al myn speeldata, ziehier: SPEELDATA DON VITALSKI
maandag 28 september 2026
linkie
https://musicmp3.ru/artist_tom-waits__album_night-on-earth.html#.WAPx4CN96CQ
pathetisch citaat van den dag
- de dichter is zoals de prins der hemelsferen,
- de albatros, die met de storm verkeert,
- en die de boog en de boogschutters uitlacht;
- maar eens gebannen aan de grond,
- wordt hy bespot en gekleineerd,
- en wordt hy door zyn eigen reusachtige vleugels
- alleen maar tegengehouden.
astrologisch halfuurtje
dit is dus het sterrenbeeld van de waterman.
ik heb nooit begrepen hoé je hier nu wat voor een figuur dan ook, in kan zién.
(mja, ik ben dus een waterman)
alternatieve feiten
obama was de eerste president die in het witte huis bier gebrouwen liet worden.
het is statistisch bewezen; als je wil weten hoe iemand zich werkelyk voelt, moet je je veel meer concentreren op die mens zyn stemgebruik, dan op zyn gelaatsuitdrukking.
precies tien jaar geleden, noteerde ik op deze blog, dit volgende gegeven: "in seattle zyn er centra, half-crèche en half-rusthuis, waar peuters en hoogbejaarden worden samengezet - ze hebben érg veel aan elkaâr." intussen is deze ingreep, ook by ons, schering en inslag.
het lichaam dat jy nu hebt, heeft niks meer van jouw lichaam van tien jaar geleden; àlle cellen zyn inmiddels totààl gerecycleerd, inclusief die van je geraamte.
de "schoonheidsslaap" bestaat; aangezien mensen die goed geslapen hebben, meer kans hebben om als "mooi" te worden aangeduid.
datingsites met weinig leden werpen statistisch gezien meer vruchten af dan datingsite met heel erg veel leden...
de beste manier om iemands naam te onthouden, bestaat eruit om in je brein die naam te verbinden met die mens zyn beroep...
afgaande op zyn hersen-structuur, heeft een orka een véél groter empathisch vermogen dan een mens.
uit het schriftje
een vreemde vorm van afasie: hy kan de klok niet meer lezen, doordat hy daar niks meer van begrypt; maar: wel kan hy sindsdien gewoon uit het hoofd aldoor exact zeggen hoe laat het is...
"die mens is als de bliksem; in die zin, dat hy sociaal niet kan worden aanvaard zonder in zyn buurt andere mensen, die dienen als een soort bliksem-afleider."
vandaag zandlopers gaan kopen. dit is zoiets dat men, in de showbiz, jarenlang kan zeggen:"eigenlyk zouden we een zandloper moeten hebben..."- maar het is zoiets typisch dat er dan nooit van komt: écht op de fiets springen, om er een te gaan kopen. maar vandaag dus toch.
hier staat "malcolm gladwell", weet zelf niet waarom... alsook "jason mraz"...
iemand raadde my aan:"elvis and stax"... alsook "ancient aliens", een documentaire waardoor je in ufo's gaat geloven (kan je dus beter niét naar kyken...)
zeer kleine vlaamse gehuchten met desondanks overdreven kleine onder-verdelinkjes; bvb naast kontich, is er ook "kontich kazerne". of "kessel statie" versus "kessel hei". er bestaat ook "duffel mylstraat". tussen "duffel oost" en "duffel west" tiert een hardnekkige vete, ondermeer over wie de kermis mag hebben. tussen poppel en ravels was er zoveel ruzie over de vraag op welke grond deze ofte gene kapel mocht komen staan, dat dit hier de oplossing was: de kapel werd in ravels gebouwd, maar niet zonder eerst op dat stuk grond zand uit poppel neêr te strooien.
de agressie van semi-professionele fietscoereurs op de antwerpse zogenaamde fiets-o-strade; in het passeren vloeken en tieren ze alsof gewone fietsers dat fietspad eigenlyk niet mogen gebruiken.
zondag 27 september 2026
zaterdag
ja, woensdag doe ik ook "gewoon blyven ademen" in gent,
maar dat is in principe privé.
geïnteresseerden kunnen my toch wél mailen, echter.
en ja, donderdag doet de club opnieuw duffel,
maar dat is over-uitverkocht.
zaterdag deze prachtige voorstelling lukt nog nét...
state of being, 28 séptember 2027
BERINGSE BRAADWORST
ik had eigenlyk geen honger of zo, maar toch dacht ik: "okay, ik zal my daar zo'n braadworst bestellen."
misschien wel uit sympathie met die jongens. de boyscouts, of anders de chiro's, van beringen. in een soldaten-tent op het kerkplein.
op de hoek overigens een wegwyzer met daarop genoteerd: "beverlo" (cfr het gekende, littéraire kort-verhaal "binnendoor naar beverlo".)
misschien wel uit sympathie met die jongens. de boyscouts, of anders de chiro's, van beringen. in een soldaten-tent op het kerkplein.
op de hoek overigens een wegwyzer met daarop genoteerd: "beverlo" (cfr het gekende, littéraire kort-verhaal "binnendoor naar beverlo".)
toch was ik feitelyk, en wel duidelyk ook, gewaarschuwd geworden... by aankomst op de parkeer-plaats. "kerkplein,"- dan denk je: hier zal ik wel keuze te over hebben; twee of drie cafés, een staminee of een refter of een gewezen dancing.
maar: dit was beringen.
maar: dit was beringen.
- ach, dwz: koérsel, eigenlyk feitelyk...
dus wél, op de "grote markt", een funerarium, en een bloemenwinkel - maar totààl nergens iéts dat zou kunnen doen dénken aan een café.
dus wél, op de "grote markt", een funerarium, en een bloemenwinkel - maar totààl nergens iéts dat zou kunnen doen dénken aan een café.
een marktplein - met nérgens een café.
chat-gpt: "eethuis remise", albert I-laan 56.
daarvan teruggekomen, twintig minuten later, had ik natuurlyk moeten besefen: beter nu gewoon maar terug in myn dacia gaan zitten. beter nu gewoon maar achteroverleunen, en de goeie lucht opsnuiven - maar verder niks. niét, beste vitalski, in koersel-beringen het lot verder uitdagen!...
VERVOLG HIERONDER
toch zag ik myzelf by die chiro's een bekertje cola gaan bestellen. en toen zag ik, willen of niet, die dikke jongen in zyn korte broek, worsten staan braden - zestien jetons voor één braadworst. dus: 12 euro - voor één braadworst. in de dinsdagclub kryg je voor zoiets de doodstraf - maar: dit was een andere wereld. dit was een bénefiet. voor de jongens van de chiro van koersel.
die cola had ik al.
ik ging naar die dikke jongen. "zestien jetons - ja, dat zag ik al..."
"je zal," sprak 'ie, "je zal wel even geduld moeten hebben."
"je zal," sprak 'ie, "je zal wel even geduld moeten hebben."
"geen probleem."
ik was hier toch te vroeg. mollie zou toch minstens een halfuur nog op zich laten wachten.
ik was hier toch te vroeg. mollie zou toch minstens een halfuur nog op zich laten wachten.
en hoelang was ik wel niet aan het ryden geweest... dus dat helemaal moeten voortlopen daarnet, tot aan die albert-I-laan, gewoon maar om even te kunnen gaan plassen; en nu dan weêr dit moeten staan wachten by zo'n gezonde, knisperende worstenkraam, gewoon om eventjes iets te kunnen eten - dit was zelfs juist goéd. een soort gedwongen relax.
voorspelbaar genoeg scheen ik echter, geleidelyk aan, te beginnen te vergeten dat ik niet eens écht honger had.
de gehele tyd moetende staan kyken op die jongen, met zyn knypers, de gehele tyd moetende volgen hoe die in die worsten stond draaien - hoe kon dit nu, lezers, zo abstràct làng moeten voortduren?
de gehele tyd moetende staan kyken op die jongen, met zyn knypers, de gehele tyd moetende volgen hoe die in die worsten stond draaien - hoe kon dit nu, lezers, zo abstràct làng moeten voortduren?
op de nog langere duur opperden-ik: "ik ga daar op dat bankje zitten. doe teken als die worst is gebraden, oké?"
