ik dacht in die frituur in wilryk: met mollie haar vriendin erby zyn we thuis met zyn vyven en er is al twee dagen geen eten in de koelkast; ik zal dus een "familie-friet" bestellen. natuurlyk had iedereen, by naêr inzien, toch wél al gegeten, en uiteraard is zo'n "familie-friet" de ergste kwantiteit uit je ergste nachtmerries; dat zyn zovéél frieten, dat het gewoon niet meer lekker is om daarvan te eten. dat is erg raar, maar frieten die zyn genomen uit een te groot pak frieten, smaken walgelyk (en, inderdaad: frieten die zich afkomstig weten uit een te kléin pak frieten, die smaken steengoed.)
ik woon hier te antwerpen-noord in, zonder overdryven, dé lelykste buurt van heel de wereld - ook een van de hardst stinkende en ongezondste buurt ever; en toch, vergeleken by die ene, specifieke buurt binnenin wilryk waar die frituur zich wist, is myn buurt nog een soort euro-disney. daar dié straten in wilryk, is dé definitie van akelig, naargeestig en onherbergzaam; i love de schynpoort, i adore that smell from die waterzuiveringsinstallaties aan de afwas-dôme!..
komt er nig by dat we daar voor niks waren, er was een verjaardagsfeestje daar ergens - maar kennelyk hadden mollie en livine zich van datum vergist; dat feestje was morgen pas.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten