nog eens bekeken naar aanleiding van de filmtip van diane broeckhoven in het salon op zondag.
op voorwaarde dat ze goed gemaakt zyn natuurlyk, dragen films over het oost-europa van achter de muur, sowieso myn belangstelling weg (het wiene niet?)
dat acteer-werk is totaal goddelyk. je vergeet gewoon dat dat niet écht is, dat dat maar een film is.
ook onovertrefbare in zyn anti-sentimentalisme. byvoorbeeld: enige jaren na de val van de muur, komt het hoofdpersonage zyn ergste vyand terug tegen. in alle americaanse films van vandaag, zou die slechterik een pak rammel van jewelste krygen. hier in déze prent, zegt het hoofdpersonage hem alleen maar: "tuh... te bedenken, dat mensen zoals jy, het vroeger voor het zeggen hadden..." en dat is alles...
het is naar myn ervaring echt lang zoeken naar films die zo slim zyn - zonder te zyn gefabriceerd. dwz er zyn wel meer slimme films, maar dan voel je steeds ook het clevere laboratorium dat daarachter werkzaam is geweest, terwyl hier dit voor my echt overkomt als eenvoudigweg integer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten