het salon op zondag is terug !!
maandag 7 september 2026
afgezaagd / afgezaagd voorby
afgezaagd: filmaffiches waarop het hoofdpersonage van de film een revolver draagt.
afgezaagd voorby: het straattaalyouthwoord "kaulo" ("in verregaande mate")
onderschat / overschat
onderschat: "intruder", de nieuwste elpee van gary newman
overschat: frits spits
naar waarde geschat: m.o.m., de comic book series
alternatieve feiten
1. de americaanse dichter hart crane (1899-1932) (zie: photo), bevond zich op het stoomschip de "orizaba", op de golf van mexico. hy sprak:"tot ziens, allemaal!", en sprong voor eens en altyd het water in.
2. katharine hepburn voer in 1934 met deze zelfde stoomboot van new york naar yukatan, speciaal om daar de echtscheidingspapieren te regelen jegens haar echtgenoot ogden ludlow. deze ogden heette met zyn familienaam eigenlyk smith, maar omdat 'ie het zyn vrouw niet wilde aandoen om met zo'n ordinaire naam als actrice door het leven te moeten, liet hy daar officieel "ludlow" van maken.
3. yukatan is één van de 31 staten van mexico. het was hierzo dat, 66 miljoen jaar geleên, die fameuze asteroïde op aarde neêrstortte, waardoor, door stofwolken, de gehele diersoort der dinosaurussen kwam uit te sterven.
4. onlangs, 29 april 2020, vloog er een kolossale asteroïde rakelings langs de aarde, namelyk op slechts 6 miljoen kilometer van de aarde. de grootste, meest gevaarlyk naby scherende asteroïde van deze eeuw wordt verwacht rond 2 september 2057.
5. 2 september 1715 stierf, op 87-jarige leeftyd, de duitse barokke dichter constantin christian dedekind, die ooit, met zyn vrouw en vyf kinderen, van dresden naar meissen verhuisde om aan de pest te ontsnappen.
6. hart crane parodieerde ooit een gedicht van t.s. eliot, die hy wel bewonderde, maar wiens pessimisme hy enigszins schuwde; in dit gedicht, getiteld "aunt helen", komt deze mooie regel voor:"The dresden clock continued ticking on the mantlepiece." die eliot blyft toch echt een steengoede dichter...
(dit was: crane - orizaba; orizaba - yukatan; yukatan - asteroïde; asteroïde - 2 september; 2 september - dresden; dresden - crane)
gag
 |
| "ik zweer je dat ik hier daarjuist nog een konyn heb gezien..." (een cartoon uit 1963... zou je niet zeggen, eigenlyk...) |
state of being, 7 september 2026
het bleek een zonnige dag te zyn - eenvoudig was het echter niet, dit werkelyk te consumeren. myn beroep is ofwel op een podium staan, ofwel als een luis in de zetel hangen, gefrustreerd typende aan een laptop die, door toedoen van de duivel, om het halfuur uitvalt. nog éventjes en ik ben àl myn adressen kwyt, àl myn afspraken, àl myn herinneringen aan het walhalla waar ik op reis was toen ik een bode was voor de tsaar.
wél moest ik eventjes naar de bank, cash geld gaan storten. toen wél, lezers, kon ik naar buiten voor een wyle. te warm voor die jas - maar toch wél die jas aandoen; alleen maar voor, daarin ingenaaid, die binnenzak, waarin dan immers myn telephoon kan.
"enough" van brian eno.
de totàle hallucinatie van de handelsstraat. die ongebreidelde kakophonie van belgisch-oriëntaalse kaneel-geuren, opvliegend van tussen de gevleugelde muskusratten van al die balcons...
in het banklokaal een zeer lange sliert van wachtenden. van de vier machines present, bleek er maar één populair. "meneer, die andere, die werken niet," zo werd my dit nader verklaard. dat zou kunnen maar het goeien-is, ik moet niks àfhalen. om àf te halen, moet je natuurlyk twee drie uurs staan aanschuiven. geld droppen echter, kan altyd ogenblikkelyk.
wat héél soms, namelyk één keer toch eens, ooit, kan gebeuren, is dat je storting niet geregistreerd wordt. je dropt 200 euro - en ineens: valt dat scherm uit (zoals ook myn laptop, inderdaad). "dat komt goed, meneer, dan moet je onmiddellyk naar dié nummer hier bellen."
rond een uur of acht savonds opnief naar buiten, ditmaal om eventjes te gaan fiétsen. ik ken nu een parkoers waarby je geen énkele keer de waterkant verlaat; aldoor langs dokken, tot aan de zeer noordelyke schelde, waar voorts ook geen toeristen toeven. al vyftig jaar hier wonen en toch wél nog kunnen verdwalen, godlof...
morgen extreem vroeg op - feitelyk niet "morgen" pas, doch reeds binnen drie of vier uurs; om myn dochter, mollie, te chaufferen. naar evergem, namelyk. een mens kàn zeggen: "ga met de trein" - maar: wat voor een vader ben je dan? niét als je als vader, op dat moment, naar kantoor moet - maar wél: als je, als vader, zo geprivilegeerd bent, dat het éigenlyk zou kunnen? voor een goede vader is "eigenlyk zouden kunnen" gelyk aan "moeten".
maar het suckt wél. myn bio-rythme is vandààg al een quasi-modo...
zondag 6 september 2026
nieuw sinds vandaag: -27 jan 2027: presentatie "voorwoord", warande, turnhout
-vrijdag 30 oktober -2026 peter hens bij vitalski in de woonkamer
nieuw sinds gisteren; donderdag 10 sept: speech op opening "bar griet", warande, turnhout
zondag 8 nov: circus bulderdrang, crossing border, arenberg, antwerpen
nieuw sinds eergisteren: 23 feb 2027: "Pinguins Kunnen Toch Wel Vliegen," Werf 44, Schilde
19 nov: de kempenkrak 2 is beatnik, in beerse.
al myn speeldata, ziehier: SPEELDATA DON VITALSKI
zaterdag 5 september 2026
onderschat / overschat
onderschat: de wachtduur voor de lift voor fietsers die door de antwerpse voetgangerstunnel willen
overschat: de jaren 90
naar waarde geschat: "naked", de film.
gloednieuwe alternatieve feiten
1. de eerste stofzuigers ooit, waren te groot om in huis te halen; ze zogen het huis wel proper, middels lange slangen, maar dan vanop de straat.
2. in een doctor who aflevering uit 1979, "the creature from the pit", doen er zich aliens voor die heten "thytotians", geleide door ene "erato" - zie het groene slymerige wezen op deze photo.
3. volgens senator tom tillis deze week, is americaans minister van defensie pete hegseth nog steeds helemaal niet van zyn drankprobleem af.
4. de feestzaal van eddy wally in ertvelde, heette "paris las vegas". het huis daar, werd tot begin dit jaar nog bewoond door marina wally, maar werd dan onbewoonbaar verklaard.
5. de eerste geattesteerde verschyning van de instructie "insert another coin" dateert van 1950.
6. volgens het oudnoorse gedicht "grimismal" telt het walhalla precies 540 deuren. door iedere deur kunnen 800 kyjgers naar buiten, voor de grote eindstryd "ragnarök". 432.000 krygers dus - dat zou, vonden ze, moeten volstaan.
state of being, 6 séptember 2026
moê wakker geworden. kennelyk stond myn wekker op. van zéér lang geleden dan nog, dan; want wanneer moest ik op een zondag nog eens op om tien uur morgens?
daarna toch wél weêr kunnen inslapen. "stilliggen is ook rusten!" dwz dat stilliggen is een "commando". en dat levert vaak nog wat op. doch ook daarna, twee uurs laten, wakker geworden in vermoeienis.
toen ik, uiteindelijk, beneden kwam, hadden de kinderen, naar verluidt, al enthousiast ruzie gehad - maar was ook, zo vlug al, dat alles weêr bygelegd. nochtans: hun samenkomen vrydag was zeer mooi geweest, toen ze mekaâr over hun nieuwe school vertelden; met veel meer geestdrift en inleving dan toen ze my of luv daarover vertelden.
een halfuur in de machine-kamer. repeteren op de laatste strofen van "de zevende lotus". "ave eva, wy komen met u mede,/ wy lopen voor u naar beneden./ uw purper druppelende dageraad / die zullen wy nu betreden."
dan de fiets op, naar linker-oever. frederik van den eedenplein, een zevende verdieping daar ergens; de stulp van elisabeth, met zicht op de kathedraal (hoewel: het reuzenrad staat ervoor; dwz door de schuld van dat reuzenrad, kan je vanuit elisabeth haar woonkamer de kathedraal niet zien.) (toch daarin liever gesaboteerd door dat reuzenrad, dan door het logo van de kbc-toren...)
live voorstelling van myn stuntgedicht "de zevende lotus", zynde waarachtig "hét àllermeest spectaculaire gedicht ooit geschreven in de nederlandse taal".
dit was nu myn vierde performance daarvan, en nog steeds gaat het, uiteraard, in stygende lyn.
benieuwd waar ik zal staan wanneer ik dit honderd keer zal hebben gedaan. wat zeker de bedoeling is! laat maar weten als er plaats is by u in de woonkamer thuis (mail: vitalski3@gmail.com.)
nà die voorstelling werd ik eventjes enigszins duizelig, blykbaar. te snel te veel appelsap gedronken? ik fietste weêr naar huis - maar die vapeurs bleven toch ook thuis nog voortduren...
in een diepe slaap gevallen in de zetel - juist terwyl d'r éigenlyk, op tafel dan, spaghetti carbonara voor my was klaargezet.
in een diepe slaap gevallen in de zetel - juist terwyl d'r éigenlyk, op tafel dan, spaghetti carbonara voor my was klaargezet.
de vandaag nogal emotionele mollie met haar moeder naar een eethuis ergens op de groenplaats, rond zeven uur savonds. ikzelf met rocco james conan intussen voortkyken naar "marvel, de m.c.u.-line" - dwz: de verhaallyn van alle marvel-superhelden-films sinds "first avenger". vandaag film zeven, "thor".
ik vond dit zelf de eerste zeer zwakke prent tot dusver, maar rocco james conan vond dit juist de béste tot dusver. ik kan myn eigen opinie dan niet uitspreken. ik wil nooit slechte dingen zeggen over dingen die andere mensen juist erg goed vinden (terwyl veel mensen, zo merk ik, dat juist wél graâg doen. dwz: ze merken dat jy deze of gene zanger goed vindt?,- dan gaan ze die precies juist met heel veel plezier beginnen afbreken - why? toch niet in de hoop dat jy dan maar van mening zou veranderen??)
het is twaalf uur snachts. er is maar één probleem, namelyk dat myn main computer het laat afweten. dit hierzo, typ ik op een neven-computer, die geen content heeft. die main computer is nu even op "off" gezet - in de bidding dat hy het subiet wél terug zal doen!!!!
dakkan / dakkanni
dakkanni: het klimaat nog tydig redden
dakkan / dakkanni, deel 2
dakkanni: er wordt in belgië alsnog een primitieve mensenstam aangetroffen, die, tot dusver, nog nooit met de moderne beschaving in aanraking is geweest
onderschat / overschat
overschat: chicken nuggets
naar waarde geschat: de scenarist yvan delporte
onderschat / overschat deel 2
overschat: de bestaansmogelykheid van boekhandels
naar waarde geschat: het genoegen om genezende huid-korst zachtjes van je huid los te krabben
alternatieve feiten
 |
| hildebrand, ofte nikolaas beets |
1. de eerste americaanse chocolade-fabriek ooit, was in boston.
2. by de azteken werd chocolade gebruikt als een munteenheid.
3. tot niet meer in gebruik zynde europese munteenheden rekenen we onder meer: de Griekse drachme, de Joegoslavische dinar, de Vaticaanse lire, de Monegaskische frank (= monaco).
4. hoewel monaco tot de top vyf hoort van hoogste aantal casino's per vierkante meter, is het bestuur van monaco zelf doordrongen van het inzicht dat gokken niet goed is voor de gezondheid; om die reden is het inwoners van monaco zelf wettelyk verboden om in monegaskische casino's naar binnen te gaan.
5. elf jaar geleden waren luv en kik lichtjes gokverslaafd. ik publiceerde toen op deze blog een strategie om àltyd te winnen aan de roulette-tafel; een beetje in navolging van eduard douwes dekker; ziehier; http://vitalskiblog.blogspot.com/2009/07/no-kidding.html
6. de belangrykste tydgenoot en collega-schryver van eduard douwes dekker, de haarlemse predikant hildebrand, beschryft in zyn bekendste boek, de "camera obscura", een salonkaartspel dat wordt genoemd "boston".
dit was: boston - chocolade; chocolade - munteenheid; munteenheid - monaco; monaco - gokken; gokken - dekker; dekker - boston.
lectuur 1/2
bowie, mike allred
een curieus ding. ik laat my niet chanteren, die suffe biographische strip over nick cave byvoorbeeld, die wil ik écht niet hebben. maar: déze hier, moest blykbaar toch wél meê naar myn grot.
er is iets zeer onnozels aan; een opeenvolging van zeildoeken-van-de-botsauto's; byna nooit een menselyke david bowie in een credibele conversatie op een dag op een plek, maar juist altyd dat iconische, dat platenhoezerige, dat tandpasta-reklaâm-achtige.
maar: dat is een keuze, en de grafiek is toch eigenlyk echt wel verpletterend. plus in accordatie met het idee "glam" (de biographie stopt in 1973, aladdin sane.)
je leert er weinig van by, tenminste als je er al iéts van afweet, maar je geheugen wordt wel lekker nog eens opgefrist, en vooral hoor je in je geestes-oor al die liedjes nog eens spelen. toch echt leuk.
lectuur 2/2
alsmaar meer koester ik een voorliefde voor striprééksen; wat heb je aan één los album van iets? dan liever zelfs een generische stripreeks, dwz een reeks waarby de auteurs zo erg ten dienste staan van de reeks en haar personages, dat ze zelf quasi anoniem worden en byna inwisselbaar. tenminste, by "suske en wiske" word ik daar wagenziek van, maar byvoorbeeld by "de smurfen" is het fantastisch (hoe anoniem ook, je voélt daar toch de bekwaamheid van die tekenaars. is een smurf goed tekenen, een van de moeilykste dingen die er bestaan?)
het is jammer dat er nooit zo'n zeer uitgebreide, generische reeks is gekomen rond tardi's figuurtje isabelle avondrood. dat hy daar zelf geen zin in had, snap je wel, maar de figuren en het universum van avondrood zyn voor een tekenstudio eenvoudigweg byeengedroomd.
als een soort pesterige pseudo-inwilliging van dit begeren naar méér, heeft tardi wel een geheel àndere reeks uit handen gegeven: die rond de net zo stoicynse nestor burma. in principe kan ik die iétsje minder smaken dan avondrood, om de erge reden dat ik echtwaar te dom ben om detectives te kunnen begrypen. al staat het album "glimmerik" toch in myn top 6.
de vorige generische burma's had ik ook al wel in huis - maar: ik kon ze niet goed verteren; hoe zorgvuldig ook ineengestoken, ze mankeerden nét dat beetje d.n.a. van de ongenaakbare tardi zelf - tegen morgen zal ik dat eens verder uitpluizen.
met "de ratten van montsouris" is daar in ieder geval, opeens, verandering in gekomen. ook hier weet ik niet precies waar het aan ligt, al komt het vermoedelyk voor een groot deel door de inkleuring, die enorm mooi is, maar die absoluut te hard blinkt om zuiver tardiaans te kunnen heten. zodoende weet dit album zich op een bekoorlyke manier van tardi te emanciperen.
en ja, zélfs is dit boek in één opzicht bovendien een verbétering op de burma's van tardi: minder grote, minder bomvolle tekstballons. (nu ik zelf byna vyftig ben, ben ik doorgestoten tot een gigantisch strikte visie op de ideale verhouding tekst-versus-beeld voor stripverhalen; één vierde van de prenten géén tekst, één anderhalf vierde ongeveer 7 woorden in een vak, en één anderhalf vierde ongeveer 22 woorden. wat ik je brom.)
vrijdag 4 september 2026
at the weekend
sold out.
okay, de woonkamer van elisabeth, is niet hetzelfde als de lotto arena -
maar: wacht maar!!!
onderschat / overschat
overschat: studio brussel
naar waarde geschat: de stem van annie lennox
dakkan / dakkanni
dakkan: dat nog by ons leven, maar allicht niet voor u en ik, door regenerende transplantaties en humanoïdisering, de menselyke onsterfelykheid effectief bereikt wordt.
dakkanni: het idee dat de latynse schryver lucianus van samosata, uit de 2e eeuw na christus, toch niét gelogen zou hebben in zyn verhaal getiteld "een waargebeurd verhaal", dat gaat over zyn maanreis, waarin de maan wordt bewoond door een soort ruimtewezens die in oorlog voeren met elkaâr.
alternatieve feiten
2. cornelis tromp was een admiraal uit rotterdam, wiens familienaam, tromp, een verwyzing betekent naar de mond van een kanon of een geweer, al kan in principe tromp ook op een olifantenslurf duiden. effectief is "tromp" hetzelfde als "trump". de betekenis van "monding" hoor je ook in "trompet" ofte "trompet".
3. in het engels zeg je niet "i play trompet" maar wel "i play the trompet". je zegt ook niet "the time of our life", maar "the time of our lives".
4. the time of my life is natuurlyk dé song van "dirty dancing" uit 1987, met patrick swayze, al werd ie aanvankelyk, op zyn 34e, veel te oud bevonden voor deze rol.
5. op zyn 34e schreef edgar allan poe zyn fameuze kortverhaal "de zwarte kat", waar ikzelf, tezamen met jowan petit, ooit, in 2004, wel eens een toneelbewerking van heb gemaakt.
6. op 24 september 1894 deed edgar allan poe in richmond een lezing over zyn kunstenaarscredo, "the poetic principle", in moderniteit op wereldniveau wellicht alleen overtroffen door rimbauds programmatische brieven uit 1871.
dit was: 24 september - tromp; tromp - trumpet; trumpet - time of life; time of life - 34e-jarige leeftyd; 34e-jarige leeftyd - poe; poe - 24 September.
verdwaalde photo
van toen ik nog eens mocht rondneuzen in de kelders van het letterenhuis;
dàt is pas een handschrift!!...
uit het schriftje
"de gele briefkaart". dat was iets speciaals. daarom jammer, dat ze niet meer bestaat. alleen op ebay kan je d'r wél nog vinden... als ik zoiets dan zie, moet ik my inhouden...
weet je nog, die cd-spelers met vier of vyf cd-laders, en dan de shuffle-functie; dàt was dan het maximale; arme wy, toen...
je kan wél, in extremis, àlle muziekgenres door mekaâr draaien; vyf minuten portishead, zeven minuten bach, drie minuten elvis, vier minuten my bloody valentine; dat gaat echt perfect.
een nieuw boekje over felix de kat (de "poezenkrant"); daarin lees je dan byvoorbeeld: op vier october 1974 was er in het jeugdblad "zigzag" een teken-wedstryd, waarby kinderen tot twaalf jaar een tekening mochten inzenden, op een papier van maximaal achttien op tweëntwintig centimeter"; en dat wil je lezen, dat lees je zelfs graâg - maar: ik kryg het gewoon aan myzelf niet uitgelegd, waarom dan wel juist. het is wel zeker dat er niks verandert als daar stond: negentien op vyfentwintig centimeter - en toch is het goed dat het daar staat. hoe komt dat? ik weet het niet. iemand een suggestie? waarom lezen we graâg van die nutteloze dingen?
ik hoop alleen maar aldoor, dat voor myn lezers van deze blog, exact hetzelfde geldt...
"sommige kinderen werden opgevoed door een wolf; sommige kinderen werden opgevoed door een tyger; maar jullie, jullie werden precies opgevoed door een stinkdier!!" "ja maar papa, dan ben jy dat stinkdier, want jy hebt ons opgevoed!" "en luv! en luv!"
hier in myn schriftje staat genoteerd:"als reclame voor een beul," maar: ik weet jammer genoeg totaal niet meer waarover dit gaat... toch is het pas gisteren genoteerd... jammer???
nu xhamster, dogfart en pornhub langs alle ramen, kachelschouwen en deurspleten naar binnen tsunamiën, zullen er, anno 2026, niet zo héél erg veel tienerjongetjes meer overblyven die, voor hun zelf-opwinding, nog enig soelaas plegen te gaan zoeken by, zoals vroeger, de gratis reklaâmblaadjes van hunkemöller... nochtans, eêrtyds waren die blaadjes in ieder geval enorm goed gemaakt, werkelyk van een onsterfelykheidswaarde... sommige van die modellen kan ik nu, vyfenveertig jaar later, nog altyd voor me zien.
ik dacht altyd dat "thor", het marvel strip-figuur, een god was; en dit vond ik dan altyd potsierlyk; een god als een superheld-personage; doch nu pas is dit volgende tot my doorgedrongen: thor is wel een extra terrestrial - maar: hy is absoluut geen god; het waren de mensen, byzonderlyk de antieke scandinaviërs, die méénden een god in hem te moeten zien. mja, dat is toch echt een heel pak boeiender, vind ik...
in de reeks "de geur van"; een reeks waarin je natuurlyk erg véél kan beginnen te vernoemen - maar: daarstraks overkwam my ineens weêr die opwindende geur van vers schoolgerief; van die nieve, onberispelyke pennenzak en die nieve, magische kleurpotloden: op de eerste septemberdag van het gloednieve schooljaar. (specifiek de geur van het schoolgerief voor de làgere school, niét dat voor de middelbare!)
in de reeks "mensen die altyd kwaad zyn" - zie natuurlyk ook: nina simone. alsook, jammer genoeg, robbe de hert. en in zekere zin toch ook wel wannes van de velde...
Abonneren op:
Posts (Atom)
