opgestaan met de wekker - maar wel op een zéér schappelyk uur, elf uur svoormiddags... een uur daarna kwam myn broêr serge my ophalen. hy was een kwartier te vroeg. ik zei:"kom even binnen, een tas koffie drinken," maar hy sprak terug:"ik zal in de auto wachten, myn computer en al myn gerief ligt open en bloot op de achterbank." eerder had hy me reeds ge'sms't met de vraag of hy voor my een broodje moest meênemen - maar die sms had kik niet gezien...
zonder een minste oponthoud doorgereên naar cc de kern in wilryk, langs een perfect saai en grys en avontuurloos stadslandschap. de radio stond te stil, maar kon niet luider; zodat je niet eens kon uitmaken welke liedje daar speelde.
eêrgisteren vertoefde myn broêr in parys, waar hy een hôtel bezigde mét zwembad...
in de bibliotheek-zaal van wilryk met wolf en myn broêr, maar ook met twee techniekers, gestaâg aan het arbeiden geweest aan de kindertoneelvoorstelling "het weêrvarken". deze tekst was veel beter dan ik het my herinnerde, zo lullig "vertellen" gaat my zeer natuurlyk af, maar het is moeilyk om dit verhaal in te korten, omdat de grap zich meestal juist voordoet in de staartjes...
"begin dan met de staartjes..."
"ik weet niet of dat kan..."
tussendoor een thee met antibiotica geleêgd in een lokale cafetaria, waar, tot myn verrassing, byzonder mooie burgervrouwen met fel opgemaakte wangen en veelal een dikke kont, in een strakke, afgewassen jeans, langs de zykant van myn ogen weg en wepêr paradeerden... daarna weêr voort-arbeiden...
de opera morgen gaat niet door, er is iets misgelopen met de reservaties, maar feitelyk is dat een geluk by een ongeluk, daar ieder moment dat ik, in plaats daarvan, met myn kinderen kan doorbrengen, is aan het walhalla ontfutseld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten