al myn speeldata, ziehier:
maandag 4 mei 2026
salon op zondag
niet vandaag maar wel komende zondag is het nog eens
teenage-special in het salon op zondag
je hoeft zelf geen tiener te zyn om je te komen laten
verbysteren door het fenomenale talent van
deze uiterst gedisciplineerde nieuwe lichting.
includes GRATIS pannenkoeken met crême-glaçe...
de lerende okapi's
mont olympus...
de hoogste berg van ons zonnestelsel...
op de planeet mars...
ziet er tevens een verpletterend saaie berg uit...
de ruimte is altyd griezelig intrigerend en verpletterend saai tegelyk...
state of being, 4 mei 2025
op velerlei praktische zaken ben ik door het noodlot tot luieren verplicht: doordat myn bydragen daaraan telkens niet gewoon nutteloos blyken doch zelfs contraproductief.
ik ging eindelyk eens stofzuigen (jaren negentig); er zat iets in die stofzuigerbuis; ik zwiepte de buis weg en weêr, om dit euvel eruit los te krygen. het euvel (ik weet niet meer wat het preciés was) kwam inderdaad vry - en; het vloog de kamer door - en: het stuiterde tegen myn vensterraam aan - dat aan diggelen viel.
toen borg ik die stofzuiger maar weêr op.
raam kapot, stofzuiger terug in de doos.
raam kapot, stofzuiger terug in de doos.
een verhaal waarvan die tydssituering belangryk is; ik leefde in dié tyd totaal psychedelisch; die stofzuiger nog maar überhaupt uit zyn krochten te hebben bovengehaald, was op zich al een vyfjarenplan van my aan het vergen geweest...
vandaag wilden-ik eindelyk die houteren plaat aanpakken, die, wars van enig nut, onderaan myn bureautafel al jarenlang loshangt - een onvreê voor het oog, al jaren.
toevallig was ik op snel-plak-lym gestoten, en was ik deze gehele zondag alleen thuis (luv en de kinderen waren naar een musical.) éindelyk dat varkentje eens wassen! lym bovenop die plaat; en - onder die plaat: deze tuinkabouter. die die plaat dan immers naar omhoog drukt, tegen het bureaublad aan; om Zo dan die lym te laten drogen.
een uurtje later: die tuinkabouter was dan toch niet hoog genoeg?
de plaat was van de onderkant van het bureaublad weêr losgekomen, nog erger dan tevoren.
echter: de gedropen lym tussenin de plaat en het bureaublad, was intussen steenhard geworden.
aldus: vroeger hing die plaat gewoon los aan dat bureaublad - vandaag heb ik ervoor gezorgd dat er tusen die plaat en dat bureaublad een stenen wig is gekomen, waardoor je die plaat zelfs niet meer naar omhoog kan tillen...
waarvoor dank.
waarvoor dank.
zondag 3 mei 2026
dreamer
ik was onderweg naar de dinsdagclub, met de fiets. was er al even geweest maar moest nog iets gaan halen of zo. was een openlucht-editie, volgens myn droom gebeurde dat wel vaker daarzo. onderweg was er iemand die zich voorstelde als de moeder van ik weet niet meer wie, en die niet mooi was maar op haar lelyke manier wel sexy, en ze sprak me ook zeer uitdagend aan. we gingen dus vlug naar haar thuis gaan om even van bil te gaan - maar precies dat dat toch niet doorging. wat later was ik weêr aan het fietsen, en werd ik voorbygestoken door iemand die heet ward, een ex-collega-leerkracht van me. hy wees my hierop: dat myn voorste fietsband niet alleen plat stond, maar dat die ook integraal aan het loskomen was van zyn velgen. te voet tot aan de dinsdagclub zou me nog wel lukken, maar hoe straks van de club terug naar huis, zonder die fiets? de droom mondde uit in een oneindig gedoe met die loskomende fietsband, totdat ik uit die vermoeienissen gelukkig wakker werd...
zondagbunnie
roosje pertz
in juli gaat de dinsdagclub weêr naar zaal elysée, kristinastraat, oostende (pal op de toeristische zeedyk);
behalve pascale platel, tekent daar dan ook roosje present.
de c.e.o. van de blue-crew lachte tevreden ...
zaterdag 2 mei 2026
rest in peace
wilfried
met guido drie keer zeer uitgebreid op toer zynde geweest (een buitengewoon voorrecht), mocht ik zuiver daar en alleen toen, deze innemende wilfried van dichtby leren kennen
guido was àlles voor die man
rest in peace
bianca calle neemt afscheid van luc ziegler
voor my geen zéér bekende,
maar goed hy speelde minstens
met oudjaar 2024/2025
dinsdag 14 januari 2025
dinsdag 18 fébruari 2025
dinsdag 14 januari 2025
dinsdag 18 fébruari 2025
dinsdag 15 avril 2025
29 juni 2025 speelde hy samen met chris vlasselaerts ook in het salon-op-zondag
oh, arme bianca, als ik u op deze photo zo zie...
distanciëren
ik moet my toch snel distanciëren van myn eigen te milde oordeel over simple minds...
die biographie blyft zeer boeiend, wegens goed geschreven,
maar je luistert dan telkens even naar de muziek die erin bezongen wordt -
maar dit is echt kéislecht;
die mensen zyn sympathiek en hun succes is hen gegund uiteraard;
maar dit is typisch "muziek voor in de vergetelheid".
pas als je naar een willekeurige vintage aflevering van "top of the pops" kykt, dringt het ten volste tot je door dan niet één procent van al die muziek-acts de waan van de dag overleven...
state of being, van 2 naar 3 mei 2026
de diepvriezer van het clubhuis is stuk, dus moest ik al die vele frietzakken gaan opbergen in de diepvriezer van myn pa en myn ma in de lindeboomstraat. hun achtertuin lag er verdomd zonnig by. dus je begrypt: als dit je ergste probleem is; stockeerruimte voor zeven frietzakken; dan heb je toch echt wel een verdomd goed leventje...
voorts wàs ik ook in het clubhuis zelf, voor een korte vergadering met de leeuwentemmer, en ook wel om daar in de achtertuin het onkruid te wieden...
rocco was gaan skaten en mollie was een pokébol gaan eten; ik probeer zoveel mogelyk thuis te zyn als myn kinderen thuis zyn.
voorts zyn alle voorbye dagen een uitputtingsmarathon van voorbereidend clubwerk; playlisten, programmaties, affiches, songs converteren van youtube naar mp3 en weêr terug.
om tien uur savonds speelden we twee spelletjes cluedo. daartydens deed mollie, tegen my specifiek, toch écht onuitstaanbaar. maar er een zaak van maken wilden-ik ook niet; - okay, neem nu maar die dobbelsteen...
mien dobbelsteen...
waar was je te vrydag
zo'n verlofdag op vrydag, zoals gisteren, de eerste mei; het tofste dat er bestaat. eigenlyk zouden we weêr een lockdown moeten doen, maar dan strikt één dag per week. zou voor àlles goed zyn, voor onze olie-reserves ook!...
de bedoeling was om eerst een poké bowl te gaan eten, om zes uur wel pas - goed idee, had extreem veel bureauwerk aan de hand (volgende week doe ik op tien dagen tyds, acht optredens en twee marathon-vergaderingen; één gedurige sprong, die erg veel voorwerk vergt...)
later schenen er allerlei plannen te zyn veranderd. alleszins is die poké bowl een italiaan geworden. daar op het minder goeie idee gekomen, een gebraden tong te bestellen... goed - nu weet ik dan weêr, waarom ik dat eigenlyk nooit doe...
ik droeg een sjaal die luv zo onfris vond, dat ze daar zo erg over bleef doorzagen, dat ik op een moment overeind ging staan en voortstapte - om die sjaal voor haar ogen in de vuilnisbak te droppen.
kennen jullie die volkse t-shirts met daarop de slogan "moet just niks"? voor myn kinderen en luv is het een running joke dat papa een t-shirt moet hebben met daarop "mag just niks".
zy lachen ermeê maar voor my is dees geen grap.
fantastisch zo zonnig, alsof we terug in cassis waren (zuid-france...)
michael
deel twee van het tweedelige plan: naar de bioscoop - voor de nieuwste film over michael jackson.
ik dacht dat het een documentaire ging zyn. de verrassing was fyn en fris: een echt bio-pic. wauw. met een stel fantàstische acteurs, het is niet anders. vooral inderdaad die acteurs die michael jackson zelf spelen. zowel die als kind, als die als twintiger - fok jonges, das echt ni normaal eigenlyk...
ik ben de bezitter van één prince-t-shirt - maar: dat draag ik echt nooit. prince-merchandise is nooit tof. echter: totaal toevallig droeg ik uitgerekend vandaag dat t-shirt toch wél (namelyk omdat àl myn andere textiel in de was zat.) wat een cool noodlot: naar een michael jackson-film - in een prince-t-shirt!...
een flinke brok nostalgie schoof over my neder, byzonderlyk by de scènes over de totstandkoming van "beat it". ik was geen fan, maar welke tiener zou er, in 1982, aan zyn ontsnapt? ik had toen exact dezelfde leeftyd als de rocco van vandaag (tweede middelbare...)
de zaal was ook best enthousiast. effectief veel zwarten in the house. precies of we zaten in america, ik wist niet dat er in antwerpengrad zoveel zwarten waren. ook veelal zeer jong. dus: die waren achter ons aan het meêzingen en in hun handen klappen en zo; half storend, half ook wel juist goed. vooral goed.
ik dacht: tja... prince zal in deze film wel niet echt passeren... zou mooi zyn, maar voor in een prent van maar twee uurs, is prince in een biopic van michael jackson zeker wel een nét iets té perifeer gegeven. al ademde prince voor my toch zwaar meê, byvoorbeeld in die scène waarin wordt aangewezen hoe michael jackson als aller-eerste, zogezegd, de racistische barrières van mtv wist te doorbreken - hey! was "little red corvette" daarmeê niet nog een iétsje-pietsje vroeger zelfs dan "billy jean"???
echter, ziehier: michael jackson ligt op een luchtmatras in zyn zwembad. aan de zykant loopt zyn lama. zyn broêrs, van de jackson 5, vragen hem: "wat ben je nu aan het doen?" "ik ben ideeën van god aan het opvangen. ik moét ze àllemaal opvangen - anders gaat prince ermeê aan de haal."
zo passeerde prince dus toch. in een quote. uit de mond van michael jackson zelf. dit vond ik zo'n charmante kudos, en zo'n ongelooflyk aangename verrassing, dat ik, totaal automatisch, uit myn zitstoel overeind sprong, en keihard uit gilde: "jihaaaaa!!!! jihaaaaa!!!!"
die zwarte tieners achter my waren niet de énigen met recht op wat branie!!!...
vrijdag 1 mei 2026
pech en geluk
pech: leesbril zomaar ineens kapot
geluk: een blue-tooth-connectie die ineens toch wél werkt...
dode schryvers
vriend van saint-beuve. schreef ondermeer "dithyrambe op de dood van lord byron".
(een dithyrambe is een oud-griekse lofzang, voor een 50-koppig mannenkoor.)
state of being, 1 mei 2026
jammer dat de wereld van derrick niet meer bestaat. een schoonvader die, in een rurale randgemeente van münchen, op pensioen was, en die schaak speelde met de eerste echtgenote van zyn steenryke dochter. in zyn gele overjas, derrick die dan rustig naar binnen kwam, nooit zonder te zyn voorafgegaan door de meer vinnige, tegelyk grappige en deprimerende harry klein. die harry klein was overigens de enige die nog een leven had buiten die moordzaak; de enige die de dag tevoren ook zelf op versiertoer was geweest, in een van die dancings die wat later dan toevallig ook altyd door de politie moesten worden geïnspecteerd.
de moordenaar wist eigenlyk op voorhand al dat hy gevat ging worden. het was het theater van de totale fataliteit. de slechterik zag, met de bril van myn grootvader, derrick, in zyn gele overjas, rustig naar binnen komen stappen, en deep down wist 'ie het al: "ik ben voer voor de gevangenis." zélfs wist hy dat het op de kop af zéstig minuten zou duren, voordat, samen met de gele aftiteling, de politie zou komen. de handboeien, de wroeging, het afscheid van de vrouw die hem er eigenlyk had ingeluisd.
het ergste was, zoals jullie weten, niet het komen van derrick (hoewél ook dàt natuurlyk erg was), maar wel, een beetje later, zyn nog eens terugkomen. de vrouw die verdacht was, keek langs de gordynen de regenachtige tuin in: en - jawel; daar waren ze opniéuw: derrick, in zyn gele regenjas, met de bril van myn grootvader, en harry klein, wie zyn haar nog wat overhoop lag van de avond tevoren.
myn biographen gaan ervan uit ik op vele gebieden zo verrassend dom en verstrooid ben: doordat ik, in de jaren negentig, zo onvergeeflyk veel joints zou hebben gesmoord; doch het niet kunnen volgen van zelfs het aller-eenvoudigste plot denkbaar, was toén al aan de orde - dwz: nog lang voor die drug-walm. ik zei toén al tegen myn moeder: "dié heeft het gedaan!" waarna myn moeder dan moest zeggen: "dat kan niet, dat is de advocaat."
neen: de dader was dus toch wél die schoonvader. die wilde niet dat zyn dochter met die twééde man zou zyn getrouwd. want die begreep, dat die twééde man alleen maar voor het geld in haar was geïnteresseerd.
donderdag 30 april 2026
donderdagbunnie
singer hongtam
die was de voorbye dinsdag nog eens in het clubhuis
fenomenaal goed is die!...
save the date
salon op zondag, niet aanstaande zondag maar de zondag daarna...
we doen nog eens een teenager special...
je moet zeker afkomen, namelyk omdat je anders gewoon niet kan geloven hoe onvatbaar veel inzet en talent en vurigheid die gloednieuwe generatie in haar mars heeft...
je denkt soms: de wereld is om zeep; maar dat is maar een gedachte, logenstrafbaar door dit soort praktyk...
welkom!
waar was je te woensdag
door myn kinderen heb ik de voorbye vyf jaar opeens 25 musicals gezien;
deze was de beste. echt.
hey luv van wie was die regie alweêr?
je begrypt het bloed nog op mollie haar fraaie aangezicht...
Abonneren op:
Posts (Atom)
