt die tekst nu wel verànderd - maar hy is daardoor niet beter of slechter geworden; alleen maar enigszins anders.
maar aangaande myn eigenste stuntgedicht, "de zevende lotus", gelden nog andere, meer objectieve normen. hierzo is iedere minste regel letterlyk minstens drieduizend keer herwerkt, met name net zolang totdat er in die regels, van zichzelf als taal in wezen vloeibaar, een soort alsmaar meer definitieve stolling werd opgeroepen. hugo claus zei wel eens: "op een moment moet je het loslaten, want je kan wel blyven veranderen,"- dat is flagrant niet waar, op de zeer, zéér lange duur verschynt er dat zalige moment waarop je niet meer kàn variëren.
water dat een rots afloopt, kan alle kanten uit; doch op den duur niet meer, op den duur ontstaat daar een voor. door oneindig vaak jouw regels hardop en angstig uit te spreken,- angstig, doordat je niet weet waar naartoe, doordat je in aanvang juist àlle kanten op wil -, kom je op de keilange duur dààr, waar de zuivere magie van die woorden zelf toe was voorbestemd.
uit het schriftje
"efficiënt". komt van het latyn; "efficientem", als tezamenstelling van "ex" (uit) en "facere" (doen); dus iets doen - maar dan met iets dat eruit voortkomt.
james brown was "the hardest working man in showbizz"; maar éigenlyk is dat een tragische titel, vergeleken by deze: "the most efficiently working man in showbizz".
er is méér in het leven dan efficiëntie en handeling en materie - maar niet binnenin de menselyke taal. mensentaal sprekende, moét je een aanbidder zyn van begrippen als "rendement", "handeling", "output". je moet niet met iets anders dan met een hamer op een spyker willen slaan.
in my heeft er zich nog niet zo heel erg lang geleden een volstrekte omwenteling plaatsgevonden. alsof er oogkleppen van my zyn afgevallen. alsof ik een soort van touwen heb weten los te knopen, waarmeê ik in de achtertuin door neefjes die cowboy-en-indiaan wilden spelen, een hele zaterdagnamiddag lang aan een hooischuurdeur heb vastgebonden gestaan.
een troost is dat ik dit op voorhand wel wist. reeds als twintiger wist ik dat ik zo snel mogelyk een vyftiger moest zien te worden.
maandag 2 februari 2026
fact
beethoven zei wel eens: "niemand kent myn muziek - behalve ikzelf." maar toen zei zyn kleine neefje: "maar jy weet niet hoe jouw muziek in myn oren naar binnen komt."
uit het schriftje
afgryselyk de hedendaagse obsessie met flikkerlichten. in ieder burgerhuis liggen er, naast een internet-verbindingskast, drie laptops en zeven smartphones - en àl die dingen hebben van die enerverende, kleine, blauwe of groene lampjes, dewelke permanent aan- en uitgaan. bedoéld om knetter by te worden. je kan in geen zetel gaan neêrzitten en chillen, zonder eerst al die apparaten te moeten omdraaien...
"poodle skirt" wordt in de serie "glow" vertaald naar "poedelrok", maar dit klopt niet helemaal, om de eenvoudige reden dat de "poedelrok" gewoon niet bestaat. het idee om een brede, kniehoge rok te dragen met daarop letterlyk een poedel afgebeeld, is alleen in de verenigde staten een standaard fenomeen.
de oorsprong van de naam "sherlock", toen doyle zyn personage creëerde: tot dusver stuitten-ik enkel op de theorie, volgens dewelke "sher-lock" de versmelting was van de naam van twee collega-cricketeers van doyle, "sher-win" en "shack-lock". nu las ik echter dat sherlock ook wel de familie-naam is van ene alfred, aldus "alfred sherlock", een brits violist die in doyles tyd erg beroemd was.
onderschat wordt in onze wereld het heil van "de kleine aanpassing". grote rampen behoeven niet steeds van die kolossaal drastische maatregelen. zelfs als àlles misloopt kan de redding toch komen van een kléine aanpassing.
(notitie van negen jaar geleden.) "luv en kik hadden ruzie - op zeer kleine schaal, echt ruzie hebben we nooit. na een halfuurtje zeg ik tegen mollie, die van die "ruzie" overigens niks afwist:"daarjuist hebben mama en kik een woordenwisseling gehad. wil jy eens naar boven gaan, om aan mama te vragen, of ze nog boos is op my?" "oké," zegt mollie - anders ook nooit zo serviel. ze gaat de trap op, klopt aan, stapt by luv binnen - en zegt:"papa zegt dat hy jou kotsbeu is.""
Abonneren op:
Reacties (Atom)
