al myn speeldata, ziehier: SPEELDATA DON VITALSKI
zaterdag 8 augustus 2026
zaterdagbunnies
mollie en rocco
vandaag, zaterdag, samen 20 minuten lang live on stage
op het hans francken festival, essen
onderschat / overschat
overschat: standup comedy als een levensstyl
naar waarde geschat: stoofvlees
varia
die in 1970 stommelings ook barbapapa ontwierp
"barba à papa" is frans voor "suikerspin".
uitgevers waren gecharmeerd, maar deinsden terug voor de kosten.
een americaans uitgever wilde er niet in meê: omdat de moeder van de barbapapa's zwart is.
uiteindelyk was het een amsterdams uitgever die toehapte.
varia II
varia IV
kerouac stierf op 47-jarige leeftyd aan een levercirrose...
ik heb wel een verveelde hekel aan allen ginsberg maar tegelyk vind ik dat je hem ook niet té gemakkelyk kan opzyschuiven...
varia 5
was nu juist een jaar geleden zichzelf aan het livestreamen in de auto
babbelend, rokend, naar muziek luisterend,
totdat hy ten onder ging aan een passerende trein,
zoals zyn fans dit met hun eigen ogen moesten zien gebeuren...
varia 7
toen het fort eindelyk klaar was, voldeed het niet meer aan de snel evoluerende militaire eisen, en werd het nog hooguit als een gevangenis gebruikt.
varia VIII
de niet zo heel goeie elpee "zombie birdhouse" (1982) van iggy pop, werd geproduced door chris stein, wel oprichter en ruggengraat van blondie, maar tegelyk toch niét de man door wie blondie ooit echt groots was.
rolling stone magazine schreef over deze elpee: "chris stein zal wel te veel eerbied voor iggy pop hebben gehad, om hem tegen te houden wanneer hy vals zong."
varia IX
charles dickens had een sint-bernard om meê te gaan stappen, maar in zyn werkkamer had hy een dove, kwaadaardige boskat, die geregeld met haar poten in zyn kaarsvlam bewoog, met de bedoeling om zyn aandacht te trekken.
varia X
de marsupilami is natuurlyk een uitvinding van Franquin.
maar diens stripteken-collega jijé kwam in zyn eigen reeks, blondie en blinkie, tot de volgende ontdekking:
er bestaan verscheidene soorten marsupilami's.
die van robbedoes is een "marsupilami franquinsis",
deze hier is een "marsupilami africanus".
een van de verschillen is dat de "marsupilami africanus" geen staart heeft.
varia XI
svetlana alliloejeva
langzaam maar zeker drong tot haar door dat ze bezig was met opgroeien in een nest van massamoordenaars
uiteindelyk vluchtte ze naar de v.s.
vrijdag 7 augustus 2026
onderbetaald / overbetaald
onderbetaald: vuilnisman, nettoloon: 1.300 euro (in nederland 1.900 euro).
overbetaald: ceo b-post: brutoloon: 49.000 euro per maand.
correct betaald: sector research & development: 3.000 euro per maand.
hoe schreven zy?
enige tips van henry miller (1891-1980)
1. werk niet aan verschillende boeken tegelyk.
2. schryf volgens je programma, en niet volgens hoe je je toevallig voelt.
3. als je niet kan "scheppen", kan je wel nog altyd gewoon "werken".
4. doe er iedere dag een beetje cement by, en ga het nooit te ver zoeken.
5. blyf een mens. blyf mensen ontmoeten, hang rond, drink iets als je daar zin in hebt.
6. wees geen werk-paard. schryf alleen maar als het plezierig is.
7. vergeet je "programma" als je er niet voor in de stemming bent - maar: kom de volgende dag dan terug naar je werktafel. concentreer je. gooi dingen weg. maak je onderwerp kleiner.
8. het eerste dat je doet, en dat je àltyd doet, is schryven. schilderen, muziek, vrienden, cinema - dat komt allemaal pas op de twééde plaats.
(my doorgestuurd door oomzegster carmen)
ik ben het zelf niet met al deze dingen eens, behalve wel met één ding, namelyk: "maak je onderwerp kleiner."
state of being, 7 aûgustus 2026
daarstraks nog eens een solo comedy show gespeeld... well, anyway: toch gedurende een halfuur. op een openlucht fêstivalletje, in duffel...
eigenlyk al lang niet meer echt gesoleerd hebbend, was ik dit vooruitzicht best als iets intens aan het ervaren geweest...
niet dat ik "schrik" had, dat zeker niet... door dat rete-strakke dinsdagclubben, nu al vier jaar lang zonder ophouden, ben ik, zo mogelyk, naar een nog hoger niveau van raw power doorgestoten, dan ooit tevoren... als podiumbeest dan; "ik ben een podiumbeest"...
eigenlyk al lang niet meer echt gesoleerd hebbend, was ik dit vooruitzicht best als iets intens aan het ervaren geweest...
niet dat ik "schrik" had, dat zeker niet... door dat rete-strakke dinsdagclubben, nu al vier jaar lang zonder ophouden, ben ik, zo mogelyk, naar een nog hoger niveau van raw power doorgestoten, dan ooit tevoren... als podiumbeest dan; "ik ben een podiumbeest"...
ja, dié spirit voelde ik, twee dagen tevoren al, bezig, het stap voor stap van my over te nemen...
"podiumbeest" het perfecte woord; dit effectief iets hebbende van, alles byeen, een weerwolven-metamorphose...
vlàk voor ik, uiteindelyk, op mocht, zweefden myn voeten vyf centimeters boven het plaveisel uit...
"podiumbeest" het perfecte woord; dit effectief iets hebbende van, alles byeen, een weerwolven-metamorphose...
vlàk voor ik, uiteindelyk, op mocht, zweefden myn voeten vyf centimeters boven het plaveisel uit...
dus: het is geen "schrik", vooraf - maar het is wél iets huiveringwekkends...
pas zag ik een interview met toon hermans dat ik, wonderwel, nog nooit gezien had. toon hermans is, nog altyd, de allerenige voor wie ik naar omhoog moet kyken. hy werd ondervraagd vlàk voor hy op moest, en zei: "als de mensen wisten, hoe beroerd ik my nu voel - dan zouden ze gelyk allemaal weêr naar huis rennen, gewoon om het my te besparen."
de mensen van the new power generation, als je die kent, die schynen het ook allemaal te willen bevestigen, dat prince wel degelyk ten prooi viel aan stage fright.
pas zag ik een interview met toon hermans dat ik, wonderwel, nog nooit gezien had. toon hermans is, nog altyd, de allerenige voor wie ik naar omhoog moet kyken. hy werd ondervraagd vlàk voor hy op moest, en zei: "als de mensen wisten, hoe beroerd ik my nu voel - dan zouden ze gelyk allemaal weêr naar huis rennen, gewoon om het my te besparen."
de mensen van the new power generation, als je die kent, die schynen het ook allemaal te willen bevestigen, dat prince wel degelyk ten prooi viel aan stage fright.
maar ik was daarjuist, eens aan het werk, een vàrken, people. vermoedelyk ben ik, trouwens al jarenlang, een van de allersterkste performers die belgië ooit gekend heeft. ik denk aan alles tegelyk, iedere minste kromming van één teen in de zaal resoneert... zo muzikaal als ik ben en zo erotisch...
myn timing is ook abnormaal. als ik snachts ga slapen en ik zet myn wekker om 11:24u - - dan word ik wakker om 11:23, om die wekker af te zetten. echt waar.
myn timing is ook abnormaal. als ik snachts ga slapen en ik zet myn wekker om 11:24u - - dan word ik wakker om 11:23, om die wekker af te zetten. echt waar.
ter vergelyking: een zeer moeilyke periode voor myn zelf, dat was, nog niet zolang terug, zelfs, een jaar of acht geleden, pakweg 2018, of anders 2019. toen was ik myn "persona" dus kwyt. ik wist my op het podium ineens toaal geen houding meer. vast door, in de verdere buitenwereld, een te voortdurend gebrek aan succes. waardoor ik iemand begon te spelen die ik totaal niet was. zie de photo hier onderaan. dat t-shirt, die mislukte dunne bakkebaarden. zelfs die blik in myn ogen; dat is, als je dat nu terugziet, pure pyn. en de mensen voélden dat - waardoor ze my nog méér de dieperik in joegen... ik was, zoals dat heet, "de trappers kwyt".
in dié put zal ik nu echt wel nooit meer, ooit nog, verzeild kunnen geraken. vast komen er nog de vreselykste tegenslagen op my af - maar dié naakte kwetsbaarheid, dié ontreddering, dat kàn niet meer. daar ben ik nu "te oud voor geworden".
ten eerste moet ik daarvoor myn leerlingen bedanken. vooral die marokkaanse tieners daar en toen. opeens moest ik staan lesgeven, in een school, in de échte realiteit - daar heb ik, daar en toen, keiveel geleerd. zolang als het duurde.
ten eerste moet ik daarvoor myn leerlingen bedanken. vooral die marokkaanse tieners daar en toen. opeens moest ik staan lesgeven, in een school, in de échte realiteit - daar heb ik, daar en toen, keiveel geleerd. zolang als het duurde.
en ten tweede moet ik daarvoor de bluecrew bedanken, dwz dat kleine legertje van dinsdagclubbers, van vrienden, die my dag in dag uit stéunen; dié hebben my weder opgelapt, die hebben my weêr naar buiten gedragen - naar het voetbalveld.
 |
afschuwelyk beeld. dit was ik niet. ik was, in 2018, myn trappers kwyt... ... |
 |
dit ben ik wel. die verf is niks, daar gaat het niet over. hier voél je dat ik écht ben. |
dreamer
ik was de curator van een zeer abstracte tentoonstelling in wat in myn droom zogezegd galery de zwarte panter was. precies simultaan daarmeê was er in een ruimte een paar straten verderop nog een andere tentoonstelling gaande. er waren projecties op het plafond. vooral indringend en byzonder was de uiterst vredelievende en daardoor vreugdevolle sfeer die deze droom doordesemde. iedereen was bly. het hoorde by deze abstacte kunst dat iedereen elkaâr een hand moest geven, dat was hippieachtig maar helemaal niet klef, een stroom van liefdevolle bevrydende eenheid... daaruit werd ik vederlicht wakker...
donderdag 6 augustus 2026
donderdagbunnie
nina swinnen
gaat andere horizonten opzoeken
en daarom, na jaren, ophouden met dansen;
ziehier:
haar àllerlaatste dans-optreden ooit,
is nu dinsdag, 11 aûgustus, in de legendarische dinsdagclub!
onderschat / overschat
onderschat: de verschillen tussen het personage "kull" en het personage "conan"
overschat: de zuivere kwantiteit van de aan huis geleverde spaghetti carbonara, jammer genoeg.
naar waarde geschat: het gebruik van "placeholders" in je boekenkast voor boeken die voor een tydje uit die kast worden weggenomen.
alternatieve feiten
1. langs moeders zyde kunnen alle nu levende mensen een deel van hun genetische erfgoed terugvoeren tot één en dezelfde moeder, die byna 200.000 jaar geleden in afrika woonde.
2. de egyptische god van de oneindigheid heette "huh".
3. een goeie manier om een bepaald onderwerp beter te begrypen, is: er met jezelf hardop over redetwisten.
4. een londense nachtclub kreeg klachten van buren voor straat- en nachtlawaai. daarop deelde die nachtclub voortaan lollies uit aan de mensen die buitengingen. met succes, de rust keerde weêr.
5. nicolas cage heet met zyn familienaam eigenlyk coppola. effectief is hy van de regisseur de oomzegger.
6 de wetenschappers elsie widowson (zie: photo) ging er tydens WOII toe over om, by wyze van wetenschappelyk experiment, zichzelf uit te hongeren, dwz om het fenomeen van honger goed te kunnen bestuderen. aldus ontdekte ze dat je op erge honger toch wél een goeie conditie kan behouden - àls je voldoende calcium binnen krygt.
songtekstsnipper
Every move you make
And every vow you break
Every smile you fake
Every claim you stake
I'll be watching you
ranking
TOP 10
grootste steden van italië(oefening: noem eerst zelf eens 10 italiaanse steden, en zet die dan zelf eens op gevoel in een volgorde. check dan pas het lystje hieronder...)
1. rome
2. milaan
3. napels
4. turijn
5. palermo
6. genua
7. bologna
8. florence
9. bari
10. catania
ik wist niet dat turijn zo groot was. ik dacht dat florence veel groter was.
blogologie
het klopt, vrienden; achttien jaar lang, ongeveer, waren alle gepresteerde artikels op deze beroemde blog van my, uniek van wezen; iedere dag opnieuw, altyd alles kàkelvers - en inderdaad: sinds een jaar of twee is dat om zeep, ik my ineens bezondigend aan zogeheten "reposts", sommige dagen zelfs behoorlyk uitgebreid...
mag je dit echter wel "luiheid" noemen? als ik écht lui was, dan zou deze blog toch eenvoudigweg niet bestààn? dan trok ik toch gewoon de plug daaruit?
ja, zo vanzelfsprekend is dat...
het ding is alleen maar, people, dat ik er zelf eigenlyk veel plezier aan beleef, aan die zo aangeduide "reposts". een blog is een trein die altyd maar vooruitdendert, zonder ommezien, altyd maar vooruit en nooit achteruit, dag na dag - als een kip zonder kop, in feite. eigenlyk feitelyk is dat, alles byeen, dé definitie van barbaars: je eigen geschiedenis niet kennen. geen geschiedenis hébben.
die "reposts", zoals ze dit noemen, zyn voor my, alles byeen, de enige manier, toch wel, om in myn eigenste archieven te kunnen duiken, en er rustig in rond te snuffelen ook. en dàt is natuurlyk de aller-enige bedoeling van dit bloggen; myzélf ermeê amuseren...
plus, pas op: het is ook nooit, begrypen jullie wel, een klakkeloos, hersenloos "overnieuw afdrukken"; de herdrukken gaan wél steeds door myn creatieve filter. de "reposts", zoals dat wordt genaamd, zyn dus tevens ook altyd verbeteringen. gebloemleesd en een béétje verbeterd.
ik denk altyd dit volgende: "als ik dit zélf niet meer wist," zo bedenk ik, "ikzelf, die het geschréven heeft; wat zullen myn lézers er dan nog weet van hebben - die het ooit, jaren geleden, alleen maar eens één keer gelézen hebben." (het antwoord daarop is pourtant wel verbluffend: byvoorbeeld myn neef sam, die schryft my dan aan, in het midden van de nacht: "hey - dit heb je zeven jaar geleden ook al eens gezegd!...")
woensdag 5 augustus 2026
uit het schriftje
partners tezamen in een auto; dat is, natuurlyk, dé uitgelezen springplank tot gekibbel en geruzie, over wanneer je naar links of naar rechts had gemoeten - we weten het; maar meer dikwyls nog, is tezamen ryden juist een communicatieve zegen, toch zeker voor een neuroot als ik, die in het gewone leven meestal niet kan stilzitten om te praten. dat is, trouwens, een afwyking die alsmaar erger wordt, onderhand ben ik middenin de stad middenin myn omgeving min of meer tot een reclusief geworden; omdat ik geen halve minuut sociaal geduld meer op overschot heb. het is een afwyking maar er is niks tegen te doen.
maar: tezamen ryden, is dikwyls juist erg fyn. tezamen met luv de baan op, om haar pa en haar zus te gaan afzetten aan het centraal station; vooral om daarna dan met zyn tweetjes weêr naar huis te ryden en dan terwyl een beetje te babbelen.
de kracht ook, daarbezyden, van files. van stilstaande files. behalve als je écht ergens dringend moét zyn, zyn stilstaande files gedwongen meditatie.
het begrip "een levende god". ook een begrip uit de katholieke kerk, kennelyk, zo vernam ik vandaag nog eens - maar: een "levende" god, moet tevens een stervende god zyn (nietzsche: god bestaat - maar: hy is dood)-, doch bovendien is een levende god dan ook een moordende god, een strydende god, een vechtende god, een god die net als mensen slachtoffer is van anekdotiek, van emotionele verwarring, van pyn en verdriet en geborneerde wraaklust. in dié god kan ik geloven. in dié god vind ik tenminste een verklaring, voor 's mensens honger en dorst en oorlog en horror - terwyl hy me toch aanbiddenswaardig is, omdat hy dan ook maar een heilige sukkel is.
niét vind ik het verteerbaar dat over een god zou moeten worden gesproken in de hy-vorm. dat god een "vader" zou zyn. een moeder is god vast ook niet - maar hy is ook zeker niet een vader!
"het is weinig poëtisch / het is weinig profetisch" - dàt vind ik een enorm mooie rym...
dinsdag 4 augustus 2026
Abonneren op:
Posts (Atom)
