dinsdag 4 januari 2022

@the movies

chucky - de serie - aflevering 1 en 2

*minder goed dingen:

-steriele decors; de tienerkamers, de woonkamers, de theaterzaal, de klaslokalen; die àdemen niet, die zien eruit als wat ze zyn, namelyk als speciaal voor veelzydige camera's ingerichte, totaal artificiële filmstudio's. dat is erg jammer, temeer omdat dit volgens my erg gemàkkelyk veel beter had gekund.

-een ietsje té lichtzinnige psychologie; byvoorbeeld: als jouw vader een halfuur geleden op gruwelyke wyze voor jouw ogen gestorven is (rechytopstaand geëlektrocuteerd in de kelder), dan ga ik jou op dàt moment niet meteen vragen: "wat bedoelde jy gisteren, tydens jouw optreden, met die of die grap die je daar vertelde?")

-het idee om chucky voor de afwisseling eens naar een teenage-setting te verschuiven, is op zich éigenlyk een schot in de roos. mensen die in de jaren 90 fan waren van chuckie, zullen dat stilaan wel blyven voor altyd; en met die verjongde setting, zal ook het publiek verjongen en dus aangroeien.
    maar het rare met films OVER tieners is echter, dat ze meestal algauw ook te lyken te zyn gemaakt VOOR tieners. 

-de zuivere horror-dimensie van deze verhalen zal sowieso al wel wat zyn afgezwakt, gewoon vanuit het idee dat het om een serie gaat. al lykt, naar myn gezond-katholiek ethische gevoel, deze "softe" horror reeds mylen te heftig voor een publiek van veertienjarigen. zelf zou ik dit nooit durven uit te brengen, zéker niet in de wetenschap dàt er, in het verleden, al een hele reeks immitatie-moorden rond chucky heeft plaatsgegrepen.

*het goeie dan weêr:

de chucky-franchise is een uitvinding van ene don mancini; in de loop der jaren heeft die zyn fantasieryke product wat al te erg uit de hand laten lopen en verwateren; er was op den duur echt niks meer serieus aan; toen er, nog niet zolang geleden, een ernstige reboot-film werd gemaakt, was mancini zelf daarvoor dan ook compleet aan de kant gezet. dat heeft die mens toen hard gestoken, begrypelyk. eens temeer toen bleek dat die film dan nog eens een groot succes werd ook, financieel maar ook artistiek. maar nu, voor deze serie, zit mancini weêr zélf achter het stuur; zo'n herkansing kan een mens alleen maar van dromen.
    de oppervlakkigheden, de onzin, de getelephoneerdheden; die doen er allemaal geen afbreuk aan, dat dat personage chucky zelf een yzersterk ding blyft... zoals by iedere betere chucky: je kàn het niet serieus nemen - en TOCH gaan je haren recht overeind staan. dié paradox blyft fascineren.

maar ik ben dus fel tégenstander. ik ben tégen horror en al zeker voor tieners. films als deze mogen alleen voor mensen die los daarvan ook heel veel erudiete boeken lezen en die al ruimschoots hebben bewezen zelf moreel helemaal stabiel te zitten.



gag

"wel, als je ons nog eens nodig hebt,
dan geef je ons maar een belletje!..."

uit het schriftje




de mooiste bestaansvorm denkbaar: die van de 19e eeuwse fictieve feuilleton-schryver. niét die van de journalist, die moét researchen, niét dat van de columnist, die moét polemiseren; maar dat van de antieke belletrist die, op bestelling, tegen de klok, verhalen, in alinea's opgedeeld, uit zyn duim moet zien te zuigen, dag in dag uit.
    al dien ik toe te geven dat sommige productieve succesauteurs hier wel nog steeds tegen aanleunen, in principe is de beroepscategorie toch min of meer uitgestorven. de feuilleton-schryver, dat is zoiets als een smid of een lantaarnopsteker.
    en toch ben ik er de voorbye twee jaar in geslaagd om, byna zuiver uiterlyk, een dérgelyk bestaan te leiden. ik "verkoop" van myn maandelykse boekjes telkens hooguit 300 exemplaren, niet écht zitten er veel mensen op te wachten - maar: zuiver uiterlyk leef ik één en al zoals een 19e eeuws feuilletonschryver. exclusief op het rituele niveau. myn schryven, myn "publiceren"; het zyn rituelen. zoals in de kerk een priester ook niet écht het lichaam van christus in zyn handen heeft.
    in "el paso", het cowboydorp in wuustwezel, komt er ieder weekend een stel western-liefhebbers tezamen, verkleed als outlaw, sheriff, cowboy of sqauw; ze spélen niet dat ze cowboy zyn, ze worden echt helemaal die ene cowboy, met name en toenaam, met een verleden, een eigen karakter. ik wil gerust, met graagte, erkennen dat het slechts op dàt niveau is, dat ook ik vertoef. niet alleen in de weekends, maar iedere dag van de week, spéél ik dat ik een feuilletonschryver ben.


verzamel ze echter allemaal !!


panini


state of being, 5 januari 2022


in één ruk naar de ardennen door-ge-raced... vertrokken rond één uur smiddags... het inpakken tevoren ging ook vlotter dan ooit, de bagage was beperkter dan ooit...
    de eindbestemming tevens korterby dan meestal; met name het historische kuuroord spa (al hadden we op voorhand toch al kunnen uitvinden dat de roulettetafels daar heden niet open zyn... misschien door corona, geen idee...)
    by aankomst was ik, feitelyk, niet extréém euforisch; ten eerste doordat het hard regende, maar ten tweede vooral doordat er langs alle kanten honden blaften. in myn vorig leven was ikzelf een teckel, dus ik word zot van hondengeblaf. algauw vond ik hier evenwel toch myn draai, uiteraard...
    morgen een paar omgevingsphoto's...
    voor mollie de drie ponys in de tuin alvast het einde...
    vier of vyf boekjes heb ik meê; die marvel kull-omnibus, dat brievenboek van baudelaire, het privé-domein-boek van cyrille offermans nog altyd... totale onzin allemaal...
    voorts, hier ter bestemming, wil ik gedurende de aanstaande rest deze week maar eens de laatste hand zien te leggen aan het nero-verhaal, met name door er dagelyks een twintigtal pagina's nog eens op na te slaan.
    dat "voltooien" is wel iets erg relatiefs, net zo goed zou ik er letterlyk nog een heel jaar op kunnen en zelfs willen doorwerken...
    maar dat zal ongeveer alles zyn... ontstressen... met de kinderen cluedo spelen... luv soms proberen uit te kleden - hoewel, er is hier geen privacy...
    ik ben echter, op breder veld, zelfmoord-in-het-traag aan het plegen, namelyk minstens met dat koffi-gebruik... maar bovendien is het iets metafysisch ook, dat my aantast, heden... myn hart klopt moeilyk, in myn rug; myn schouders wegen zwaar; en ik zou het afscheid kunnen gebruiken, dat is het vooral; de uiteindelyke rust, de eeuwigdurende vacantie...

    

-end


afterLink.

maandag 3 januari 2022

dinsdagbunnie

annelies vanopstal

prent vd week


linkie

net als gisteren, link ik hier vandaag opniéuw de podcast van chrétien breuckers...
literaire critiek zoals het écht écht moét,
-en zoals je die nergens elders nog tegenkomt.
totaal persoonlyk, oprecht, erudiet, grappig, terzake doend...
luister byvoorbeeld naar hun keiharde critiek op één bepaald boek van koen peeters,
hard maar nergens oneerlyk...
da's aflevering 042, "het werk, het werk"...

pech en geluk


pech
: kolossaal veel oud papier, twee werkelyk kolossale kartonnen dozen vol, deze week.

geluk: straks die chucky-serie eens checken; zelfs als die dan niet goed zal blyken, is dat op dit moment een tof iets...

onderschat / overschat


onderschat
: het verbod op het nemen van een pauze in seriële digitaliteiten als blogs en podcasts...

overschat: het idee dat rechts in belgië nu nog wezenlyk zou kunnen groeien. 

naar waarde geschat: het schryversschap niet als een enititeit op zich, maar als een middel tot wat anders (oa een middel om te kunnen worden geïnterviewd in de krant.)

alternatieve feiten

1. het hoogste standbeeld ter wereld is "het standbeeld van de eenheid", in de provincie henan, in china; dit beeld is 182 meters hoog. ter vergelyking: de statue of liberty is slechts "92" meters hoog.

2. het land met de grootste biodiversiteit te wereld, dwz hoogste aantal verschillende soorten fauna en flora, is brazilië.

