maandag 24 oktober 2016

cursief voor de streekkrant editie kempen

slechts één op de tien cursiefjes die ik schryf voor de streekkrant, komt ook hier op deze blog terecht. waarom de ene cursiefje wel en het andere niet, dat weet ik zelf niet...

KEMPEN COWBOYS

Kempenaren zijn het meest ondernemingsgezinde ras van de gehele wereldbol, Eskimo's en Faeröer-Vikings misschien niet meêgerekend. Ziehier nu weer het eeuwigdurende succesverhaal van kledinggigant Van Peer Mode in Poederlee, bij Lille; al een halve eeuw lang een begrip voor ieder die graag kleêren aandoet of uitdoet, hebben deze "Trumps" der stille Kempen nu ook het pand van slagerij Vermetten opgekocht, voor nog verdere uitbreidingen. Deze nieuwe plek zal specifiek voor herenkleding dienen.

De bovenvermelde slagers, de Vermettens, ken ik persoonlijk, omdat mijn eigenste vader en moeder ooit met die mensen gingen ballroom-dansen, in de Herentalse zaal "Time Out", bij Gie Van Sas. Maar kledingzaken rondom Lille liggen mij sowieso nauw aan het hart, doordat mijn moeder hier indertijd, in de bewogen jaren negentig, ook zélf een kleêrwinkel had, "Tricot Simone" in de Rechtestraat. Eerst trok zij daar weinig cliënteel; maar toen kwam mijn grootmoeder langs vaders zijde zich ermeê bemoeien, die ervaring had als marktkramer in Turnhout; ze herschikte de stijlvolle, maar wat strak geregisseerde etalage tot één bonte feesttent van veelkleurige sjaals naast flashy berenmutsen, tweehonderd verschillende soorten Sloggi's naast broches, kousen, lintmeters en walvisballijnkorsetten. En toén werd die winkel een volksverhuizing op zichzelf. Zoals in wel meer Kempische dorpen, was dit méér dan een winkel; het gold er tevens als een praatbarak, een thee-hoek, een zelfhulpgroep voor gevorderden én een volkskermis. Kleêren kopen bij Simone, was kleren kopen bij een vriendin.

Als jonge, weerbarstige tiener reed ik er soms toch meê naartoe. Komende van Vosselaar, passeerden we dan nog een andere historische kleêrwinkel:"De Broek", waar exclusief jeansbroeken voor mannen werden verkocht, door een familie die, krankzinnig zo toepasselijk, "Van Den Broeck" heette. De winkel viel zo erg op, omdat er aan de zijkant van de baan een elf meters hoge, in triplex uitgezaagde jeansbroek stond opgetrokken, het derde Kempische Wereldwonder, direct na de Tempel van het Tibetaans Instituut in Schoten, en het cowboydorp El Paso in Wuustwezel.


Die winkel van mijn moeder in Lille is nu een firma geworden voor betonnen kelderdichtingen. Waar vroeger De Broek was, is nu wél nog steeds een kledingzaak. En dat cowboydorp in Wuustwezel, El Paso, is uitgerekend sinds déze week terug opengegaan, na een relatieve stilte van twee jaar. Inderdaad: twee jaar terug, in 2014, werd dat zalige cowboydorp, mét kapel, kerkhof, saloon, kapperzaak én galg, van de hand gedaan, voor exact 25.000 euro - wat voor cowboydorpen in het algemeen wel een normale prijs is natuurlijk. Tot voor kort bleef daar enkel de saloon open, maar nu werkt àlles daar weer. Mét zelfs, iedere zondag vanaf drie uur 's middags, live muziek én lasso-show!!

-end


afterLink

maandagbunnie

de penningmeesteres van johan braeckman in wetteren

prent vd week

(c) tim neath

agenda dees week

ten donderdag:"ik ben bly als het regent", in cc merksem

te vrydag:"ik ben bly als het regent", privé-voorstelling in berchem, info mail vitalski3@gmail.com

te zaterdag: dernière van de voorstelling "tegenslag en chance" in "de jardin", vosselaar

te zondag, overdag: tweede lezingenreeks rond sherlockholmes, om 14u, olmenlaan 1, wetteren

te zondag, avond: karaoke-met-ruis in de arenbergschouwburg

waar was je te zondag

vandaag deed ik tezamen met jean-paul van bendeghem en johan braeckman in wetteren een drie uurs voortdurende lezing over sherlock holmes...

namelyk voor een opname van "home acadamy", een uitgever van geluidsdragers van lezingen...

zeer fyn, geen toneel-druk, gewoon die tekst netjes voorlezen...

van bendeghem in actie...

er is toch een publiek voor lezingen.

ook wel heeft deze charismatische, zen-achtige, zelfgebouwde theaterzaal van braeckman een beetje een eigen publiek...

state of being, 24 oktober 2016


ik durf het byna niet te zeggen, maar het probleem met witje en chocolate is nog àltyd niet van de baan. want: dat mooie hek , dat staat daar nu wel te pronken - maar: rocco james conan noch mollie, hebben de discipline om dat hek gesloten te houden. dus: nu op het moment, twee uur snachts, lopen die twee knaag- en luister-dieren weêr als vanouds te verwilderen, tussen de natte, gefnuikte nachttuinplanten - die beesten gaan lopen zoeken, vermag ik niet meer op te brengen, is inmiddels té zeer een anachronisme.
    voorts alles optimaal. daarnet zag ik dat myn smartphone twee uur lang, geheel per ongeluk, op rec-play stond, waardoor ik dus de gehele huis-avond aan het opnemen ben geweest; ik hoorde myzelf liggen voorlezen aan de kinderen, en ik moet zeggen: ik was verrast over myn eigen inzet, wat een schitterend voorlees-tempo, met tedere inleving, maar nooit overdreven, met pauzes voor interactie (bvb mollie die laat horen hoe goed ze de wind kan nadoen, "zo klinkt zachte wind op de top van een berg"), et cetera. in plaats van die volle twee uurs helemaal opnief te beluisteren, heb ik ze wel meteen maar gewist - ja, dat zou je wel willen: ALLES opnemen, en ALLES herbeluisteren - omdat je niet DOOD WIL.
    de komende week is iéts rustiger dan het my voorstond. de kunst zal er byzonderlyk uit bestaan, my zo hardnekkig het my gegeven, tussen de soep en de patatten, op myn nieve conference te richten...
    op de achtergrond spelen "de forellen" van schubert. rechts van my brandt een kaars. myn voeten hebben het koud, maar myn schouders zyn warm. met wat geluk schryf ik nog één columpje voor deStreekkrant, nu meteen...

-end

het beeld is nu per definitie zo wazig, omdat m'n "surfvolume van de maand" er weêral is doorgejaagd.

de schuld van myn kinderen, die zitten aldoor tezamen in de zetel: met elk een eigen laptop op schoot. dwz de ene zit naar K3 te kyken en TEGELYKERTYD zit de ander naar kabouter plop te kyken.

begrypelyk dat wy niet veel bezoek hebben...

afterLink

zaterdag 22 oktober 2016

zondagbunnies

stadskinderen

amuseren zich ook...

prent vd week

(c) de zeer jonge picasso


agenda

vandaag, te zondag, om 14u;
jean-paul van bendeghem, johan braeckman en don vitalski
geven drie uur lang hoorcollege
over sherlock holmes en conan doyle
zaal braeckman, Olmenlaan 1, Wetteren

state of being, 23 oktober 2016


in acht losse flodders...


1. vandaag niet zo lief geweest voor luv. dwz over het algemeen natuurlyk wel, maar tydens de boodschappen daarstraks in de lidl niet echt. ik wou dit of dat in huis halen, maar luv wou dat niet, en daarop zei ik met een zeer voos gezicht:"ik was nooit mogen gaan tezamenwonen!" een hatelyke uitspraak. wat je zégt, moet overeenkomen met wat je doét. en anders moet je iets anders doén, niet iets anders zéggen...

2. wat extra voos was, doordat de voorbye zaterdag een onverwacht dagje vry was, er op de valreep immers een optreden weggevallen zynde; plus: merkwaardig genoeg was het dan nog een zonnige dag ook. cfr de los hiervan wel enigszins overschatte jacques brel;"hoe vaak hebben wy / met een snydend woord / ons geluk vermoord." (je zou denken: de rymende begrippen "woord" en "vermoord", da's flauwekul; maar: hier treffen ze doel, met dank aan dat ene, overtuigende, beeldryke extraatje tussenin, dat "SNYDEND". "hoe vaak hebben wy / met een snydend woord / ons geluk vermoord."

3. op bezoek geweest by myn vaêr en moêr in de lindeboomstraat, en daar pizza gegegeten. myn moeder zei iets over myn jongere broêr, die vlak naast hen woonachtig is, en voor de eerste keer ooit zei ik haar oprecht:"zelf zou ik toch niet vlak naast myn ouders willen wonen..."

4. charles maria nelson, die my dagelyks belt, heeft een halfjaarlang in een proces verwikkeld gezeten, door een aanryding; hy werd namelyk twee keer vlak na mekaâr aangereden, dwz: hy werd aangereden, krabbelde overeind - en diezelfde chauffeur reed hem opniéf aan. lange tyd dacht iedereen dat hy onzin uitkraamde, maar: gisterenmiddag heeft hy op de rechtbank zyn gelyk gehaald!

5. morgen (zondag) relatief vroeg opstaan. daarom vandaag (zaterdag) lichtjes angstig, althans savonds.

6. begin volgende maand weêr een paar keer direct na mekaâr de bühne op met myn nieve, in maak zynde one man show, misschien (maar waarschynlyk niet) getiteld "de ideale schoonzoon", of "gloednieve, humoristische lachshow!" daar was ik begin september meê bezig, maar dan viel dat stil; om de tekst weêr op te rakelen, en uit te breiden, zit ik nu iedere nacht gedurende anderhalf uur met chocolate op schoot in de werkkamer op de slaapbank te declameren voor myzelf. d.i. de essentie van my op deze wereld; hierzo, voor my uit zitten te praten.

7. er moet meer groen in myn leven; meer planten met grote groene blaêren, maar ook meer papegaaien en zo.

8. oktober is een ongelooflyke DURE maand; maar feitelyk kom je iédere maand tot zo'n conclusie.

9. je moet my absoluut tegenhouden als ik myn kindjes even vaak citeer als chantal pattyn haar zoontje citeert (ze heeft daar nu zelfs een boék van uitgebracht...); maar mollie was toch weêr scherp daarnet, by het slapengaan. eerst:"papa, jy bent heel lief... ik hoop dat je nog lang gaat leven, want als je dood bent: mama kan niet zo goed verhalen vertellen als jy." daarna:"als jy dood bent en mama is dood, en als oma en opa my dan niet willen, moet ik dan naar een weeshuis?" en tenslotte:"oké, dan zal ik nooit naar een weeshuis moeten - maar: als ik toch wél naar een weeshuis moet, en ik zal daar dan doodgaan, wat zal er dan met my gebeuren?"

linkie

als je kinderen je werkkamer zo erg overhoop hebben gegooid dat je een uur moet ruimen en schrobben vooraleêr je aan de slag kan, is, voor tydens die arbeid, deze aflevering van "nooit meer slapen" erg boeiend, wegens, vooraan in het program, een gesprek met bas van abel;

http://www.vpro.nl/speel~RBX_VPRO_707777~met-o-a-bas-van-abel-huid-en-jan-beuving-nooit-meer-slapen~.html

-end


afterLink

een relatief zeer obscuur werk van mozart

zaterdagbunnie









ingrid ryken, de gedreven cultuurschepen van herentals

prent vd week

(c) picasso

wat betreft "culture club" op canvas: de misdadig weêrzinwekkende muziek-tunes tussendoor weggeredeneerd, en ook de nutteloze, en dus storende camera-travels niet meêgedacht, is het programma zeer genietbaar: àls en slechts àls de gast goed is.

de man die kwam praten over de onevenaarbare picasso daarstraks, was zeer zeker in orde.

agenda

!  de gig die voor vanavond gepland was, victor glorieux in de pastorie van borsbeek, is afgelast, wegens plots opgemerkt zeer ernstig instortingsgevaar van het plafond...


morgen, te zondag, doe ik smiddags een lezing over sherlock holmes in wetteren, google maar voor de precieze gegevens...

waar was je te zaterdag

na een superluie vrydagmiddag, ging het richting cc herentals, voor een gig met gert jochems.
     links = loe, de techniekers langs rataplan.
     overigens goed nieuws ivm de toneelzaal rataplan: die gaat toch wél door met bestaan, vooral dankzy disctrict borgerhout, maar ook dankzy het stad én dankzy de roma...

leo en julia

zyn er àltyd

als ik in herentals speel.




ze doen langs deze de groeten aan myn pa en ma...

de uitbaatster van de foyer van het schalieken
heeft twee jiskefet-achtige mega-honden by zich...

die rechts is marc, programmator van cc herentals...

