maandag 6 april 2026

state of being, 7 avril 2026


het is tien uur savonds. ik zit in de zetel. onder myn deken. zoals: altyd. dus ook. in myn kamerjas.
    daarjuist. was ik met rocco. aan het kyken. naar starwars. de attack of the clones. wie kan dit volgen? super-ingewikkeld. is dat verhaal. goed, het is een manier. ik bedoel: het is een manier van samen de tyd doorbrengen.
    ha-ha...
    maar: op zich is star wars rotzooi.
    wat is het ergste aan die reeks? dat ze totaal niet spannend is. er is nooit dreiging. misschien wel: in theorie. maar: nooit in praktyk. het kan my niets schelen wat er gebeurt. en de aliens: die komen allemaal over als mensen maar dan tamelyk bizar geschminkt. tamelyk bizarre maskers. maar niet écht aliens. eigenlyk gewoon een vervelend carnaval.
    wat is het nut van een supersonisch ruimtetuig: als het overal in de ruimte even saai is.
    waar moet je aan lichtsnelheid-speed snel naartoe: als het ginder precies even saai is als hier.
    echter: nu niet meer. dwz nu, om tien uur, kyken wy, dwz rocco en ik, niet meer. dwz niet meer naar star wars. maar ook niet naar een andere film of tekenfilm. omdat: ondertussen is mollie thuisgekomen. met twee van haar allerbeste vriendinnen. lize. en nina.
    het reuzenrad: hebben zy in gezeten.
    op: het astridplein.
    luv was ze gaan ophalen aan de trein maar ze zeiden wy willen nog in het reuzenrad! maar luv zei: ik kan hier nergens parkeren. dus: dan is luv terug gereden. naar huis. en toen zyn mollie en lize en nina te voet naar huis gekomen, achterna.
    overdag iets helemaal anders - toen waren we by myn vader en myn moeder. en myn zus was er ook. het was goed weêr. het was vandaag pasen, we kwamen pasen vieren. ik at in myn eentje een geheel blik zwanworstjes.
    morgen (dinsdag) (is vandaag: als je dit leest op dinsdag...)
    morgen, of anders vandaag, komt de drummer van metejoor naar de dinsdagclub. nog heel wat anderen komen ook, maar van die drummer: vernam ik nog maar nét. hy heet, eens opzoeken...
    hy heet jordi geuens.
    ook romeo spinelli is last minute gebookt geworden...
    ik heb een goed leven en het paasfeest is wel een feest dat my aanspreekt. het was 1977. of zo. ik was een kind en myn moeder zei aan de voordeur van ons huis. in vosselaar. kyk dat zyn paasbloemen. en het wàs ook pasen. én op de platendraaier van myn vader speelde een "paas oratorium".
    dat was een bekende mélodie en toch heb ik die nadien nooit meer kunnen terugvinden.
    met veel klokken en duikelende toonaarden en mensenkelen die bezingen de terugkeer van de engelen.
    jean d'arc is onrecht aangedaan maar ze was zelf ook een trut. om eerlyk te zyn. ergens in een dorp was een soldaat zich aan het amuseren: met een soldatenhoer (vergiffenis voor dit brutale woord): jean d'arc nam toen haar zwaard en sloeg zo hard op die vrouw in: dat haar zwaard daarvan in twee stukken brak.
    noodlot - vanaf toen ging het haar in de oorlog tegen de engelsen ook veel slechter af. vroeger: aldoor winnen. en nu ineens: aldoor tegenslag. totdat ze werd gevangen door de engelsen.
    dat zwaard van jean d'arc was een cadeau geweest van de aarts-engel michaël. daar moet je niet meê spotten.
    ik voelde, toen ik erover las, medelyden met jeanne d'arc. maar tegelykertyd dacht ik: en die soldatenhoer dan, zogzegd? toch ergens was het gerechtigheid dat de maagd van orleans zo'n gruwelyke doodstraf kreeg.
    maar dat zou ik nooit durven uit te spreken als jean d'arc zelf, als ze nog zou leven, vlak naast my zat.
    en je mag nooit iets over iemand zeggen dat je niét zou zeggen als die iemand niet vlak naast je zat.



Geen opmerkingen: