maandag 31 augustus 2020
agenda dees week
nu donderdag alvast van 12u tot 14u...
pech en geluk
 |
| Bijschrift toevoegen |
geluk: wat ik tamelyk onverwacht inzag toen ik m'n bankrekening checkte vanmiddag
onderschat / overschat
overschat: blind willie mctell
naar waarde geschat: city trips
actua
het jammere aan die volslagen maanzieke mondmaskers is alleen maar het idee, dat er een medische noodzaak voor moest worden ingeroepen. stel je voor dat onze leiders gevoel hadden gehad voor moderne kunst, en dat ze het ons dààrom verplicht zouden hebben; "vanaf morgen allemaal, voor het komende jaar, een mondmasker voor!" "waarom?" "om dààrom!"
dàt zou aan onze samenleving een mooi accent hebben gegeven; een meta-standpunt, om onszelf te bekyken; een welgekomen, open ruimte voor de speelsheid des levens. dàt zou prachtig zyn!
state of being, 1 september 2020
vroeg opstaan. wim helsen zei me wel eens: héél vroeg opstaan, is veel minder moeilyk dan tàmelyk vroeg opstaan;- en zo is het maar net...
evenwel: toen ik om halfnegen smorgens in de leraarskamer van schilde present tekende, bleek dit op één of andere manier, een misverstand, en ben ik dan toch maar, na een halfuur afwachten voor niks, naar myn àndere school, naar die van schoten overgereden, namelyk voor een workshop, waar ik evenééns werd verwacht; voor een special rond het zogenaamde "vier-laden-model"; een werkgroep waarby je moet uitmaken, of bepaalde fictieve leerlingenproblematieken moeten worden aangeduid als "eenmalig en licht", dan wel als "frequent en licht", dan wel als "eenmalig en heftig", ofwel als "frequent en heftig". zeer goed om hiervoor vroeger te zyn opgestaan; met een laat-avond-kop zou je op den duur al gaan invullen "eenmalig en frequent." toch zyn dit mineure problemen, vergeleken by de inlogcodes des levens.
daarna langs myn ouders geweest, dus rond twaalf uur smiddags, om daar een jungle-verhaal van myn vader te lezen, iets rond fawcett (1867-1925) en de city of Z, en ook om myn moeder haar gehoor-apparaat daar eens te bestuderen. dit is geen grap: ook voor het bedienen van zo'n gehoorapparaat moet je tegenwoordig op je gsm een app downloaden, en ook déze geraakte niet ingelogd!!
de mensheid is TOTAAL om zeep... totààl!!...
in de namiddag thuis was het voornamelyk opboksen tegen de slaap, alsook tegen de zeer luidruchtige krys-crises van mollie, die ten eerste vannacht te weinig geslapen had, maar die ten tweede sowieso byna niet te overleven is...
in de late namiddag gingen we met z'n vieren een fiets kopen voor rocco james conan. die moet morgen ook naar school, immers. we hadden er op voorhand voor naar de fietsenwinkel gebeld, maar toen we daar in effect helemaal aankwamen (by benno's, op de turnhoutsebaan) zei de winkelbediende doodfris: "waren jullie het, die daarvoor hadden gebeld!!" maw: vier minuten voor ons, waren er àndere klanten geweest, en die waren nét voor onze neus met dat laatste model aan de haal. triestig voor rocco; maar: gelukkig laat die zich niet al te moeilyk getroost worden, byvoorbeeld met brol van twee euro in de wibra vlak daarnaast...
nu terug naar die smartschool... daarstraks, op school, geraakten-ik niet ingelogd. dit is nu het alfa en omega van myn gehele existentie: ingelogd geraken op de modem van het atheneum van schilde...
dreamer
ik zei tegen een leerling dat ie een beetje "aan het slabakken" was, maar toen pas zag ik, dat die leerling zyn ouders hier ook waren, en die begonnen die leerling nu overdreven op zyn kop te geven. als ik dit geweten had, had ik liever helemaal niks gezegd...
zondag 30 augustus 2020
pech en geluk
geluk: een klusser gevonden die àlle brol wil komen ophalen aanstaande donderdag...
actua
 |
| (c) lectrr |
dat schandaal rond die dode roemeen komt jambon goed uit - omdat ze onze aandacht wegleidt naar een sector die, onder zyn "beleid", een verstikkingsdood sterft.
toen er protesten waren tegen zyn schrapping van projectsubsidies, was zyn onmiddellyke repliek: "hebben jullie een beter voorstel? ik sta daarvoor open!"
dwz: je komt op restaurant. je krygt vieze soep. de kok zegt: "hebben jullie een beter recept? ik sta daarvoor open!"
