al myn speeldata, ziehier: SPEELDATA DON VITALSKI
zondag 9 augustus 2026
dakkan / dakkanni
dakkan: een vis met poten, die, als hy gaat wandelen, zyn kop in een aquarium steekt.
dakkanni: in onze tuin een paard onderhouden.
onderschat / overschat
overschat: de gemiddelde bekende vlaming, de gemiddelde bekende nederlander.
onderschat: de moeilykheid om al luisterend een voorgelezen roman te begrypen; terwyl een gewoon relaas dat iemand spontaan opdist juist helemaal gemakkelyk is om te volgen; hoe kan dat?
naar waarde geschat: david lee roth.
alternatieve feiten
2. james barrie, zie: photo, doneerde byna al het geld dat hy binnenkreeg door zyn succesroman "peter pan" (1928) aan een kinderziekenhuis.
3. het idee in de peter pan-saga dat je alleen maar kan vliegen als je eerst "fairy dust" over je heen krygt, werd pas later in het boek ingebracht, namelyk om veiligheidsredenen, doordat er al verschillende jonge lezertjes gewond waren geraakt door eigen vliegpogingen.
4. voor wie in droomduiding gelooft, wyzen dromen waarin je kan vliegen vaak op een transitie in je dagelykse leven; een nieve job, een nieve relatie, een nieve omgeving; de uitdaging om boven je voorbye tegenstanden uit te stygen.
5. naar het schynt droomt 12% van de mensheid in zwartwit, al heb ikzelf steeds erg grote vraagtekens by dit soort inzichten, want hoe kàn men dit weten?
6. eddie van halen bouwt zyn eigen gitaren; zyn eigen lievelingsgitaar is zyn zwartwit-gitaar uit 1978, waarmeê hy zyn eerste elpee en zyn eerste toer deed...
@ the movies
echt om kwaad van te worden. alle beelden wedyveren in slaapverwekkendheid, in permanent een irreëel, digitaal grys. de setting is op een totaal ongeloofwaardige manier vér futuristisch, met zwevende laboratoria - terwyl godzilla zich natuurlyk moet afspelen in een zo realistisch mogelyke wereld, een wereld van overmorgen hooguit. het plot is voorst extreem onbegrypelyk, zelfs een professor chemie kan hier niet meer aan uit - maar behalve onbegrypelyk, wat nog moet kunnen, is die plot ook totààl maar dan echt totààl overbodig!! urenlang, jarenlang zitten deze debiele flutacteurs, byna met hun loonbriefje nog in de hand, met elkaâr te converseren, over niemand-weet-wat, maar wél met om de halve minuut een mislukt bombastische nep-one liner - en al die tyd gebeurt er niets, niéts, niéts!!! er gebeurt NIETS! ik schaam my, myn zoon zyn kostbare tyd hieraan te hebben opgeofferd en verkwanseld - een totale nul op tien!!! strafbaar slecht, ik ben echt razend kwaad op iédereen die iéts met deze onrommel te maken heeft!!!
dreamer
luv en ik zagen op tv trump de oorlog verklaren aan europa, en heel opeens was er inderdaad een derde wereldoorlog bezig, op straat mensen met laadkarren op de vlucht, et cetera. *** daarnet nog had ik een droom die fenomenaal merkwaardig was; toen ik eruit wakker werd, leek het my wel evident dat ik die niet zou vergeten; en toch: ik weet alleen nog die opmerkelyke energie, en niks maar van waarover het dan ging, doodjammer...
state of being, 9 aûgustus
daarnet dus myn zoon en dochter live on stage in essen, waar ik dus de late namiddag en lange nacht heb doorgebracht, goeddeels in de auto op het parkeerterrein, veelal slapend zelfs.
ben tussendoor ook wel de monoloog "beuling met appelmoes" rustigjes aan aan het opfrissen, kwestie van "de zevende lotus" in myn hersenen nu even los te laten - al zyn er in dat gedicht nog steeds zeven of acht zinnen waar nog werk aan is.
per ongeluk in gerard reve beginnen te herlezen. meestal denk ik, "dat weten we nu onderhand wel", dwz die plaat is té grys gedraaid; maar belandt het door omstandigheden onder myn neus, dan ben ik hooked. van alle mogelyke denkers is gerard reve degene met wie ik my het allermeest verwant voel, dwz de enige met wie ik my écht verwant voel; alleen als ik hém lees, denk ik: "oké... ik ben niet alléén op deze wereld... ik sta niet alleen in zeer specifiek déze soort van totale waanzin..."
al ben ik er uiteindelyk een tegenstander van; van die décadentie, van dat opzoeken-van-verderf; ik wil het niet langer, ik ben geen jongeling meer.
myn kinderen zingen echt goed, echt totaal professioneel... mollie wordt door tieners ook aldoor herkend, zuiver door haar succes op tictoc. overal waar we komen zyn er tieners die met haar op de photo willen, die echt fan zyn van haar. "vroeger was alles beter", maar behalve dit dan: de emancipatie uit, dwz het zich losweken van, de almacht van televisie en van staatstelevisie. dus het toenemen van de potentie van "do it yourself".
morgen naar de ridderzaal in de ardennen, twee daagjes uitpuffen; baden in de rivier, op everzwynen jagen...
het is een goede zomer. ik spartel my erdoorheen - ja, het is, zakelyk, showbizz-gewys, steeds een spartelen - doch veelal zyn het de spartelingen van een gezonde, gelovige zalm.
zaterdag 8 augustus 2026
zaterdagbunnies
mollie en rocco
vandaag, zaterdag, samen 20 minuten lang live on stage
op het hans francken festival, essen
onderschat / overschat
overschat: standup comedy als een levensstyl
naar waarde geschat: stoofvlees
varia
die in 1970 stommelings ook barbapapa ontwierp
"barba à papa" is frans voor "suikerspin".
uitgevers waren gecharmeerd, maar deinsden terug voor de kosten.
een americaans uitgever wilde er niet in meê: omdat de moeder van de barbapapa's zwart is.
uiteindelyk was het een amsterdams uitgever die toehapte.
varia II
varia IV
kerouac stierf op 47-jarige leeftyd aan een levercirrose...
ik heb wel een verveelde hekel aan allen ginsberg maar tegelyk vind ik dat je hem ook niet té gemakkelyk kan opzyschuiven...
varia 5
was nu juist een jaar geleden zichzelf aan het livestreamen in de auto
babbelend, rokend, naar muziek luisterend,
totdat hy ten onder ging aan een passerende trein,
zoals zyn fans dit met hun eigen ogen moesten zien gebeuren...
varia 7
toen het fort eindelyk klaar was, voldeed het niet meer aan de snel evoluerende militaire eisen, en werd het nog hooguit als een gevangenis gebruikt.
varia VIII
de niet zo heel goeie elpee "zombie birdhouse" (1982) van iggy pop, werd geproduced door chris stein, wel oprichter en ruggengraat van blondie, maar tegelyk toch niét de man door wie blondie ooit echt groots was.
rolling stone magazine schreef over deze elpee: "chris stein zal wel te veel eerbied voor iggy pop hebben gehad, om hem tegen te houden wanneer hy vals zong."
varia IX
charles dickens had een sint-bernard om meê te gaan stappen, maar in zyn werkkamer had hy een dove, kwaadaardige boskat, die geregeld met haar poten in zyn kaarsvlam bewoog, met de bedoeling om zyn aandacht te trekken.
varia X
de marsupilami is natuurlyk een uitvinding van Franquin.
maar diens stripteken-collega jijé kwam in zyn eigen reeks, blondie en blinkie, tot de volgende ontdekking:
er bestaan verscheidene soorten marsupilami's.
die van robbedoes is een "marsupilami franquinsis",
deze hier is een "marsupilami africanus".
een van de verschillen is dat de "marsupilami africanus" geen staart heeft.
varia XI
svetlana alliloejeva
langzaam maar zeker drong tot haar door dat ze bezig was met opgroeien in een nest van massamoordenaars
uiteindelyk vluchtte ze naar de v.s.
vrijdag 7 augustus 2026
onderbetaald / overbetaald
onderbetaald: vuilnisman, nettoloon: 1.300 euro (in nederland 1.900 euro).
overbetaald: ceo b-post: brutoloon: 49.000 euro per maand.
correct betaald: sector research & development: 3.000 euro per maand.
hoe schreven zy?
enige tips van henry miller (1891-1980)
1. werk niet aan verschillende boeken tegelyk.
2. schryf volgens je programma, en niet volgens hoe je je toevallig voelt.
3. als je niet kan "scheppen", kan je wel nog altyd gewoon "werken".
4. doe er iedere dag een beetje cement by, en ga het nooit te ver zoeken.
5. blyf een mens. blyf mensen ontmoeten, hang rond, drink iets als je daar zin in hebt.
6. wees geen werk-paard. schryf alleen maar als het plezierig is.
7. vergeet je "programma" als je er niet voor in de stemming bent - maar: kom de volgende dag dan terug naar je werktafel. concentreer je. gooi dingen weg. maak je onderwerp kleiner.
8. het eerste dat je doet, en dat je àltyd doet, is schryven. schilderen, muziek, vrienden, cinema - dat komt allemaal pas op de twééde plaats.
(my doorgestuurd door oomzegster carmen)
ik ben het zelf niet met al deze dingen eens, behalve wel met één ding, namelyk: "maak je onderwerp kleiner."
state of being, 7 aûgustus 2026
daarstraks nog eens een solo comedy show gespeeld... well, anyway: toch gedurende een halfuur. op een openlucht fêstivalletje, in duffel...
eigenlyk al lang niet meer echt gesoleerd hebbend, was ik dit vooruitzicht best als iets intens aan het ervaren geweest...
niet dat ik "schrik" had, dat zeker niet... door dat rete-strakke dinsdagclubben, nu al vier jaar lang zonder ophouden, ben ik, zo mogelyk, naar een nog hoger niveau van raw power doorgestoten, dan ooit tevoren... als podiumbeest dan; "ik ben een podiumbeest"...
eigenlyk al lang niet meer echt gesoleerd hebbend, was ik dit vooruitzicht best als iets intens aan het ervaren geweest...
niet dat ik "schrik" had, dat zeker niet... door dat rete-strakke dinsdagclubben, nu al vier jaar lang zonder ophouden, ben ik, zo mogelyk, naar een nog hoger niveau van raw power doorgestoten, dan ooit tevoren... als podiumbeest dan; "ik ben een podiumbeest"...
ja, dié spirit voelde ik, twee dagen tevoren al, bezig, het stap voor stap van my over te nemen...
"podiumbeest" het perfecte woord; dit effectief iets hebbende van, alles byeen, een weerwolven-metamorphose...
vlàk voor ik, uiteindelyk, op mocht, zweefden myn voeten vyf centimeters boven het plaveisel uit...
"podiumbeest" het perfecte woord; dit effectief iets hebbende van, alles byeen, een weerwolven-metamorphose...
vlàk voor ik, uiteindelyk, op mocht, zweefden myn voeten vyf centimeters boven het plaveisel uit...
dus: het is geen "schrik", vooraf - maar het is wél iets huiveringwekkends...
pas zag ik een interview met toon hermans dat ik, wonderwel, nog nooit gezien had. toon hermans is, nog altyd, de allerenige voor wie ik naar omhoog moet kyken. hy werd ondervraagd vlàk voor hy op moest, en zei: "als de mensen wisten, hoe beroerd ik my nu voel - dan zouden ze gelyk allemaal weêr naar huis rennen, gewoon om het my te besparen."
de mensen van the new power generation, als je die kent, die schynen het ook allemaal te willen bevestigen, dat prince wel degelyk ten prooi viel aan stage fright.
pas zag ik een interview met toon hermans dat ik, wonderwel, nog nooit gezien had. toon hermans is, nog altyd, de allerenige voor wie ik naar omhoog moet kyken. hy werd ondervraagd vlàk voor hy op moest, en zei: "als de mensen wisten, hoe beroerd ik my nu voel - dan zouden ze gelyk allemaal weêr naar huis rennen, gewoon om het my te besparen."
de mensen van the new power generation, als je die kent, die schynen het ook allemaal te willen bevestigen, dat prince wel degelyk ten prooi viel aan stage fright.
maar ik was daarjuist, eens aan het werk, een vàrken, people. vermoedelyk ben ik, trouwens al jarenlang, een van de allersterkste performers die belgië ooit gekend heeft. ik denk aan alles tegelyk, iedere minste kromming van één teen in de zaal resoneert... zo muzikaal als ik ben en zo erotisch...
myn timing is ook abnormaal. als ik snachts ga slapen en ik zet myn wekker om 11:24u - - dan word ik wakker om 11:23, om die wekker af te zetten. echt waar.
myn timing is ook abnormaal. als ik snachts ga slapen en ik zet myn wekker om 11:24u - - dan word ik wakker om 11:23, om die wekker af te zetten. echt waar.
ter vergelyking: een zeer moeilyke periode voor myn zelf, dat was, nog niet zolang terug, zelfs, een jaar of acht geleden, pakweg 2018, of anders 2019. toen was ik myn "persona" dus kwyt. ik wist my op het podium ineens toaal geen houding meer. vast door, in de verdere buitenwereld, een te voortdurend gebrek aan succes. waardoor ik iemand begon te spelen die ik totaal niet was. zie de photo hier onderaan. dat t-shirt, die mislukte dunne bakkebaarden. zelfs die blik in myn ogen; dat is, als je dat nu terugziet, pure pyn. en de mensen voélden dat - waardoor ze my nog méér de dieperik in joegen... ik was, zoals dat heet, "de trappers kwyt".
in dié put zal ik nu echt wel nooit meer, ooit nog, verzeild kunnen geraken. vast komen er nog de vreselykste tegenslagen op my af - maar dié naakte kwetsbaarheid, dié ontreddering, dat kàn niet meer. daar ben ik nu "te oud voor geworden".
ten eerste moet ik daarvoor myn leerlingen bedanken. vooral die marokkaanse tieners daar en toen. opeens moest ik staan lesgeven, in een school, in de échte realiteit - daar heb ik, daar en toen, keiveel geleerd. zolang als het duurde.
ten eerste moet ik daarvoor myn leerlingen bedanken. vooral die marokkaanse tieners daar en toen. opeens moest ik staan lesgeven, in een school, in de échte realiteit - daar heb ik, daar en toen, keiveel geleerd. zolang als het duurde.
en ten tweede moet ik daarvoor de bluecrew bedanken, dwz dat kleine legertje van dinsdagclubbers, van vrienden, die my dag in dag uit stéunen; dié hebben my weder opgelapt, die hebben my weêr naar buiten gedragen - naar het voetbalveld.
 |
afschuwelyk beeld. dit was ik niet. ik was, in 2018, myn trappers kwyt... ... |
 |
dit ben ik wel. die verf is niks, daar gaat het niet over. hier voél je dat ik écht ben. |
dreamer
ik was de curator van een zeer abstracte tentoonstelling in wat in myn droom zogezegd galery de zwarte panter was. precies simultaan daarmeê was er in een ruimte een paar straten verderop nog een andere tentoonstelling gaande. er waren projecties op het plafond. vooral indringend en byzonder was de uiterst vredelievende en daardoor vreugdevolle sfeer die deze droom doordesemde. iedereen was bly. het hoorde by deze abstacte kunst dat iedereen elkaâr een hand moest geven, dat was hippieachtig maar helemaal niet klef, een stroom van liefdevolle bevrydende eenheid... daaruit werd ik vederlicht wakker...
donderdag 6 augustus 2026
donderdagbunnie
nina swinnen
gaat andere horizonten opzoeken
en daarom, na jaren, ophouden met dansen;
ziehier:
haar àllerlaatste dans-optreden ooit,
is nu dinsdag, 11 aûgustus, in de legendarische dinsdagclub!
Abonneren op:
Posts (Atom)
