dreamer

ik was erg vroeg gaan slapen en erg vroeg in slaap gevallen ook. toen ik na onderstaande droom wakker werd, geraakte ik urenlang niet meer in slaap (al was het niet de schuld van die droom, die nu ook niet echt spectaculair was.)

ik kwam aan op school, als een leerling. ja, ik liep nog steeds school - middelbare school. een van de vakken van vandaag was frans - maar, beseften-ik: van het hele jaar was ik nog niet één keer naar die les geweest, en ik had ook zelfs myn schoolboeken frans helemaal niet; de leraar ging daar natuurlyk "weêr" heel lastig over doen (die leraar kwam in myn droom niet in beeld, maar van psychologische gestalte was ze ontleend aan myn eertydse lerares "mevrouw van kuyck", die feitelyk engels gaf; kort van gedaante, kort zwart haar.)

    alleen maar zéér geleidelyk aan drong het tot my door: wat, als ik nu eens gewoon zou stoppen met naar school gaan? ik stond hier te babbelen met een andere leerling, die begeesterd en wel aan zyn eindwerk bezig was (iets over de auteur slauerhoff); die was echter twintig of dertig jaar jonger dan ik. wat dééd ik hier nog, eigenlyk? een diploma; maar ik had toch al een diploma, en wat was een diploma ook eigenlyk nog waard? ik moést hier toch eigenlyk helemaal niet aan meêdoen.

    dan belde ik naar myn moeder, om toch te polsen of dat nu zomaar kon: stoppen met naar school gaan.

    meestal kàn ik in myn dromen niet bellen (kapotte gsm, nummer niet vinden, etc; kan urenlang verkeerd lopen en my op den duur suicidaal krygen), maar nu was er toch die telephoon-conversatie.

    dus uiteindelyk liep ik van de school weg. evelyn, de vriendin van ene brit, die me soms toneelopdrachten geeft, gaf hier les op deze school, en deed me uitgeleide. een hele blabla over het verschil tussen het onderwys vroeger en het onderwys nu.

    oké, zo begreep ik; nu ik van school wegging, kwam ik in de échte wereld terecht. met alle financiële onzekerheden vandien. anderzyds: door op school lessen te lopen volgen, verdiende ik toch ook niks? eigenlyk was dat voor myn budgetten nog néfaster dan niét naar school gaan, want al die tyd dat je op school les volgt kan je daartydens al zeker helemaal niks verdienen...

het was dus wel degelyk een droom van bevryding, maar zonder het plezier van een plotsklapse opluchting, alles werd adoor door te wollige conversaties omgeven...