al myn speeldata, ziehier:
donderdag 16 april 2026
gloednieuwe alternatieve feiten
2. het nederlandse "april" staat dus dichter by het latynse origineel dan het franse "avril", waar de "r"-klank de plausieve p-klank naar een fricatieve v-klank heeft meêgetrokken.
3. met diezelfde letters "vril", bestaat er een stripverhaal dat heet "de virl", een kleine sf-stripreeks van dick matena, eind jaren zeventig. kwam ik soms tegen in de bibliotheek, maar werd daar dan altyd een beetje wagenziek van.
4. wél is nochtans mooi dat na een pauze van veertig jaar, in 2010, dick matena die reeks ineens heeft verder gezet, - karakter!
5. het woord "livrei" komt van het latyn "liberare", wil inderdaad zeggen bevryden maar wil tevens zeggen "overhandigen"; het waren de kleêren die door een adelyke werden uitgedeeld aan zyn personeel.
6. er daalt iets over my neder waardoor ik acuut niet meer kan verder bloggen. tot morgen, vrienden...
P.S. volgens my bestaat er ook zoiets als "de wraak van de wril"... een dupuis-strip dacht ik... toch kan ik er niks van vinden...
woensdag 15 april 2026
drie films gezien
het voordeel is: als je een film gaat bekyken die je helemaal nooit eerder zag, dan kan het altyd gebeuren dat je die na drie kwartier weêr moet uitzetten wegens te teleurstellend; ik ben dan altyd echt depressief om die verloren tyd.
hieronder de drie films, dus...
I/III
nog eens bekeken naar aanleiding van de filmtip van diane broeckhoven in het salon op zondag.
op voorwaarde dat ze goed gemaakt zyn natuurlyk, dragen films over het oost-europa van achter de muur, sowieso myn belangstelling weg (het wiene niet?)
dat acteer-werk is totaal goddelyk. je vergeet gewoon dat dat niet écht is, dat dat maar een film is.
ook onovertrefbaar in zyn anti-sentimentalisme. byvoorbeeld: enige jaren na de val van de muur, komt het hoofdpersonage zyn ergste vyand terug tegen. in alle americaanse films van vandaag, zou die slechterik een pak rammel van jewelste krygen. hier in déze prent, zegt het hoofdpersonage hem alleen maar: "tuh... te bedenken, dat mensen zoals jy, het vroeger voor het zeggen hadden..." en dat is alles...
het is naar myn ervaring echt lang zoeken naar films die zo slim zyn - zonder te zyn gefabriceerd. dwz er zyn wel meer slimme films, maar dan voel je steeds ook het clevere laboratorium dat daarachter werkzaam is geweest, terwyl hier dit voor my echt overkomt als eenvoudigweg integer.
II/III
1992.
vlagdekschip van de ninetees.
om méérdere redenen een teletydmachine, met name omdat ik toen ook zelf zo'n rondjagende oppervlakkige vrygezel was, met een passie voor vrouwen - dat op een piëdestal zetten van een zogenaamd fataal aantrekkelyke vrouw; inderdaad heb ik dat vandaag gewoon totaal niet meer in my, dat is totààl voorby. maar zelfs toen al distantieerden-ik my van de general feel van deze prent.
ik ben ook niet zo'n fan van de vertelvorm in een film. het hoofdpersonage zegt: "iedereen heeft wel iets van een sadist in zich..." en dan wéét je: nu gaan er twee, drie scenes volgen, om ons by dat praatje een plaatje te bieden.
toch heb ik de prent uitgekeken, wat wil zeggen dat ik hem wél goed vond, en ook heb ik er, gewoon in myn eentje in de zetel, vier, vyf keren echt hardop meê gelachen.
III/III
river's edge
1986.
ik zag hem ergens in 90.
dus ook mooi 36 jaar geleden.
missing link tussen "blue velvet" en "twin peaks". met de slechterik van blue velvet (hopper), met de vermoord aangetroffen jonge lady van twin peaks. effectief dan ook gemaakt meteen na blue velvet, met dezelfde verantwoordelyke voor photografie.
met een piepjonge keanu reaves; achteraf gezien had er méér in die zyn carrière moeten zitten, dan nu die snel uitgeholde john wick...
toffe prent, ook goed dat ie maar anderhalf uur duurt, i like that.
state of being, 16 avril 2026
aan zee, oostduinkerke, hadden myn kinderen, mollie en rocco, zoveel logies, dat er daar geen bed meer vry was. zodoende ben ik dan maar, te antwerpengrad, na de gebruikelyke dinsdagclub-sessie, de hele nacht wakker gebleven, vooral converserende met myn broêr serge (die doet àltyd nachtjes door), via mail welteverstaan, werkende aan het anti-stikker-boek. rond zes uur smorgens dan toch naar de kust gereden, om daar twee uurs later te arriveren (raar wel: hoe druk het reeds was op de baan, zo vroeg op de dag...) eens netjes in het strandappartement aangekomen, nog tot een uur of elf koffi gedronken, vernemend omtrent alles van het zoal gebeurde (rocco james conan was met kleêren aan in water gesprongen; te laat beseffend dus ook met zyn gsm in zyn broekzak. bareuh...)
om elf uur vertrokken zy naar plopsaland en viel ikzelf in slaap: op de grond. wegens té plotsklaps té slaperig en lam om my nog te kunnen voortbewegen.
overdag lezen in de biographie van patrick conrad - alsook bellen, tussendoor, met een paar advocaten, inzake een naderby komende rechtszaak. met een tussenpauze van ongeveer drie uurs, twéé uitgebreide standwandelingen opgebracht, de eerste keer naar het noorden, de tweede keer (in schemerval) naar het zuiden...
nu is het halfelf savonds. ik lig in myn slaapkamertje. doe het rustig aan.
morgen rond het middag-uur weder terug naar de stad waarvan ik officieel nachtburgemeester ben...
dinsdag 14 april 2026
date
vandaag is het zover!
de dinsdagclub GIGT!
exact zoals de dinsdagclub dit zo enorm goed kan!
waar?
IN HET DINSDAGCLUB CLUBHUIS !!
nog een verdwaalde photo
die dag toen myn eigen vader my niet herkende
ik ging hem op deze manier een goeie dag zeggen, en hy zei in alle ernst: "je komt me bekend voor".
artwork caroline wardenier...
"liefde is..."
VOOR het internet kon je dit soort dingen NOOIT te weten komen...
die afgryselyke série "liefde is...", die in de jaren 70 zo kolossaal populair was...
dus getekend door ene "kim", dwz kim casali uit nieuw zeeland...
oorspronkelyk een paar prentjes die ze voor haar man maakte, voor hun nakende huwelyk...
de série loopt nu nog stééds, in meer dan tachtig kranten wereldwyd...
àltyd gewoon maar één prentje, àltyd beginnende met "liefde is....
de man is intussen gestorven wel...
ze lyken wel echt op die tekeningetjes...
postcard I/III
groeten vanuit oostduinkerke
om twee uur snachts
net terug van een wandeling door het barre donker
deed serieus deugd
byna drie uur aan één stuk door doorgestapt
postcard II/III
zicht vanuit onze woonkamer
maar dan al rond negen uur savonds
god bless this panorama
god keep away them bouw-ondernemers
bless dit allerlaatste enige stukje duin-met-zicht-op-zee...
III/III
hier zou ik nu eigenlyk drie maanden lang willen zitten...
(maar niet helemaal... iedere dinsdag wel eventjes over en weêr voor myn goeie vrienden, zoals subiet - dat zie ik wel zitten.)
zondag 12 april 2026
reklaâm
het dinsdagclub
nep-stikker-boek
de geschiedenis van de dinsdagclub in 460 nep-stikkers!
verschynt eind april !!
waar was je te zondag
molly
was een absoluut fabuleuze wendy
in peter pan
door "stage academy"
dommelhof, pelt
state of being, 13 avril 2026
vandaag is de dag dat viktor orban tegen de vlakte ging. hy verloor vooral: doordàt jd vance daags tevoren extra reklaâm voor hem was komen maken.
karma.
de kracht van waarheid.
zoals jullie weten, gingen myn béide kinderen in première dit weekend, en is dat zowat myn belangrykste bezigheid geweest.
voorts is het "de boer, die ploegde verder"... nieuwe data, nieuwe affiches... nieuwe stukjes tekst, nieuwe afbetalingen.
overdag zonnig warm, snachts angstaanjagend koud en onherbergzaam...
nu moet ik weêr verderdoen, weinig lees-verhaal dus voor jullie vandaag - maar er is wél weêr een loop-langs-het-water-vlog voor jullie, hieronder.
(op facebook worden myn filmpjes veel meer bekeken dan myn teksten, maar op deze blog is het andersom; bloggers kyken naar die filmpjes quasi niet om, dit is een werkelyk léés-publiek.)
intraludiunilium
de eppo's uit 1981...
dat waren de eppo's die ik als kind niét had...
hoe fenomenaal intrigerend als ik er prenten van zag,
of als ik er één los nummer van te pakken kreeg...
ze waren van een andere, oudere styl...
zo voelde je de essentie van de betekenis van "geschiedenis"...
dreamer
ik had nnog eens een boeken-winkel-droom. is meestal pathologisch, ook nu weêr. een antiquariaat. een heleboel oude vergeelde boeken die niet echt interessant waren, maar daar tussendoor ook juist extreem boéiende, mooie, verslavend aantrekkelyke boeken; een zeer antieke felix-de-kat, rode kaft... ook de keuze: wil ik nu die héél erudiete oude schriften, die ik uiteindelyk toch niet zal lezen, of deze oude eppo-magazines die ik nooit eerder zag, en die ik vermoedelyk wél echt zou lezen? een frustratie: de mooie boeken die ik byeenverzamelde om te zullen kopen: die werden ene puinhoop, waarin ik dan die magische boeken meteen weêr niet meer terugvond. de bedoeling was dat ik "eventjes" in deze winkel zou binnen springen, luv was er by - maar ik kon alsmaar niet ophouden met snuisteren, of met koortsachtig doorzoeken; op den duur "was het al halfzeven" en was luv allang voort; nu stond rocco alsmaar te wachten tot ik klaar zou zyn, hy was wel geduldig maar toch voelde ik my wel schuldig - en toch kon ik gewoon niet ophouden, kei-vermoeiend. op den duur begreep ik gelukkig dat dit een typische droom was, en dankzy dat inzicht kon ik er eindelyk aan ontsnappen.
ik denk dat de droom ook te maken heeft met de verwezenlyking van, dankzy myn broêr serge, het nep-stikker-boek; als gadget, als avontuurlyke pulp-litteratuur, als ding van anarchie én schoonheid in één, is dat boekje van exact zo'n magie als in zo'n gemiddelde boekendroom...
Abonneren op:
Reacties (Atom)
