katja loef maakt zich reeds klaar voor onze aanstaande vrouwen-expo, met open monumentendag, 14 september, in het felix pakhuis
zondag 6 april 2014
wil ook jy de hilarische vitalski in uw living? mail vitalski@pandora.be
zaterdag 5 april 2014
wat deed je vrydagavond
het was voor my een oprecht criterium dat de actrices allemaal erg mooi moeten wezen...
state of being - 5 april 2014
menig vitalski-blogger attendeerde my reeds op de, gelukkig maar, zeer verregaande beperktheid van het aantal thema's waarmeê ik deze blog dagelyks opvul. twee van de vyf of zes meest voorkomende figuren, betreffen links "het verkeer" en rechts "de financiën". by eerstgenoemd figuur, draait het meestal om een zich-kwaad-maken op de barbaarsheid der tegenliggers, of op chauffeurs die gratis voor myn garagepoort staan geparkeerd. ook by dat tweede figuur, de financiën, wordt steevast één en dezelfste plaat afgedraaid - met name die, waarin wordt bezongen hoe ik télkens opnief op het nippertje het eind van de maand haal, aldoor byna een buiklanding, aldoor volmààkt op nul. vandaag blykt het echter kermis in de hel, ach lezers, doordat "het verkeer" en "de financieën" mekaâr vandaag tegenkomen - onze renault is terug van de garage, voor een nieve ambriage, hy rydt nu dus wel mooi als niéf, doch: al knutselend, bleken ook de remmen en, voor een miljardste keer alleen deze week al, de koplampen aan revisie toe - kostenplaatje van het geheel: 1700 fl,-.
tien dagen geleden nog maar, berichtte ik hier nog oprecht, zoals jullie weten met een naïeve vreugde, dat ik, wegens een aangename samenloop, opeens voldoende geld op zak scheen te hebben om het, zelfs op myn sandalen, te zullen mogen uitzingen tot en met kerstmis 2014; goedlachs daarbeneven stellende:"als het voor de rest niet te gek gaat doen." maar, inderdaad: het gààt dus toch wél te gek doen. eerst kon ik my het zelfs niet voorstellen. luv haar computer (de kinderen hadden er op staan springen, letterlyk); kostenplaatje: 140 fl,-. voorts: myn eigen fiets, dat wisten jullie - doch inmiddels staat ook de fiets van luv by Benno, wegens ook een platte tuub, plus een gebroken vork. dat zal tezamen rond de 200 fl,- bedragen.
et cetera, enz.
easy come, easy go.
gelukkig heeft het kadaster ons nieve huis, dat aldaar stond opgetekend als zynde een winkelpand, heringeschreven als, ook opnief terecht, een gewoon woonhuis, wat toch garant zou moeten staan voor, vanaf nu, een lager catastrofaal inkomen.
bovendien bewyzen de tegenslagen juist, doordat we ze overkomen, de oneindigheid onzer veerkracht. een normaal iemand die meêmaakt wat ikzelf aldoor meêmaak, vooral die psychologische beproevingen aldoor, zou normaal gezien, een paar jaar terug reeds, voorgoed vrywillig plat op zyn rug zyn gaan liggen - maar: neen, aldus! is dat niet helder? ik ben eigenlyk, zo'n beetje, de evil knievel onder de kantianen.
op gelykaardige wyze ben ik tegenwoordig ook juist opgetogen wanneer ik geconfronteerd word met collega's en/of concurrenten wier maatschappelyk aanzien spontaan myn eigen hebberigheid en jaloezie aanwakkert; doordat zy me de gelezen kans aanbieden, myn eigen geestelyke mankementen by te schroeven; zoals yzer éérst zeer heet moet worden en slap, vooraleêr het verplooid vermag te worden tot zyn nadien juist des te meer onbuigzame volmaaktheid.
vrijdag 4 april 2014
vrydagbunnie
in cultureel centrum overpelt
daar was ik met rollie gaan zien naar "de balzaal van het gebroken hart"
donderdag 3 april 2014
marlon marsraker
dat kan ikzelf niet, maar daar heb ik marlon marsraker voor;
om de twee weken treffen we mekaâr, en reik ik hem weêr opgesnorde muziekjes aan.
bemerk overigens hoe gezellig en mooi dit plein om 1 uur snachts; zéker geen verloederde buurt, in tegendeel; leven in de brouwery en esthetisch oké.
self
bescheiden, maar met alles netjes in orde; tevreden, maar toch geïnspireerd; by de coiffeur geweest en goed gewassen; aangenaam in omgang, oprecht geïnteresseerd in zyn medemens; redelyk suf gekleed wel, met vooral nogal afgetrapt schoeisel; gezond; altoos te vinden voor een goeie grap; sterk, slim en geduldig.
groenafvalbak
zoals myn fiets, die komt terug van de reparateur en bolt nu dus superzalig; dat duurt in antwerpen hooguit twee weken, dan gaat het weêr rammelen en trekken...
koortsdroom
traag dryft myn droom
door een stroom
van droef verdriet
droever dan die boom
voorby die zoom
die hier niemand ziet
als ik een brief naar jou schryf
en eenzaam de liefde bedryf
droef weêrkaatst de maan
de laatste traan
die my onlangs verliet
maar die ik hier als dierbaar bloed
by eb en vloed
alsnog voor jou vergiet
in een rivier waar ik verstyf
als ik door het lover naar jouw lichaam overdryf
neen, eender waar je rent
in onverkend
vyandelyk gebied
toch word jy aldoor van hoog
door een soort van arendsoog
van erg naby bespied
glinstert daar immers niet diezélfde maneschyf
schuins door alle ruiten van jouw buitenverblyf
kyk hoe myn lyf
naar jouw styve hand
verlangt
voel hoe myn boezem nu
jouw zoete zoenen
opvangt
als ik, als een salamander, op jouw bunker nederzyg
en, als was je van een ander, naar jou hunker, naar jou hyg
grauw reist deze trein
dwars door een pyn
die niets ontziet
doordat jy als een ontrouwe zon
of een kameleon
constant van kleur verschiet
terwyl ik myzelf weêr warm wryf
aan die erbarmelyke herinneringen die ik naar binnen ryf
kijk hoe myn lyf
naar jouw bovenlyf
verlangt
voel hoe myn moeder zich
van weêrzin
verhangt
als ik als een valserik jouw verboden berg bestyg
en waar ik, in je gewraakte haven, naar je naakte navel neig
lauw, grauw, groen en loom
groeit als een fantoom
langs kromgetrokken riet
een zeer deerniswekkend aroma
van nevels en van stoom, maar
dat weldra snel vervliedt
als ik jou streel met een twyg
als ik jou neem, als ik jou kryg
woensdag 2 april 2014
prent vd week
vanloo, ikke, rollie en depreter
op die literatuur-quiz vorige week...
wat deed je te woensdag
hoewel ik in principe zeer droef ben, wegens een familie-ruzie die maar blyft uitdyen , toch weêr erg hard gelachen hier...
thema: een koppel dat onbetaald seks heeft met mekaâr, al jarenlang, zonder facturen of zonder omkaderende pvba, en dan een controleur die dat eens van naderby komt bekyken...
dinsdag 1 april 2014
9:30
we zyn "alles aan het geven"...
dat idee van "ge hebt nog maar een paar uur te leven," dat ken ik wel: als ik aan het optreden ben en het ga vlot; dan speel ik alsof het de laatste keer van m'n leven ooit is - daarom ben ik zo héél goe, àls ik goe ben...
wat deed je te maandag
by de legendarische pierre moeremans...
state of being - 1 april 2014
zolang mogelyk uitgesteld, tot aan myn twééde kind, en totdat dit kind een jaar en een half werd; maar heden dan toch, precies met dit goeie weêr: een kinderzitje op myn fiets gevezen, achteraan. dus toch eraan moeten geloven, wel mede als een laatste, wanmoedige strategie voor het verdagen des aanschafs van, voor twaalfhonderd euro, een "bakfiets"...
zeker wetende dat als ik met een "bakfiets" ooit de carnotstraat oversteek, dat ik dan àldoor in de tramrails vasthang. je kan dan wel niet vallen, daar ben je te breed voor dan, maar dan nog vind ik vasthangen in tramrails niet grappig.
hoe verzinnen ze het.
je kan gemakkelyk een papa zyn en toch rock&roll, praktisch alle archetypische rock&rollers hébben overigens ook een kind, of twee of drie. maar van zodra je met een kinderzitje de stad doorkruist, is het er écht meê gedaan. face it.
hopelyk, beste lezers: als rocco james conan zo oud zal zyn geworden als ikke vandaag, dus binnen drieënveertig jaar, wanneer ikzelf er dan vyfentachtig ben, en dan niet meer kan lopen wegens alle drugs en zo - hopelyk neemt dan hy my dan meê op zo'n stoeltje!!
maar van zodra je met een kinderzitje de stad doorkruist...
linkie
het niet aan kitsch vreemde, maar op het eind van een schitterende vioolsolo voorziene "kinderen"...
Abonneren op:
Posts (Atom)
