al myn speeldata, ziehier:
https://vitalskiblog.blogspot.com/search?q=agendareality
zondag 1 maart 2026
onderschat / overschat
onderschat: de veerkracht en vindingrykheid van een mensengroepoverschat: het belang van altyd maar méér en méér en vlugger en nog vlugger en nog méér
naar waarde geschat: volledige stilstand
alternatieve feiten
1. als we, in onze portefeuille, de keuze hebben om nette, gladstreken geldbriefjes of smerige, verkreukte geldbriefjes uit te geven, dan kiezen we geheid voor die smerige briefjes; gevoelsmatig ervan doordrongen zynde, dat die toch iets minder waard zyn.
2. de meest afgebeelde koningin op geld is koningin elisabeth.
3. in de trevifontein wordt dagelyks 4500 euro gegooid.
4. een micro-eeuw duurt 52 minuten en 35 seconden. niet alleen leerlingen, maar ook boekenlezers, voetbalsupporters, mensen die aan het shoppen zyn, etc, verliezen daarna hun aandacht.
state of being, 2 maart 2026
het maakt my té neêrslachtig om zelfs maar vier minuten te staan aanschuiven in die achterlyke, muf geurende, overbezette bankcentrale in de handelsstraat - zodat ik dan maar liever, gelyk, helemaal voortwandel tot aan het filiaal op de italiëlei. als je dié bankcentrale ziet, dwz die op de italiëlei, los van context, dan denk je evengoed: iets nog lelykers kàn de mensheid niet by mekaâr verzinnen - maar: komende van dat in de handelsstraat, is het filiaal op de italiëlei een aards paradys, een land van belofte, melk en honing.
ook wel goéd, terloops, dat ik, zodoende, toch een béétje beweging kende. voor de terugweg het zacht gestemde noorder-park door - waar ik, de hele tyd, werd tegengehouden door jonge fans, die my allen één na één om een handtekening vroegen.
voorts hebben myn zoon rocco en kik nu ook de twééde star wars helemaal uitgekeken. en tezamen begrepen, dat we eigenlyk een star wars sticker-boek moeten hebben - betréffende deze twééde film. zelf vind ik het, meer heimelyk, wel raar, dat die films totààl nooit "spannend" zyn. je volgt wel die opgephönde characters hun bewegingen - maar je denkt nooit: "wat nu!"... er zit nul spanning in...
here comes another week. er bestaat geen affiche van, maar tussendoor, woensdag, geleid ik de boekvoorstelling van diane broeckhoven, in kunstencentrum vlaams fruit.
jammer echter dat februari voorby is. in dat oneindige, altoos zo klamme voorjaar in hetwelke we nu navigeren, vindt toch enigszins genade in myn oog, de meer geborgen, minder massieve maand februari - die ook zakelyk, trouwens, erg succesvol was. maart gaat voor my een tamelyk risicovolle jojo worden... ad nêstor, awake!!
Abonneren op:
Reacties (Atom)