3. de langst regerende monarch ooit was lodewyk XIV, die het mooi 72 jaar lang volhield.

4. hendrik VIII van engeland had een aantal dienders die exclusief bestonden om, na zyn stoelgang, zyn achterste weêr proper te vegen; "grooms of stool", werd die genoemd.

5. de gemiddelde leeftyd van een mens op aarde is op dit moment 30 jaar.

6. het gebrul van een tyger reikt gemiddeld, als die een beetje zyn best doet, drie kilometer ver.

boardgame


iedere dag een gedicht










DE LAATSTE TYD

wat ben ik de laatste tyd
een knorrige man.
eigengereid
als een gloeiende pan.

opvliegend, in stryd
met gods goeie plan.
verdomd, wat verbyt
ik vanbinnen dan?

die niks nog laat betyen,
die gaat, aldoor, tekeer.
aan galgen en geweien

steeds nutteloos op en neêr.
en aldoor al die karweien!
ik ben myzelf niet meer...

ranking

TOP 10
duurste hobbies ter wereld

1. yacht racen
2. kunst verzamelen
3. auto's verzamelen
4. exotische dieren
5. speedboat racen
6. vliegen met een eigen vliegtuigje
7. wereldreizen
8. skydiven
9. autoracen
10. bergbeklimmen

is natuurlyk een beetje een belachelyke lyst, want hoe kan je nu zeggen dat auto's verzamelen minder duur is dan kunst verzamelen, als je niet weet hoevéél kunstwerken tegenover hoevéél auto's?

hoe zou die er eigenlyk uitzien


sarah mccorquodale, de oudere zus van lady di

gag

"wanneer komt ook op televisie
zo'n papa ineens hysterisch op het veld lopen schreeuwen?"

uit het schriftje



één uur snachts... ik moet dringend, vandaag nog, twee boekjes op de post gaan doen... het moét echt nog gebeuren, het werd al zes keer uitgesteld, en voor morgen lonken er eerst de ardennen en daarna de ondergang van het universum.  - - ik sta in myn sandalen in myn pyjama aan de glazen voordeur, klaar om, zo laat nog, vanwege die pyjama-toestand, de auto vlug eventjes te nemen, die op een halve meter van my af staat. evenwel besef ik: dan zal ik toch eerst, alsnog, naar boven moeten, om myn portefeuille te gaan halen; je kàn niet autoryden zonder je paspoort op zak. uiteindelyk gevolg: in plaats van de auto nemen, verkies ik het dan maar, kennelyk, om te voet te gaan. - - dwz: liever die zeven straten in pyjama te voét door de koude tocht - dan eventjes naar die woonkamer op en neêr.

soms ga ik ook liever een uur lang te voet dan dat ik een kwartiertje op de bus moet staan wachten.

inmiddels metaphorisch; in myn leefwereld bestààn geen bussen, noch trams.

met die vreemde prioriteit enigszins verwant: je hebt in een boekhandel vier of vyf sublieme boeken gevonden; je hebt de tyd, je hebt het geld. je wil die boeken grààg hebben. maar dan zie je die kassa, en besef je: vandààg niet dàt ritueel; niet dat 'zich naar die kassa begeven', die onderwerping; en die transactie, die kaart bovenhalen; die plastic zak subiet ook meêdragen. liever leg je die waardevolle boeken dan toch maar terug weg.

op gelykaardige wyze liep ik al dikwyls met een hongerige maag uit een restaurant terug naar buiten - de kaart opendoen, was een té zware opgave.

toen wy nog kinderen waren, hadden wy één bepaalde nonkel die, toentertyd, op een of andere manier te nerveus was om van de simpelste dingen des levens te genieten. hy werd geplaagd door zuivere ongedurigheid. hy was de vleesgeworden ongedurigheid. de integrale familie was aan het rondspelen op het toffe strand, in het zonnetje, midden zomer, bikini's en crêmeglaçe; iedereen was er - behalve die ene nonkel. "misschien gaat hy in de namiddag toch wel komen," zo ging het gezegde. en effectief: rond een uur of drie zag ik hem, vanuit de duinen, ons tafereel komen gadeslaan. na een zwemparty kwam ik weêr terug en vroeg: "waar is nonkel sus?" die was, zo snel weêr, helemaal terug naar huis gereden, in zyn eentje.
    hoewel ik die grilligheden als zes- of zevenjarige érgens wel kon plaatsen, vond ik ze toch vooral volledig buitenissig, spookachtig zelfs, en meêlywekkend ook.
    intussen ben ik vyftig jaar oud en zit ik (maar dan al dertig jaar lang) in precies datzelfde zadel. ook ik sta, met een dergelyk verwaaid, nutteloos kapsel, op die ene, fatale duinheuvel... meestal...

panini


dreamer


met het hele gezin erby in de living krygt luv onverwacht en slecht getimed een videochat van "haar psycholoog" (tussen aanhalingstekens omdat ze in het echt geen psycholoog heeft); die vraagt "hoe is het nog met die oudere man - hy is 57- op wie je zo verliefd was"; dwz zo kom ik erachter dat luv een geheime relatie heeft; luv laat die man wel verstaan dat ie ongelegen belt maar in plaats van in te leggen spreekt ze voort maar dan onverstaanbar fluisterend. myn eerste reactie is een tristesse; voordat die telephoon ging zat ik sowieso al in een soort downfall van bedroevende inzichten), maar daarop is er ook tedere liefde dwz liefde die zo ver gaat dat ze zo onbaatzuchtig is dat ze niet possessief wil zyn, er is alleen maar begrip en support; en nà die telephoon is er alleen maar de opwinding, in de badkamer komt zy op myn schoot zitten et cetera, haha...

-end




afterLink.

zondag 2 januari 2022

zondagbunnies


bunnies van het erfgoed-collectief "moos"...

prent vd week



rust, vrede

elif...
hoe vreselijk...

myn laatste lief voordat ik, zestien jaar geleden, voor eens en altijd bij luv terechtkwam...

("luv" was zelfs eigenlyk een speling rond elif... na elif kwam "alef", dwz het begin van alles; en dat "alef" werd dan pas "luv"...)

goed, niet simpel doen; wy hadden elkaâr nu al tien jaar lang totaal niet meer gehoord of gezien... we waren ook maar een halfjaar tezamen...
toch is dat nu ineens een bron van een aantal totaal indringende herinneringen...
de eerste keer was het ook om te merken hoe het leven is met twee lieve kindjes in huis... die ik voorlas uit spider-man en met wie ik ging zwemmen...


toch echt best schokkend...
oneerlyk van god vooral...
kracht, schoonheid, liefde en goeie moed... in een leven bomvol van de meest onwaarschynlyke beproevingen toch steeds haar rug recht...


linkie


fyne litteraire podcast;

 https://denieuwecontrabas.blog/

onderschat / overschat

onderschat: spinazie, rodekool, appelmoes (onderschat in dit huis).

overschat: babs gons (althans volgens chrétien breuckers, die zegt: "als ze niet in de jury zit, wordt ze genomineerd.)

naar waarde geschat: achteraan in de bus zitten (naar waarde geschat by scholieren).

alternatieve feiten

1. de piramide van gizeh bestaat uit 2,3 miljoen granietblokken, die elk 2,5 ton wegen...

2. de chinese muur is meer dan 8.000 kilometer lang. te voet deze muur helemaal aflopen, zou volgens google maps 18 maanden in beslag nemen.

3. het meest bezochte land ter wereld is, met overschotten, frankryk. het tweede meest bezochte land is spanje.

4. op het moment is 92 procent van onze valuta digitaal. (dat kan ik me voorstellen. met papieren geld betalen; hoelang is het alweêr geleden dat jy dat nog eens gedaan hebt?)

not a boardgame


songtekstsnipper

now i'm glad to say i'm his bride to be

and we're gonna raise a family
and when our kids ask how it came about
i'm gonna say to them without a doubt
blame it on the bossa nova, with its magic spell
the bossa nova, that he did so well
hoe dikwyls gebeurt dat nog in een popsong? als de bekroning van een pas bloesemende romance: het vooruitzicht op de stichting van een gezinnetje. én dan zelfs, vanuit dat toekomstbeeld, op die liefde van vandaag terugblikken door de ogen van die toekomstige kinderen...
    dat gebeurt simpelweg nooit meer: omdat we dat argeloos onschuldige helemaal zyn kwytgespeeld. omdat onze gehele tezamenleving nu al een halve eeuw lang in een depressie verkeert.    
    

ranking

TOP 10
sterkste dieren ter wereld
naar eigen fysieke verhoudingen

1. mestkever
2. neushoornkever
3. bladsnydermier
4. olifant
5. arend
6. tyger
7. gorilla
8. anaconda
9. muskusos (photo)
10. grizzlybeer

gag

"onze huwelyksplannen weêr afgelast??
nadat we daar zoveel op hebben
geoefend??"

uit het schriftje

van de derde verdieping, de slaapkamers, naar de tweede verdieping, de woonkamer: die afstand leg je nooit met leêge handen af; àltyd liggen er glazen, tassen, borden, halve boterhammen en sokken op de grond, die naar beneden moeten. dat oprapen en dat dragen zyn ook helemaal geen probleem; alleen wil dit dus zeggen dat je nooit eens kan genieten van een leêge, nette, kale gang. dus je brengt de dingen wel in orde - maar dat wil per definitie zeggen dat ze op dàt moment niet in orde
zyn.

natuurlyk is dat vooral helemaal troef aan mollie haar slaapkamerdeur. die geraakt sommige spullen beu, om de zoveel dagen; en dan keilt ze die simpelweg de gang op. bepaalde knuffels, bepaalde boekjes, bepaalde gadgets, bepaalde ondefinieerbare bullshit. jullie zullen nu opperen: da's geen opvoeding, laat haar dat zélf opruimen; deels hebben jullie gelyk. maar tegelyk kan het haar niet worden aangewreven: de overvloed, de stortvloed, de tsunami aan gadgets en producten die zich een cascade naar het gemiddelde huishouden toeëigenen, is een zuivere soort van natuurramp, een schrynend onrecht, een aanranding. alleen die érg drastische reactie brengt zoden aan de dyk: buiten! buiten! wég ermeê - ogenblikkelyk!!

een goede vriend van my wil absoluut sterven. ik kan dit volgen. ik ken nu zyn verhaal, ik begryp zyn conclusie. maar: of hem de euthanasie gegund gaat worden, zoals hy die dringend heeft aangevraagd, da's maar ten zeerste de vraag.
    dit is van onze tezamenleving monsterachtig. het is de omgekeerde doodstraf. de veroordeling tot een infernaal leven. en ondertussen permanent die dreiging, voor hemzelf én voor zyn directe naasten, dat hy er dan maar zal moeten uitstappen op gruwelyke wyze, op mensonwaardige wyze. dank u zeer, humane wereld. met uw obsessie voor leven, leven, leven, ten allen pryze leven!!...    


dreamer


we bereiden een deftig punkrock optreden in trix voor, met onder anderen myn vrienden-muzikanten carl en charlie. byzonder opwindend allemaal. het idee is om twee weken voltyds te repeteren voor een set van 20 minuten (iets dat ik écht al myn hele leven graag eens zou willen doen...); een stel vrolyke junkies komt de betonnen zaal reeds ingelopen, ze doen de "organisatie", het wisselgeld en zo, haha... *** ik ben aan het fietsen, niet om myzelf ergens naartoe te bewegen maar om die fiets ergens "op het noord" te gaan afzetten; onderweg besef ik "waar ben ik meê bezig, ik heb geen fietsslot by me dus ik ga die fiets niet kunnen achterlaten. *** we "volgen" nick cave op toernee en terwyl we dat beleven, worden we een recensie gewaar over wat ie doet; zyn schoonvader ook; er is een discrepantie tussen die recensie en die realiteit, maar op zo'n manier dat het die realiteit toch niks kan schelen (sorry voor de verwarring...)

-end












tja, geen idee eigenlyk...

afterLink.

staraja roessa als decorum in een langspeelfilm, zoals ons doorgezonden door vitalski-blog-lezer mat jongenelen!...

zaterdag 1 januari 2022

zondagbunnie


llyn keating

prent vd week


zoveel mogelyk / zo weinig mogelyk


zoveel mogelyk
: brillenglazen, telephoonschermen en laptopschermen proper wryven.

zo weinig mogelyk: medicatie.

pech en geluk

pech: gisteren zo stom geweest om respectievelyk om 1 uur snachts en 2 uur snachts nog koffi te drinken.

geluk: de hawaäanse steel guitar.

onderschat / overschat

overschat: het idee dat er zonder hulp, geen cultuur zou bestaan.

onderschat: duits als een taal voor popmuziek

naar waarde geschat: heel soms ook het pleziér van de slechte lucht van uitlaatgassen, en van ander boosaardig stedelyks, als een expressievorm van "rock&roll" (wat dat vandaag nog mag betekenen.) 

alternatieve feiten

1. de langste rivier ter wereld is de nyl.

2. het diepste zoetwatermeer ter wereld ligt in siberië, het bailkalmeer, goed voor een diepte van 1.620 meter. (het diepste punt in zee is een ander paar mouwen (zie: myn roman 'het verborgen ryk'); dat gaat over een diepte van elf kilometer...)

3. ananas heeft 2 jaar nodig om volledig op te groeien.

4. het oudste kunstwerk ooit aangetroffen op aarde bevond zich in indonesische eiland sulawesi; mooi 44.000 jaar oud (zie: photo...)

5. hieromtrent voortsurfend geraakt bovenstaand feit wel zeer snel ver overtroffen: in het indische daraki chattan werd een kunstwerk gevonden van 700.000 jaar oud... 

6. de meest lucratieve film ooit is "avengers - endgame".

panini


@ the movies

spider-man: no way home

de oneindige sterfscène van aunt may is, gelukkig pas na één goed uur, hét startsignaal voor een opeenvolging van tergend langzame verveling en/of plaatsvervangend beschamend kitsch-sentiment. scènes van "langdurig afscheid nemen" - het ergste dat er bestaat!!!! op een ogenblik vraagt spider-man aan doctor strange zelfs létterlyk: "kan ik eerst nog van iedereen afscheid gaan nemen?" en dan wéét je weêral hoe laat het is - dat je ervoor zou betàlen om het komende nep-sentimentele kwartier te mogen doorspoelen - niet "voortspoelen", maar "doorspoelen", dwz "doorchassen", met de chasbak. de mooie actie die dààrna eventueel nog komt, werkt niet meer; omdat je te kwaad bent - omdat je beledigd bent.

een film van 150 minuten - dàt is de hele snert-tendens. als die mensen daarboven nu éindelyk eens van dat waanidee afgeraakten dat lollige actie zou moéten worden afgewisseld met nat, grysharig dialoogvulsel, dan was er één uur geschrapt kunnen worden - en dan hadden wy één kei-toffe prent van 90 minuten cadeau kunnen krygen...

waar was je te zaterdag

overdag zodoende in de kinepolis.
in de zeer vroege avond daarentegen by myn vader en moeder, nievejaar vieren...
vandaar deze eenvoudige polonaise...


nievejaarsbrief mollie


nievejaarsbrief rocco james conan
die snachts nadien hierover nog in crisis verkeerde
omdat hy over zyn eigen performance niet tevreden kon zyn...

ranking

TOP 10
meest voorkomende goede voornemens
by het nieuwe jaar

1. meer tyd doorbrengen met personen die er voor je toe doen
2. meer sporten
3. diëten, kilo's verliezen
4. stoppen met roken
5. ontstressen
6. stoppen met drinken
7. schulden aflossen
8. iets nieuws leren
9. altruïsme
10. alles op orde krygen

gag

"ik geef ze toch altyd nog een kans om
te checken of ze misschien nog
terug los zouden kunnen geraken...

uit het schriftje


het vuurwerk ten tyde van de feestdagen, specifiek in antwerpen-noord... de bommetjes nog vooral... die hebben niets met vreugde, en nauwelyks iets met plezier te maken... wel zyn het anti-feestelyke gewelddadigheden, die zuiver uitdrukking geven aan woede, frustratie, uitzichtloze marginaliteit... vuurwerk als een instinctieve, waardeloze guerrilla - de zoveelste.

verwant daarmeê; de mededeling dat er in frankryk op de voorbye oudejaarsavond "maar" 855 auto's in brand zyn gestoken - een heel pak minder dan de vorige jaren. dat stemt hoopvol!

die mémoires van jp torremans deden me hier nog eens aan terugdenken - wat ik helemaal vergeten was, en helemaal tot de categorie "vintage" behoort: de school-spaarboekjes uit de jaren 70. hoe leerlingen van thuis wekelyks of tweewekelyks een spaarboekje meênamen, met een briefje van 20 frank erin, dat de school dan voor de leerlingen op de bank ging zetten. wat een heel vreemd gebruik, waar was dat goed voor...


-end


afterLink.