al myn speeldata, ziehier:
vrijdag 27 maart 2026
zaterdagbunnie
elisa waut
live in de dinsdagclub
in de schouwburg van mechelen
--- v.a.n.d.a.a.g. (zaterdag)
dinsdagclub in het cordiale clubhuis
buscemi!
southern blues society!
verjaardagsfeestje cis van kets!
onderschat / overschat
onderschat: keyser söze, die men pas ernstig neemt wanneer alles al verloren is.
overschat: la casa de papel
naar waarde geschat: de onuitstaanbaarheid van de slecht leesbare term "LinkedIn"
alternatieve feiten
1. een postduif wordt gemiddeld maar zes jaar oud.
2. ook een goudvis leeft gemiddeld maar zes jaar - doch: in uitzonderlyke omstandigheden, kan die toch wel zelfs dan twintig worden.
3. goudvissen hebben geen echte maag, en eten dus byna voortdurend. toch is het af te raden om aan goudvissen brood te geven, dat hun ingewanden namelyk doet opzwellen, met desnoods dodelyke gevolgen.
4. in zyn film "the gold rush" bestond charlie chaplin eruit, van armoê een schoen op te eten, de veters in de iconische scène wordende voorgesteld als spaghetti.
5. in geheel europa werd spaghetti voor het eerst massaal populair in de 19de eeuw - specifiek in italië bestond het gerecht natuurlyk al veel langer.
6. italië produceert heden ten dage meer dan 3 miljoen ton pasta per jaar (waarvan het overgrote deel wordt geëxporteerd.)
7. in sommige landen wordt pasta zelfs in desserts gebruikt, met suiker, melk en kaneel - wat voor veel italianen als een culinaire heiligschennis geldt.
8. eeuwenlang werden vooral in de meer afgelegen delen van italië postduiven gebruikt om berichten te versturen - maar ook bestellingen en leveringen van voedsel, zoals pasta; waardoor de postduif indirect een cruciale rol speelde in de verspreiding van pasta.
dit was: postduif – 6 jaar; 6 jaar – goudvis; goudvis – eten; eten – chaplin; chaplin – spaghetti; spaghetti – italie; italie – pasta; pasta -postduif.
evaluatie: 7 op 10; speelse maar coherente overgangen; de feiten echter weinig opzienbarende; vooral slotketen echter niet werkelyk bevredigend...
state of being, 28 maart 2026
nog eens een hele dag werkelyk aan het schryven geweest, da's een erg lange tyd geleden. met name aan het dinsdagclub-anti-sticker-boek - wat inderdaad niet echt een gyorgy konrad is, en ook niet een petrarka. toch is het litteratuur!!
luv was er intussen meê bezig, in haar eentje, voor rocco een ikea-kastje in mekaâr te vyzen. niet létterlyk ikea, maar toch iets dergelyks. het enige dat kik moest doen, was, nadien, alle overgebleven karton in stukken scheuren en by het oud papier doen - wat ook wel byna een halfuur werk vergde!...
in de late namiddag even langs geweest by myn oom-zegster carmen, dochter van myn broêr serge. ze heeft een echtwaar geniale desem-bakkery in de oranjestraat nummer 94, en vierde daar vandaag van die winkel het éénjarige bestaan. vandaaruit zeer goed "vogeltjesbrood" meêgenomen, dwz brood dat alléén maar bestaat uit noten en zaden, zonder iéts van deeg...
ook één laatste overgebleven natuur-pudding-hoorntje, waarvan de omhullende stuff behoorde tot het lekkerste dat ik ooit van myn leven geproefd heb...
een rustige voorbye week heb ik nu achter de rug. cometh de nieuwe drukte...
afterlink.
ik was zeven jaar oud. ik snapte hier niks van. maar ik kon hiervan niet meer slapen van de schrik.
donderdag 26 maart 2026
onderschat / overschat
onderschat: ivan ogareff, de slechterik bij michael strogoff.
overschat: gwent, een van de vele slechteriken by space 1999 (zie: photo)
naar waarde geschat: roderick decker, de slechterik by de a-team.
alternatieve feiten
1. katten proeven geen zoete smaken.
2. als je slaapt, ruik je niets, zelfs geen enorme, opvallende stank.
3. als je brein dénkt, verbruikt het 10 watt.
4. zeeleeuwen zyn de enige dieren ter wereld die perfect in hun handen kunnen klappen op een aangegeven rythme.
state of being, 27 maart 2025
natuurlyk de hele dag keihard aan het arbeiden geweest, zoals altyd; doch twee plateaus van ontspanning waren er ook; op een uurloos ogenblik in de zachte namiddag zy aan zy met luv naar het tweede seizoen van "antwerp housewives" gekeken, en in de vroege avond, onderwyl rocco naar de piano-les was, zelf myn ouders een bezoekje gaan brengen.
wat die "antwerp housewives" betreft, dat was in het vorige seizoen al zuivere uitlach-televisie, natuurlyk; daar hoeft ook niemand een encyclopédie over vol te schryven; echter, nu in dit twééde seizoen is die zéér flinterdunne laag van "entertainment" er helemaal afgeschoven - je ziet alleen nog maar het fascisme. de holle décadentie. àltyd maar botox en kleuterklas-ruzie - en nooit één keer één minuut een onderkenning van daklozen-problematiek, nooit één halve minuut iets over palestina.
ik sta ook zelf als artiest eigenlyk mylen ver van politiek weg en zelfs van maatschappy, ik zwelg ook zelf maar in "the art of being don vitalski" - maar dit is gewoon vies en vuil en mongloïde kapitalisme; in de jaren zeventig mocht je dat nog aanwyzen maar nu moet je daarin meêdraaien?
het gebeurt nooit dat ik iemand op zyn uiterlyk pak, hoe mottig ben ik ook zelf - maar omdat die mensen er zelf zo'n sport van maken, het van de daken af te schreeuwen, ze zich zogezegd fulltime te specialiseren in fysieke schoonheid (en omdat ze ànderen onder druk zetten, erin meê te gaan), ziehier, o opgespoten botox-generatie: jullie zien er niet gewoon LELYK uit; zelfs het voorrecht van een gezonde lelykheid hebben jullie zelf buiten jullie bereik geduwd - dit is AARTS-LELYK, een frankensteineske monsterachtigheid van onaankykbare zwellingen die jullie EIGEN SCHULD zyn - per spuit walgelyker en afzichtelyker, elke nieuwe spuit maakt die vrouwen meer en meer een volmaakte HORROR-FILM; een diarree van puil-ogen en scheurende fietsband-lippen - I DON'T GET IT.
goed.
de ene helft gaat erin meê, de andere wordt er depressief van; maar uit die béide emoties oogsten zo'n domme séries succes natuurlyk...
ik ga dit nu laten staan, om toch iedere dag "content" op myn blog te hebben staan; maar dit item hier nu net, ga ik morgen toch weêr wegdoen. is een beetje dom van myzelf, uiteindelyk heb ik er, echt waar, geen terzake doende mening over. wat ik wel oprecht vind, is dat uiteindelyk ieder maar moet doen wat ie zelf wil.
stop de genocide in gaza, stop de genocide in cuba. breng trump, netanyahu en hegseth naar den haag.
woensdag 25 maart 2026
donderdagbunnies
la manoir
beiden live in de dinsdagclub in schouwburg mechelen, deze zaterdag
onderschat / overschat
_-_Jonathan_Swift_-_NPG_278_-_National_Portrait_Gallery.jpg)
onderschat: het vermogen van de jonge billy idol om middenin een mesthoop kennelyk onaangeroerd te lopen blinken.
overschat: het idee dat het byzonder zou zyn om in de wilde natuur een zebra te zien (heb ik in africa wel eens meêgemaakt en alles was daar saai aan.)
naar waarde geschat: de scherpzinnigheid waarmeê jonathan swift in het begin van de 18e eeuw de gewoonte van zyn tyd om pruiken te dragen, belachelyk maakte als met de visie van iemand van vandaag.
kring van alternatieve feiten
2. ook een zeeleeuw leeft gemiddeld maar 15 jaar. tenminste, in de vrye natuur. in dierentuinen verdubbelt die gemiddelde leeftyd.
3. zeeleeuwen plegen in regel geen mensen aan te vallen, al kan je toch best een afstand houden van minstens twee meter en een half. in 2007 heeft een zeeleeuw in west-australië een dertienjarig meisje, dat aan het surfen was, achter een speedboat aan, aangevallen en ernstig verwond.
4. miley cyrus werd beroemd op haar dertiende, in de rol van hannah montana, in de gelyknamige disney-televisie-serie, al had ze daarvoor al een rolletje gespeeld in de langspeelfilm "big fish".
5. loudon wainwright III, die eveneens in "big fish" meêspeelt, maakte in de jaren zestig reeds furore, namelyk met de hitsingle "dead skunk", ofte voluit "dead skunk in the middle of the road".
6. de legaal verkrygbare parfumsoort "mandarina" is goeddeels gebaseerd op een geur-extract van skunk - niet van skunk in de betekenis van stinkdier, maar in de betekenis van de marihuana-soort.
7. de duitse parfum-chemicus marc vom ende maakte in 2017 parfum met de geur van geldbriefjes, zynde een curieuze combinatie van inkt, katoen, leêren portefeuilles, metalen kassa-laden en honderden bezwete handen.
8. dit was: geldbriefjes - 13 jaar; 13 jaar - big fish; big fish - skunk; skunk - parfum; parfum - geldbriefjes.
evaluatie: 9,5 op 10; zeer diverse, leerryke onderwerpen; drastische, maar toch niet-geforceerde sprongen in register; eind-aaneen-verklinking ook zeer logisch.
 |
| marc vom ende |
state of being, 26 maart 2026
ik moest vandaag nergens naartoe. toch is het geen goed idee geweest, om voor geen halve minuut uit myn kamerjas te komen. een stevige broek rond je kont en sokken rond je voeten, is goed voor de moraal! wie ben ik nu vandaag geweest? als ik een kluizenaar was geweest - ja, dan!... maar vooral myn zoon, rocco james conan, wat moet die nu wel niet gewaarworden. wat ben jy nu voor een vader.
goed bezig geweest, toch wel... ook weêr keiveel belastingen betaalt, dat is echt een byna dagelykse actieve bezigheid op zich, dat is echt in zekere zin een soort van aerobics.
de voorbereidingen voor mechelen getroffen (dinsdagclub, nu zaterdag), maar ook voor de komende dinsdagclub... altyd een overwinning op de tyd: als dat nieuwste affiche op woénsdag reeds van de persen kan rollen...
laat snachts ook weêr kunnen voort-arbeiden aan het nep-stikker-boek. dat is een dinsdagclub photo-album als een parodie op de panini-stickerboeken uit de jaren zeventig... is veel werk, doch het einde komt in zicht...
één halfuur star wars film III gekeken...
subiet voortlezen in die jeanne darc-biographie... snachts in slaap vallen by muziek is geen goed idee meer, die duizelingen van de voorbye maandag zouden deels dààrmeê te maken kunnen hebben, te weinig "open space" voor myn oren...
myn oomzegster carmen heeft myn kinderen haar zang-installatie cadeau gegeven. ik kon er niks van om die ineen te steken; maar zonder myn hulp rocco er alleen meê in zyn kamer: hoorden-ik na een halfuur ineens versterkte muziek opstygen; hy wél heeft het talent...
doordat er zoveel oorlog overal tegelykertyd plaatsgrypt, verliezen we uit het oog dat de maga's nu ook hard actief bezig zyn met een totale genocide op de cubanen...
dreamer
over twee auto's verspreid was ik met myn ouders en myn broêrs en myn zus en al die hun gezinnen aan het terugryden van een verre reis. onderweg hielden we halt op een landgoed waar boudewyn büch zyn bibliotheek was. hy ontving daar mensen als op een opendeurdag. je kon er vry rondlopen en ondertussen kon iedereen aan büch vragen stellen. na een paar keer te zyn onderbroken kon ikzelf hem vragen: "zeg, dat jy mensen in jouw bibliotheek zomaar binnen laat, vroeger zou dat totaal ondenkbaar zyn geweest. ben jij zo erg veranderd dan?" hy lachte dat weg, maar geloofwaardig: "ach neen, ik ben in waarheid altyd zo geweest zoals nu." een egel als een deurmat. een afdeling lichtgevend elektrisch speelgoed. waar stond hier hét magische boek, allicht zeer groot en met rode cover? afdeling botanische boeken, boeken van één meter hoog maar eigenlyk cheap uitgegeven...
dan was ik met büch alleen. "herinner jy je dat ik hier jàren geleden ook al eens was?" (antwoord bleef uit.)
het werd dringend tyd om voort te gaan want myn familie wilde onderhand zéker dringend verder ryden, zo laat als het intussen was. ze zaten op de trappen vooraan aan het huis. ik kon naar ze toe vliégen, door myn armen op en neêr te zwaaien. ook het landen zeer fyn. "houd je dat niet beter geheim," vroeg myn zus. die me allerlei boeken teruggaf, stripverhalen styl vintage felix-de-kat maar hedendaags, parodiërend.