na een zekere weêrbots, een geschrokken-zyn vanwege het nieve tuinhek, een twyfel zynde uitgesproken als "waar ben ik meê bezig," valt nu, vanavond pas, alles in balans wat betreft chocolate en witje, en ben ik zeer bly met hoe het gelopen is,
   
snachts moeten ze in dit kleine kot, zodat ze smorgens, wanneer ze daaruit losmogen, toch weêr dat gevoelen van vryheid beleven.
   
ze zyn myn vrienden en bovendien is het toch steengoed dat myn kindjes, die stadskindjes zyn, aldus kunnen wéten wat een konyn is, dat er nog andere konynen zyn dan nyntje, riki, bobo, stamperdje, hopla en duracell.

-end


afterLink

prikkel je hoogtevrees

vrijdag 21 oktober 2016

vrydagbunnie

reposted bunnie sofi gleon.





sofi heeft een broedkip die verslaafd is aan broeden, ook als ze géén ei onder zich heeft...

prent vd week

pas nu zie ik in dat de affiche van myn  vriend eric rikmans, die op het moment exposeert in "haken en ogen" in het antwerpse klapdorp, een sample is van picabia...

agenda

subiet, vrydag-avond, "ik ben bly als het regent", in cc herentals...





we zyn toch wel goê bezig eigenlyk...

de maan in onze straat
om zeven uur smorgens gephotografeerd
door mollie

rocco james conan is vandaag, op zyn eigen aandringen, aan zyn eerste vioolles begonnen.
hy heeft dit instrument de gehele avond lang geen halve minuut kunnen loslaten.

ook wel een "classic" in de categorie "ervaringen van regeneratie"; ik my immers nog érg goed herinnerende, hoe ik ook zelf, pas op tienjarige leeftyd, apentrots met myn eerste viool thuiskwam...

op langer termijn zou wel blyken dat ik er geen talent voor had...

voor rocco zal het wel veel beter lopen...

maar ik kryg een kleine angstaanval wanneer ik my de moeilykheidsgraad weêr voor de geest werf van specifiek dit instrument...

voor witje en chocolate is vandaag klein buchenwald neêrgestreken... die tuin daarginder, kunnen ze nooit meer in...

althans: in principe, want nu op het moment, donderdag rond één uur snachts, loopt de zeer lenige witje toch wél door de tuin - een onwaarschynlyk minuscule opening toch doorgeglipt zynde...

arme konyntjes... ook ik heb in myn leven zo'n traliën staan, het verschil is dat ik dat zelf heb laten gebeuren...

(jowan petit heeft my eêrgisteren laten weten, dat ik over deze verwikkelingen, die rond witje en chocolate, een roman zou moeten kunnen schryven, van een boeiende zeshonderd bladzyden...)


actua




"de afspraak" op canvas gisteren... ik had daar echt niet in karl van den broeck z'n plaats willen zitten... met dat soort van discussies, waar je niet van slaapt, waar je van onderdoor gaat... überhaupt zou ik geen polemiek willen voeren, in het verleên heb ik dat, op myn eigenste, dus ietwat lagere niveau, een paar keer gedaan, en ten eerste: je wordt er ziek van, ten tweede: je kan toch niks winnen. niks tegenover het publiek en al helemaal niks in een rechtzaal.
    snachts lig je, in plaats van braafjes te slapen en dromen, al je vele, koortsachtige argumenten op een rytje te zetten, keer op keer... je voert iedere mogelyke discussie in je hoofd, in cirkels... je wil eigenlyk véchten, dwz fysiek; dwz: boksen of zo, om die tegenstander lichamelyk af te rossen; maar: dat mag niet; dus: in plaats daarvan, zit je met die hooikoorts in je eigenste schedeldak te borrelen en te broeien, te woelen... eventjes naar beneên, voor een glas water; iemand van je gezin, die in je huis rondloopt, vertelt je een grap; maar die grap dringt niet tot je door. je verschroeit van ernst en je weet het - maar: je kan er niks tegen beginnen.
    alain grootaers (spel ik dit goed?), die werd zo ook eens, vyftien jaar terug, gesandwicht; die heeft toen gewoon "fuck alles" gezegd, en die is met z'n gezin naar spanje verhuisd, als paardenmelker.
    je zag wel dat die advocaat tegen wie karl het moest opnemen, qua mensensoort behoort tot de categorie "opgeblazen vlaamse kwallen met nief binnengekomen geld", maar: zyn argumentatie kwam sterk over, waterdicht en gedecideerd...
    

-end


afterLink

myn broêr hoorde gisteren drie keer na mekaâr de anderhalf durende soundtrack by myn toneelthriller in wording "constance en mathilde", en oordeelde de volgende dag dat deze track hier het langst bleef hangen...

donderdag 20 oktober 2016

donderdagbunnies

lut en morgane, van de jammerklacht.


nu zaterdag in de pastory van borsbeek.

prent vd week

links het ontwerp voor die hoes, rechts wat er uiteindelyk van de drukpers rolde;
    op verzoek van michael jackson is de duif van randy jackson z'n schouder weggehaald;
    namelyk omdat intussen, tussen het ontwerp en de druk in, "when doves cry" ineens was uitgekomen...

a day in a life

woensdag is mollie-dag... met een grieperige kop smiddags wakker tegen dat de kindjes thuiskomen; luv met rocco james conan naar de muziekschool, dus ikke met mollie rustig thuis, met mooie muziek op de achtergrond, tekenen, voorlezen en veel lachen.

een halfuurtje nadat rocco james conan en luv terug zyn, mollie en kik naar de rolschaats-club. mollie wil er weêr onderuit, maar deze keer staan we d'rop dat ze eens iets volhoudt.
    de deal die ze afdwong: ik mag, tydens dit anderhalf uur, niet één minuutje in een boekje lezen; ik moét àldoor naar haar kyken.
    toen ze kôstuums moest gaan kiezen, kon ik toch wél even lezen; een literaire brief van tommy wieringa over de geschiedenis van de gentse vooruit; ik dacht: als dat alles is?
    (krishnamurti voert, vreemd genoeg, propaganda tégen de bezigheid van het lezen; "wegvluchten in een boek," zegt die, "terwyl we de echte wereld niet eens begrypen.") 





van twaalf tot zes met de kinders bezig geweest; daarom savonds zonder schuldgevoelens de baan maar weêr op...
    naar de voorstelling "cyrano" gaan zien, in de leuvense minnepoort.
    cyrano: de man die zyn talenten ten dienste stelt van anderen, die ermeê opklimmen, terwyl hyzelf achterblyft; daar kon ik me wel meê identificeren...
    in december regisseer ik ann tuts, maar ik had haar nog nooit bezig gezien, dus dit was dringend.
    ze kregen een staande ovatie...

het gemiddelde theaterpubliek anno 2016: 20% mannen, 80% vrouwen.
    in leuven bestaan die vrouwen dan nog eens voor 80% uit meisjes.
    volgens myn broêr serge is het met boeken etc hetzelfde; alleen vrouwen doen nog aan cultuur, zegt hy...

voor de heenweg gaf google-maps aan, dat er van antwerpen naar leuven langs brussel, VIER files waren: alle vier wegens VERKEERS-ACCIDENT!! niet erg verleidelyk... dan maar de weg langs zemst genomen, maar het blyft een zenuwslopend traject.
    de terugweg langs brussel was gemakkelyk - maar wel DRUK zeg... het is tegenwoordig àltyd maar druk, ook swoensdags snachts...

woensdag 19 oktober 2016

nu is het halfeen snachts en ben ik weêr by serge, die de storyboards maakt voor myn toneelthriller...
    daarjuist myn derde dafalgan geconsumeerd (de eerste was om twaalf uur, de tweede om zes uur...)
    ik ben héél benieuwd naar die thriller, jullie waarschynlyk ook...


serge kan altyd alles alleen maar grondig doen, dus ondertussen zit kik op m'n eigen laptop; nu om te bloggen, subiet om te lezen wat nele bauwens weêr allemaal naar my aan het mailen is geweest...

-end


afterLink

Woensdagbunnies

Veronique Nicasi


Lieve van laerhoven

Prent van de week

De katzenjammerkids

vandaag kwamen jowan en guido naar myn stuk met toneelkring veredeling zien...

gelukkig was de gehele bende weêral in topvorm

nu ben kik by m'n broêr serge, die me helpt by de grafiek van het storyboard voor mn aanstaande toneelthriller. Ik had gehoopt op n halfuurtje werk maar het ingebakken perfectionisme van hem kennende zal kik hier om vier uur snachts zitten, met mn kei zware valling erbij. ..

de resultaten zyn dan ook wel kicken... in het laboratorium van de wizzard...

-end