zaterdag 18 december 2021

state of being, 19 december 2021




gezondheid: huidschilfers; reptiel-achtig. voor een "schryver" in huis minder erg dan voor een "performer" op een podium. soms komt er iemand die ik niet ken by me langs om een boekje van me te kopen; ook dan vind ik het niet zo erg om te gaan openmaken met een volledig vervellend aangezicht. het klinkt misplaatst romantisch maar een echt schryver moét zelfs een beetje "lelyk" zyn - niet lelyk op een mooie manier maar echt op een onbruikbare manier; ertoe voorbestemd om uit spotlights weg te blyven.

financiën: de laatste tyd maken myn financiële plaatjes, dag na dag, zo'n absurd jojoënde beweging dat je er niets meer by kan voelen. een kolossale boete meldt zich aan; iets van vyf cyfers; maar een anderhalve maand later trek je zomaar ineens 7.000 euro van sabam; maar twee dagen daarna komen er dan weêr ineens belastingen langs met vyf cyfers. je kan hier niet van blyven wakker liggen. 

state of the art: het schryven gaat trager en trager. in het begin deed ik een hoofdstuk per dag, vandaag zat ik acht uurs aan één stuk door op één anderhalf blad door te wroeten, waarvan ik nu nog steeds het gevoel heb dat het misschién niet goed zit ook niet (misschien ook wél; maar dat zal ik dan eerst nog eens moeten checken.) het najaar was een onverwachte waterval van optredens en vrolyke presentaties, groupies, catering en voordrachten, een totaal prettige roetsjbaan; en nu gaat daar ineens wééral die grote lock bovenop?? ik huiver. oprecht. al huiver ik vanuit myn persoonlyke positie wellicht iets minder hard dan sommige anderen (restauranthouders, traiteurs van trouwfeesten...)

leerkracht: dat valt weêr quasi helemaal stil. morgen wel rapporten invullen. geen examens maar "dagelyks werk". in het a.s.o. vorig jaar vond ik afstandsonderwys best vruchtbaar; in t.s.o. en b.s.o. heb ik er misschien eventueel een vraagtekentje by.

huisvader: niet meer dat expliciete; "moeten spelen met", "moeten gaan buggywandelen met", "geen tv kunnen kyken vanwege". voor de alles beredderende luv is het anders, maar zelf heb ik al een paar jaar lang alleen maar de voordelen; de gezelligheid, de humor, de antropologie.

dieet: extreem slecht. extreem weinig vruchten. gelukkig, onlangs, die groentenmix onder de spaghetti. sterven aan overdoses koffi. soms echt precies een hart-attack. snachts en smorgens echt voélen dat het zo niet meer kan.

artistieke consumptie: je kan niet lezen als je de héle dag hebt zitten te schryven. wél kan je, halfsuf, nog verder-scrollen op youtube, thema "vintage omnibus marvel". én één bladzyde lezen in "blake en mortimer", "het voronov-complot". nog eens met luv een serie aan het volgen, "plus-familien", welk scandinavisch realisme zodanig op je inwerkt dat je nadien precies zélf in zo'n serie rondwandelt.

actua: ik kan me niet van de indruk ontdoen dat regeringen in nauwe schoenen (engeland, nederland) opgelucht extra hard inzetten op maatregelen - als een welgekomen afleidingsmanoeuvre.



Geen opmerkingen: