om zeven uur op, mollie naar evergem chaufferen. het was rustig op de baan. de rit duurde exact één uur. mollie sliep aldoor, onderweg. toen ze uitstapte, zei ze alleen: dju, nu is myn broek nat - namelyk: doordat ik daar gisteren, by de verhuis uit het salon, ice-tea vermost had. er lag nu wel een handdoek op, maar dat mocht kennelyk onvoldoende baten.
dan weêr naar antwerpengrad terug; integraal "de zevende lotus" nog eens opgezegd. toen ik thuis kwam, was ik er nog nét niet klaar meê: zodat ik, in plaats van uit te stappen, voor myn voorgevel geparkeerd staande, nog een goede tien minuten lang in de auto bleef zitten, om verder te debiteren.
die kerel voor my, in een jeep, dacht dat ik dacht, dat hy verkeerd geparkeerd stond. "neen, neen, doe maar," zo gebaarden-ik...
luv kwam zelf net thuis van zaal paroza; zy de catering-aankopen doende, de vriezers vullende...
dan weêr hier in de zetel zitten werken, net zolang totdat ik omver viel van de drukkende slaap. tydens myn slaap, lezers, integraal de cd "elixer" beluisterd, door bria valente. telkens er een niéuw liedje begon, schrok ik even wakker - maar algauw dommelden-ik dan weder in ook.
het is echt snert-weêr, not? lange druipregen zonder eind...
savonds dan ook nog eens, met dezelfde auto, rocco james conan gaan ophalen van zyn musical-cursus in aartselaar (fabric magic). van kellie aldaar, dwz de moeder van alexander, een drietal grootse wilgenkatten-takken cadeau gekregen. "wauw, hoe mooi - die lynen, van zo'n tak, dat is zuivere egon schiele..."
de werkkamer opgeruimd...
nu ga ik de keuken opruimen, met earplugs in, zodat ik terwyl kan luisteren naar de podcast "secular talk". ik ben inzake anti-trump "geradicaliseerd", ik kan my alleen nog maar vinden in het àllermeest extréém geformuleerde anti-trumpisme, me rot-ergerend aan de shockerende "gematigdheid" van 99 procent van zelfs de opposanten.
morgen wéér zo vroeg op, om mollie wéér naar evergem te ryden - ze is zonet, immers, over-en-weêr gekomen; kennelyk in een beetje een stemming van home sick blues. almaar goed ook, want als ze die gevoelens daar nooit had, op dat verre internaat, op haar 15-jarige leeftyd, wat dan?
een papa doet àlles voor haar kind, als het moet zal ik haar tien keer per week heen en weêr ryden.
een papa doet àlles voor haar kind, als het moet zal ik haar tien keer per week heen en weêr ryden.
morgen de dinsdagclub... dat wel... vergt evenééns wel wat energie...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten