daarjuist had ik een optreden op het "vertelfêstival", op de geheimzinnige "geelhandplaats", antwerpen noord. op woensdag ben ik vaak nogal verkreukeld, door de marathon van de dag tevoren, maar dankzy het vrieskoude weêr op dit openlucht event, werd ik toch klaarwakker, en mede door de medewerking van myn broêr serge, werd het toch een fyn en gezwind gebeuren.
daarnà wel, eens thuisgekomen, liggende op de grond, met myn gezicht tegen de vloer, in slaap gevallen voor drie kwartiers.
nu weêr helder en fris.
het zyn dagen van oogst. niets is, in het toekomende, zeker - dat weten wy. maar vandaag gun ik my een complexloze vreugde over het vergaarde, over het resultaat van exact vier jaar non-stop àlles op àlles te hebben gezet.
vandaag werk ik nog stééds zo hard als vier jaar terug, maar dan veel meer routineus; ik hoef het niet meer allemaal telkens opniéuw uit te vinden, zeker niet de methodes maar ook niet de inhouden. guido belcanto, met wie ik het anders niet àltyd eens ben, zei me wel eens, door my onderschryfbaar: "een artiest hoeft in zyn leven maar één uitvinding te doen."
okay...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten