dinsdagbunnie

tamara van riel

uit het schriftje

ik ben zo erg verstrooid (deuren laten openstaan, per ongeluk de verwarming de gehele nacht laten draaien, et cetera), dat luv tegenwoordig, voor ze gaat slapen, alle kaarsen in huis verstopt. omdat ze het anders dus niet meer vertrouwt.

    het is nog maar een korte weg naar huize herfst-rust... 

daarjuist, rond één uur snachts, naar de broodautomaat hier om de hoek (deze nota hoort trouwens eigenlyk onder de rubriek "state of being - maar: soit...) de machine nam myn kleingeld alsmaar niet aan. op een ogenblik komt er een man achter my te staan. "wat is er aan het handje, meneer de nachtburgemeester? doet ie het niet?" herkend te zyn geworden als de antwerpse nachtburgemeester; het was aardedonker, onder myn paraplui; het regende dat het goot; ik droeg een mondmasker voor, én myn onnozele leesbrilletje had ik op myn neus - dit vind ik toch echt ongelooflyk, hier ben ik fier op als een twaalfjarige!

    het was de man van de automaat zelf, die net overal zyn machines aan het vullen was. hy gaf me zomaar twee broden cadeau, uit zyn bestelwagentje vol met broden.

extreem slecht

gag

"zyn de photografen weêr pleite?"

waar was je te maandag

in mollie haar slaapkamer

zyn er nu vliegenramen aangebracht.

door die mooie ruiten in het venster

baadt deze kamer nu in een mooie, 17e eeuwse atmospheer...

state of being, 30 november 2020

stille, bedryvige maandag, met niemand in huis behalve kikzelf. de eerste versie van myn "notitie-boekje" helemaal klaargestoomd (boekje voor februari of maart; een verzameling losse flodders, onwillekeurige invallen en essays van vyf zinnetjes); dat nu eventjes laten liggen, om pas half december met een frisse blik nog eens op terug te kyken.

    voorts actief bezig geweest met het "rendier-boek" te verkopen, langs facebook en langs mail, en zélfs met flink wat resultaat, reeds mogende stellen dat meteen en alvast reeds de drukkosten zyn geledigd. fyn!!!!

    voorts uitgebreid getelephoneerd, ondermeer met de legendarische feest-organisator gori, die aanstaande woensdag te gast is op de podcast "antwerpen in de jaren negentig". over hoe die in de zillion met boy george in aanraking kwam, en tezamen met deze beroemde man uiteindelyk in het hilton van brussel belandde. over hoe die een feest organiseerde voor luc tuymans in dresden maar zelf uiteindelyk niet kon gaan wegens de mazelen.

    inmiddels werd het halfacht savonds. het zyn yskoude nachten maar byzonder kalme, goede dagen.

gori

dreamer

ik had een relatie met een ex van me, die ik hier maar niet by naam zal noemen. intussen was zy echter lesbisch geworden, en was ze aldoor met haar vriendin. ergens dacht ik, dit is wel rock&roll, maar tegelyk was het toch vooral eenzaam en op een of andere manier beklemmend. in diezelfde droom werd er een optreden voorbereid met myn aloude band "de oranje houtzagery". kris verdonck deed de casting en blééf maar muzikanten by inzetten. ik dacht; met zovelen op het podium zal er niet veel te verdienen vallen, maar zolang zy niet klagen, is het goed voor my, het is kris zyn verantwoordelykheid...

afterLink.

prent vd week

reklaâm

verschynt aanstaande vrydag

nu reeds te reserveren

langs vitalski3@gmail.com

17 euro inclusief verzendingskosten

gesigneerd, beperkte oplage

140 bladzyden

pech en geluk

pech: myn voorraad postzegels begint te slinken

geluk: de voordeur van sisi seyfert

verdwaalde photo

die helemaal links is denise matthews, dwz die later de zangeres werd van "vanity 6".
    wat een byzonder sfeervolle photo...

waar was je te zondag

te zondag was ik thuis, maar te zaterdag liep ik de dichter geert bries tegen het lyf... 

extreem slecht

state of being, 30 november 2020

een zich lastig door de dag heen duwen... niet zéér lastig, slechts enkel enigszins ongedurig... wel iéts kunnen doen, maar eenvoudigweg veel minder dan gepland... toen els crawls op bezoek kwam, rond 15u in de namiddag, was kik in de zetel zelfs juist helemaal in slaap... ik geraakte doodleuk niet meer wakker...
    wél heb ik een zekere vertaling voor mekaâr gekregen van het liedje "last christmas", om aanstaande vrydag te gaan opnemen in cc rix, voor het luisterspel, dat uitkomt rond 15 december: "de naam van het rendier", maar dan als een podcast...

    de avond is echter nog jong... alles komt goed... 

dreamer

in het holst van de nacht begreep ik: dit is zo'n evidente droom, het kàn niet anders of ik ga die onthouden!- maar toch ben ik hem nu weêr kwyt. uiteraard. 

-end

 

afterLink

leuk!

prent vd week

(c) jan brueghel

pech en geluk

pech: "the queen's gambit" vind ik maar niks, ik ga het zelfs niet verder uitzien...

geluk: de komende vier dagen kan ik in principe uitslapen...

interludium

gag

als je per ongeluk een pondcent in het potje steek is dat jouw brute pech, gast! 

state of being, 28 november 2020

wat het project van de maandelykse boekjes betreft: eerst een paar keer iets aangevat geweest dat nergens naartoe ging, maar my nu onderhand, kennelyk, voorgoed vastgebeten in het verzamelen van stukken uit de rubriek "uit het schriftje". daar heb ik een goed gevoel by, vooral doordat ik zélf benieuwd ben om dit te lezen; al schryvende, of beter gezegd al "sorterende", ben ik nu vooral zeer geboeid aan het lézen... goed voor een goeie zes uurs arbeid per dag, toch wel...

    om de benen te strekken, om te voorzien in rocco james conan zyn verjaardag volgende week, maar ook reeds om my voor te bereiden op het weekje wissant midden december, rond drie uur in de frisse namiddag naar de beo-stripwinkel gefietst, en my daar een stevige buit verzameld; onder andere nieuwe albums van "wunderwaffen"; maar toch weêr niet zonder, in de winkel tussen de boeken, een zekere angstaanval. ik blyf de lokale winkels steunen, maar zoals op deze blog al vaker opgeworpen: het grasduinen in boekhandels ervaar ik alsmaar meer als een nachtmerrie, het eerste kwartier kan ermeê door maar daarna begint het my ondraaglyk te beklemmen; de onmogelykheid om àlles te zien, en daarmeê zodoende de vergeefsheid om er met zékerheid het béste uit te pakken...
    al werd ik vertederd door een ventje dat, kennelyk, bezig is de marsupilami's te verzamelen...

    voorts hier in huis de onverdroten voortzetting van 's jaars kolossale huiselykheid - nu reeds, aldus, sinds de 13e maart. de kinderen, de bordspelen. het met zyn vieren naar "flodder" kyken. alleen aldoor onderhuids dit nerveuze wachten op de komst van "de naam van het rendier", welk kerstverhaal vandààg reeds de baan op had gemoeten!!...

dreamer

eersteklas nachtmerrie. met myn ouders, myn broêrs en myn zussen was ik in houten tuinhuizen op vacantie aan een bosrand in ninove. tweemaal na mekaâr kwam myn broêr serge uit dat bos vandaan met bloed op zyn gezicht; in dat bos verbleef er een bende geweldenaren, die iederéén die daar durfde te komen, op deze manier toetakelde. die tweede keer liet ik het er niet by, en belde ik de politie. die organiseerde een confrontatie met die schurken, aan myn voordeur. later werd myn schrik bewaarheid en zag ik vanuit myn huis het grotere, centrale huis in lichterlaaie staan. daar was onze gehele huisraad. iedereen, myn ouders maar ook myn tantes etc, waren druk doende, uit het huis te redden wat er te redden viel. ook zelf trotseerde ik, eigenlyk met weinig schrik, de vlammen, om op de eerste verdieping uit een houten ladekast (àlles was van hout) myn vele manuscripten en notities en andere papieren in zakken te steken en naar buiten te dragen. het vuur was weelderig maar er scheen toch flink wat gered te kunnen worden. hoofdbekommernis was evenwel dat die pyromanen die dit hadden gedaan, to het eind der tyden een bedreiging zouden blyven.

-end

afterLink..

zaterdagbunnie

carolina

prent vd week

pech en geluk

pech: na december loopt myn podcastserie op radio rix weêr af.

geluk: myn pa is weêr in de tuin komen werken.

reklaâm

 gloednieve aflevering (dit ontslaat my gelyk van ànder werk op deze blog vandaag...)

ANTWERPEN IN DE JAREN NEGENTIG

aflevering 7 - starring

NIGEL WILLIAMS & TOM NAEGELS

https://open.spotify.com/episode/1UwL05aU612M0TVHOCivKC

over portishead en general motors, teek-magazine en zuiderzinnen;
paul mennes, den buster, brick van dijck; de visa-affaire en dead man ray.

lectuur

deel twee van "keizerin charlotte" is verschenen. deel één vond ik reeds subliem; die bespreking vind je terug via de link hieronder; maar toen maakten-ik wél nog de bemerking: misschien is dit alleen maar "goed", maar ervaar ik dit als "heel goed", gewoon doordat dit boek my toevallig op een perfect moment in handen is gevallen.

    deel twee bevestigt nu evenwel, hoera, dat dit inderdaad een fantastisch ding is. enorm expressief, totaal authentiek. met weinig te vergelyken, tenzy misschien wel onderbrengbaar by de old school jijé ("don bosco"). yzersterk scenario bovendien; ten eerste gewoon steengoed verteld (gezwind, net genoeg detail, nergens vals sentiment); ten tweede gegrond in een nog altyd veel te weinig naverteld stuk fascinerende geschiedenis: onze belgische  keizerin in het 19e eeuwse, door guerrilla's verscheurde mexico. waanzinnig boeiend. echt.

laatste woorden

de drie kinderen van leopold I; de tweede leopold, filips, en charlotte.

leopold I was de kwaadste nog niet. anti-royalisten beweren dat er met hem "zomaar iemand" op de troon kwam, maar deze man, uit beieren (coburg ligt in beieren) was wel een top-diplomaat, in tyden waarin diplomatie voorts geen hoge toppen scheerde.

   

op zyn sterfbed waren de laatste woorden van leopold I:"...charlotte!"

gag

uit het schriftje

als de kinderen gespeeld hebben in de machine-kamer, myn werk-biotoop: dan kom ik die kamer naar binnen gestapt met een volstrekt stoïcynse gelatenheid, klaar voor àlles. vandaag viel het nog meê - maar het gebeurde wel twéé keer op één dag, één keer smiddags en één keer savonds.

    vreemd, er is een beperkt aantal merkwaardige boeken dat mollie steeds uit de kast neemt om te laten rondslingeren of opstapelen of weet ik veel wat ze ermeê doet; het gaat onder meer om een strindberg-biographie uit 1910. dat is spookachtig, gezien wat voor verdoemd iemand die strindberg was...

overschat in liedjes: de kreet "come on".

hoe kan dit: wat is dat nu met dat oneindige gezeik over kerstmis (is al twee maanden bezig!!) - terwyl onze kerken toch compléét leêgstaan?? het kerstfeest is toch het verjaardagsfeest van jezus? de ontmaskering - van ons crypto-katholieke europa...

een aforisme van chamfort (1741-1794) (zie de vroegheid van die data):

    een meisje zei tydens de biecht: "ik beken een jongeman geloof te hebben geschonken." waarop de priester antwoordde: "hoe vaak?" 

dreamer

ik had in myn handen een stripverhaal over het leven van myn vriend de geluidstechnicus geert vanbever. het is een prachtig ding maar om een of andere reden zou het niet legaal zyn om het boek werkelyk uit te brengen. jammer, zo dacht ik.

-end

afterLink

er is een nieve blake en mortimer verschenen, mét zelfs een terugkeer van het gele teken...

vrydagbunnie

llyn keating 

prent vd week

-end

donderdagbunnieS

bunnies van drie jaar geleden...

prent vd week

reklaâm

we wachten, hard nagelbytend, op de komst van dit geniale boek...

maar by de drukker zit één derde van het personeel in quarantaine...

het boek had al hiér moeten zyn, maar -  - niks aan te verhelpen, wachten, wachten... 

gag

"nou - en dan te bedenken dat die een maandlang aan het zeuren zyn
geweest dat er te veel wereld-cup op tv was..."

state of being, 26 november 2020

de gehele dag bezig geweest met prutsen; administratie, toetsen verbeteren. luv die ondertussen ook telephoons van exact één halfuur presteert, om ons soort van abonnement by "orange" te veranderen - dus: niét om het abonnement op te zeggen, maar alleen maar om de module te wyzigen. dat spaart veel geld uit, maar dat zyn vreselyke ondernemingen om voor mekaâr te krygen. ik betaal liever vyftien jaar lang het dubbele van het noodzakelyke, dan zo'n telephoon op te brengen!

    gisteren ook al tot vier uur snachts bezig geweest met het klaarmaken van enveloppen ter versturing van myn aanstaande kerst-roman, "de naam van het rendier". dit boek gaat te laat van de drukker komen, dus in iéder geval moet ik zorgen dat àlle mogelyke voorbereidingen zyn voltrokken eens het toch zover is.
    goed nieuws is dan weêr dat er zich een heleboel mensen aanmelden, zoals vandaag dan weêr frank mercelis, en toevallig wat later, maar ook nog vandaag, isabelle daniels, die "kempenkrakken" bestellen in meervoud; dus, om het duidelyker te maken: die zeggen dan "zou ik vyf kempenkrakken kunnen kopen"? echt waar, zo heb ik intussen al meer dan tien mails binnengekregen...
    dus: het is en het blyft een gesukkel - maar: niet helemààl vergeefs... wel degelyk bestaat er een kans dat de schyver dezes, nog nét op tyd zal stoten op een levens-elixer, dankzy hetwelken-ik voor eeuwig zal mogen blyven leven, terwyl alle rest dood moet. en dan, ja, dàn zullen jullie komen schooien: "hey, vital!! mag ik daar ook wat van drinken!? mogen myn kinderen daarvan drinken!?" maar dàn zal ik heel eerlyk en heel lullig antwoorden: "sorry maar daar zal ik toch eerst nog eens even over moeten nadenken, sorry..." jullie waren bly met dat vaccin, pas nu jullie zien dat kik een elixer heb, beginnen jullie my ineens allemaal te bellen. waar waren jullie toen ik hier tot vier uu snachts aan zat te werken en zwoegen, en door iedereen eigenlyk ronduit werd uitgelachen!
    ik zal ook myn vyanden uitnodigen (rik de leeuw, veerle malschaert, dirk draulans, die gecrispeerde theaterdirecteur van "malpertuus", ...); en tegen dié mensen zal ik zeggen: "zie je wat ik in myn handen draag?? hét levens-elixer!" "wat??" "zie je? één slok hiervan, en je leeft voor eeuwig en altyd!" en dan - - - dan zal ik dat flesje zélf leêgdrinken - maar de lààtste twee druppels ervan, voor hun ogen uitkappen in droog woestynzand (de scène zal zich afspelen in de woestyn...)

dreamer

ik fietste op een smal zandpad. op een ogenblik moest ik ongeveer 140 graden terugdraaien, om bergopwaarts te fietsen. daarboven was er een optreden bezig van chris van camp. er was erg veel volk, dus ik kon niet meer binnen, doordat ik niet gereserveerd had.

-end

afterLink.

woendagbunnies

mollie
rocco james conan

prent vd week

(c) james webb, "gibraltar"

WAAR WAS JE TEN DINSDAG

de baan op om halfacht stipt. covid-street; volstrekt nergens iémand...

had een vreemde nacht achter de rug; normaal ga ik pas om vier uur snachts slapen, maar speciaal voor vanmorgen was ik reeds om elf uur onder de wol gekropen, vooraf wétend dat ik vier, vyf uurs zou wakker liggen...

maar vanmorgen goed gezwind, stevig in het harnas, benieuwd naar wat de dag zal brengen...