pech: van de inkomsten van sabam van het voorbye jaar is nu plotseling, voor het eerst ooit, kennelyk géén bedryfsvoorheffing afgehouden geweest.
geluk: de achtertuin om halfacht savonds, alleen maar om daar wat op te rommelen.
dinsdag 3 mei 2022
pech en geluk
onderschat / overschat
overschat: steve lukather.
naar waarde geschat: koning boudewyn en de abortuskwestie.
alternatieve feiten
2. op 1 mei 1939 verscheen de allereerste pagina van batman, in detective comics. op 1 mei 1941 ging "citizen kane" in première.
3. het land waar per capita de koffi-consumptie het hoogst ligt, is nederland. daarna finland, daarna zweden. (ik zou hebben gedacht new york, waar het gebruikelyk is om met een kolossale kartonnen beker in je hand door de straten te lopen...)
4. myn voorstelling "de tweeden openhaard", in tezamenwerking met jowan petit, dateert van 2004.
ranking
vaakst voorkomende triviale angsten, nav enquete.
1. spreken voor een groep mensen.
2. grote hoogten.
3. insekten.
4. diep water.
5. vliegen.
6. eenzaamheid.
7. honden.
8. donker.
9. liften.
10. roltrappen.
state of being, 4 mei 2022
in principe stond ik vandaag geprogrammeerd om slechts één uur engelse les te geven, met name om halftwaalf smiddags. wat doet een mens thuis, als deze rond elf uur in de voormiddag moet vertrekken? niet niéts - maar wat dan wél precies, dat weet ik ook niet meer.
die klas op dinsdag telt normaal gezien twaalf leerlingen; daarvan waren er vanmiddag echter, alles byeen, élf afwezig (echt).
die ene leerling die er wél was, zag nu eindelyk, na zeven maanden, zyn kans schoon, my te vertellen dat zyn nonkel ooit nog jarenlang myn technieker is geweest. "den bill?? echt?? doe hem myn groeten, verdomd!" -- zal niet kunnen, hy heeft alzheimer. "ik heb hem dat al drie keer proberen uit te leggen; dat ik nu les kryg van u; maar het dringt gewoon niet tot hem door."
"to no avail, zegt men dan in het engels."
"vail" is het middeleeuwse engels voor "value", dwz waarde. zie ook het frans: "valoir", alsook onze eigen uitdrukking "ergens iets veil voor hebben..."
na een halfuur dan maar terug naar huis gereden.
de buurman was aan het timmeren. ik heb hem nu eenmaal gezegd, onlangs, dat ik op dinsdagmiddagen doorgaans niet thuis ben. zo'n prachtkans kan die natuurlyk niet laten schieten!!...
schryven aan de toneelversie (voor zes acteurs) van myn reeds bestaande stuk (voor twee acteurs) "ik ben bly als het regent". kryg hier wel plezier in. ik heb dat stuk honderd keer zélf gespeeld, maar nooit heb ik het een keer door een ànder gebracht zien worden...
minder ge-oekraïne-surft dan gewoonlyk, maar toch voldoende op youtube en aanverwanten rondgehangen, om er op de langere duur wat sufjes van te worden. vervolgens ook nog eens, tezamen met luv, rond den vyven, enigszins gebingewatcht ("legacy", scandinavische soap...) op den duur helemààl suf.
toen kwam ik op het briljante idee, my nog eens op de loopband te begeven... màànden geleden zat ik daarmeê in een rythme - maar toen ik, in september, corona kreeg, bleef ik my ook dààrna nog maanden lang slap en ongewillig voelen. vandaag ineens was dat rustige lopen (tempo: 7,5) een zeer fyne verkwikking, met meiden-disco in myn earplugs en in t-shirt zonder mouwen; en daarna een stevige douche - goddelyk.
hopelyk morgen en overmorgen ook weêr; héél eventjes rennen en zweten...
de voorbye paar jaar heb ik my met relatieve graagte helemaal ingesneeuwd laten worden; maar misschien moet ik nog eens één keer proberen een vuist te maken...
GAST-AUTEUR
DE TRAP
door gastauteur Robertus Baeken, vanuit de timmer-kamer...
18.
Bij het binnenkomen verrasten we Marie-Claire zittend op de trap, - haar armen omheen de knieën geslagen. Op het gelijkvloers was Karl volop bezig haar zijn gekste kunstjes te verkopen. Zijn nieuwerwetse pet met de luid zoemende flitslichtjes, tolde hoog boven zijn hoofd in het rond. Te oordelen aan haar brede lach kon hij op veel bijval rekenen.
Desondanks reageerde Karl dodelijk geschrokken: zijn vettig lijf roerloos bevroren in de laatste stand bij het openen van de deur. Alleen het radiootje bleef de schreeuwende muziek waarop hij vast bezig was een of ander kwabbeldansje te demonstreren, hoog boven de toegelaten decibels uitgalmen. Er gingen een paar seconden overheen eer ik kans zag de knop van het toestel terug te draaien; lang genoeg om zich behoorlijk op te winden, zoals Vogel deed.
‘Jij bent niet aan de slag!' riep hij geërgerd.
Eerst dacht ik dat hij zich uitsluitend tot zijn dienstmeid richtte. Daar deze doodgemoedereerd bleef zitten, snelde ik Karl te hulp door te zeggen dat je voor dit werk met z'n tweeën hoort zijn.
Het heertje greep Marie-Claire krachtig bij de arm. 'Hop, naar boven! Zo is het schoon genoeg geweest!'
Hoewel zij gedwee opstond om hem voor te gaan, gaf iets in haar houding mij de indruk dat het onder sterke dwang gebeurde.
Achter de rug van het heertje keek Karl me verontschuldigend aan. Het lag al op mijn tong hem een verwijt te sturen, maar tegen dat Vogel en Marie-Claire verdwenen waren, had ik ingezien dat mijn kwaadheid allicht door spijt om de gemiste kansen was ingegeven.
Ik probeerde mezelf te kalmeren. 'Is zij allang hier?'
'Zowat een uur! Jullie waren pas vertrokken.'
Graag wilde ik meer vernemen. Om die reden deed ik alsof Karl meer aandacht verdiende dan hij van me gekregen had: een punt waarvoor hij, naar ik wist, uiterst gevoelig was. 'Vertel eens! Wat is er gebeurd? Hoe is ze binnengeraakt?'
'Wel, zij is niet uit de hemel neergedaald! Zij had een sleutel. Heel gewoon.'
'En dan...?'
'Alles ga ik niet verklappen...'
Ik keek naar het gereedschap op de vloer en bemerkte dat Karl inderdaad geen slag had uitgevoerd. Er moesten nog een aantal pen-en-gatverbindingen in elkaar gelijmd worden. Ik boog me voorover om de stekker van de boormachine in het stopcontact te steken.
Karl kwam naast mij staan. 'Wij hebben wat gepraat. Jammer dat jullie zo snel terug waren, anders had ik haar lekker genaaid!'
'Hou een ander voor de gek!'
'Maar ‘t is waar!' En vervolgens, op een toontje lager: 'In elk geval is het een hete stoot! Heb je gezien hoe ze op de trap zat, - haar knieën een beetje van elkaar?'
'Waarover hebben jullie gesproken?’
'Over haar man. Een tijdje geleden heeft hij een vreselijk auto-ongeval gehad.'
De tweede keer dat ik zoiets hoorde. Marie-Claire had me niet met een smoesje wandelen gestuurd. De schim bij het venster was ongetwijfeld die van haar echtgenoot. Ik vroeg of hij thuis verpleegd werd.
'Weet ik veel! Wel heeft zij erover gezanikt dat zijn onderste ledematen verlamd zijn en zij daardoor geen kinderen meer kunnen krijgen. Gelukkig slaagde ik erin haar op vrolijkere gedachten te brengen. En hoe! Wij hebben samen gedanst! Jezus, ik zou het allemaal nog eens willen beleven!'
Ervan overtuigd dat ik verder weinig zinnigs zou te weten komen, stak ik een acht millimeter boor in de machine en startte de motor. ‘Kom, aan de slag!’
(WORDT VERVOLGD...)
maandag 2 mei 2022
linkie
"de aanlegplaats",
een website over blogs.
het interview werd gemaakt door jo komkommer...
onderschat / overschat
onderschat: hoe vervelend het overgebruik van het idee "magie" in holywoodfilms
overschat: de uitspreekbaarheid van de familienaam "jongeneelen".
naar waarde geschat: tom driesen (photo).
alternatieve feiten
1. dolfynen blyven van zodra ze geboren worden een lange tyd by hun moeder, namelyk van drie jaar lang tot soms zelfs acht jaar lang.
2. dolfynen kunnen tot 300 meters diep duiken.
3. er is op de hele wereld geen enkele dolfyn met een rybewys. er is geen enkele dolfyn die ooit van zyn leven, zelf achter het stuur gezeten, sneller heeft gereden dan 90 kilometer per uur, maar ook niet trager en ook niet exact 90 kilometer per uur.
4. de lucht in een vliegtuig is erg droog, namelyk vyf keer droger dan een gemiddelde lucht, wat wil zeggen dat het er precies even droog is als in de sahara.
van riga naar staraja roessa
45e tussenstop:
een bezoek aan het byenmusem van iborsk, vlakby de hoofdweg.
ranking
.jpg)
bekwaamste v.s.-presidenten, althans volgens cbs
1. washington
2. franklin roosevelt (photo)
3. lincoln
4. theodore roosevelt
5. jefferson
6. eisenhower
7. madison
8. monroe
9. truman
10. kennedy
3. lincoln
4. theodore roosevelt
5. jefferson
6. eisenhower
7. madison
8. monroe
9. truman
10. kennedy
verderop: reagan op 13.
clinton op 15.
obama op 17.
george bush op 21.
carter op 26.
trump op 42.
de slechtst, op 44, andrew johnson.
waar was je te maandag
de voorbye maandag het suikerfeest plaatsgegrepen hebbende, mankeerde onze school tot 60 procent van haar leerlingen;
zodat we geen les hadden, maar honkbal.
uit het schriftje
in iédere film komt er wel een acteur voor die me, op een of andere, vaak onverklaarbare manier, doet denken aan myn vriend daan rosseel...
state of being, 3 mei 2022
vyf uur in de namiddag. het meest voze uur van de dag denkbaar - toch zeker om aan een "state of being" te werken... hoewel dit voor een werkmens toch ànders is; hy komt thuis van zyn arbeid, om nog de gehéle vrye avond voor zich te hebben. maar: om vyf uur in de namiddag kan men zich niet nestelen. het is enkel een tochtig moment, een moment van oversprong.
de buurman is ook weêr aan het timmeren, ook dat. onderweg naar een compromis had ik de goede man, langs sms, de dagen van de week doorgegeven wanneer, in regel, zyn timmerwerk ons minder erg zou storen - en effectief stond in dat lystje ondermeer de maandagnamiddag genoteerd...
toch blyft het abstract en absurd, dat getimmer. en het draagt by tot dat zojuist al genoemde "tochtig-achtige". als ooit, vanuit de hemel, wetenschappelyk zal kunnen worden aangekruist welke vyf ogenblikken van myn leven "de mooiste van het geheel" waren, dan kan daar gerust, waarom niet, een bescheiden moment van vredige huiselykheid tussenzitten - maar: toch niét een ogenblik waartydens die buurman aan het timmeren is.
en waarom een moment willen beleven - als je op voorhand al weet dat het niet tot de top zal kunnen worden gerekend?
de inzet moet altyd totààl zyn!
je gaat ook niet seksen als je op voorhand weet: "de seks van gisteren en eêrgisteren zal wel toffer zyn geweest dan wat het nu subiet gaat worden." op die manier wil ik er niet aan beginnen, je moet jezelf overtreffen, dat is de inzet.
je gaat ook niet seksen als je op voorhand weet: "de seks van gisteren en eêrgisteren zal wel toffer zyn geweest dan wat het nu subiet gaat worden." op die manier wil ik er niet aan beginnen, je moet jezelf overtreffen, dat is de inzet.
rocco james conan is aan het tech-decken. uitleg over dat nieuwe gadget: zie: gisteren.
mollie is naar de zangles, luv is naar de albert hein.
de zon schynt best geweldig. ons huis laat echter weinig zon binnen. en de tuin nog minder, die is al beschaduwd vanaf halftwee in de middag.
sumbiet eens kyken welk toneelstuk ik uit myn archieven zou kunnen opdiepen, voor myn nieuwe regie-opdracht voor het hofpoorttheater. misschien wel het toneelstuk "ik ben bly als het regent". dat blyspel is voor twéé acteurs bestemd (kikzelf en gert jochems) maar het zou, goed mogelyk, mischien zelfs gemakkelyk, naar een stuk voor zes acteurs kunnen worden omgebouwd.
het stripverhaal met bent van looy is helemaal af, alleen is myn broêr serge het nog zorgvuldig aan het producen...
op het einde van deze maandag, als iedereen slaapt, in alle rust voortkyken naar "the warhol diaries" - welke serie ik aanvankelyk, zoals jullie weten, zo enorm slecht vond, doch waar ik my ondertussen werkelyk verrukt om weet...
GAST-AUTEUR
DE TRAP
door gastauteur Robertus Baeken, vanuit de timmer-kamer...
17.
Blijkbaar zat Vogel inderdaad enkel met Marie-Claire in zijn hoofd. Want terwijl ik erover peinsde hoe ik het gesprek in haar richting zou ombuigen, merkte hij op dat haar echtgenoot waarschijnlijk naar het ziekenhuis was gevoerd, wat volgens hem meteen haar afwezigheid verklaarde. 'We zullen het gauw weten,' besloot hij. 'Neem de eerste straat links. We zijn er!'
De oude heer gaf me aanwijzingen om de auto te parkeren. Daarna wrong hij zich klungelig naar buiten. 'Blijf jij hier zolang wachten!’
Hij stak de straat over. Het flatgebouw waar hij aanbelde, zou me tussen de andere huizen waarmee het een aaneengesloten rij vormde, nooit zijn opgevallen. Terwijl hij stond te wachten, zag ik op de eerste verdieping een gordijn bewegen en daarachter vaag iets bij het venster komen: het gezicht van een man of vrouw; twee loerende ogen, pal naar beneden gericht.
Nadat Vogel een tweede keer had aangebeld, week hij ongeduldig enkele stappen achteruit om naar boven te kijken. Maar net tevoren had de gedaante zich weer van het raam verwijderd, zodat op die plaats niets anders te zien was dan de roerloze gordijnen. Het heertje bleef hardnekkig op de bel drukken. Maar er bewoog niets meer, en ook de voordeur bleef gesloten. Tenslotte gaf hij het op en keerde onverrichterzake terug.
'Heb jij iets opgemerkt?'
'Helemaal niks!' Mijn jammerlijke toon overtuigde hem van mijn medeleven.
Mompelend stapte hij weer in. 'Terug dan maar!'
Onderweg wisselden we de hele tijd geen woord. Ik begreep dat hij diep teleurgesteld was en geen zin meer had om te praten. Daarom verbaasde het me toen bleek dat hij zijn ontgoocheling niet langer kon bedwingen. Ter hoogte van de Sint-Pauluskerk smeet hij het er eensklaps uit dat zij een spelletje met hem speelde en hem nu lang genoeg voor de gek had gehouden.
'Natuurlijk was ze thuis!' zei hij, alsof hij het niet nodig had haar daarvoor eerst bij het venster te zien. En een beetje wanhopig: 'Volgende keer zal ik het beter aan boord leggen!'
Dit was een gelegenheid om iets over zijn relatie met Marie-Claire los te peuteren. 'Wat bedoelt u? Beter aan boord leggen?'
Eigenlijk had ik een ontwijkend antwoord verwacht, maar blijkbaar had hij zijn gemoed nog niet volledig gelucht, want zeer tot mijn verrassing antwoordde hij: 'Ik ben gewoon te openhartig geweest, en te oprecht! En daarvoor word ik nu afgestraft! Aan vrouwen mag je geen duimbreed toegeven. Weliswaar geven zij de schijn van onderworpenheid, maar dit is enkel een trucje om ons, onnozele mannen, in de val te lokken. Geloof me, flink wat peper in de kont en af en toe een pak ransel, dat is alles wat die wijven nodig hebben!'
Zo'n taal had ik van een stijve hark als hij niet verwacht. Ik schreef het toe aan zijn opgekropte woede; al was het natuurlijk best mogelijk dat zijn beeld van de vrouw door het jarenlange verblijf in landen waar een vrouw haast gelijkgesteld wordt met een lastdier, danig misvormd was.
(WORDT VERVOLGD...)
zondag 1 mei 2022
onderschat / overschat
onderschat: het naar oekraïne reizen, à la angelina jolie en sean penn, als iets modieus.
overschat: pyke koch.
naar waarde geschat: ulysses wells, de band.
alternatieve feiten
1. een van myn vrienden uit de lagere school, een zekere bruno bauwens, zetelt sinds dit jaar in het brusselse parlement, voor de pvda.
2. ik heb nog brieven van christophe vekeman in huis, die deze man aan my schreef toen hy nauwelyks twintig jaar oud was.
3. gregory fratteur, van dez mona, heeft in de media meermaals gesteld dat het min of meer dankzy my is gekomen, beste lezers, dat hy zyn kappersschort over de haag hing, om professioneel zanger te worden. (noot: was het een kappersschort of een koksmuts, ik weet het niet meer...)
4. bent van looy heeft my in de standaard wel eens aangeduid als "myn grote broêr."
5. myn vriend charles marie nelson jarvis vertoeft vandaag in de gekende instelling in geel, tydelyk.
6. de eerste moderne automobiel ooit was een mercedes benz, zie photo.
6. de eerste moderne automobiel ooit was een mercedes benz, zie photo.
van riga naar staraja roessa
44e tussenstop:
malskaya valley
vier kilometers benoorden de hoofdweg die we volgen, met een camera aan een vlieger aan touwtjes...
so you think you can speak english
1. hoe zeg je in het engels dat een situatie "getelephoneerd" is?
2. wat betekent "rafter"?
3. wat is een "barter"?
antwoorden:
1. a situation is "phoned in".
2. dakspant (zie: prent).
3. ruilhandel.
hoeveel vragen wist je?
ranking
stammen van native americans,
geordend naar hedendaagse omvang.
1. navajo
2. chippewa
3. cree
1. navajo
2. chippewa
3. cree
4. cherokee
5. sioux
6. iroquois
7. pueblo
8. lummi
9. puget sound salish
10. choctaw
5. sioux
6. iroquois
7. pueblo
8. lummi
9. puget sound salish
10. choctaw
photo: jonathan nez, president van navajo nation.
waar was je te zondag
verjaardagsfeestje van barbara tan op de vliegwezenlaan in brasschaat...
geert zou me navigeren. met als gevolg dat we, van antwerpen naar kalmthout, op een ogenblik over de boomsesteenweg reden (echt...)
deborah zei: kyk eens naar al die sterren boven ons. geert zei: ik snap niet waarom iedereen 'naar' de ruimte wil; we zitten hier op aarde toch al in de ruimte??
daarnet, zondagavond, toch maar weêr naar de musical daans gaan zien.
alles voor je dochter!
als je één keer gaat, is het geweldig,
als je het voor de derde keer ziet, wat niet de bedoeling is, vind je dat het laatste halfuur een anticlimax is tegenover de inzet van het eerste uur...
als je het voor de derde keer ziet, wat niet de bedoeling is, vind je dat het laatste halfuur een anticlimax is tegenover de inzet van het eerste uur...
maar dat doet er helemaal niks toe, het is geen critiek.
uit het schriftje
vervelend: bevolen te worden, of aangemaand te worden, tot een handeling, die je sowieso al op het punt stond om te gaan volbrengen. byvoorbeeld: een tiener staat nét op het punt een sleutel in een deurslot te gaan steken - wanneer, juist dàn, zyn vader komt zeggen: steek die sleutel maar in het deurslot. of nog een tweede voorbeeld: een verpleger is nét tot het inzicht gekomen dat hy zyn injectienaalden eens dringend moet reinigen - wanneer, preciés op dat ogenblik, de hoofdarts binnenkomt en zegt: die injectienaalden moeten dringend worden gereinigd.
pas sinds gisteren begryp ik de betekenis van de uitdrukking "keskeschiet"; zoals byvoorbeeld in een zin als deze: "dat is daar maar een familie van keskeschiet." ik dacht altyd, myn leven lang, dat die "keske" een geïmbeciliseerd frans was, verwyzende naar "qu'est-ce que". dus in plaats van "qu'est-ce que tu veux dire", by wyze van neanderthalisme "que'est-ce que schiet." maar nu ben ik erin onderricht: die "keske" is de gewestelyke versie van "kaarsje", beduidend de pypjes van in een schietkraam op de kermis. "een volkje van keskeschiet" is dus een volkje dat niets beters weet te doen dan op de foor naar pypjes te gaan staan schieten.
naar het schynt is de krant "the economist" een erg goeie krant vanwege, in haar verslaggegeving, haar illustere talent tot beknoptheid. eens checken...
afterLink.
ineens, na 14 jaar, kwam er nog eens reactie op dit filmpje, dat ikzelf helemaal vergeten was, en waarvan ik ook niet meer weet wat ik er nog van moet denken...
GAST-AUTEUR
DE TRAP
door gastauteur Robertus Baeken, vanuit de timmer-kamer...
16.
'Ik heb inderdaad een tijdje op de ambassade gezeten, - in Caïro.' En alsof het niets uitmaakte: 'Maar och, dat is allemaal erg lang geleden!'
'Geweldig!' zei ik, heus benieuwd naar zijn indrukken.
'Wat versta jij onder: geweldig?' Het baasje bleef onbewogen voor zich uitkijken.
'Misschien denkt u dat ik overdrijf,' reageerde ik vinnig, 'maar ik kom uit een kansarm gezin. Ik ben nooit verder geraakt dan Saint-Quentin - u weet wel, dat stadje in Noord-Frankrijk, waar wekelijks de duiven worden gelost. En eigenlijk droom ik van verre reizen.'
'Zo was ik vroeger ook. Altijd lokte me het avontuur en de zucht naar nieuwe ontdekkingen. Maar ik bleef niet bij de pakken zitten, zoals jij. Ik ging voor een beroep waardoor ik de kans kreeg een aardig stukje van de wereld te zien. Zo heb ik drie jaar Timboektoe achter de rug, zeven jaar Kenia aan het Victoriameer, twaalf jaar Egypte.'
Bij het horen van al die namen leek het of ik een lichte duizeling gewaarwerd, zozeer overviel mij de dorst naar een leven dat ik niet kende, naar mogelijkheden die ik nooit zou uitproberen. Het was of een verre stem me riep. Terwijl ik maar een gewone timmerman was - door de liefde voor vrouw en kinderen verknocht aan een leven van kleinburgerlijke idealen, - ving ik een glimp op van wie ik had kunnen zijn als ik van jongs af de moed had opgebracht me tegen deze door mijn milieu opgedrongen levenswijze te verzetten. Door die golf van onmacht had ik even moeite om de op dreef gekomen gewezen diplomaat te volgen.
'Dan zou ik je Caïro ten zeerste aanbevelen. Weet jij iets af van de oudheid?'
'Weinig, ook al heb ik er ‘n enorme belangstelling voor, net zoals voor aardrijkskunde, geschiedenis, vreemde culturen. Dat is trouwens de reden waarom ik van alle programma’s op tv de voorkeur geef aan documentaires.'
'Ik ben er een half leven mee bezig geweest,' zei Vogel. 'Voor ik op mijn vijftigste in diplomatieke dienst ging, was ik de rechterhand van een vermaarde archeoloog. Samen hebben we bij onze opgravingen honderden - wat zeg ik? - duizenden vondsten gedaan.'
'Interessant!'
'Niet waar! Het is allemaal enkel stof. Dode stof! Begrijp me niet verkeerd. Destijds was ik in de wolken als ik iets had gevonden, - resten van aardewerk, of wapens of zo. Maar een mens verandert. Vandaag kan die ouwe rommel - want zo noem ik het - me in vergelijking met mijn nieuwste ontdekkingen geen barst meer schelen.'
Ik had de indruk dat de oude heer zijn mond had voorbijgepraat. Het liet geen twijfel dat die 'nieuwste ontdekkingen' vrouwen, misschien wel in het bijzonder Marie-Claire betroffen. Zo was ik er haast zeker van dat hij haar bij wijze van onderzoek naar haar seksueel gedrag, of misschien gewoon omdat hij geneigd was tot perversiteiten, voorstellen had gedaan die haar tegen de borst stuitten. Hierbij kon ik me moeiteloos inbeelden dat 'haar weldoener' er bij haar op aangedrongen had om - ik sla maar wat uit mijn nek - samen 'de liefde op zijn Egyptisch' te bedrijven.
(WORDT VERVOLGD...)
Abonneren op:
Posts (Atom)