state-of-being, 31 augustus 2020
een zondag met vele regenbuien - zoals het past, om zomers af te ronden. optenief praktisch de gehele dag aan het ruimen geweest, wat dus ook wil zeggen dat ik weêr flink wat podcasts heb kunnen beluisteren. luv heeft intussen voor mollie een hoogslaper in mekaâr gevezen, absoluut geen lachertje... ik zou het zelf totaal niet kunnen...
tussendoor toch ook weêr vier boekjes verpatst - dwz vier verschillende boekjes, aan één en dezelfde persoon. dat is ook juist essentieel; ik zoek 300 mensen die maandelyks àlles van me willen hebben, met hier of daar één los nummer is er geen beginnen aan...
voorts komt het goed uit dat dit schooljaar gaat beginnen zonder dat er zich tegelykertyd ook allemaal stresserende optredens afspelen. you cannot serve two masters. een jaar en een half geleden ervoer ik dit als een nederlaag: na dertig jaar quasi professioneel theaterwerk, nu, op myn 48e levensjaar, ineens om den brode te moeten gaan lesgeven (heeft ook wel te maken met drastische styging van materiële behoeften, door toedoen van het gezinsleven); maar nu, 18 maanden verderop, wil ik alleen maar die leerlingen een zo goed mogelyke dienst bewyzen, een middenweg tussen "chill" en "gain", en alle rest kan me gestolen worden.
all is well in kromski's hell...
x
zaterdag 29 augustus 2020
pech en geluk
geluk: aan de telephoon vernomen dat de kassierster van de mekanik stripwinkel dit zeer kleine zwarte toch zeer slecht zichtbare dingetje op de vloer van haar winkel had weten aan te treffen
uit het schriftje
"het leven is een camera die naar achteren beweegt," aldus rob scholten in een interview. hy daarmeê bedoelende: hoe ouder je wordt, hoe meer omgeving je ziet, en dus hoe meer verbanden je kan leggen.
"de stoicynen waren niet tegen gevoelens en/of wilden hun gevoelens niet onderdrukken; alleen waren ze tegen de architectuur die het verstand nadien omtrent die gevoelens helemaal uitbouwt." (rené ten bos)
een van de meest intrigerende personages van charles dickens: een figuur systematisch genoemd "the gentleman in small clothes". nicholas nickleby heeft het vreselyke weeskind smike van het weeshuis verlost en te rusten gezet in zyn achtertuin; maar daar komt om de haverklap de "gentleman in small clothes" van by de buren over de muur loeren en rare gezichten trekken, super-eng... "an old face in which were a pair of most extraordinary eyes: very wild, very wide open, and rolling in their sockets, with a dull languishing leering look, most ugly to behold."
state of being, 30 aûgustus 2020
eêrgisteren, zynde vrydag, alleen met m'n beide kinderen op stap geweest, met name naar kelly, de coiffeur op de bredabaan (kreatos.) dit was nooit eerder gebeurd, en was erg speciaal; "op zyn 's zondags". aan de parkeerautomaat kenden-ik onze nummerplaat niet vanbuiten - maar rocco james conan wél, in myn plaats. toen ikzelf aan de beurt was om te worden gecoiffeerd, gingen rocco en mollie uit shoppen op de bredabaan. rocco zeer angstig maar mollie onverwyld.
ik ben bly dat ik geknipt ben, een frisse kop doet wonderen; lang vuil haar is als een zorg op zichzelf - maar zeker is het vandaag ook niet té kort, want ook dat is héél erg. (die kelly is erg goed, maar gezegd moet dat ze rocco en mollie ditmaal zo "subtiel" heeft geknipt, dat luv nadien vroeg: "zyn jullie wel geweest? is hun haar alleen maar gekamd en geföhnd, in plaats van geknipt?"
1. my voorbereiden op het nieve schooljaar, vooral door zo rustig mogelyk eens door dat gehele smartschool-aanbod te navigeren. zonder drang, niet "op zoek" naar iets, maar gewoon om vanalles te ontdekken. en 2. nog eens het gehele huis uitmesten, vanboven tot beneden; morgenmiddag komt er een avonturier met een vrachtwagen langs, die alle kilo's en tonnen brol komt opladen en wegryden, om ons ervan te verlossen; kapotte printers, uitgedroogde verfdozen, boomtakken, broeken zonder een ritsaansluiting, speelgoeddozen zonder een dobbelsteen; theaterkôstuums, konynenhokken, té oude puzzels...
en toch wél ben ik 3. tussendoor bezig, de laatste hand te leggen aan het cowboyboekje... is vooral veel werk voor m'n broêr serge, die er een serieus staaltje grafiek van maakt.
opgeruimd staat zeer netjes, deze dagen. aan iedereen met een neiging tot depressies, is reeds sinds langer dan vandaag myn vaderlyk advies: doe de afwas! breng die brol naar de glascontainer!
 |
| deze photo schept een juiste sfeer, maar is niet authentiek (geplukt van het internet) |
dreamer
ik moest reserveren voor een optreden van bob van laerhoven ergens in het antwerpse, maar zeer opgetogen kwam die me vertellen dat zyn hele reeks was uitverkocht. ik had ook geen tyd om metéén te reserveren want ik vatte nu net voor een week een buitenlandse reis aan. dan moest ik, omdat de middagpauze voorby was, van het café terug naar school. te voet? net iets te ver. met de auto? maar wat moest de vriendin dan doen, die by me was? - myn broêr serge en zyn vrouw woonden in onze ouderlijke huis in vosselaar en lieten daar een zwembad aanleggen...
dakkan / dakkanni
dakkanni: de aangroeiende overbelasting van het ocmw door het fascismerende beleid inzake werkloosheidsuitkeringen.
vrijdag 28 augustus 2020
rolling stone magazine schreef over deze elpee: "chris stein zal wel te veel eerbied voor iggy pop hebben gehad, om hem tegen te houden wanneer hy vals zong."
maar diens stripteken-collega jijé kwam in zyn eigen reeks, blondie en blinkie, tot de volgende ontdekking:
er bestaan verscheidene soorten marsupilami's.
die van robbedoes is een "marsupilami franquinsis",
deze hier is een "marsupilami africanus".
een van de verschillen is dat de "marsupilami africanus" geen staart heeft.
afterLink
je moet niet altyd "oké" zeggen. je moet niet altyd "sorry" zeggen. je moet niet altyd leuk gevonden worden.
donderdag 27 augustus 2020
waar was je ten donderdag
jammer van de wazigheid van de photo...
state of being, 28 aûgustus 2020
nog eens opgestaan met de wekker; meteen koffi geconsumeerd, én, tegelykertyd (!), myn tanden gepoetst, om daarna snel van de camping te staraja roessa waar ik toef, rechtstreeks naar radio rix in de gryspeerstraat in deurne te ryden, voor myn wereldberoemde radio-programma (dit is ongebruikelyk; alle vorige keren bleef ik de nacht tevoren in antwerpengrad slapen, speciaal voor deze job...)
die actrice in het eerste uur, sofie-joan, zag er zo goed uit, zo fris, jong en onberispelyk, dat ik my als vroeg bejaard interviewer byna geïntimideerd wist, en dus ook byna geen vragen meer durfde te stellen. heel anders dan, meteen daarna, romeo spinelli, met wie ik al myn gehele leven zo eens een gesprek had willen hebben, simpelweg doordat ik nieuwsgierig was naar zyn biographie, en je daar nergens veel over kan terugvinden.
nu blykt dat die prachtige man, én zeer goede zanger, eigenlyk nooit fulltime muzikant is kunnen wezen; dat ie jarenlang op de haven heeft gewerkt, en ook enige tyd als taxichauffeur...
de maand zit erop, maar er is een aanzienlyke kans dat, in opdracht van cc deurne, dit programma toch wel nog gaat doorlopen, ik hoop heel hard van wel, en myn fans ook; het is de leukste bezigheid die er bestaat...
na die gesprekken opteniéf naar staraja roessa gereden, namelyk om myn gezin daar te gaan ophalen. lichtjes zonnig, de auto weêr goed volgepropt.
inmiddels zitten we met pak en zak terug in antwerpengrad, klaar voor de reusachtige tredmolen, die we nu, mét mondmasker voor, klaar aan de leiding weten staan... zoals gebruikelyk op zo'n moment, ben ik nu maniakaal aan het opruimen geslagen. de brol, de rotzooi en de overstuff waar ons huis tot in iedere kleinste nis meê volgestouwd is geraakt, heeft zyn kookpunt bereikt, àlles moet eruit!!
vannacht ga ik ook weêr, ten slotte, een paar boekjes inpakken en verzegelen; de voorbye nacht weêr een facebook-offensief doorgevoerd hebbende, zo toch weêr een kleine tiental aankopers getroffen. eigenlyk niet eens een tiental mensen, maar wel slechts een pààr mensen, onder wie er zich twee gevallen voordoen, die gelyk àl myn boeken bestellen. dié zyn myn àllerbeste vrienden!
 |
| romeo spinelli trad telkens opnief op op een parking in vremde. meestal stonden er tien mensen te kyken, maar opeens kwam er byna honderd man; toen kwam de politie, en had ie ei zo na een proces aan z'n been... |
donderdagbunnies
de eerste is een collega van me op het atheneum van schilde
de tweede is een verzamelaarster van àl myn boekjes
agenda
(google "mix cloud studio vitalski radio rix")
Abonneren op:
Posts (Atom)