"da's goed, meneer!"
hier zat ik. tussen die snorremansen met hun bierpullen, tussen dier milfen in hun spannende witte jeansbroeken - die mensen kénden mekaâr, al veertig jaar lang; dus wie was, dachten zy, die vreemde eend daar ineens, daar op die bank - met die cola in zyn twee handen?...
ondertussen was er aan die worstenkraam een integrale sliert àndere wachtenden ontstaan. verdomd, dacht ik, als die nu nog eens zouden worden voorgelaten ook!
dus - ik kon naar niks anders meer kyken - onafgebroken die dikke chirojongen met zyn knyptang in de gaten houden, aan die door god verlaten bradende braadworstenkraam - hoe kon dit nu ZO OVERDREVEN, ZO OVERDRéVEN LANG DUREN????
goed, hy liet inderdaad ook wel helemaal niemand voorkruipen.
dwz: ook die anderen moesten blyven en blyven staan wachten...
maar: hy deed toch ook nooit teken naar my.
na DRIE KWARTIERS EXACT, beste lezers, ging ik uit myzelf dan maar terug naar de kraam, langs opzy, tactvol die anderen "voorbystekend" (maar niet écht voorbysteken was dit - ik was hier natuurlyk al véél langer dan zy!) "het zal nu wel," zei ik, "in orde zyn - geef nu maar!"
"welke saus?"
"ketchup!"
okay...
hy deed er uit zichzelf geen ajuin-schellen by??
"de servietten zyn op."
-- mja...
dat had ik ook al wel eerder vernomen, al toen ik die cola was gaan halen; een meisje had toen uitgeroepen: "de servietten zyn op!"
geen lachertje, echter: een braadworst, bovenop een kromme homp brood, met dààr bovenop een halve liter ketchup - zonder een serviette??...
ik ga aan zo'n houten tafel zitten - de enige voorts lége tafel in de buurt.
goed.
goed.
ik zit nét, klaar om te byten - telephoon.
"papa, waar ben je."
"ik zit op het marktplein. da's twee minuten van het dans-centrum vandaan."
klik.
na tweehonderd seconden staat ze voor my. mollie die my aankykt, maar die niks hardop zegt. maar die, langs alle beschikbare melkwegstelsels om, toch wél tot jahwe zelf, goed articulerend, uitroept: "dààr zit - myn marginale vader. met, waarom toch alweêr, zo'n vieze, vette braadworst in zyn handen. hier aan zo'n tafel, zyn vingers onder de ketchup - precies zoals die zwervers waarmeê hy bevriend is. hy is even erg als den charles. hy is even erg als den tonnie hond..."
"kunnen wy direct verder? ik ben hier al van tien uur smorgens, ik wil nog een zondag-àvond hebben."
nog één hap probéér ik (= 12 euro geweest...)
we lopen voort.
by de auto, aan de laadbak. "wat ben je nu weêr aan het uitsteken..."
"ik kom eraan."
"ben je nu die braadworst - in een stuk krantenpapier aan het wikkelen??..."
"d'r is hier nergens een vuilnisbak."
"d'r is hier nergens een vuilnisbak."
"komaan nu, papa... doe nu eens één keer gewoon..."
state of being, 27 séptember 2026
hey leeuwinnen-temmer... bedankt dat ik in vorst, na de gig, totaal niet heb moeten helpen afbreken... de afbraak in vorst is steeds ei zo na dé zwaarste van allemaal - alleen oostende is nog pakken heftiger. maar de volgende dag, vandaag, zaterdag, had ik een matinee voor de boeg, de kempenkrak 2, live in wuustwezel - als ik wél had moeten helpen vooral die lampen van bob meê af te breken, zou ik uiteindelyk, na alles, pas rond zes uur smorgens in bed hebben gelegen - om er om tien uur weêr uit te hebben gemoeten.
