zaterdag 27 augustus 2016
vrijdag 26 augustus 2016
wat deed je ten donderdag
met nief materiaal van de postbode:
de integrale "varney the vampire", door james rymer,
de oer-penny- dreadfull...
voor velen bovendien officeel het slechts geschreven boek ooit.
900 bladzyden kleine druk.
mét inleidende letterkonstige essays...
12u
vernieuwingen uittypen
betreffende myn "volstrekt nieve humor- en lach-show";
en daarna door de kokende warmte naar de bakker voor nief bruin brood.
daarna in den delhaize baby olifant tegengekomen, die héél even pauze had van zyn las-cursus...
14u
luv met rocco james conan naar het ziekenhuis om diens ogen eens te laten testen. o.a. omdat die jongen steeds extréém traag de trappen beklimt, wy weifelende aan zyn diepte-inzicht. onterecht overigens, en gelukkig maar; zyn ogen zyn 101 procent in orde.
ikke intussen met rolschaats-mollie naar park noord, zéér gezellig!
de photo dateert van drie jaar geleên; vandaag scheen de zon hier ZO hard, dat je niet alleen je schermpje totaal niet kon zién, maar dat dit zelfs tussen je vingers wegsmolt...
17u
19:45u
20:15u
een halfuurtje langs myn pa en ma, waar immers myn exotische grootmoeder present tekende; gelyk een integraal familie-tuinfeest...
hier op de photo is myn 93-jarige grootmoeder pocémon aan het spelen...
23:30u
de gig ging weêr vlotjes; al is het wel een zeer prozaïsch ding, dwz het lult maar voort...
01:00u
veston in de quelin-straat...
moest dringend gaan slapen want gaat zometeen de gehele dag met drié kinderen naar de efteling...
donderdag 25 augustus 2016
wat deed je te woensdag
voor de terugweg was, vanwege de hittegolf, het stuur van myn auto zo heet dat ik handschoenen moest aantrekken...
om 23u een filmpje gaan maken, én daarna zelf try-outen, by tim market in de slachthuislaan (cfr photo...)
woensdag 24 augustus 2016
agenda
overschat / onderschat
onderschat: rita de pita
naar waarde geschat: jamie heath
state of being, 23 augustus 2016
na een afmattende nacht, waartydens mollie me om het halfuur wist wakker te schudden met telkens een andere hoender-stok (neus verstropt, deken weggeschoven, pamper gescheurd, dorst naar warme melk, en zo voorts), smiddags, vandaag, wakker geworden in een leêg en stil landhuis. de vrede van korte duur, evenwel, met dank aan een e-mail: de deadline voor myn column voor de kempische editie van de streekkrant, zo bleek, was zodanig vervroegd, dat ik nog exact twintig minuutjes de tyd had om er één in mekaâr te steken. schryven onder tydsdruk is best oké, toch zeker voor dit soort van kunst-pulp, doch met zo'n hete asem in je nekhaar opzoekingswerk presteren, is een ànder paar mouwen. gelukkig, het voorbye weekend was ik achtereenvolgens in olmen en in het mystieke "blauberg" (sic), dus had ik zoniet een onderwerp in stock, dan wel toch een springplank naar een onderwerp.
sowieso had ik voor dat geschryfel maar een halfuurtje de tyd; om halfeen stond nele bauwens voor myn heetgeblakerde glazen voordeuren. tot vier uur in de namiddag met haar voort-werken aan haar toneeltekst, geheten "gelukkig dat ik nele bauwens ben". het hoofd-kalf in deze, voor my inmiddels wel geslacht zynde: in die zin, dat deze totaal-tekst in principe klaar is, alleen nog her en der, vanboven en vanonder, enige details optimaliseren, een taak die eeuwig kan voortduren, maar die erg licht is. (voor nele is het zwaarder, die heeft dus eigenlyk in haar eentje een uurlang staan optreden voor myn neus, daarnet. en ik merk dus dat ik nu ineens niet meer als schryver, maar als regisseur toekyk...)
tegen dan kwamen, met geen kleêren aan, de kindjes weêr thuis, in een overdreven euforische gezindheid, namelyk omdat, middels een brief in de brievenbus, gebleken is dat ze, aanstaand schooljaar, elk in een klas gaan zitten met door hen gegeerde klasgenoten - wat interesseert jullie dit alles, echter?
onderwyl ze tv zagen, en vervolgens hard lachend in den hof met water gingen spelen, vermocht ik, gestaâg, voortlezen in de door zyn broêr randy geschreven biografie van bobby fuller, rock & roll pionier van de zuid-kant van de v.s. (el paso) ("i fought the law".)
nog steeds min of meer aan het kuren wat het vreet-menu betreft: wél, byna dagelyks, een crême-glaçe, en zoals gisteren byvoorbeeld ook zéér soms deeg (gisteren aldus van een pizza, die er kéigoed inging, dat zeker), doch voorts nog steeds nooit vlees (ik denk eigenlyk van myn leven niet meer) en ook, jammer genoeg, nooit brood; alsook zo goed als amper enigerlei zoetigheden, tenzy één keer om de vier dagen een stapel avondlyke prefab-pannenkoeken, belegd met suiker enkel doordat er zich in huis vooralsnog geen confituur aandient.
effect van deze kuur: àl myn huidschilfers totààl verdampt. zelfs myn schminkster carolien gisteren kon haar nochtans microscopisch gestuurde twee ogen niet geloven - jihaa, godlof...
effect van deze kuur: àl myn huidschilfers totààl verdampt. zelfs myn schminkster carolien gisteren kon haar nochtans microscopisch gestuurde twee ogen niet geloven - jihaa, godlof...
daarjuist op facebook dit hier genoteerd:"by wie kan ik straks, om halftwaalf savonds, komen try-outen?" daarop gezwind een uitnodiging van guy lesneuck, die hier vlakby woont, in de selderstraat, dus:zometeen weet ik weêr wat te doen.
héden is het een schoon moment: het is acht uur savonds, luv steekt de kindjes in bed (duurt anderhalf uur), en onderwyl zit ikzelf hier deze "state of being" uit te typen, hierbuiten op het nette, verhoogde terras, met uitzicht op de mooie, dorre tuin en de stil hygende konyntjes daarin. de oer-ervaring van het schryven zelf. mensen die denken dat het onmogelyk is dat iemand louter "voor zichzelf" zou schryven, begrypen zelf niet wat ze tekortkomen. het bezig-zyn-met-schryven is een totaal extatisch ding, oppermachtig in zyn eenvoud. ik lééf hiervoor...
héden is het een schoon moment: het is acht uur savonds, luv steekt de kindjes in bed (duurt anderhalf uur), en onderwyl zit ikzelf hier deze "state of being" uit te typen, hierbuiten op het nette, verhoogde terras, met uitzicht op de mooie, dorre tuin en de stil hygende konyntjes daarin. de oer-ervaring van het schryven zelf. mensen die denken dat het onmogelyk is dat iemand louter "voor zichzelf" zou schryven, begrypen zelf niet wat ze tekortkomen. het bezig-zyn-met-schryven is een totaal extatisch ding, oppermachtig in zyn eenvoud. ik lééf hiervoor...
aldus
was zeer vreemd om te doen, doch grosso modo ging het zeer lekker...
dinsdag 23 augustus 2016
agenda
wat deed je te maandag
op de valreep bleek toch wél dat we konden filmen vandaag, dus met de taxi naar de lambermontplaats naar schminkster carolien wardenier; als je goed kykt zie je haar tezamen met haar vriend bert staan wuiven op het balkon (binnenkort verhuizen ze naar elders...)
daar terloops vooral de basketters bewonderd, het merkwaardige geweld dat van die gasten uitgaat op het veld, in combinatie met "pfwiep - pfwiep - fwiep - fwiep" het gepiep van hun basketschoenen op de plastieken vloer...
column streekkrant editie antwerpen
HET KETELTJE
Vooral sinds het drastische rookverbod hoor je Antwerpse kroegbazen steen en been klagen over een terugvallende klandizie (al kan ik mij niet voorstellen naar waar de verstokte rokers zich dan wél begeven; je mag immers nérgens meer roken, binnenkort zelfs niet meer op het strand van Sint-Anneke.) Wat niet wegneemt dat er in onze stad toch wel aan de lopende band nieuwe cafés bij komen. 't Engeltje op de Herentalsebaan in Deurne opende precies met nieuwjaar. Wat later verhuisde in de stad zelf de metal-platenzaak "The Rocking Bull" naar de Katelijne Vest, niet zonder aan zijn winkel tevens een gloednieuw café te koppelen, in een pand onder de grond, meerbepaald onder vier verdiepingen parking; véél buren om te klagen over geluidsoverlast, zullen zich daar niet aanmelden. Ook nog in 2016 kreeg kwam er op de Dageraadplaats een nieuw café bij; vooral sinds Helmut Lotti er woont, blijft Zurenborg nu eenmaal in de mode. Het werd het twintigste café van dat plein zelf: Bar Salon, van dezelfde eigenaars als van het beroemde Barracuda op de Ossenmarkt.
Die nieuwkomers zijn allemaal welkom, want zoals goed geweten is: tegelijkertijd moeten er in Antwerpengrad veel cafés de boeken juist dichtdoen. Vaak zijn het de creatiefse podiumcafés die als eersten veld ruimen; De Muziekdoos, Het Swingcafé, De Rots, en de voorbije maand ook het fel betreurde Kiebooms, voor welke staminee zelfs een zéér dichtbevolkt benefietoptreden in zaal Roma geen zoden meer aan de dijk mocht leggen.
En nu is het dan weer café Het Keteltje dat onder vuur ligt. De kroeg is natuurlijk ultra-dubieus; het ligt er zo erg tussen de bordelen in, dat het er ook zélf heel erg op een bordeel lijkt. En wie het wereldje van de prostitie op een romantische, avontuurlijke manier wil verheerlijken, gaat lichtzinnig voorbij aan een afgrijselijke leed - getuigen de medewerkers van Vzw Payoke, die iédere dag opnieuw slachtoffers van mensenhandel trachten op te vangen, maar daarbij een strijd voeren tegen de bierkaai, onder permanente doodsbedreigingen van niets ontziende, topcriminele organisaties. Maar: Het Keteltje zelf staat daar toch los van. Dit zeer levendige, volkse, inderdaad erg hoerachtige café heeft drie maanden moeten sluiten. Nu de deuren weer opengaan en de eigenaars dit ternauwernood hebben overleefd, hangt er een merkwaardig paar borden in het raam:"Verboden toegang voor illegalen", en ook:"Verboden aan prostitutie te doen." Het begin van het einde? Opniéuw een kroeg die boete na boete op zijn dak gaat krijgen, net zolang tot de blok er op moet? Laat ons dan toch even opmerken: wat baat, in de algemene strijd tegen illegale prostitutie, het sluiten van een café? Toen, een jaar of tien geleden, zovele kabardoesjes in Antwerpen van bovenuit werden afgesloten, werden er evenzovele opengedaan elders, in verre, naamloze randgemeenten, langs duistere, verlaten banen. In welke zin is dat een verbetering geweest?
maandag 22 augustus 2016
) :
is opeens niet meer.
te zondag smiddags van ons heengegaan.
nauwelyks 63,
integraal onverwacht.
door julie zelf aangetroffen.
wat is dat nu weêral...
hoe kan dit nu...
agenda dees week
te maandag: overdag: draaien met loef en lezy
avond: regie toneelgroep veredeling
ten dinsdag: repetitie gert jochems (ov)
te woensdag: repetitie nele nauwens (ov)
te woensdag savonds: regie toneelgroep veredeling
ten donderdag overdag: schryven met nele
te vrydag avond: try-out nele
te zaterdagochtend: begrafenis ):
! te zondag, 13u: première "vitalski zegt alles" op de cultuurmarkt, op de grote markt
wat deed je te zondag - smorgens
namiddag
zondag + vacantie + regenweêr = zeer grote drukte...
late namiddag
in biografische interviews is het quasi onmogelyk om verborgen te houden hoe erg ik door mekaâr ben geslagen...
avond
Abonneren op:
Posts (Atom)