lang babbelen over wie er nu zou ryden, zouden we nu niet in slaap vallen achter het stuur...
ik werd wakker met naargeestige gedachten over wiegendood, de genocide in palestina.
dinsdag 24 maart 2026
state of being, 24 maart 2026
wakker geworden met zéér nefaste, ingrypende duizelingen. als een tiener die zich voor de eerste keer stippeldronken weet, zo erg was het. het keert tot my weêr, nu ik eraan terugdenk. de hele kamer draaide. op handen en voeten naar het toilet. terug gaan slapen. drie uurs later opnieuw wakker: nog stééds die draaiingen.
naar beneden geklommen, water gedronken, motilium genomen...
die laptop kon ik wel even vergeten...
opnieuw inslapen - tot vyf uur in de namiddag...
dan ging het weêr beter, zelfs heb ik daarjuist nog probleemloos auto gereden...
voor de vyfde keer een biographie van jean darc aan het lezen. ik heb geen bladwyzer. pas na drié bladzyden begryp ik: ah ja - deze blaêren ben ik gisteren al aan het lezen geweest...
zover is het al gekomen: ik zou nu voor de rest van myn verdere leven met één boek toekomen.
ik ga nu maar meteen wéér slapen, om morgen terug helemaal in vorm te mogen zyn...
ad nêstor
leid niet de sensatie van de dinsdagclub in routine.
zeker wél de werking ervan, de rubrieken ervan en zelfs het succes ervan; maar niet de waarneming, de belevenis ervan.
maak dat de verwondering daar blyft, maak dat de ervaring steeds helemaal fris blyft.
welja, nêstor, daar ben ik dan ook niet zo bang voor; de verrassing zit er per definitie in gebouwd. weet ik veel wat die nieuwkomer "virginie sayoen" gaat doen. weet ik veel waarom jan hautekiet deze week zyn éigen keyboard wil meênemen. weten de mensen veel wie of wat "dubdorp" gaat spelen.
toch bidden wy u om uw capricieuze zegen, om die onafdwingbare x-factor.
waak over myn conditie ook, please!...
maandag 23 maart 2026
dreamer
ik zei, in myn droom, tegen iemand, ik weet niet meer wie: "eigenlyk heb ik te weinig geweend toen myn grootmoeder stierf." ik wist denk ik zelf niet juist, welke van myn twee grootmoeders ik bedoelde. "doe nu dan maar," zei myn gesprekspartner. waarna ik effectief enorm hard en langdurig begon te wenen.
na een tyd werd dit een lucide droom - waarby ik wel begreep dat ik in myn bed lag - maar waarby het zéér duidelyk voelde alsof er iemand tegen my aan lag (noot: ik slaap altyd alleen, dwz ik lig altyd alleen in bed.) dit lichaam dat languit tegen my aanlag, was geheel niet van kwade wil, en had my zelfs, aannemelyk, troost moeten bieden - maar tegelyk verwekten het onbekende en het vreemde hiervan, begrypelyk genoeg een grote schrik in my, een ontzetting, gecombineerd wel met de verlamming van slaap.
later droomde ik dat myn linkse dikke teen door een ingegroeide teennagel zo erg was opgezwollen dat ik niet meer kon lopen. "ik was nog wel zo gewaarschuwd voor dit..." die droom was ik helemaal weêr vergeten: totdat, in de namiddag, luv ermeê doende was, myn voeten te verzorgen (ik heb de chance dat dit een hobby is van luv: met allemaal zalfjes en schraapborsteltjes en tangetjes, gedurig intens myn voeten verzorgen!!...)(is ook altyd nodig, ik vereelt als een stuk rots. myn teennagels hebben meer met gesteenten te maken dan met een werkelyke mensenvoet.)
onderschat / overschat
onderschat: paul henri spaak
overschat: rick & morty
naar waarde geschat: het werkwoord "rage-baiten" zoals myn kinderen dat gebruiken.
alternatieve feiten
2. zeepaardjes zyn monogaam, en het is het mannetje dat zwanger geraakt. is dit niet typisch? dat uitgerekend een diersoort waar het mannetje zwanger wordt, monogaam is?
3. om de partner te verleiden, presteert het zeepaardje een paringsdans die uren kan voortduren. ook slaat het zeepaardje dan aan het zingen, door met zyn of haar lippen te smakken. al die tyd cirkelen ze rond elkaâr heen.
4. zeepaardjes zwemmen het liefst per twee, met hun staarten in mekaâr gekruld.
5. de grootste zeepaardensoort kan tot 35 centimeter groot worden, dwz te vergelyken met een grote fles water.
6. de voorbye 15 jaar is het aantal zeepaardjes in 's werelds wateren exact gehalveerd.
7. de krab niet meêgerekend zyn er maar weinig roofdieren geïnteresseerd in het zeepaardje, dat immers veel te beenderig is en nauwelyks verteerbaar.
state of being, 24 maart 2025
%20nam.jpeg)
de dinsdagclub in hoogstraten is altyd een piece of cake, we daarzo een echte fanbase hebbende, van fans die al lachend en dansend binnenkomen; dit kunnen we wel drie tot vier keer per jaar... goed - wél kom je, na alles, pas zeer laat weêr thuis; al het technische materiaal moet snachts nog naar steff zyn magazynen worden overgedragen. maar na een goéie gig gaat dit toch een pak vlotter dan anders.
de volgende morgen naar het salon op zondag; het goeie is dat ik er daar, als presentator, ook moê màg uitzien; het is een show voor de pyjama, iederéén is op zondag op sokken...
kortom, zeer goeie flow; er is geen énkele business zoals showbusiness.
voor één keertje hoef ik mollie op maandagochtend niét naar wevelgem te ryden (luv neemt het over); zodat ik er nu op dit eigenste moment, zondagnacht, nadrukkelyk van kan genieten en profiteren om tot in de allervroegste uurtjes te blyven voort knutselen...
we zyn bezig aan een dinsdagclub-photoboek, naar het model van een stickerboek - is kéiveel werk, maar tegelyk mag gezegd dat het wel degelyk opschiet, zal afklokken op ongeveer 44 bladzyden, drie vierden is achter de rug...
nu ga ik een tamelyk kalme week tegemoet, alleen zaterdag mechelen, maar dat is in de schouwburg dus daar ga je niet met zelf meêgebrachte gaffa-tape een loden buis moeten afplakken om het chauffage-water te stremmen...
hoofdmoot is een bepaalde belasting betaald te krygen. de vorige aanslag heb ik betaald in veertien maandelykse schyven, maar dat suckt natuurlyk even hard; deze keer zou ik willen proberen er in één ruk quasi vanaf geraken, dead-line midden mei. je kan echter weinig anders doen dan je tegen je karma aanschurken...
ik wil een socialist zyn. ik bejubel ziekenzorg voor allen, gelyk voor arm en ryk, sociale woningzorg, vry onderwys; met grààgte betaal ik daar belastingen voor, zélfs in ons land, dat objectief aanwysbaar het zwaarst belaste land ter wereld is - alleen is het vandaag nog moeilyker dan anders om die permanent verpletterende belastingen aldoor met een glimlach byeen te boksen: omdat de super-ryken nooit nog décadenter en nog fascistischer zyn geweest dan vandaag. wy maar braaf zwoegen en afdragen - en de axis of epstein maar zwelgen en zwalgen...
goed - "reddite ergo quae sunt caesaris caesari."
nu ga ik een tamelyk kalme week tegemoet, alleen zaterdag mechelen, maar dat is in de schouwburg dus daar ga je niet met zelf meêgebrachte gaffa-tape een loden buis moeten afplakken om het chauffage-water te stremmen...
hoofdmoot is een bepaalde belasting betaald te krygen. de vorige aanslag heb ik betaald in veertien maandelykse schyven, maar dat suckt natuurlyk even hard; deze keer zou ik willen proberen er in één ruk quasi vanaf geraken, dead-line midden mei. je kan echter weinig anders doen dan je tegen je karma aanschurken...
ik wil een socialist zyn. ik bejubel ziekenzorg voor allen, gelyk voor arm en ryk, sociale woningzorg, vry onderwys; met grààgte betaal ik daar belastingen voor, zélfs in ons land, dat objectief aanwysbaar het zwaarst belaste land ter wereld is - alleen is het vandaag nog moeilyker dan anders om die permanent verpletterende belastingen aldoor met een glimlach byeen te boksen: omdat de super-ryken nooit nog décadenter en nog fascistischer zyn geweest dan vandaag. wy maar braaf zwoegen en afdragen - en de axis of epstein maar zwelgen en zwalgen...
goed - "reddite ergo quae sunt caesaris caesari."
dreamer
Abonneren op:
Reacties (Atom)
