nieuw sinds vandaag: zondag 2 aug: dinsdagclub op kerkstraat plage, antwerpen
al myn speeldata, ziehier:
https://vitalskiblog.blogspot.com/search?q=agendareality
maandag 16 februari 2026
zondag 15 februari 2026
onderschat / overschat
onderschat: de therapeutische dimensie van verzamelen.
overschat: jouw eigen nieuwsgierigheid naar de actuele verfilming van de she-hulk (en toch...)
naar waarde geschat: bill evans.
alternatieve feiten
1. in de battle of hastings, in 1066, voerde william de conquerer een leger aan van 7000 mannen uit normandië en bretagne.
2. in het derde middelbaar lazen wy in ons handboek daaromtrent één zin, die we moesten onthouden, en die ik nu nog steeds weet op te zeggen:"all day, the battle raged."
3. de eerste photo's van de ontwikkeling van een mensen-embryo, werden gemaakt door een zweed, namelyk lennart nilsson, in 1965.
4. loopgraven moesten zigzaggen, zodat vyandelyke granaten die in de grachten ontploften, minder ver konden reiken. plus: als de vyand in de gracht kwam gesprongen, kon men by het wegvluchten gedurende een minder lange tyd in de rug worden geschoten.
5. wanneer begonnen rockartiesten hun gitaar on stage kapot te slaan? je zal weten dat dit begon dankzy pete townsend, in 1964, in london; maar wist je dat het die eerste keer per ongeluk gebeurde? zoals 'ie wel vaker deed, tilden-'ie zyn gitaar alleen maar hoog op; per ongeluk raakten-'ie het plafond; direct begreep hy: ik zal dit nu meteen een paar keer opnief doen, zodat het opzettelyk lykt.
6. de rubriek "alternatieve feiten" eindigt nooit op een onpaar getal.
state of being, 16 febrauri 2026
opdracht: vernoem een drietal gedurende de voorbye dag plaatsgegrepen hebbende momenten, and that's it.
woonkamer-voetbal met rocco, terwyl het buiten serieus heftig aan het sneeuwen was, klaarblykelyk. enigszins bezorgd over luv en mollie, die met dat gevaarlyke weder van neêrpelt naar huis reden - aan zestig in duur over de snelweg, zo vernam alvast sms-matig.
als rocco zyn bal zich richting myn goal bewoog, riep ik telkens net op tyd uit: "time out!!" ook de hele tyd uitspraken zoals: "herinner jy je nog dat jy héél vroeger soms toch wel min of meer kon winnen?" of ook: "misschien wil jy eigenlyk liever, in plaats van voetballen, macramé gaan doen?"
nu op dit moment is het kwart na twaalf snachts. er is totaal geen eten in huis - behalve harde prefab-pannenkoeken in de koelkast. daarstraks waren er wel frieten maar dat waren er te weinig. zo te horen is het bezig met druipend te regenen, en vlak naast my zit op zyn kussen pitouche. dat is het kussen dat dient voor myn elleboog. daarstraks in de zetel in de werkkamer mankeerde ik zo'n kussen daar, en dat zit je de gehele tyd te typen met een gehéven elleboog, vanuit de kracht van je bovenarm; gewoon daarmeê alleen een moment verkwanselend dat er éigenlyk toe was voorbestemd om een gelukkig moment te zyn geweest (rustig thuis in de zetel zitten typen; is dat het geluk? toen ik achttien was, dacht ik van wel; en nu myn leven daar helemaal naar is ingericht, is het mylen te laat om op die stellingname nog terug te komen.)
ja, vroeger kon ik dat: uren en uren en dagen en dagen aan één stuk voort aan één verhaal zitten schryven, op een stoel aan een schryftafel zelfs... dat lykt my nu afschuwelyk... heden schryf ik alleen nog maar "tussendoor", zoals chamfort op losse papiertjes die in een verzamelmand belanden.
als rocco zyn bal zich richting myn goal bewoog, riep ik telkens net op tyd uit: "time out!!" ook de hele tyd uitspraken zoals: "herinner jy je nog dat jy héél vroeger soms toch wel min of meer kon winnen?" of ook: "misschien wil jy eigenlyk liever, in plaats van voetballen, macramé gaan doen?"
nu op dit moment is het kwart na twaalf snachts. er is totaal geen eten in huis - behalve harde prefab-pannenkoeken in de koelkast. daarstraks waren er wel frieten maar dat waren er te weinig. zo te horen is het bezig met druipend te regenen, en vlak naast my zit op zyn kussen pitouche. dat is het kussen dat dient voor myn elleboog. daarstraks in de zetel in de werkkamer mankeerde ik zo'n kussen daar, en dat zit je de gehele tyd te typen met een gehéven elleboog, vanuit de kracht van je bovenarm; gewoon daarmeê alleen een moment verkwanselend dat er éigenlyk toe was voorbestemd om een gelukkig moment te zyn geweest (rustig thuis in de zetel zitten typen; is dat het geluk? toen ik achttien was, dacht ik van wel; en nu myn leven daar helemaal naar is ingericht, is het mylen te laat om op die stellingname nog terug te komen.)
ja, vroeger kon ik dat: uren en uren en dagen en dagen aan één stuk voort aan één verhaal zitten schryven, op een stoel aan een schryftafel zelfs... dat lykt my nu afschuwelyk... heden schryf ik alleen nog maar "tussendoor", zoals chamfort op losse papiertjes die in een verzamelmand belanden.
rond negen uur savonds met rocco james conan verder gekeken naar "predator - badlands". toen tien jaar geleden rocco zes was, was de predator-reeks te brutaal om naar te willen kyken met je kinderen op schoot; inmiddels is er een beweging gebeurt in twéé richtingen: myn zoon is ouder geworden - én die predator-reeks is kinderachtiger geworden; dus zo vallen ze nu tezamen. juist zoals ook deze twee bewegingen elkaâr tegemoet zwemmen: machines worden alsmaar menselyker, en mensen worden, met hun botox, hun opgespoten lippen en hun bygeknipte neuzen, ook zelf alsmaar robot-matiger. dat is dat americaanse débiele schoonheids-ideaal van de jaren 70, dat nu met trump helemaal is teruggekomen; linda evans - caroline leavitt, victoria principal - kristi noem. NEEN dit is voor die aloude actrices een flagrante belediging, myn excuses.
zaterdag 14 februari 2026
onderschat / overschat
onderschat: de hel van de saxofoon in specifiek jaren 80 hitsingles
overschat: de manier waarop geluidstechnisch "johnny & mary" van robert palmer is geproducet.
naar waarde geschat: de filmscenario's van sponge bob
alternatieve feiten
1. robert smith vindt morrissey helemaal niet goed ("pretentieus", "intellectueel op een belachelyke manier".)
2. morrissey vond live aid and band aid helemaal niet goed ("beroemd worden op de rug van hongerend africa").
4. johnny rotten had een bloedhekel aan elvis presley ("een hele generatie jongeren wordt door elvis gecorrumpeerd.")
5. volgens getuigen uit zyn entourage vond elvis presley robert goulet (zie photo) zo’n irritante zanger dat hy hem “echt haatte” - en zelfs eens met een geweer op de tv zou hebben geschoten toen goulet erop verscheen (precies dat elvis wel dikwyls op tv's heeft geschoten...)
6. in las vegas ging elvis soms in het holst van de nacht in zyn pyjama aan een of ander gokautomaat staan, zonder een minste vorm van security, terwyl honderden fans dan rond hem stonden. het gokken kon hy dan urenlang volhouden.
state of being, 15 fébruari 2025
mollie savonds gaan ophalen by een vriendin: in de wapenhaghestraat, berchem. aan een paar huizenryen van een exotische, zeer dramaturgische soort... je kan niet zeggen "dramatisch", dàt immers willende zeggen:"onheilvaardig"; dus noem ik dit dan maar "dramaturgisch"; voor myzelf dit willende bedoelen:"uitnodigend tot verhalen-vertelling"; gone with the wind... vermoedelyk zyn dit burgerhuizen uit de jaren dertig? met aparte, vooruitstekende portalen en verfynde voortuinen en ook souterrains... natuurstenen dorpels, hoge ramen, versierde daken...
jammer dat dit per definitie honderd jaar oud moet zyn... dat de mensheid totaal geen gevoel meer heeft voor ornament, alleen nog maar voor functie...
het weder was uitzonderlyk klam en onherbergzaam. zo kwam dit avondtafereel te baden in een algehele louis cuperus-alinea...
het weder was uitzonderlyk klam en onherbergzaam. zo kwam dit avondtafereel te baden in een algehele louis cuperus-alinea...
met rocco james conan naar "predator - badlands" gekeken. ik had die prent al wel eens eerder gezien, maar dan clandestien - en toén vond ik hem zeer slecht; intussen snap ik dat dit kwam doordat toén de beelden low-res waren. predator-films bekyk je voor 95% voor hun grafiek. in ieder geval, nu vond ik hem wél zeer tof. dwz de eerste twintig minuten, althans. daarna wilden-'ie gaan knutselen.
hy, dwz myn zoon, is de demo-gorgon, uit "stranger things", aan het namaken. een paar dagen geleden had ik een groot onderdeel daarvan gewoon weggegooid, met de vuilniskar; ik dacht dat dit restafval betrof, ik wist niet dat dat die demogorgon zyn tanden waren. dus zodanig schuldig was ik, dat ik méé aan zyn werktafel ben gaan zitten, om de schade te recupereren.
intussen draaiden we bruno mars. ergens in juni gaan luv, mollie, rocco en kik naar bruno mars zien - in berlyn...
léctuur
het zal er voor het verdere draaien van de wereld niet toe doen, maar lezende in de biographie van ivo michiels, kan ik die man nu ook alsmaar minder goed uitstaan. de reden is niet zyn allicht enigszins, of iets meer dan aangebrande, verleden tydens de oorlog; "hy was nog jong", dat klinkt lullig maar op totaal andere manieren heb ik ook zelf kei-domme dingen gedaan toen ik jong was (ooit heb ik toon hermans wel eens horen zeggen: "ach, tot myn vyftigste was ik eigenlyk een domme boerenlul." dat leek me ontzettend - namelyk omdat ik toen zelf maar dertig was. "hoe kan je nu zo'n énorm deel van je leven doorchassen - tot je 50e, dat is quasi je héle leven." nu sta ik daar al een béétje begripvoller tegenover.) maar wat my wél hard tegensteekt is dat onvermogen om je verdomde eigen kind liefde te geven - NO MATTER. hetzelfde met thomas mann en hugo claus, ik knap daar kei-hard op af. stikken jullie maar in jullie literaire status, in jullie literaire pryzen - als jullie niet eens vaderliefde in huis hebben, sukkels. - - dat vond ik al erger; definitief ondraaglyk leest ivo michiels' bereidheid naar - dat dan weêr wél - zyn kleindochter wanneer die ineens opduikt; het totaal walgelyke is namelyk dat hy meteen neêrschryft dat die seksuele gedachten in hem wekt??? fuck dat!!
pas op, nog steeds vind ik deze biographie op zich werkelyk een juweel. dat is uiteraard de verdienste van de biographe.
state of being, 14 februari 2026
daarstraks, savonds, mocht ik in de prachtige schouwburg van mechelen een tien minuten voortdurend fragment voorlezen uit myn spectaculaire gedicht "de zevende lotus". dat zyn gaan zitten op een stoel, net als in oostende vorige week, maar nu dan in zo'n toneelzaal in plaats van een kroegkamertjes, was een goed idee; rechtopstaand heb je veel minder controle over de afstand tussen je mond en je microphoon. en wat moet je daar staan te staan? zitten is echt veel meer natuurlyk, en het schept ook geen nodeloze lichaamsbewegingen die aan zo'n gedicht toch nergens iets toe bydragen. - het was een erg hypnotisch gebeuren, alleszins werd ik er zelf helemaal stoned van. nà die tien minuten weêr in het balcon in het verdokene, was ik totaal afgemat, en rilde ik, zoals ik had toen ik pas was beginnen op te treden, op myn twintigste. er is aan die "de zevende lotus" niks frivools. dit gedicht en de performance ervan is voor my een kwestie van leven of dood, zo is het echt.
wat niet wegneemt dat het een erg lollige avond was, met liz naar daar, met liz en zingende inge weêr terug.
myn dochter kwam thuis toen ik moest vertrekken; gelukkig is nu subiet zaterdag het gezin de hele dag tezamen. vermoedelyk.
ik heb een uitzonderlyk goed leven. de goden hebben my echt voor het allerbeste opzygelegd. ik kryg gewoon onafgebroken ieder halfuur een cadeau. ik val gewoon permanent van de ene behaaglyke verbazing in de andere zoete verwondering, het is niet anders...
donderdag 12 februari 2026
prent vd week
stilaan ben ik evenwel beginnen in te zien dat in dit soort kleurige, hoge-pixel-achtige indrukwekkende landschapsdoeken, de 19e eeuwse americanen beter waren dan de europeërs...
de legendarische, come see
reserveren aangeraden
(normaal moét je niet reserveren voor het clubhuis maar deze keer misschien best toch wel...)
onderschat / overschat
onderschat: ken van roose
overschat: paul hardcastle
naar waarde geschat: de nationaal belgisch volkslied
alternatieve feiten
2. scheten zyn effectief brandbaar, toch zeker wanneer ze, zoals meestal, hydrogeen en methaan bevatten (een kereltje by ons op school vroeger, dwz toen ik zelf nog een scholier was, maakte daar dan ook geregeld een show van, een briqeut aan zyn achterwerk aanstekend op het juiste moment - ook als niemand anders in de klas daar zin in had.)
3. die kerel werd genoemd "de grote jean". hy rende over de speelkoer zonder zyn armen te bewegen. dat is, naar myn oordeel, een zeer vreemd gezicht: iemand die rent - terwyl zyn armen strak verticaal naast zyn lyf blyven hangen.
4. in de rubriek "alternatieve feiten" mag je nooit stellen "dit of dat is vreemd", want dan verkondig je geen feit maar een opinie; wat wél kan, om dit dan op te lossen, is het als volgt formuleren: naar myn mening is dit vreemd, naar myn oordeel is dit vreemd, etc. want daarmeê gaat het dan inderdaad weêr om een feit.
5. de herfst van het jaar 1888 waartydens jack the ripper actief was, wordt officieus geheten "the autumn of terror".
6. het krioelt in puerto rico van de leguanen, al werden die daar pas in de voorbye jaren 70 voor het eerst geïmporteerd.
state of being, 13 februari 2025
eigenlyk gewoon niét geslapen. en toch energiek. eigenlyk alsof ik myn krachten uit de lucht gryp. zoals die ene tibetaan die zich, zittende op een berg, zo extreem weinig bewoog, dat hy zo weinig energie verbruikte dat hy kon overleven op wat de lucht hem aanvoerde. volgens de legende kan zoiets niet, maar de wetenschap heeft het bewezen.
dinsdag, eêrgisteren, was een uniek feestje. we hadden sowieso een briljante line-up - maar door een kruising van lot en toeval, passeerde mathieu terryn onze kassa, al vroeg op de avond, en niet zonder zyn zeer intelligente wederhelft bregje iding, bovendien. ik weet, vrienden, goed genoeg, of course, dat sommige supersterren in de club, graâg rustig-aan aan de bar gaan zitten, zonder te moeten werken, maar deze ging zélf aldoor op zyn stoel staan schreeuwen. dus liep ik hem dan maar aldoor af te roepen - "backing vocals: mathieu terryn!!..." ha-ha... hy droeg ook zelfs myn jasje on stage (dank aan lies robbeneiland)...
toevallig was het ook echt pokkendruk in het clubhuis, dick turpin was al komen zeggen: "don vitalski, luister hier - nog vyf man méér," zei hy, "en wy gaan moeten zeggen, dat ze er niet meer by kunnen."
eind 1980 kwam de politie naar steve strange toe, toentertyd eigenaar van clubhuis "the blitz" in london. "je hebt àldoor te veel volk in huis!" zei de politie. "als we hier nu nog één keer één persoon méér dan 350 aantreffen, ga je voor àltyd dicht - én draai je de bak in!" "ok, ok, beloofd!" zei steve tegen die pigs. ---- next day: meteen 350 man in de tent. "we zitten vol," zegt steve strange tegen zyn eigen soort van dick turpin. "nu dus echt niémand, niémand meer binnen laten!" nog op datzelfde moment werd er aangebeld. wie meldde zich? het was mick jagger. die wilde, nu eindelyk, wel eens beleven, zei hy, wat die blitz helemaal voorstelde. steve strange hoorde zichzelf tegen mick jagger de woorden uitspreken: "sorry, we zitten vol. we kunnen je niet binnen laten, sorry."
later wilden journalisten dit verklaard hebben als zou steve strange mick jagger niet hebben binnengelaten: omdat hy de rolling stones "afgezaagd" zou hebben gevonden...
woensdag, gisteren, meteen daarna, hadden we dan, zoals jullie weten, die totààl uitverkochte minardschouwburg, die helemaal wegsmolt. nu dan weêr met sioen en zo... hoe kan dit??...
vandaag dus zonder één halfuur slaap wel mooi de hele tyd geslaapwàndeld.
morgen doe ik een fragment uit myn stuntgedicht "de zevende lotus" in de stadsschouwburg van brugge...
behalve dat ik myn dochter een beetje mis, alles dik in orde op de lauriergracht.
woensdag 11 februari 2026
blog op woensdag
"vooruit met de kuit"
-- vandaag, woensdag, live in de Legendarische DinsdagClub
in de Minardschouwburg, Gent
geen twintig tickets meer; be fast:
maandag 9 februari 2026
onderschat / overschat
onderschat: voor kinderen het gevoelen van zandkorrels tussen de tanden.
overschat: star wars
naar waarde geschat: bad bunny
alternatieve feiten
1. cactussen hebben een soort geheugen, waarmeê ze klimaatsoorten herkennen en kunnen voorspellen, om daarop de snelheid van hun eigen groei te determineren. dwz als ze aanvoelen dat het warm en droog gaat worden, remmen ze expres hun eigen groei een beetje af.
2. op het moment houdt ice ongeveer 70.000 mensen gevangen.
3. "el diablo rastrero", ofte "de kruipende duivel", is een californische cactussensoort die in zekere zin kan kruipen; hy verlegt zyn nieuw opkomende wortels; zo kan hy na enige jaren honderd meters verderop staan dan waar hy begonnen was.
4. die gevangenen van ice zitten verspreid over 212 concentratiekampen overal verspreid in de v.s., maar natuurlyk ook in guantanamo en el salvador en co.
5. de cactus-drug peyote werd bezongen door diverse auteurs. artaud: "peyote breekt je open", door aldous huxley (zie: photo): "peyote zet je waarnemingen op een kier." octavio paz: "peyote denkt na over zichzelf."
6. iets meer dan twintig extra concentratiekampen zyn op dit moment in america in de maak.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