ja, in dat éne jaar toen ik circus-directeur was en leraar engels tegelyk: toen waren dat soort werk-schedules schering en inslag... dat is nu vier jaar geleden... harder dan toén, heb ik nooit in myn leven ooit gearbeid... de voormiddag-speeltyd brak aan; myn leerlingen renden de speel-koer op; ik legde myn hoofd op myn bureau-blad; ik viel metéén in een diepe slaap; exact tien minuten daarna kryste de school-bel - en kon ik myn papieren rap weêr uitpakken voor de volgende les...
maar zie: dat is toen dan ook geëindigd in een mini-burn-out, in concreto zich dit vertalende naar wat ik heden pleeg te noemen een soort "schedel-ruis"; het leek een soort tinnitus maar dan zo diép in myn oren dat dit eigenlyk in myn schedel zich afspeelde...
de doctoren konden totaal niks vinden, dus dat moet iets "psychosomatisch" zyn geweest - mind you: psychosomatisch is NIET hetzelfde als denkbeeldig. het is er wel écht. maar het wordt getriggerd door je psyche.
als artiest die quasi dagelyks de meest experimentele sound-checks moet overleven, is tinnitus iets waar ik doodsbang voor ben. die wil je niet te eten moeten geven: myn talloze goede vrienden in het vak, die er effectief en voorgoed meê opgezadeld zitten.
ik wil nu dan ook niet dansen op hun leed wanneer ik wél hier eventjes uitdrukking geef aan de blijdschap die my doorspoelde toen ik, na een paar maanden, mocht inzien, dat die "schedelruis" geleidelyk aan toch weêr helemaal was opgehouden met bestaan. dat had ik al niet meer verwacht, ik had gedacht: dit is nu voor altyd. myn kinderen waren met elkaâr aan het praten - maar ik hoorde niet wat ze zeiden...
doordat jy, daniël, helemaal zonder my die afbraak in vorst voor rekening nam, heb ik drie uurs langer kunnen slapen dan door beëlzebub berekend was - dank!...
vandaag, de kempenkrak in "den blommaert" in wuustwezel, ging goddelyk goed. daar ben ik meê in myn nopjes. dat we daar toch maar mooi in geslaagd zyn, tussen de soep en de patatten door: om op die beroemde voorstelling, "de kempenkrak", een volwaardige opvolger te hebben kunnen scheppen.
dreamer
waar de meeste dromen van mensen ook volgens geleerde antropologen veel meer over schaarsten en angsten en falingen gaan dan over succes en geluk, droomden-ik vannacht dat er in de goeie zin van de term iets misliep met myn bankkaart; ik stak die in de automaat, en er bléven maar briefjes uitkomen; duidelyk was dit een fout want zoveel staat er nooit op myn rekening, met twee handen samen moest ik de bundels blyven opvangen en op den duur in allemaal tassen wegproppen. luv was erby, ik zei: "zou jy eens kunnen checken of die nu op een of andere manier toch een weêrslag heeft op myn saldo?"
zaterdag 26 september 2026
donderdag 24 september 2026
vrydagbunnie
pooky de pixie
straks, vrydag 25 séptember,
live in de legendarische dinsdagclub,
gc ten weyngaert, vorst
alternatieve feiten
1. op het moment wordt het hoogste iq ter wereld gedragen door de australische wiskundige genaamd "terence tao", die een iq heeft van 230.
2. de eerste president van zimbabwe heette canaan banana.
3. regenbogen bestaan ook snachts. ze worden dan "maanbogen" genoemd.
4. de langste wiskundige vergelyking ooit opgesteld, bedraagt 15.000 bladzyden.
5. de vaakst van duitse universiteiten gestolen boeken zyn boeken over rechten.
6. slechts een vyftigtal new yorkers woont 240 meters boven de grond, en dat zyn alleen super-ryken.
lucky cow
langs een canadese podcast, al dryvende met de auto, vernam ik dit volgende bericht nog eens, lezers; namelyk dat er in rusland nu koeien bestaan, die, in een lelyke, klamme stal staande, een virtuele zonnebril wordt opgezet, waardoor zy opeens het idee krygen, zich in een mooi, groen, uitgestrekt grasveld te bevinden; dwz virtual reality voor runderen; en dit alleen maar met de bedoeling, dat ze dan betere melk zouden produceren.
ten stelligste moet dit verboden worden! mensen mogen voor myn part 24 uur per dag met zo'n bril op hun koude neus, van de indruk profiteren dat ze van smorgens tot savonds gratis in een goed belichte porno-film rondrennen - zolang ze daar maar zélf voor kiezen. die sprakeloze dieren kiezen daar niet zelf voor. dus dat is dierenmishandeling in het kwadraat: ten eerste omdat ze het in waarheid niet goed hebben, ten tweede omdat ze bedrogen worden. als die koeien het niet goed hebben, moeten zy geen bril op, maar moeten zy een betere leefwereld krygen. en als je ze dat niet kan geven, dan moet je geen koeien houden. en dan moeten wy maar plat water drinken. want het ergste vind ik nog die achterliggende bedoeling; die beesten schyn-gelukkig maken: alleen maar opdat ze ons dan betere melk zouden geven. alleen maar daarom.
uit het schriftje
een lollige grap die ik pas opving in een gesprek tussen jowan petit en king freddie. iets over een leerkracht, die zich de wanhoop voorby wist. hy doet het raam van het klaslokaal open en declameert tot zyn funeste leerlingen: "moet ik soms springen?? is dàt soms wat jullie willen??" waarop die leerlingen hem zeggen: "dat moet je zelf weten, meneer - maar àls je wil springen moet je rap zyn, want subiet is het speeltyd."
dat schynt dus écht te zyn gebeurd, maar ik begreep niet: by freddie in de klas, of by jowan in de klas?
die freddie vertelde ook hierover; hun lokaal had vooraan een klein verhoogje; daarop stond de bureau van de leraar. vlak voor die binnenkwam, schoven de leerlingen die bureau tot voorby de helft van de onderkant van zyn poten over de rand van dat verhoog. die leraar ging altyd, op een bepaald moment, op zyn bureau zitten; die vlogen dan tezamen totaal overkop, leraar én bureau; en dan kreeg hy die bureau in volle vaart bovenop zyn lyf.
iedereen lachen.
(om het nog eens vanuit dàt perspectief te bezien, dwz vanuit dat van de lol van de leerlingen; dat helpt me vandaag om de streken van myn éigen leerlingen nu vandaag te relativeren, enigszins...)
onderschat / overschat
 |
| die cover is goed maar dat binnenwerk valt tegen... |
onderschat: jimmy haskell, de arrangeur.
overschat: de tekenaar giraud, toch wel...
naar waarde geschat: "der goldne topf", door e.t.a.
hofman (eigenlyk eerder lichtjes overschat...)
pech en geluk
pech: tamelyk platte band, waardoor fietsen niet leuk is.
geluk: definitief terug onder de levenden.
etymologie
"op de bonnefooi", dwz. "op goed geluk";
is een vernederlandsing van de franse uitdrukking "de bonne foi", dwz. "te goeder trouw".
ofwel misschien van "(la) bon voie", de goede weg.
"voie" komende van het latynse "via", dwz "weg".
ranking
TOP 10
snelste dieren
1. slechtvalk
2. stekelstaartgierzwaluw
3. fregatvogel
4. spoorwiekgans
5. jachtluipaard
6. zeilvis
7. gaffelbok
8. marlyn
9. blauwe gnoe (photo)
10. bruine haas
2. stekelstaartgierzwaluw
3. fregatvogel
4. spoorwiekgans
5. jachtluipaard
6. zeilvis
7. gaffelbok
8. marlyn
9. blauwe gnoe (photo)
10. bruine haas
alternatieve feiten
2. de saguaro cactus, die gemakkelyk zes meters hoog wordt, wordt 300 jaar oud.
3. instinctief begint een moeder haar pas geborene meteen te kussen. zo neemt de moeder virussen en bacteriën van het kind over, om daartegen dan anti-stoffen te produceren, die ze aan het kind kan offreren langs haar moedermelk.
4. de grootste groenten ter wereld groeien in alaska, wat komt omdat er daar in de zomer 20 uurs per dag zonneschyn is.
state of being, 24 séptember 2026
gewoon blyven doorgaan. niet te vaak achterom kyken, met of zonder snorkel. zoals ook een bergbeklimmer. als dié naar beneden kykt, wat dan? "eventjes kyken wat er daarbeneden nog gebeurt... kyk 'ns hoe diep, intussen..."
extreem lang blyven liggen slapen vandaag, wel tot een uur of drie in de namiddag - gebeurt anders echt NOOIT.
het rare was dan ook wel dat ik de voorbye dinsdag, dus daags te voren, een fenomenale energie-boest ervoer. na een weekendje kwakkelen van keel-ontsteking naar maag-zweer en weder terug, wist ik my dinsdag opeens - oprecht - zo fris als een hoentje. natuurlyk: het clubhuis zat weer 'ns bomvol, wat energie gééft - maar toch zelfs los daarvan. ad nêstor zyn werk.
myn broêr serge wilde dinsdagnacht al aan het affiche voor 29 séptember beginnen, dus moest ik thuis, nog nà de club-night, achter myn bureau: om nog die gehele handen-arbeid te doen; en daarna nog, zoals jullie weten, dat heilige douchen en plouchen... in mollie haar douche, die immers in gent huist. dus ik ging ook pas slapen om een uur of zes. niet zonder eerst, in bed, nog een halfuurtje lezen. ik kàn niet slapen zonder eerst (desnoods maar een halfuurtje) lezen.
luv was rocco vanmiddag van school gaan halen, maar die moest aanstonds nog naar de logopédie - dus had ik alsnog tot een uur of halfzeven savonds het "kot voor myn eigen" - altyd goed als je moet recupéreren.
hoofdmoot is toch maar, dag in dag uit, die mailbox zien te doorwaden. je hoeft je nooit af te vragen: "wat zou ik nu eens verzinnen?" tegen dat je beneden in je box bent aanbeland, is die vanboven weêr helemaal aangevuld. MAAR, eerlyk alles byeen: ik ben ermeê in myn element.
goeddeels heb ik, vier jaar terug, myn artistieke bezigheden (boeken schryven, monologen schryven, toneelstukken repeteren), ingewisseld met de besognes van een soort van impressario. ja, zoals elke goéie organisator, ben ik een warhoofd dat, alles byeen, voor dit soort van arbeid juist helemaal niét in de wieg was gelegd.
al vier jaar lang moet ik vier keer per week een line-up samenstellen; om 19:00u erick harrison, om 19:05u nancy, om 19:10u touwtrekken - maar: vreemd genoeg kryg ik van dat moment, wanneer die slots weêr eens allemaal netjes by mekaâr vallen, een fynzinnige kick die, seismographisch nagetrokken, precies even groot is als wanneer er zich een goeie dichtregel voor my openbaart.
ernst löw formuleerde het my wel eens zoals hier volge: "jy deejayt - maar dan met mensen. in plaats van plaatjes, leg jy mensen op." eerst erick, dan nancy, dan ponpon pidou: ook dàt is syntaxis, ook dàt is litteratuur.
later op de dag met luv verder gekeken naar de té trage série "maxima", op streamzz, en vervolgens met rocco james conan "iron man 3" voltooid. (ah ja, ik had hem beloofd dat ik hem myn marvel-ranking zou aanvullen - is lâstig want er zit nu al zoveel shitty brol tussen dat ik de verschillen onderling al niet meer weet. zie (hopelyk) hieronder.)
het is nagelbyten tot de mid-terms. de oranje incontinenticus gaat daar natuurlyk zyn ice-géstapo's op afsturen. en dan blyven we en blyven we in dit moeras zinken - net zolang tot, met het sponsor-geld van musk, tom van grieken, beste lezers, ook my persoonlyk naar een concentratiekamp laat worden overgebracht. en jou ook. dit zien jullie toch allemaal hopelyk duidelyk? het voorbye jaar zyn er in de v.s. ongeveer 140 concentratiekampen gemaakt, die nu allemaal zyn volgepropt ook, en waar nu aanhoudende gemarteld en gefolterd wordt.
Abonneren op:
Posts (Atom)
